ตอนที่ 610 ความเชื่อใจอย่างไม่มีเงื่อนไข

ตอนที่ 610 ความเชื่อใจอย่างไม่มีเงื่อนไข

ช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมา จ้าวเหยารู้สึกหนักใจอยู่บ้าง ใกล้จะถึงวันคล้ายวันประสูติขององค์ชายแปดแล้ว หากเป็นแค่วันคล้ายวันประสูติธรรมดาๆ จ้าวเหยาก็คงไม่ต้องมากังวลว่าจะให้ของขวัญอะไรดี แต่ปีนี้เป็นพิธีสวมกวาน (พิธีบรรลุนิติภาวะ) ขององค์ชายแปด ดังนั้นการให้ของขวัญวันคล้ายวันประสูติแบบธรรมดาๆ ก็ดูจะไม่ค่อยเหมาะสมนัก ตอนนั้น ในพิธีสวมกวานขององค์ชายสี่ จ้าวเหยาได้ประดิษฐ์คันไถชวีหยวนให้เขา

เดิมทีจ้าวเหยาตั้งใจจะประดิษฐ์สิ่งที่มีลักษณะคล้ายกับคันไถชวีหยวนให้องค์ชายแปด แต่เนื่องจากองค์ชายแปดไม่มีที่ดินเป็นของตัวเอง ของขวัญเช่นนี้ก็คงไม่มีประโยชน์สำหรับเขา ยิ่งไปกว่านั้น หากเขาสร้างสิ่งนั้นขึ้นมาจริงๆ แล้วนำไปมอบให้พี่แปด พี่แปดก็อาจจะนำมันไปมอบให้องค์รัชทายาททันที เพื่อเป็นการสร้างผลงานให้แก่องค์รัชทายาท

อันที่จริง จ้าวเหยาได้วางแผนไว้ตั้งแต่เมื่อปีก่อนแล้วว่าจะมอบสิ่งใดเป็นของขวัญให้แก่องค์ชายแปด ในตอนนั้นเขาคิดว่าหลังจากที่องค์ชายแปดบรรลุนิติภาวะและได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์ ฮ่องเต้จะทรง "ส่ง" เขาไปยังสถานที่ห่างไกลความเจริญ เขาถึงขั้นนึกถึงสถานที่หลายแห่งสำหรับองค์ชายแปด เช่น ชายแดนทางเหนือ หรือชายแดนทางใต้

หากองค์ชายแปดมีที่ดินในพื้นที่เหล่านี้ เขาก็อาจจะสร้างกังหันน้ำให้ เพื่อช่วยแก้ปัญหาการชลประทานในที่ดินขององค์ชายแปด อย่างไรก็ตาม ตอนนี้เมื่อองค์ชายแปดไม่มีที่ดิน เขาก็ไม่จำเป็นต้องไปยังสถานที่ที่จ้าวเหยาคิดไว้ กังหันน้ำที่เขาตั้งใจจะมอบให้ก็ส่งออกไปไม่ได้

จ้าวเหยาครุ่นคิดว่าองค์ชายแปดอาจจะต้องการสิ่งใด แต่หลังจากคิดทบทวนดูแล้ว เขาก็รู้สึกว่าองค์ชายแปดไม่ขาดเหลือสิ่งใดเลย

"ถงซี เจ้าคิดว่าพี่แปดขาดเหลือสิ่งใดบ้าง?"

"องค์ชายแปดขาดเหลือสิ่งใดหรือพะยะค่ะ?" ถงซีประหลาดใจกับคำถามของจ้าวเหยาและถามด้วยความงุนงง "องค์ชายพะยะค่ะ ทำไมพระองค์ถึงถามเรื่องนี้ล่ะพะยะค่ะ?"

"ใกล้จะถึงวันคล้ายวันประสูติของพี่แปดแล้ว และข้าก็กำลังคิดหาของขวัญที่เหมาะจะให้เขาน่ะ" จ้าวเหยาขมวดคิ้วแน่น สีหน้าดูขัดแย้งในใจมาก "เจ้าช่วยข้าคิดหาของขวัญที่เหมาะสมหน่อยได้ไหม?"

"อ้อ จริงสิ ใกล้จะถึงวันคล้ายวันประสูติขององค์ชายแปดแล้ว" ถงซีลูบคาง ช่วยจ้าวเหยาคิดหาของขวัญอย่างจริงจัง

"เจ้าคิดว่าพี่แปดต้องการอะไรมากที่สุด?"

