ตอนที่ 851 ร่วมทำการค้าด้วยกัน

ตอนที่ 851 ร่วมทำการค้าด้วยกัน

เมื่อเยี่ยนฮวาหรงขนเกลือใหม่ไปถึงฉีหลู่ ราคาเกลือที่นั่นก็ถูกกดลงทันที พ่อค้าเกลือฉีหลู่ร้อนรนอยู่ไม่สุข ทว่าพวกเขาไม่กล้าลงมืออย่างเปิดเผย เพราะมีซ่งเต๋อคังอยู่

ต่อให้พ่อค้าเกลือฉีหลู่หยิ่งผยองและกำเริบเสิบสานเพียงใด ก็ไม่กล้าก่อเรื่องต่อหน้าแม่ทัพซ่ง ชื่อเสียงอันน่าเกรงขามของแม่ทัพซ่งเลื่องลือไปทั่ว เรียกได้ว่าสั่นสะเทือนแผ่นดิน ยิ่งไปกว่านั้น เมื่อหลายปีก่อน ตอนซ่งเต๋อคังกวาดล้างตระกูลชนชั้นสูงและพ่อค้าเกลือในหยางโจว เขาลงมืออย่างเหี้ยมโหดถึงที่สุด ทำให้พ่อค้าเกลือในพื้นที่อื่นหวาดกลัวอย่างยิ่ง

เมื่อไม่กล้าเผชิญหน้ากับซ่งเต๋อคัง พ่อค้าเกลือฉีหลู่จึงทำได้เพียงปลอบใจตนเองว่า เกลือใหม่ที่ราชสำนักขนมาขายคงมีไม่พอขาย รอเกลือใหม่ของราชสำนักขายหมดเมื่อใด พวกเขาจะขึ้นราคาเกลือทันที

เยี่ยนฮวาหรงขนเกลือใหม่จากเจ๋อโจวมาจริงๆ เพียงพันกว่าจินเท่านั้น ไม่เพียงพอต่อราษฎรฉีหลู่ ทว่าก่อนหน้านี้ฮ่องเต้ทรงส่งคนไปชายทะเลพื้นที่อื่นเพื่อผลิตเกลือใหม่แล้ว เมื่อเกลือใหม่จากเจ๋อโจวขายหมด เกลือใหม่ที่พื้นที่อื่นผลิตออกมา ก็จะถูกขนส่งมายังฉีหลู่ต่อ

พ่อค้าเกลือฉีหลู่ไม่อยากเชื่อว่า ราชสำนักผลิตเกลือใหม่ออกมาได้จริง ทั้งยังมีจำนวนมากถึงเพียงนี้

เกลือใหม่ที่ราชสำนักขายมีราคาถูก รสชาติบริสุทธิ์ ไม่มีรสขมแม้แต่นิดเดียว ราษฎรย่อมเต็มใจซื้อเกลือใหม่จากราชสำนักมากกว่า

พ่อค้าเกลือฉีหลู่เสียหลักอย่างสิ้นเชิง พวกเขารีบลดราคาเกลือจากเดิมหนึ่งสือหกร้อยอีแปะ ลงมาเหลือหนึ่งสือสามร้อยอีแปะ เดิมทีพวกเขาคิดว่า ขอเพียงลดราคา ราษฎรก็จะยอมซื้อเกลือของพวกเขาอย่างเชื่อฟัง ทว่าความจริงกลับไม่เป็นเช่นนั้น

ราษฎรยอมจ่ายเพิ่มอีกหนึ่งร้อยอีแปะ เพื่อซื้อเกลือใหม่ของราชสำนัก แต่ไม่ยอมซื้อเกลือจากพ่อค้าเกลือ

เกลือของพ่อค้าเกลือถูกกว่าเกลือใหม่ของราชสำนักก็จริง แต่รสชาติสู้ไม่ได้

เมื่อเห็นว่าราษฎรยอมซื้อเกลือใหม่ของราชสำนักที่แพงกว่า แต่ไม่ซื้อเกลือของพวกตน พ่อค้าเกลือก็เริ่มลนลาน พวกเขาทำได้เพียงลดราคาอีกครั้ง ลดราคาเกลือลงเหลือหนึ่งสือสองร้อยอีแปะ ราคานี้ถูกกว่าเกลือใหม่ของราชสำนักถึงครึ่งหนึ่ง

แน่นอนว่ามีราษฎรจำนวนไม่น้อยเห็นแก่ของถูก จึงไปซื้อเกลือของพ่อค้าเกลือ ทว่าพอซื้อกลับไปก็เสียใจทันที เพราะเกลือที่ซื้อจากพ่อค้าเกลือเป็นเกลือคุณภาพแย่ที่สุด มีเศษหินปนอยู่ไม่น้อย ส่วนรสชาติ ไม่ค่อยเค็ม กลับขมมาก

