ตอนที่ 1019 ข้าวต้นฤดูเก็บเกี่ยวได้ผลผลิตล้นหลาม

ตอนที่ 1019 ข้าวต้นฤดูเก็บเกี่ยวได้ผลผลิตล้นหลาม

เรื่องวิธีรับมือภัยตั๊กแตน จ้าวเหยาเขียนจดหมายถึงฮ่องเต้ไปแล้ว

ต่อจากนี้ เขาทำได้เพียงรอผลลัพธ์

หากเป็นไปได้ เขาอยากไปทางเหนือด้วยตนเอง เพื่อจัดการภัยตั๊กแตนด้วยมือของตน

น่าเสียดายที่ในฐานะอ๋องผู้ครองอาณาเขต หากไม่มีราชโองการ เขาไม่อาจออกจากอาณาเขตของตนตามใจชอบได้

จ้าวเหยาเชื่อในวิธีการและความรวดเร็วของฮ่องเต้

หลายวันต่อมา เขาจึงไม่ได้ทุ่มความสนใจไปที่ภัยตั๊กแตนทางเหนือชั่วคราว แต่ทุ่มแรงทั้งหมดให้กับการเก็บเกี่ยวข้าวต้นฤดู

หากภัยตั๊กแตนทางเหนือรุนแรง เมืองต่างๆ ทางเหนือทั้งหมดจะได้รับผลกระทบ

ธัญพืชทางเหนือจะขาดแคลน และอาจเกิดผู้ประสบภัยจำนวนมาก

เพื่อป้องกันไม่ให้ผู้ประสบภัยทางเหนือหลั่งไหลออกมาจำนวนมหาศาล จ้าวเหยาตัดสินใจส่งธัญพืชบางส่วนไปทางเหนือ

แม้เขาจะเขียนจดหมายถึงท่านตา ให้ตระกูลเหลียงรีบจัดสรรธัญพืชไปทางเหนือแล้ว

แต่เขากังวลว่าธัญพืชที่ตระกูลเหลียงซื้อเก็บไว้ก่อนหน้านี้จะไม่เพียงพอ

ทางเหนือมีเมืองมากกว่าสิบเมือง มีราษฎรมากกว่าล้านคน

หากสถานการณ์เลวร้ายที่สุดเกิดขึ้นจริง ผู้ประสบภัยจะมีมากกว่าล้านคน

ธัญพืชของตระกูลเหลียงไม่มีทางเพียงพอแน่

เขาจำเป็นต้องเตรียมธัญพืชบางส่วนไว้ส่งไปทางเหนือในอีกไม่กี่วัน

จ้าวเหยาตัดสินใจส่งข้าวต้นฤดูที่กำลังจะเก็บเกี่ยวไปทางเหนือ เพื่อบรรเทาความขาดแคลนเร่งด่วนของธัญพืชที่นั่น

เดิมที เขาคาดหวังผลผลิตข้าวต้นฤดูปีนี้ไว้ห้าส่วน

แต่ตอนนี้จ้าวเหยากลับมีความคาดหวังอย่างสูง

เขาหวังเป็นพิเศษว่าผลผลิตข้าวต้นฤดูปีนี้จะมากกว่าปีก่อนๆ หลายเท่า

เช่นนี้ หลังรับรองให้ชาวเจ๋อโจวได้กินอิ่มแล้ว เขาก็สามารถส่งธัญพืชไปทางเหนือได้มากขึ้น

เพื่อความปลอดภัย จ้าวเหยายังซื้อธัญพืชจำนวนมากจากพ่อค้าต่างแดนด้วย

ระหว่างงานประชุมการค้า จ้าวเหยาได้ลงนามสัญญาซื้อธัญพืชหลายฉบับกับพ่อค้าต่างแดน

ครั้งนี้เขาซื้อไว้ไม่น้อย ทำให้พ่อค้าต่างแดนดีใจมาก

สำหรับพ่อค้าต่างแดนจากอันหนานและพยู สิ่งที่พวกเขาไม่ขาดที่สุดก็คือธัญพืช

พูดตามตรง ประเทศของพวกเขามีธัญพืชมากจนทุกปีกินไม่หมด

ทำให้ธัญพืชจำนวนมากเน่าเสียอยู่ในยุ้งฉาง

เพื่อป้องกันธัญพืชเน่าเสียเพราะผลิตมากเกินไป ผู้คนในประเทศเหล่านั้นจึงเลือกไม่เก็บเกี่ยวข้าว ปล่อยให้มันเหี่ยวแห้งอยู่ในนา

แม้จะมีคนจำนวนมากยอมปล่อยข้าวเน่าเสียในนา ประเทศต่างแดนเหล่านี้ก็ยังมีธัญพืชเหลือเกินพอ