"องค์ชายพะยะค่ะ มันไม่ชัดเจนหรอกหรือพะยะค่ะ? องค์ชายแปดน่าจะต้องการ..." ถงซียกนิ้วชี้ขึ้นและชี้ไปที่ท้องฟ้า

เมื่อเห็นท่าทางของถงซี จ้าวเหยาก็เข้าใจในทันทีว่าเขาหมายถึงอะไร และสีหน้าของเขาก็แข็งค้างไปทันที

"ของขวัญชิ้นนั้น... มันเกินความสามารถของข้าที่จะให้ได้"

"องค์ชายพะยะค่ะ ดูเหมือนว่าองค์ชายแปดจะต้องการสิ่งนั้นมากที่สุดจริงๆ พะยะค่ะ สำหรับของอื่นๆ องค์ชายแปดก็คงจะมีหมดแล้ว" ถงซีคิดอยู่ครู่หนึ่งและเสนอแนะให้จ้าวเหยา "องค์ชายพะยะค่ะ ทำไมพระองค์ไม่ให้ของขวัญองค์ชายแปดแบบสุ่มๆ ไปเลยล่ะพะยะค่ะ? ตราบใดที่มันมาจากพระองค์ องค์ชายแปดจะต้องชอบแน่นอนพะยะค่ะ"

จ้าวเหยาจ้องถงซีเขม็งและกล่าวว่า "ปีนี้เป็นพิธีสวมกวานของพี่แปดนะ ข้าจะให้ของแบบสุ่มๆ ได้อย่างไร? อีกอย่าง สำหรับพิธีสวมกวานของพี่สี่ ข้ายังประดิษฐ์คันไถชวีหยวนให้เขาเลย ตอนนี้ถึงตาพี่แปดแล้ว ข้าจะลำเอียงไม่ได้ ไม่อย่างนั้นพี่แปดจะอิจฉาเอาได้" ในใจของเขา ทั้งพี่สี่และพี่แปดมีความสำคัญเท่าเทียมกัน ไม่มีใครสำคัญไปกว่าใคร หากของขวัญวันเกิดของพี่แปดไม่ดีเท่าของพี่สี่ มันก็จะไม่ยุติธรรมสำหรับพี่แปด

"นั่นก็จริงพะยะค่ะ คันไถชวีหยวนของพระองค์ถือเป็นของขวัญชิ้นใหญ่เลยทีเดียว" ถงซีกล่าว "ถ้าอย่างนั้น ทำไมพระองค์ไม่สร้างสิ่งที่มีลักษณะคล้ายกับคันไถชวีหยวนให้กับองค์ชายแปดล่ะพะยะค่ะ?"

"พูดง่ายแต่ทำยากนะสิ" จ้าวเหยาตอบอย่างหงุดหงิด "พี่แปดไม่มีที่ดิน ดังนั้นการให้ของอย่างคันไถชวีหยวนก็ไร้ประโยชน์ พี่แปดอาจจะเอามันไปมอบให้องค์รัชทายาทด้วยซ้ำ"

ถงซีเห็นด้วยว่าจ้าวเหยาพูดถูก หลังจากครุ่นคิดอยู่นาน เขาก็ยังนึกอะไรดีๆ ไม่ออกอยู่ดี

"องค์ชายพะยะค่ะ หม่อมฉันนึกอะไรไม่ออกเลยพะยะค่ะ พระองค์คงต้องคิดเอาเองแล้วล่ะพะยะค่ะ"

เมื่อได้ยินเช่นนี้ จ้าวเหยาก็มองถงซีด้วยสายตาดูแคลน จากนั้นก็โบกมือไล่เขาราวกับปัดแมลงวัน

"ไปๆ ไปให้พ้น อย่ามากวนความคิดข้า"

ถงซีรีบวิ่งออกไป

จ้าวเหยาเอามือเท้าคาง ย่นจมูกครุ่นคิดอย่างหนัก

ของที่ใช้งานได้จริงมากเกินไป อย่างกังหันน้ำ ก็ให้พี่แปดไม่ได้ในตอนนี้ หากในอนาคตพี่แปดมีที่ดินเมื่อไหร่ เขาก็สามารถสร้างและมอบให้ได้ในตอนนั้น และเมื่อพี่แปดมีที่ดิน บางทีในตอนนั้นเขาอาจจะได้นั่งบนบัลลังก์แล้ว และโลกทั้งใบก็จะเป็นของพี่แปด แล้วจ้าวเหยาก็ค่อยมอบกังหันน้ำให้เขา หรือบางทีพี่แปดอาจจะไม่มีที่ดินเลยไปตลอดชีวิตก็ได้

หากของขวัญที่ใช้งานได้จริงไม่ดี ก็ดูเหมือนว่าจะให้ได้แต่ของที่ใช้งานไม่ได้จริงเท่านั้น

แต่ของที่ใช้งานไม่ได้จริงก็มีมากมาย เขาไม่อาจจะให้ของที่ดูฉูดฉาดและไร้รสนิยมกับพี่แปดได้หรอกนะ

จ้าวเหยาเกาหัวด้วยความหงุดหงิด ช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมานี้ เขาเครียดมากจนรู้สึกเหมือนจะเกาผมจนร่วงหมดหัวแล้ว

บางทีเขาควรจะสร้างของสนุกๆ ให้พี่แปด เพื่อทำให้เขารู้สึกขบขันดีไหมนะ?

เอ่อ... แต่ถ้าเทียบกับคันไถชวีหยวนที่ให้พี่สี่แล้ว มันก็ดูไม่สมน้ำสมเนื้อกันเลยนะ