ตอนที่ 1213 เหอเหลียนฟางตายแล้ว 2

ตอนที่ 1213 เหอเหลียนฟางตายแล้ว 2

จ้าวเหยาไม่ได้กลับห้องนอนพักผ่อน แต่ไปห้องหนังสือ

ถงซีเห็นจ้าวเหยาใช้ศอกทั้งสองข้างเท้าบนโต๊ะหนังสือ มือทั้งสองกุมศีรษะ ไม่พูดอะไรสักคำ ก็เป็นห่วงมาก

“ท่านอ๋อง พระองค์ยังไหวหรือไม่พ่ะย่ะค่ะ?”

“พี่สี่รู้แล้วว่าพี่สะใภ้สี่กับลูกๆ เกิดเรื่อง”

ถงซีตกใจอย่างยิ่ง

“อะไรนะ อ๋องฉู่รู้ได้อย่างไรพ่ะย่ะค่ะ?”

จ้าวเหยาส่ายหน้า

“ไม่รู้ พี่สี่ไม่ได้ถามว่าพี่สะใภ้สี่กับลูกๆ ฝังอยู่ที่ใด ข้าก็ไม่ได้บอกเขา กลัวทำให้เขาเสียใจ”

หลังรู้ว่าอ๋องฉู่เฟยกับลูกๆ เกิดเรื่อง จ้าวเหยาก็ส่งคนไปค้นหาศพของพวกเขา

จากนั้นฝังพวกเขาไว้ที่เหลียงโจว

“นี่...”

“ตอนนี้ข้ากังวลเรื่องหนึ่ง”

“เรื่องอะไรพ่ะย่ะค่ะ?”

“พี่แปดอาจยังไม่ปล่อยคนตระกูลหลี่”

เมื่อก่อนหน้านี้จ้าวเหยาได้ยินอ๋องฉู่บอกว่า ฮ่องเต้หย่งอันไม่มีทางปล่อยครอบครัวของเขา จึงนึกถึงคนตระกูลหลี่ขึ้นมา

แม้คนตระกูลหลี่จะถูกช่วยออกมาแล้ว และล้วนกลับบ้านเดิมไปใช้ชีวิตสันโดษ แต่ไม่ได้หมายความว่าพี่แปดจะไม่ฆ่าพวกเขาอีก

“ฮ่องเต้ไม่ได้รับปากพระองค์แล้วหรือพ่ะย่ะค่ะว่าจะปล่อยคนตระกูลหลี่?”

ถงซีรู้สึกว่าจ้าวเหยาคิดมากไป

“พระดำรัสของฮ่องเต้ หนักแน่นดั่งเก้าหม้อ เป็นไปได้อย่างไรที่จะยังสังหารคนตระกูลหลี่อีก ท่านอ๋องอย่าคิดมากเลยพ่ะย่ะค่ะ”

“หนักแน่นดั่งเก้าหม้อหรือ... หวังว่าจะเป็นข้าที่คิดมากไป”

จ้าวเหยาพูดเช่นนี้ แต่ในใจยังคงมีลางไม่ดี

เขาเรียกองครักษ์ลับ ก ออกมา สั่งให้ส่งคนไปจับตาดูตระกูลหลี่

หากตระกูลหลี่เกิดเรื่อง จะได้ช่วยได้ทันที

“คำพูดเมื่อครู่ของข้า เจ้าอย่าบอกพี่สี่ จะได้ไม่ทำให้เขากังวล”

“ท่านอ๋องวางใจ บ่าวจะไม่บอกอ๋องฉู่แม้แต่คำเดียวพ่ะย่ะค่ะ”

จ้าวเหยาโบกมือให้ถงซี เป็นสัญญาณให้เขาถอยออกไป

“ท่านอ๋อง พระองค์ควรพักผ่อนแล้วพ่ะย่ะค่ะ”

นับตั้งแต่นายท่านรองจากไป ท่านอ๋องก็ยังไม่ได้พักผ่อนให้ดีเลย

“ข้าไม่เป็นไร”

ถงซีไม่กล้าพูดมาก จึงถอยออกไปอย่างเคารพ

หลังถงซีจากไป จ้าวเหยาลุกขึ้น เดินไปข้างหน้าต่าง ทอดสายตามองท้องฟ้ายามค่ำทางทิศตะวันออก

ปากพึมพำว่า

“พี่แปด การที่ท่านลุงรองปลิดชีพตนเอง เป็นคำสั่งของท่านหรือไม่?”

อีกอย่าง พี่แปด ท่านกับท่านลุงรองทำข้อตกลงอะไรกันแน่

พี่แปด ท่านอ่านราชโองการลับแล้วใช่หรือไม่

ท่านรู้หรือไม่ว่าชื่อที่เขียนอยู่ในราชโองการลับคือชื่อข้า

ข้อตกลงระหว่างเสด็จพ่อกับท่านลุงรอง พี่แปดท่านรู้มาตั้งนานแล้วใช่หรือไม่

ดังนั้นจึงร่วมมือกับท่านลุงรองอย่างลับๆ อีกชั้นหนึ่ง

ท่านลุงรองกับเสด็จพ่อยึดติดจะให้ข้าเป็นฮ่องเต้

พี่แปด ท่านรู้แต่ไม่ห้าม

เป็นเพราะเชื่อว่าข้าจะไม่แย่งชิงราชบัลลังก์กับท่าน หรือเพราะเหตุผลอื่น...

เสด็จพ่อจับได้ว่าพี่แปดวางพิษพระองค์ จึงฉวยโอกาสตามน้ำให้ตนเองถูกพิษ

เพียงเพื่อให้ข้ากับพี่แปดผิดใจกัน แล้วให้ข้าจัดการพี่แปดขึ้นครองราชย์สำเร็จเท่านั้นหรือ?

ตาเฒ่าแม้จะรู้ว่าพี่แปดจะไม่วางพิษจนพระองค์ตาย แต่พระองค์ไม่กลัวหรือว่าพี่แปดจะทำให้พระองค์หลับไม่ฟื้นไปตลอด?

ด้วยความร้ายกาจของตาเฒ่า ไม่มีทางทำเรื่องที่ไม่มั่นใจ

แต่พระองค์เอาความมั่นใจมาจากไหนว่าข้าต้องรักษาพระองค์ให้หายได้แน่...

เดี๋ยวก่อน หากสิ่งที่ตาเฒ่ารอไม่ใช่ให้ข้าช่วยพระองค์ แต่เป็นพี่แปดเล่า?

ใช่แล้ว ระหว่างตาเฒ่ากับพี่แปดมีข้อตกลง

ในข้อตกลงนั้น รวมถึงการให้อ๋องเว่ยขึ้นครองราชย์ด้วยหรือไม่?

ไม่ถูก หากข้อตกลงคือให้พี่แปดเป็นฮ่องเต้ เช่นนั้นพี่แปดเหตุใดต้องวางพิษตาเฒ่า?

แล้วตาเฒ่าจะฉวยโอกาสตามน้ำไปเพื่ออะไร?

ตาเฒ่า พี่แปด ท่านลุงรอง...

คนทั้งสามซ่อนยาอะไรไว้ในน้ำเต้ากันแน่