ตอนที่ 926 แผนพัฒนาเจ๋อโจว

ตอนที่ 926 แผนพัฒนาเจ๋อโจว

หลิ่งหนานเริ่มการไถหว่านฤดูใบไม้ผลิแล้ว

พื้นที่ชั้นในต้องรอจนถึงกลางเดือนสี่จึงจะเริ่มไถหว่านฤดูใบไม้ผลิ แต่หลิ่งหนานมีอากาศอบอุ่นกว่า จึงเริ่มไถหว่านเร็วกว่าหนึ่งเดือน ด้วยสภาพอากาศเช่นนี้ หลิ่งหนานจึงสามารถปลูกข้าวได้ปีละสองถึงสามฤดู

จ้าวเหยาให้ความสำคัญกับการไถหว่านฤดูใบไม้ผลิอย่างยิ่ง ก่อนเริ่มไถหว่าน เขาสร้างคันไถโค้งรุ่นปรับปรุงขึ้นมาก่อน จากนั้นจึงบุกเบิกนาขั้นบันไดที่เหมาะกับพื้นที่ภูเขา พัฒนาปุ๋ยชนิดใหม่ แล้วให้กรมโยธาสร้างระหัดวิดน้ำ

เมื่อไม่นานมานี้ กรมโยธาสร้างระหัดวิดน้ำแบบใช้แรงวัว แรงม้า และแรงลาได้สำเร็จในที่สุด

จ้าวเหยาสั่งให้สร้างระหัดวิดน้ำตามพื้นที่ต่างๆ จำนวนมาก ทำให้ราษฎรดีใจกันอย่างยิ่ง

แม้หลิ่งหนานจะไม่ขาดแคลนฝน แต่ในฤดูร้อนหรือฤดูใบไม้ร่วงก็อาจเกิดภัยแล้งชั่วคราวได้ เมื่อมีระหัดวิดน้ำ ก็ไม่ต้องกังวลปัญหาการชลประทานอีก

ยิ่งไปกว่านั้น ระหัดวิดน้ำแบบใช้แรงวัว แรงม้า และแรงลาไม่จำเป็นต้องใช้แรงคน เมื่อชาวนาใช้ระหัดวิดน้ำส่งน้ำเข้านา จึงประหยัดแรงไปได้มาก ทั้งยังสะดวกอย่างยิ่ง

หลายวันนี้ จ้าวเหยาผู้เป็นท่านอ๋องเสด็จลงนาไถดินด้วยพระองค์เอง ดึงดูดราษฎรเจ๋อโจวจำนวนมากให้มามุงดู

ตอนแรกพวกเขาคิดว่า ท่านอ๋องเสด็จลงนาเพียงทำให้คนดู คงไม่ได้ไถจริงๆ

อีกทั้งท่านอ๋องเติบโตมาอย่างสุขสบาย จะไถนาเป็นได้อย่างไร?

แต่สิ่งที่ทำให้ทุกคนตกตะลึงคือ จ้าวเหยาไถนาเป็นจริงๆ อีกทั้งยังทำได้ดีมากด้วย

นี่ไม่ใช่เรื่องล้อเล่น ก่อนมาเจ๋อโจว ทุกฤดูใบไม้ผลิ จ้าวเหยาต้องลงนาไถดินและปักดำกับฮ่องเต้ เมื่อถึงฤดูใบไม้ร่วงก็ต้องลงนาเก็บเกี่ยวและนวดข้าว

นอกจากเขาแล้ว อ๋องพระองค์อื่นอีกหลายพระองค์ก็ทำเช่นเดียวกัน

ตอนฮ่องเต้พระองค์ก่อนยังทรงพระชนม์ พระองค์มักย้ำอยู่เสมอว่า ตระกูลจ้าวของพวกเขามีรากฐานมาจากชาวนา

แม้ตอนนี้จะกลายเป็นผู้ครองใต้หล้าแล้ว ก็ห้ามลืมรากเหง้าของตนเด็ดขาด

การลงนาและปลูกพืชเป็นสิ่งที่ชาวนาทุกคนต้องทำเป็น บุตรหลานตระกูลจ้าวก็ต้องทำเป็นเช่นกัน

ก่อนหน้านี้เคยกล่าวไว้แล้วว่า ฮ่องเต้ทรงมีที่นาของพระองค์เอง และทรงปลูกพืชทุกปี

จ้าวเหยากับอ๋องพระองค์อื่นก็มีที่นาของตนเองเช่นกัน ทุกปีต้องปลูกธัญพืช

เมื่อถึงฤดูใบไม้ร่วง ฮ่องเต้จะทรงตรวจดูว่าพวกเขาเก็บเกี่ยวได้มากน้อยเพียงใด

ที่สำคัญที่สุด ตอนทำไร่ทำนา พวกเขาต้องลงมือด้วยตนเอง ห้ามมอบหมายให้ผู้อื่นทำแทน

ไม่นับกฎประจำตระกูลจ้าวข้อนี้ จ้าวเหยาเองก็สนใจการทำไร่ทำนามาก

ที่สำคัญที่สุดคือ เขาให้ความสำคัญกับธัญพืชไม่ต่างจากฮ่องเต้ มิฉะนั้นคงไม่สร้างเครื่องมือที่เป็นประโยชน์ต่อการเกษตรอย่างคันไถโค้ง ปุ๋ย และระหัดวิดน้ำออกมา

