ตอนที่ 878 อดีตรัชทายาทถูกสังหาร

ตอนที่ 878 อดีตรัชทายาทถูกสังหาร

ณ เจ๋อโจว ภายในห้องหนังสือของเหอเหลียนฟางในจวนอ๋องฮั่น เหอเหลียนฟางกำลังดื่มสุรากลั่นแรงที่จ้าวเหยาหมักขึ้นเองไปพลาง เล่นหมากกับอ๋องฮั่นไปพลาง

เหอเหลียนฟางพอใจสุราที่จ้าวเหยาหมักอย่างยิ่ง โดยเฉพาะสุรากลั่นแรง ดื่มแล้วร้อนแรงสะใจนัก

หลังดื่มสุรากลั่นแรงของจ้าวเหยา เหอเหลียนฟางก็รู้สึกว่าสุราที่ตนเคยดื่มมาก่อนหน้านี้ไม่ต่างอะไรจากน้ำเปล่า

จ้าวเหยาเห็นเหอเหลียนฟางถือสุราไม่ยอมวาง ก็เตือนอย่างจนใจ “ท่านลุง ดื่มให้น้อยหน่อยเถอะ ไม่เช่นนั้นเดี๋ยวก็เมาอีก”

ตอนเหอเหลียนฟางดื่มสุรากลั่นแรงครั้งแรก แค่ไม่กี่อึกก็เมา แถมยังเมาหนักมาก หลายวันนี้ เหอเหลียนฟางจึงดื่มทุกวันเพื่อฝึกคอสุรา เมื่อก่อนแม้เขาจะไม่ถึงขั้นพันจอกไม่เมา แต่ดื่มร้อยจอกก็ยังสบาย ทว่าตอนนี้ดื่มสองกา ก็แทบหมดสภาพแล้ว

“อีกไม่กี่วันข้าก็ไม่เมาแล้ว” เหอเหลียนฟางยอมรับไม่ได้ที่ตนคออ่อนลงเช่นนี้ ดังนั้นจึงดื่มทุกวัน แม้เขาจะชอบสุรา แต่ก็ไม่ใช่คนตะกละสุรา

เมื่อเห็นเหอเหลียนฟางถือทิฐิและดื้อดึง จ้าวเหยาก็หยอก “ท่านลุง รอท่านชินกับสุรานี้แล้ว ข้าจะกลั่นรอบที่สามให้ แรงกว่ารอบที่สองอีก ถึงตอนนั้นดื่มอึกเดียวก็เมา”

เมื่อได้ยินจ้าวเหยา ดวงตาของเหอเหลียนฟางก็สว่างขึ้น “รอบที่สามแรงกว่ารอบที่สองหรือ?”

“แน่นอน ข้ายังจะกลั่นรอบที่สี่ รอบที่ห้า รอบที่หก... แต่ละรอบแรงขึ้นเรื่อยๆ” จ้าวเหยามองเหอเหลียนฟาง แล้วยิ้มเจ้าเล่ห์ “ท่านลุง ท่านต้องฝึกคอสุราให้ดีแล้ว”

เหอเหลียนฟางยกสุรากลั่นแรงขึ้นดื่มอึกใหญ่ ก่อนถอนหายใจอย่างสบาย “สะใจ”

เครื่องดื่มนี้ดื่มแล้วสะใจยิ่งนัก

เมื่อเห็นเหอเหลียนฟางชอบสุราที่ตนหมักถึงเพียงนี้ จ้าวเหยาก็รู้สึกภูมิใจจากใจจริง

“รีบกลั่นรอบที่สาม” เหอเหลียนฟางอยากดื่มสุรากลั่นรอบที่สามที่แรงกว่าใจจะขาด

เมื่อเห็นท่าทางกระตือรือร้นของเหอเหลียนฟาง จ้าวเหยาก็หัวเราะ “ท่านลุง ให้ท่านชินกับรอบที่สองก่อนเถอะ รอท่านดื่มรอบที่สองแล้วไม่เมา ข้าค่อยกลั่นรอบที่สาม”

เหอเหลียนฟางถลึงตามองจ้าวเหยา เพราะอับอายจนดื้อดึงเถียง “ข้าเคยเมาเมื่อใด?”

จ้าวเหยาขี้เกียจเถียงกับเหอเหลียนฟางเรื่องเขาเมาหรือไม่ จึงเปลี่ยนหัวข้อไปพูดเรื่องอื่น

“ท่านลุง ท่านคิดว่าเหตุใดเสด็จพ่อจึงส่งคนมาบอกเรื่องแม่สามตายกับข้า?” หลายวันนี้จ้าวเหยาขบคิดมาตลอด แต่ยังคิดไม่ออกว่าเหตุใดฮ่องเต้จึงแจ้งข่าวให้เขารู้

เมื่อได้ยินคำถามนี้ เหอเหลียนฟางก็ชะงักเล็กน้อย จากนั้นกล่าวอย่างสงบนิ่ง “เจ้าคิดอย่างไร?”

