เหล่าเสนาบดีต่างอ้อนวอนให้ข้าขึ้นนั่งบัลลังก์

เหล่าเสนาบดีต่างอ้อนวอนให้ข้าขึ้นนั่งบัลลังก์
หลังจากได้กลับชาติมาเกิดเป็นพระโอรสองค์เล็กของ จักรพรรดิโจวอู่... 'จ้าวเหยา' กลับไม่ได้รับความโปรดปรานเท่าใดนัก
เพื่อเอาชีวิตรอดจากศึกสายเลือดแย่งชิงบัลลังก์อันดุเดือด เขาจำต้องเก็บงำประกายรอคอยเวลาที่เหมาะสม จนในที่สุดเมื่อเติบใหญ่และได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์ เขากลับถูกเสด็จพ่อ "ผู้เป็นที่รัก" เนรเทศไปยังดินแดนอันห่างไกลอย่าง 'หลิงหนาน'
ผู้คนต่างเล่าลือกันว่าหลิงหนานนั้นยากจนข้นแค้นถึงขีดสุด แต่จ้าวเหยากลับมิได้หวั่นเกรง
เขามุ่งมั่นวางรากฐานและส่งเสริมการผลิต ภายใต้การบริหารจัดการของจ้าวเหยา หลิงหนานได้แปรเปลี่ยนจากแดนเนรเทศ กลายเป็นดินแดนที่มั่งคั่งและอุดมสมบูรณ์
ทว่า... ในขณะที่จ้าวเหยากำลังเสพสุขกับชีวิตที่แสนอิสระเสรีในหลิงหนานอยู่นั้น เหล่าขุนนางราชสำนักกลับดั้นด้นเดินทางไกลนับพันลี้ เพื่อมาอ้อนวอนให้เขาขึ้นครองราชย์
จ้าวเหยาถึงกับมึนงง... ขุนนางพวกนี้เสียสติกันไปหมดแล้วหรือกระไร?
 
แจกรูปต้าหนิวเสี่ยวหนิว