อย่างไรก็ตาม ตั้งแต่ต้าโจวเริ่มซื้อธัญพืชจากประเทศเหล่านี้เมื่อหลายปีก่อน พวกเขาก็ไม่ปล่อยให้ข้าวเหี่ยวแห้งในนาอีก

พ่อค้าต่างแดนลงมือรวดเร็วมาก

เพียงไม่กี่วันก็ส่งธัญพืชจำนวนไม่น้อยมาให้จ้าวเหยา

เมื่อได้รับธัญพืชแล้ว จ้าวเหยาก็ส่งคนจัดส่งไปทางเหนือทันที

หลายวันนี้ จ้าวเหยายุ่งอยู่กับการเก็บเกี่ยวข้าวต้นฤดู ขณะเดียวกันก็ต้องจัดการธัญพืชที่พ่อค้าต่างแดนส่งมา แล้วเตรียมส่งต่อไปทางเหนือ

จ้าวเหยาลงนาเก็บเกี่ยวข้าวต้นฤดูด้วยตนเอง เพื่อแสดงให้ชาวเจ๋อโจวเห็นว่าเขาให้ความสำคัญกับธัญพืชมากเพียงใด

เมื่อราษฎรเห็นอ๋องฮั่นลงมือเก็บเกี่ยวข้าวด้วยตนเอง พวกเขาก็ได้รับกำลังใจ และเข้าร่วมการเก็บเกี่ยวอย่างกระตือรือร้น

ข้าวต้นฤดูปีนี้เติบโตดีอย่างยิ่ง

เวลาราษฎรเก็บเกี่ยว จึงมีความสุขมาก

พวกเขาอยู่ในเจ๋อโจวมาหลายสิบปี หรือกระทั่งทั้งชีวิต ไม่เคยเห็นข้าวเติบโตดีถึงเพียงนี้มาก่อน

ราษฎรรู้ดีว่าข้าวต้นฤดูปีนี้เติบโตดีเช่นนี้ ล้วนเป็นความดีความชอบของอ๋องฮั่น

หากไม่ใช่เพราะอ๋องฮั่นสอนวิธีทำไร่ทำนาให้พวกเขา ข้าวของพวกเขาคงไม่มีทางเติบโตดีถึงเพียงนี้

ด้วยเหตุนี้ ราษฎรจึงซาบซึ้งต่อจ้าวเหยาอย่างยิ่ง

ขณะราษฎรเก็บเกี่ยวข้าวต้นฤดู จ้าวเหยาก็เสนอซื้อข้าวครึ่งหนึ่งจากพวกเขาในราคาสูง

เหตุผลที่ซื้อเพียงครึ่งหนึ่ง ก็เพื่อเหลืออีกครึ่งหนึ่งไว้ให้ราษฎรกิน

ปีที่แล้ว เมื่อจ้าวเหยามาถึงเจ๋อโจว ราชโองการแรกของเขาคือยกเว้นภาษีให้ราษฎรเป็นเวลาสามปี รวมถึงภาษีธัญพืชด้วย

ทุกปี ชาวเจ๋อโจวไม่เพียงต้องส่งธัญพืชจำนวนหนึ่งให้ทางการท้องถิ่น แต่ยังต้องส่งให้ราชสำนักด้วย

เมืองอื่นๆ ในหลิ่งหนานก็เช่นเดียวกัน รวมถึงอาณาเขตของอ๋ององค์อื่นๆ ด้วย

กล่าวอีกอย่างคือ ราษฎรในหลายพื้นที่ต้องส่งธัญพืชปีละสองครั้ง

ในพื้นที่ที่อุดมด้วยธัญพืช หลังส่งธัญพืชสองครั้งแล้ว ราษฎรยังมีเหลืออยู่บ้าง

แต่สำหรับราษฎรส่วนใหญ่ หลังส่งธัญพืชสองครั้งแล้ว ก็เหลือธัญพืชไม่มาก

ทำให้หลายคนกินไม่อิ่ม

นี่คือเหตุผลว่าเหตุใดชาวหลิ่งหนานปลูกข้าวได้สองฤดู แต่ก็ยังไม่อาจกินอิ่มได้

จ้าวเหยารู้สึกว่าการให้ราษฎรส่งธัญพืชสองครั้งนั้นโหดร้ายเกินไป

ดังนั้นเขาจึงออกคำสั่งยกเลิกกฎที่ให้ราษฎรส่งธัญพืชให้ราชสำนักโดยตรง

ธัญพืชส่วนที่ควรส่งให้ราชสำนัก จะให้เขาในฐานะอ๋องผู้ครองอาณาเขตรับผิดชอบเอง

ชาวเจ๋อโจวเพียงต้องส่งธัญพืชให้เขาเท่านั้น