ตอนที่ 1076 อ๋องเว่ยโกรธจนกระอักเลือด

ตอนที่ 1076 อ๋องเว่ยโกรธจนกระอักเลือด

ฮ่องเต้รับสั่งให้อ๋องฉู่ไม่ต้องรีบไปประชุมราชการเช้า

เพราะการเดินทางครั้งนี้เหน็ดเหนื่อยอย่างยิ่ง จึงให้เขาพักผ่อนอยู่ที่จวนหลายวันก่อน

ครั้งนี้อ๋องฉู่ไม่ได้ปฏิเสธเรื่องพักผ่อน

เขาทำตามการจัดการของฮ่องเต้อย่างว่าง่าย ตั้งใจพักฟื้นอยู่ในจวนหลายวัน

เขายังประกาศโดยเฉพาะว่า ระหว่างพักผ่อน ไม่ต้องการให้ผู้ใดมารบกวน

ไม่ว่าใครมาขอพบ เขาก็จะไม่พบทั้งนั้น

ขุนนางที่สนับสนุนอ๋องฉู่ไปเยี่ยมเขา แต่กลับถูกปฏิเสธอยู่หน้าประตู

เมื่อคนอื่นเห็นอ๋องฉู่ปิดประตูไม่พบผู้ใด ก็ยิ่งสงสัยมากขึ้น

ลอบคิดในใจว่า อ๋องฉู่กำลังคิดจะทำอะไรกันแน่?

พวกเขารู้ว่า วันแรกที่อ๋องฉู่กลับเมืองหลวง เขาก็เข้าเฝ้าฮ่องเต้แล้ว และยังพูดคุยกับฝ่าบาทในห้องทรงพระอักษรเป็นเวลานาน

หากไม่มีเรื่องสำคัญ อ๋องฉู่ไม่มีทางพูดคุยกับฮ่องเต้นานถึงเพียงนั้น

เดิมทีขุนนางทั้งหลายคิดว่า เมื่ออ๋องฉู่กลับมา ราชสำนักต้องปั่นป่วนแน่

คิดไม่ถึงว่าจะไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลย

อ๋องฉู่กลับมาได้สามสี่วันแล้ว แต่ฮ่องเต้ไม่มีปฏิกิริยาใด

ราชสำนักก็สงบนิ่งมาก

นี่... นี่ไม่ถูกต้อง

อ๋องฉู่ถูกฮ่องเต้ส่งไปทางเหนือโดยอ้างเรื่องบรรเทาภัย

แต่ด้วยความสามารถของอ๋องฉู่ เป็นไปไม่ได้ที่เขาจะกลับมาโดยไม่ได้สืบพบอะไรเลย

ยิ่งไปกว่านั้น การกลับจากทางเหนือของอ๋องฉู่ยังล่าช้าไปกว่ายี่สิบวัน

ในช่วงเวลานี้ เป็นไปไม่ได้ที่อ๋องฉู่จะไม่ได้ทำอะไรเลย

หลายปีก่อน ตอนฮ่องเต้ส่งอ๋องฉู่ไปเผิงเฉิงเพื่อสืบคดีทองแดงถูกขโมย

อ๋องฉู่ไม่เพียงหาที่ซ่อนของทองแดงที่ถูกขโมยพบ

แต่ยังได้หลักฐานแน่นหนาว่าอดีตรัชทายาทและอดีตกั๋วกงขโมยทองแดงไปหลอมสร้างอาวุธ

ครั้งนี้อ๋องฉู่ไปทางเหนือ ไม่มีทางกลับมามือเปล่าแน่

อ๋องฉู่ต้องสืบพบอะไรบางอย่าง

แต่ฮ่องเต้กลับ “ไม่ขยับเขยื้อน”

หรือว่าฮ่องเต้กำลังอดกลั้น รอวางหมากใหญ่?

ด้วยนิสัยของฮ่องเต้ เป็นไปได้จริงๆ ว่าพระองค์กำลังกลั้นไว้เพื่อเล่นงานครั้งใหญ่

หากเป็นเช่นนั้นจริง วันหน้าอาจเกิดเรื่องสะเทือนฟ้าสะเทือนดินก็ได้

กลับมาที่เรื่องเดิม เรื่องใหญ่ใดกันที่ทำให้ฮ่องเต้ต้องอดกลั้น?

ขุนนางบุ๋นบู๊พลันนึกถึงตระกูลเก่าแก่ในหยางโจวเมื่อหลายปีก่อน

ปีนั้น เพื่อกวาดล้างตระกูลขุนนางเก่าแก่เหล่านั้นในหยางโจว ฮ่องเต้อดทนต่อพวกเขาหลายปี

ทำเป็นหลับตาข้างหนึ่งต่อการกระทำของพวกเขา

เมื่อวางแผนสำเร็จ ฮ่องเต้ก็กวาดล้างพวกเขาจนสิ้น ไม่เหลือรอดแม้แต่คนเดียว

ปัจจุบัน หยางโจวไม่มีตระกูลขุนนางเก่าแก่เหล่านั้นอีกแล้ว

หรือว่าสถานการณ์ทางเหนือจะเหมือนหยางโจวในตอนนั้น?

