ตอนที่ 824 ปฏิรูประบบขุนนาง

ตอนที่ 824 ปฏิรูประบบขุนนาง

หลังมื้อเย็น จ้าวเหยาพาพี่น้องเจิ้งเฉิงกับเจิ้งเฉียนไปห้องหนังสือ

ก่อนหน้านี้พี่น้องสองคนเชื่อคำแนะนำของจ้าวเหยา เดินทางไปทั่วสารทิศ ระหว่างเดินทาง พวกเขาได้เรียนรู้มากมาย และเข้าใจชีวิตของราษฎรอย่างลึกซึ้ง

ตลอดหลายปีมานี้ พี่น้องทั้งสองลำบากไม่น้อยระหว่างออกเดินทาง หลายครั้งเกือบเอาชีวิตไม่รอด โชคดีที่พวกเขามีวาสนาใหญ่ สุดท้ายจึงรอดพ้นอันตรายมาได้

การเดินทางหลายปี ทำให้พี่น้องทั้งสองเติบโตขึ้นมาก โดยเฉพาะเจิ้งเฉียน แม้เขายังคงเย่อหยิ่ง แต่บุคลิกนิ่งขึ้นกว่าเดิมมาก ไม่หุนหันพลันแล่นเหมือนเมื่อก่อนอีก

จ้าวเหยาพอใจกับการเปลี่ยนแปลงของเจิ้งเฉียนมาก และดีใจที่ตอนนั้นตัดสินใจให้เจิ้งเฉียนออกเดินทาง

“เจิ้งเฉียน ข้าอยากให้เจ้าเป็นไท่หนงของข้า เจ้ากล้ารับหน้าที่นี้หรือไม่?” แม้จนถึงตอนนี้ เจิ้งเฉียนยังไม่เคยมีประสบการณ์เป็นขุนนาง แต่จ้าวเหยาเชื่อว่า ด้วยสติปัญญาและความสามารถของเจิ้งเฉียน เขาต้องทำหน้าที่ไท่หนงได้ดีแน่

เจิ้งเฉียนตอบโดยไม่ลังเล น้ำเสียงเต็มไปด้วยความมั่นใจ “กล้า! นายท่านวางใจ ข้าจะจัดการให้ดี!”

จ้าวเหยาพอใจกับท่าทีมั่นใจของเจิ้งเฉียนมาก

“ดี เช่นนั้นเจ้าก็คือไท่หนงของข้า”

เจิ้งเฉียนรีบลุกขึ้นจะคำนับจ้าวเหยา แต่ถูกเขาห้ามไว้

“ไม่ต้องมากพิธี ทำงานให้ดีพอ” จ้าวเหยาไม่ชอบพิธีรีตองเปล่าๆ

“ขอรับ นายท่าน” แม้เจิ้งเฉียนจะดูสงบนิ่ง แต่ความจริงในใจตื่นเต้นมาก ตอนเด็ก เขาไม่เคยเห็นตำแหน่งขุนนางอยู่ในสายตา แต่ตั้งแต่ได้พบเจ้านาย เขาก็ยินดีเป็นขุนนางเพื่อเจ้านาย ตอนนั้นเขายังไม่เข้าใจว่าการเป็นขุนนางหมายถึงอะไร ต่อมา เมื่อเจ้านายให้เขาออกเดินทาง เขาได้พบเจอเรื่องมากมาย ทำให้เขาเข้าใจหลายสิ่ง ในที่สุดเขาก็เข้าใจคำพูดของเจ้านายว่า “การเป็นขุนนางก็เพื่อราษฎร เพื่อสร้างประโยชน์แก่ราษฎร” ตอนนี้เขารู้สึกว่า การเป็นขุนนางคือเพื่อราษฎร และเพื่อเจ้านายของเขาด้วย

เจ้านายมอบตำแหน่งสำคัญอย่างไท่หนงให้เขา แสดงว่าเจ้านายให้ความสำคัญและคาดหวังในตัวเขามาก เขาไม่มีทางทำให้เจ้านายผิดหวัง

จ้าวเหยามองเจิ้งเฉิง “เจิ้งเฉิง เจ้ายินดีเป็นมือขวาด้านงานช่างของข้าหรือไม่?”

ใบหน้าเจิ้งเฉิงสว่างวาบทันที “ยินดี ยินดีอย่างยิ่ง!”

