ตอนที่ 983 โยวโจวเป็นสถานที่ดี
ตอนที่ 983 โยวโจวเป็นสถานที่ดี
ตอนที่ 983 โยวโจวเป็นสถานที่ดี
เหอเหลียนฟางมายังห้องหนังสือของจ้าวเหยา
เมื่อเห็นจ้าวเหยากำลังตั้งใจมองแผนที่ต้าโจว จึงถามอย่างสงสัย
“เจ้ากำลังดูอะไรอยู่?”
เมื่อได้ยินเสียงของเหอเหลียนฟาง จ้าวเหยาก็เงยหน้ามองเขา แล้วคลี่ยิ้มเล็กน้อย
“ดูโยวโจว”
“เหตุใดจึงดูโยวโจว?”
เหอเหลียนฟางถามอย่างงุนงง พลางเข็นรถเข็นเข้าไปใกล้
“ทางนั้นเกิดเรื่องอะไรขึ้นหรือ?”
จ้าวเหยาไม่ได้ตอบคำถามของเหอเหลียนฟาง แต่ถามกลับว่า
“ท่านลุงรอง ท่านคิดว่าโยวโจวเป็นอย่างไร?”
คำถามนี้ทำให้เหอเหลียนฟางชะงักเล็กน้อย จากนั้นจึงตอบว่า
“เจ้าหมายถึงด้านใด?”
“ทั้งหมดของโยวโจว”
จ้าวเหยาชี้โยวโจวบนแผนที่
“ท่านลุงรองคิดอย่างไร?”
เหอเหลียนฟางมองไปยังโยวโจวตรงที่จ้าวเหยาชี้ ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนกล่าวว่า
“ไม่ใช่สถานที่ดี”
“ไม่ใช่สถานที่ดีหรือ?”
จ้าวเหยาค่อนข้างประหลาดใจกับคำตอบของเหอเหลียนฟาง
“ท่านลุงรอง เหตุใดท่านจึงคิดว่าโยวโจวไม่ดี?”
เหอเหลียนฟางกล่าวด้วยน้ำเสียงราบเรียบ
“ไม่มีอะไรดีเลย แต่ตำแหน่งทางภูมิศาสตร์สำคัญมาก”
จ้าวเหยายิ้มกว้าง ถามอย่างสนใจ
“หมายความว่าอย่างไร?”
“โยวโจวติดกับซยงหนู และอยู่ใกล้เกาโกวลี่ สามารถขวางการยกลงใต้ของซยงหนูและเกาโกวลี่ได้”
เหอเหลียนฟางรู้สึกว่าคำถามของจ้าวเหยาค่อนข้างเกินจำเป็น
“เรื่องเหล่านี้เจ้าไม่รู้หรือ เหตุใดต้องถามข้า?”
“ตามที่ท่านลุงรองพูด โยวโจวคือแนวป้องกันสำคัญของต้าโจว”
“หากรักษาโยวโจวไว้ได้ ก็เท่ากับขวางการยกลงใต้ของซยงหนูและเกาโกวลี่ได้”
เหอเหลียนฟางเลิกคิ้วถาม
“แล้วมีอะไรผิด?”
จ้าวเหยาหัวเราะ
“ไม่มีอะไรผิด ท่านลุงรองพูดถูก ตำแหน่งทางภูมิศาสตร์ของโยวโจวสำคัญมาก”
“แต่นอกจากเรื่องนี้แล้ว โยวโจวไม่มีข้อดีอื่นอีกหรือ?”
“ข้อดีอื่นหรือ?”
เหอเหลียนฟางถามอย่างงุนงง
“เช่นเดียวกับหลิ่งหนาน โยวโจวเป็นดินแดนเนรเทศมาตั้งแต่อดีต แถมยังยากจนกว่าหลิ่งหนานเสียอีก จะมีข้อดีอะไรได้?”
“หากโยวโจวไม่มีข้อดี เหตุใดอ๋องห้าจึงไปโยวโจวเล่า?”
จ้าวเหยากล่าวด้วยสีหน้าชื่นชม
“ความจริงแล้ว นอกจากชิงโจวแล้ว สถานที่ที่ข้าให้ความสำคัญที่สุดในปีนั้นก็คือโยวโจว”
“น่าเสียดายที่อ๋องห้าชิงไปก่อน ข้าจึงทำได้เพียงเลือกหลิ่งหนาน”
เหอเหลียนฟางเพิ่งเคยได้ยินเรื่องนี้เป็นครั้งแรก จึงประหลาดใจมาก
“เจ้าให้ความสำคัญกับโยวโจวหรือ?”