เพื่อให้ทุกครัวเรือนสามารถไถหว่านได้อย่างราบรื่น หลังสร้างคันไถโค้งรุ่นปรับปรุงสำเร็จ จ้าวเหยาก็มีรับสั่งให้กรมโยธาผลิตจำนวนมาก แล้วแจกจ่ายคันไถรุ่นใหม่ให้ทุกครัวเรือนโดยไม่คิดเงิน

เพราะกลัวว่าราษฎรจะใช้คันไถรุ่นใหม่ไม่เป็น จ้าวเหยายังส่งคนไปสอนถึงที่

อีกทั้งหากคันไถเกิดปัญหาระหว่างใช้งาน ก็สามารถนำไปให้กรมโยธาซ่อมแซมได้ฟรี

เมื่อราษฎรเจ๋อโจวเห็นว่าท่านอ๋องทำไร่ทำนาเป็นจริงๆ ความรู้สึกที่มีต่อพระองค์ก็ดีขึ้นกว่าเดิม

เมื่อมีคันไถโค้งรุ่นใหม่ การไถหว่านฤดูใบไม้ผลิของราษฎรเจ๋อโจวในปีนี้จึงง่ายขึ้นมาก และดินที่ไถออกมาก็ดีกว่าปีก่อนๆ

แม้เพิ่งเริ่มการไถหว่านฤดูใบไม้ผลิ แต่ราษฎรเจ๋อโจวต่างเต็มไปด้วยความคาดหวังต่อผลผลิตในปีนี้

ประการแรก เพราะท่านอ๋องสร้างสิ่งของมากมายที่เป็นประโยชน์ต่อการเพาะปลูก

ประการที่สอง เพราะปีนี้จ้าวเหยายกเว้นภาษีทั้งหมด นอกจากธัญพืชที่ต้องส่งมอบให้ราชสำนักแล้ว ธัญพืชที่เหลือล้วนเป็นของราษฎรเอง ไม่จำเป็นต้องส่งมอบให้จวนอ๋องอีก

หลังทรงลงมือเป็นตัวอย่าง แสดงวิธีไถหว่านฤดูใบไม้ผลิแล้ว จ้าวเหยาก็เดินทางไปตรวจดูการไถหว่านตามพื้นที่ต่างๆ และถามราษฎรว่า ระหว่างไถหว่านพบปัญหาหรือความลำบากอันใดบ้าง

ท่านลุงเกาเห็นจ้าวเหยาหายตัวไปอีกแล้ว ก็รู้สึกว่าจวนอ๋องฮั่นกลายเป็นเพียงของประดับ

“ท่านแม่ทัพ เหตุใดข้าจึงรู้สึกว่า ที่นี่ไม่ใช่จวนอ๋องฮั่น แต่เป็นจวนแม่ทัพของท่านกันแน่?”

เวลาที่จ้าวเหยาอยู่ในจวนอ๋องฮั่น ยังน้อยกว่าเหอเหลียนฟางเสียอีก

“อย่างไร เจ้าคิดถึงเขาหรือ?” เหอเหลียนฟางหยอกเย้า “หากคิดถึง ข้าจะส่งคนไปตามเขากลับมา”

“ข้าไม่ได้หมายความเช่นนั้น ท่านอ๋องมิใช่ไถนาเสร็จแล้วหรือ เหตุใดจึงหายตัวไปอีก?”

เขากลับมาพักหนึ่งแล้ว แต่กลับได้พบจ้าวเหยาเพียงไม่กี่ครั้ง

“เขาไปตรวจดูการไถหว่านของราษฎร”

“เรื่องเช่นนี้จำเป็นต้องให้ท่านอ๋องไปตรวจด้วยตนเองหรือ?”

“เขาให้ความสำคัญกับธัญพืชมาโดยตลอด มิฉะนั้นคงไม่สร้างสิ่งของมากมายที่เป็นประโยชน์ต่อการเพาะปลูก” เหอเหลียนฟางกล่าว “ตอนฮ่องเต้พระองค์ก่อนกับนายท่านยังอยู่ ทั้งสองท่านมักย้ำว่า รากฐานของพวกเขาคือชาวนา จึงต้องทำไร่ทำนาเป็น”

“หลายปีมานี้ จ้าวเจิ้งทำเรื่องนี้ได้ดีมาก นอกจากองค์ชายคนเล็กแล้ว อ๋องพระองค์อื่นล้วนทำไร่และปลูกพืชเป็น”