หากฮ่องเต้กำลังอดกลั้น ก็เพื่อวันหน้าจะกวาดจับให้หมดในคราวเดียวเช่นกันหรือ?

ทางเหนือไม่มีตระกูลขุนนางเก่าแก่

ผู้มีอิทธิพลที่สุดก็คือคนในค่ายทหารชายแดนเหนือ และอ๋องห้าในโยวโจว

แน่นอนว่ายังมีซยงหนูด้วย

หรือพวกเขาจะเดาถูกจริงๆ ว่า ค่ายทหารชายแดนเหนือหรืออ๋องห้าสมคบกับซยงหนู?

อ๋องห้าไม่น่ากล้า

โดยเฉพาะเมื่อมีตัวอย่างของอ๋องเฉินอยู่ตรงหน้า

หากอ๋องห้ากล้าสมคบกับซยงหนูจริง เขาคงคิดว่าตนมีเก้าชีวิต

ไม่น่าใช่อ๋องห้า

เช่นนั้นก็ต้องเป็นค่ายทหารชายแดนเหนือ

ค่ายทหารชายแดนเหนือเป็นกองทัพที่ฮ่องเต้ไว้พระทัย

พวกเขาเอาความกล้ามาจากที่ใด ถึงกล้าสมคบกับซยงหนูและทรยศฮ่องเต้?

ดูท่าเรื่องที่แม่ทัพเติ้งป่วยหนักก่อนหน้านี้ น่าจะเป็นแผนการจริงๆ

ไม่ใช่มีข่าวลือหรือว่า บุตรชายของแม่ทัพเติ้งวางยาพิษเขา?

เช่นนั้นก็คงเป็นบุตรชายของแม่ทัพเติ้งที่สมคบกับซยงหนู

แต่ช่วงเวลานี้ ฮ่องเต้ไม่ได้มีรับสั่งลงโทษบุตรชายของแม่ทัพเติ้งอย่างหนัก

หรือว่าไม่ใช่บุตรชายของแม่ทัพเติ้ง?

ฮ่องเต้ส่งแม่ทัพฉู่ไปคุมค่ายทหารชายแดนเหนือให้มั่นคงก่อน

จากนั้นก็ส่งอ๋องไต้ไปค่ายทหารชายแดนเหนือ

หลังจากนั้น อ๋องฉู่จึงไปทางเหนือ

หากทั้งแม่ทัพฉู่และอ๋องไต้สืบไม่พบอะไร อ๋องฉู่ต้องสืบพบอะไรได้แน่

อย่างไรเสีย อ๋องฉู่ยังเคยหาทองแดงที่อดีตรัชทายาทและอดีตกั๋วกงซ่อนไว้พบ

เรื่องในค่ายทหารชายแดนเหนือ เขาจะสืบไม่พบอะไรได้อย่างไร?

หากในค่ายทหารชายแดนเหนือมีคนสมคบกับซยงหนูจริง ก็ยังไม่นับว่าเป็นเรื่องร้ายแรงถึงขั้นฟ้าถล่ม

ด้วยนิสัยของฮ่องเต้ พระองค์ไม่มีทางนิ่งเฉย

ต่อให้ค่ายทหารชายแดนเหนือก่อกบฏขึ้นมาจริง ก็ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของสี่แม่ทัพใหญ่

ฮ่องเต้ไม่มีเหตุผลต้องหวาดกลัวพวกเขา

แล้วทางเหนือเกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่ ถึงทำให้ฮ่องเต้ต้องอดกลั้นเช่นนี้?

ขุนนางทั้งหลายคิดจนหัวแทบแตก ก็ยังคิดไม่ออกว่าทางเหนือเกิดอะไรขึ้น

ด้วยความอยากรู้อยากเห็นที่มีต่อทางเหนืออย่างไม่อาจห้าม พวกเขาบางคนจึงไปหยั่งเชิงอัครเสนาบดีเหอและไท่ฟู่หลิว

ผลลัพธ์ย่อมชนกำแพงอย่างไม่เหนือความคาดหมาย

หากถามว่าในราชสำนักผู้ใดปากแน่นที่สุด ย่อมต้องเป็นอัครเสนาบดีเหอและไท่ฟู่หลิว

ไม่ว่าเกิดเรื่องใด พวกเขาไม่มีทางเผยข่าวแม้แต่น้อย

คิดจะสืบอะไรจากปากพวกเขา ยากยิ่งกว่าปีนขึ้นสวรรค์

ขุนนางบุ๋นบู๊ทั้งหลายได้แต่หวังว่า เมื่อเรื่องทางเหนือถูกเปิดเผยในวันหน้า ฮ่องเต้จะไม่กริ้วมากเกินไป

ไม่เช่นนั้นพวกเขาอาจถูกลูกหลงไปด้วย