“ข้าคิดจะตั้งกรมหนึ่งขึ้นมา เรียกว่ากรมโยธา รับผิดชอบงานก่อสร้างและงานช่างทั้งหมดของหลิ่งหนานโดยเฉพาะ เจ้าจะเป็นเจ้ากรมโยธาของข้า”

“กรมโยธาหรือ?” เจิ้งเฉิงอึ้งไปก่อน จากนั้นก็หัวเราะ “นายท่าน ชื่อกรมโยธาเหมาะจริงๆ เป็นกรมของเหล่าช่างฝีมือ”

“จะมองเช่นนั้นก็ได้ ต่อไปเรื่องเหล่านี้ให้เจ้ารับผิดชอบ และนี่ก็เป็นสิ่งที่เจ้าถนัด”

เจิ้งเฉิงกล่าวอย่างมั่นใจ “มอบให้ข้าเถอะ”

“ตอนนี้ข้ามีงานหนึ่งให้เจ้าทำ”

เมื่อได้ยินว่ามีงานให้ทำทันที เจิ้งเฉิงก็กระตือรือร้นเต็มที่ “นายท่าน โปรดสั่งมา”

“ต่อไปมีเรื่องให้เจ้าทำมากมาย หากไม่มีสถานที่ทดลองจะไม่สะดวก ก่อนทำเรื่องอื่น ให้สร้างห้องทดลองขึ้นมาก่อน”

“นายท่าน ห้องทดลองคืออะไร?” นี่เป็นครั้งแรกที่เจิ้งเฉิงได้ยินคำว่า “ห้องทดลอง” จึงไม่รู้ว่าหมายถึงอะไร

“ก็คือสถานที่สำหรับทดลอง ทุกครั้งที่เจ้าสร้างของขึ้นมา ก่อนนำไปใช้จริง ไม่ใช่ต้องทดลองก่อนหรือ ห้องทดลองแห่งนี้ก็คือสถานที่ที่เจ้าจะใช้ทำการทดลองในอนาคต”

เมื่อได้ฟังคำอธิบายของจ้าวเหยา เจิ้งเฉิงก็เข้าใจ

“เป็นอย่างที่นายท่านว่า”

“ห้องทดลองต่างจากที่ทำการกรมโยธา” จ้าวเหยามองเจิ้งเฉิงอย่างมีความหมาย “เจ้าก็รู้ว่า บางสิ่งสามารถทำที่ที่ทำการกรมโยธาได้ แต่บางสิ่งที่เป็นความลับ ทำได้เฉพาะในห้องทดลองเท่านั้น และห้ามให้คนนอกรู้ เข้าใจความหมายของข้าหรือไม่?”

เจิ้งเฉิงย่อมเข้าใจ ใบหน้าจึงเผยความจริงจังปนตื่นเต้นออกมา

“ข้าเข้าใจ!”

ดูเหมือนนายท่านกำลังจะให้เขาทำของลับบางอย่างเร็วๆ นี้

“เรื่องสร้างห้องทดลอง ข้าจะไม่แทรกแซง เจ้าลองคิดเองก่อน” จ้าวเหยาอยากดูว่าเจิ้งเฉิงจะออกแบบห้องทดลองอย่างไร “ร่างแบบห้องทดลองออกมาก่อน แล้วเอามาให้ข้าดู”

“ขอรับ นายท่าน” การได้ออกแบบห้องทดลองของตนเอง ทำให้เจิ้งเฉิงแทบอดใจไม่ไหวแล้ว

“จำคำที่ข้าเพิ่งพูดไว้ สิ่งที่ทำในห้องทดลองคือความลับขั้นสูง”

“นายท่านวางใจ ตอนข้าออกแบบห้องทดลอง ข้าจะใส่กลไกไว้หลายจุด” เจิ้งเฉิงเข้าใจความหมายของจ้าวเหยา “นายท่านก็รู้ว่าข้าเชี่ยวชาญกลไก”

“ตอนออกแบบห้องทดลอง ให้เขียนกลไกที่เจ้าจะติดตั้งไว้ลงไปด้วย ข้าจะดูว่าใช้ได้หรือไม่” จ้าวเหยาเองก็เชี่ยวชาญกลไกเช่นกัน

“ขอรับ นายท่าน!”

“ก่อนหน้านี้ ท่านลุงรวบรวมช่างฝีมือยอดเยี่ยมจากทั่วต้าโจวไว้ไม่น้อย ตอนนี้พวกเขาจะอยู่ใต้บังคับบัญชาของเจ้า” จ้าวเหยากำชับ “เจ้าจัดการพวกเขาได้ตามใจ ข้าจะไม่แทรกแซง แต่เงื่อนไขของข้าคือ คนในกรมโยธาต้องทำหน้าที่ของตนให้ครบถ้วนและรับผิดชอบงานของตน”