“ข้าไม่รู้” จ้าวเหยาถูหมากสองเม็ดในมือ “แต่ข้ารู้สึกว่าเสด็จพ่อไม่มีเจตนาดี”

“จ้าวเจิ้งรักเจ้า เหตุใดเจ้าจึงคิดว่าจ้าวเจิ้งไม่มีเจตนาดีต่อเจ้า?” เหอเหลียนฟางตั้งตัวระวัง

“เสด็จพ่อรู้ดีว่าแม่สามสำคัญต่อข้าเพียงใด การตายของนางจะทำให้ข้าเสียใจมาก และโกรธมาก พระองค์ไม่กลัวหรือว่าข้าจะกลับเมืองหลวง?”

เหอเหลียนฟางกล่าวอย่างไร้สีหน้า “เขาอยากให้เจ้ากลับเมืองหลวงแทบแย่ การกลับไปของเจ้าย่อมมีประโยชน์ต่อเขา”

จ้าวเหยาประหลาดใจ เลิกคิ้ว “มีประโยชน์หรือ?”

เหอเหลียนฟางถามกลับ “เจ้าไม่รู้หรือ?”

จ้าวเหยาครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วกล่าวอย่างพิจารณา “เสด็จพ่ออยากให้ข้ากลับไปปั่นสถานการณ์”

เหอเหลียนฟางกล่าว “ในเมื่อเจ้ารู้ เหตุใดยังลังเล?”

จ้าวเหยาเงียบไป

เหอเหลียนฟางเยาะอย่างไม่ไว้หน้า “อะไร ยอมรับไม่ได้หรือว่าจ้าวเจิ้งกำลังใช้เจ้าไปปั่นน้ำในเมืองหลวง?”

จ้าวเหยาส่ายหน้า “ไม่ใช่”

“เช่นนั้นเจ้าจะสนใจทำไมว่าจ้าวเจิ้งบอกเรื่องพระสนมพานตายกับเจ้าทำไม?” เหอเหลียนฟางกล่าวตรงๆ “ความจริงในใจเจ้ารู้อยู่แล้วว่าทำไมจ้าวเจิ้งถึงบอกเจ้า เพียงแต่เจ้าไม่อยากยอมรับเท่านั้น”

จ้าวเหยายังคงไม่พูด

เหอเหลียนฟางดื่มสุราอีกอึก แล้วกล่าวต่อ “เจ้าย่อมรู้อยู่แก่ใจมานานแล้วว่า แม้เจ้าจะเป็นโอรสที่จ้าวเจิ้งรักที่สุด แต่ในใจเขา เจ้าไม่มีทางสำคัญเท่าแผ่นดินต้าโจว จ้าวเจิ้งโปรดปรานเจ้า แต่เขาก็ใช้ประโยชน์จากเจ้าได้เช่นกัน”

เขากล่าวต่อ “ครั้งนี้เจ้าปฏิเสธไม่ส่งสูตรกระจกแก้วให้ราชสำนัก ทำให้เขาไม่พอใจอยู่บ้าง ตอนนี้อ๋องไต้กับอ๋องจิ่งจับตาธุรกิจกระจกแก้วของเจ้า เขาก็ถือโอกาสนี้ให้เจ้าทำให้ราชสำนักวุ่นวายยิ่งขึ้น” เหอเหลียนฟางแอบใส่ร้ายฮ่องเต้อย่างแนบเนียน ยุแยงความสัมพันธ์ระหว่างฮ่องเต้กับจ้าวเหยาให้ลึกขึ้น ขณะเดียวกันก็ทำให้จ้าวเหยาไม่สงสัยว่าฮ่องเต้กำลังผลักเขาเข้าสู่ศึกชิงบัลลังก์ เขากลัวจริงๆ ว่าจ้าวเหยาจะรู้ทันเจตนาของเขากับฮ่องเต้ ว่าต้องการให้เขาเข้าร่วมการแย่งชิงอำนาจจักรพรรดิ หากจ้าวเหยาจับได้ถึงเจตนานี้ เขาย่อมต่อต้านอย่างรุนแรงแน่ ถึงตอนนั้น การจัดวางตลอดหลายปีของเขากับฮ่องเต้คงสูญเปล่า

หลังฟังคำพูดของเหอเหลียนฟาง จ้าวเหยาก็ยิ้มขื่น “ท่านลุง ท่านนี่ไม่ปรานีกันเลยจริงๆ”