พ่อค้าเกลือลดราคาเกลือลงเหลือหนึ่งสือสองร้อยอีแปะ ย่อมไม่อยากขาดทุน ดังนั้นจึงเอาเกลือทะเลคุณภาพแย่ที่สุดออกมาขาย

หลังถูกหลอกหนึ่งครั้ง ราษฎรก็ไม่ยอมถูกหลอกเป็นครั้งที่สอง เดิมทีคิดจะประหยัดเงิน แต่หลังจากนั้นราษฎรก็ไม่ซื้อเกลือของพ่อค้าเกลืออีก กลับไปซื้อเกลือใหม่ของราชสำนักเหมือนเดิม

เมื่อเห็นว่าตั้งราคาหนึ่งสือสองร้อยอีแปะก็ยังขายไม่ได้มาก พ่อค้าเกลือจึงลดราคาอีกครั้ง เหลือหนึ่งสือหนึ่งร้อยอีแปะ

เกลือหนึ่งสือหนึ่งร้อยอีแปะ ไม่เพียงในสมัยต้าโจว แม้แต่ราชวงศ์ก่อน หรือราชวงศ์ก่อนหน้านั้น ก็ไม่เคยมีมาก่อน นี่คือราคาต่ำที่สุดในประวัติศาสตร์

พ่อค้าเกลือคิดว่าเมื่อลดราคาเหลือหนึ่งสือหนึ่งร้อยอีแปะ ราษฎรจะต้องแห่กันมาซื้อแน่ แต่ราษฎรกลับไม่สนใจ ยังคงซื้อเกลือใหม่ของราชสำนักต่อไป

เมื่อเห็นว่าลดราคาเหลือหนึ่งสือหนึ่งร้อยอีแปะก็ยังไม่ได้ผล พ่อค้าเกลือจึงทำได้เพียงกัดฟันนำเกลือดีที่เคยเก็บไว้ก่อนหน้านี้ออกมาขาย

ก่อนเกลือใหม่ปรากฏ เกลือส่วนใหญ่ในต้าโจวเป็นเกลือบ่อ เกลือบ่อที่อยู่ในมือพ่อค้าเกลือ แม้จะสู้เกลือบรรณาการไม่ได้ แต่ก็ยังถือว่าไม่เลว แน่นอน หากเทียบกับเกลือใหม่ ก็ด้อยกว่ามาก

พ่อค้าเกลือคิดว่า เอาเกลือดีออกมาขาย จะสามารถโต้กลับเกลือใหม่ของราชสำนักได้ ทว่าคนที่ซื้อก็ยังมีไม่มากอยู่ดี

บางครอบครัวยากจนมาก ไม่มีทางเลือก จึงต้องซื้อเกลือจากพ่อค้าเกลือ แน่นอนว่า พวกเขาก็ยังซื้อเกลือใหม่ของราชสำนักไว้บ้างเช่นกัน

พ่อค้าเกลือลดราคาเกลือของตนอย่างหนัก ไม่เพียงไม่สามารถโจมตีเกลือใหม่ของราชสำนักได้ กลับยิ่งทำให้เกลือใหม่ของราชสำนักขายดียิ่งขึ้น

ราษฎรไม่ได้โง่ ก่อนราชสำนักขายเกลือใหม่ พ่อค้าเกลือก็กุมราคาเกลือไว้ ปั่นให้ราคาสูงลิ่ว ทำให้พวกเขาซื้อเกลือกินแทบไม่ไหว ตอนนี้พ่อค้าเกลือลดราคา ก็หวังให้ราษฎรสนับสนุนพวกเขา แต่น่าเสียดาย ราษฎรไม่ทำตามความต้องการของพวกเขา

หลายปีมานี้ ราษฎรเกลียดชังพ่อค้าเกลือฉีหลู่อย่างฝังใจ พวกเขาภาวนาทั้งกลางวันกลางคืน ขอให้พ่อค้าเกลือพบเคราะห์กรรม ได้รับผลตอบแทนเสียที ตอนนี้เห็นพ่อค้าเกลือโชคร้าย ราษฎรต่างยินดีปรีดา แทบอยากจุดประทัดฉลอง

ราษฎรรู้ดีว่าพ่อค้าเกลือโหดเหี้ยมและโลภมากเพียงใด รู้ดีว่าเหตุผลที่พ่อค้าเกลือลดราคา ก็เพราะถูกเกลือใหม่ของราชสำนักบีบ หากเกลือของพ่อค้าเกลือเอาชนะเกลือใหม่ของราชสำนักได้ พวกเขาต้องขึ้นราคาทันที และยังสูงกว่าเดิมแน่ ถึงตอนนั้น พ่อค้าเกลือก็จะยิ่งกำเริบเสิบสาน ราษฎรธรรมดาก็จะถูกกดขี่อีกครั้ง