“สำหรับข้า โยวโจวดียิ่งกว่าหลิ่งหนานเสียอีก แต่น่าเสียดายที่อ๋องห้าชิงไปก่อน”
ทั้งหมดเป็นเพราะเขาอายุน้อยเกินไป
ตอนพี่ชายของเขาเลือกดินแดนศักดินากันไปแล้ว เหลือสถานที่ให้เขาเลือกไม่มาก
เขาจึงทำได้เพียงเลือกหลิ่งหนาน
“เหตุใดเจ้าจึงให้ความสำคัญกับโยวโจว?”
เหอเหลียนฟางเต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อ
“เพราะมันติดกับซยงหนูและเกาโกวลี่หรือ?”
“นั่นเป็นเหตุผลหนึ่ง แต่สิ่งสำคัญกว่านั้นคือ มันเป็นสถานที่ดี”
“สถานที่ดี? มันดีตรงไหน?”
เหอเหลียนฟางเคยไปโยวโจวมาก่อน ที่นั่นรกร้างและยากจนกว่าหลิ่งหนาน
ที่สำคัญที่สุดคือสภาพอากาศเลวร้ายมาก
ฤดูหนาวหิมะตกหนักและหนาวจัด
“ท่านลุงรอง ท่านคิดว่าโยวโจวแห้งแล้งยากจน ไม่มีเสบียงมากนักหรือ?”
“ไม่ใช่หรือ?”
“โยวโจวปลูกข้าวสองฤดูหรือสามฤดูเหมือนหลิ่งหนานไม่ได้จริง แต่ปลูกข้าวสาลีได้”
“โยวโจวปลูกข้าวสาลีได้ก็จริง แต่ผลผลิตไม่ได้สูงนัก”
เหอเหลียนฟางเตือนจ้าวเหยา
“เจ้าอย่าลืมว่า ราชสำนักต้องจัดสรรเสบียงให้โยวโจวทุกปี”
“ผลผลิตธัญพืชของโยวโจวต่ำ เพราะพื้นที่เพาะปลูกมีจำกัด ที่ดินจำนวนมากถูกปล่อยรกร้าง”
“หากบุกเบิกที่รกร้างให้ดี ก็จะไม่ขาดเสบียง”
จ้าวเหยากล่าวต่อ
“โยวโจวยังมีทุ่งหญ้ากว้างใหญ่ เหมาะกับการเลี้ยงวัว ม้า แกะ และหมู แน่นอนว่ายังเลี้ยงไก่ เป็ด และห่านได้ด้วย”
“ซยงหนูมักยกลงใต้ปล้นชิง หากเลี้ยงสัตว์พวกนี้ ก็มีแต่จะถูกพวกมันแย่งไป”
เหอเหลียนฟางกล่าว
“ข้าจำได้ว่าโยวโจวมีสายพันธุ์ม้าศึกอยู่”
“ดูเหมือนโยวโจวจะมีเหมืองเหล็กและเหมืองถ่านหินไม่น้อย”
“ข้าไม่แน่ใจ”
เหอเหลียนฟางไม่ได้สนใจเรื่องเหล่านี้มาก่อน
“หลิ่งหนานก็มีเหมืองเหล็กไม่น้อยมิใช่หรือ?”
จ้าวเหยากล่าวอย่างเสียดาย
“แต่ไม่มีเหมืองถ่านหิน”
“เหมืองถ่านหินไม่สำคัญ”
จ้าวเหยาคิดในใจว่า เหมืองถ่านหินสำคัญมาก สำคัญไม่แพ้เหมืองเหล็กเลย
“ยังมีอีกอย่าง โยวโจวอยู่ใกล้ทะเลป๋อไห่”
จ้าวเหยาจำได้ว่า ในความฝันของเขา ราชวงศ์สองราชวงศ์สุดท้ายในโลกนั้นล้วนตั้งเมืองหลวงไว้ที่โยวโจว
“ความจริงแล้ว โยวโจวก็เหมาะจะเป็นเมืองหลวงเช่นกัน”
ประโยคสุดท้ายของจ้าวเหยาทำให้เหอเหลียนฟางตกใจอย่างมาก เขากล่าวอย่างไม่อยากเชื่อ
“โยวโจวเหมาะจะเป็นเมืองหลวงหรือ? เจ้าคิดอะไรอยู่?”
“เพราะโยวโจวตั้งอยู่ทางเหนือ จึงเหมาะจะเป็นเมืองหลวง”
จ้าวเหยากล่าว พลางชี้ทะเลป๋อไห่ใกล้โยวโจว
“โยวโจวสามารถอาศัยทะเลป๋อไห่พัฒนาได้”
เหอเหลียนฟางคิดว่า หากจ้าวเหยาไปโยวโจวจริง เขาคงสามารถพัฒนาที่นั่นได้แน่นอน