ตอนที่ 460 สาเหตุการสิ้นพระชนม์ที่แท้จริงของอดีตฮองเฮา

ตอนที่ 460 สาเหตุการสิ้นพระชนม์ที่แท้จริงของอดีตฮองเฮา

ตอนที่ถงซีพูดว่า "นั่นมันเหมือนกับฮองเฮาเลยไม่ใช่หรือพะยะค่ะ?" ปฏิกิริยาแรกของจ้าวเหยาก็คือ อดีตฮองเฮาไม่ได้สิ้นพระชนม์เพราะอาการประชวรจริงๆ แต่อาจจะถูกฮองเฮาเซี่ยปลงพระชนม์ แต่เขาก็รีบปัดความคิดนั้นทิ้งไปเพราะมันน่ากลัวเกินไป ทว่าพอเขารู้สาเหตุการตายที่แท้จริงของพระชายาอ๋องไต้ จ้าวเหยาก็เริ่มคิดว่าข้อสันนิษฐานที่น่ากลัวของเขาก่อนหน้านี้อาจจะเป็นความจริง

เหลียงเจาอี๋ตกใจกับคำพูดของจ้าวเหยา นางรีบปฏิเสธ "เป็นไปไม่ได้หรอก"

"เสด็จแม่ ไม่มีอะไรที่เป็นไปไม่ได้หรอกขอรับ" ยิ่งจ้าวเหยาคิด เขาก็ยิ่งรู้สึกว่าข้อสันนิษฐานของเขานั้นเป็นไปได้ "เสด็จแม่ ลองคิดดูดีๆ สิขอรับ ตอนที่อดีตฮองเฮาสิ้นพระชนม์ ฮองเฮาองค์ปัจจุบันบรรลุนิติภาวะแล้วใช่ไหมขอรับ?"

เหลียงเจาอี๋พยายามนึกทบทวน จากนั้นสีหน้าของนางก็เปลี่ยนไปอย่างมาก

"ใช่ ก่อนที่อดีตฮองเฮาจะสิ้นพระชนม์ ฮองเฮาบรรลุนิติภาวะแล้ว แม่จำได้ว่าพิธีปักปิ่นของฮองเฮาจัดขึ้นอย่างยิ่งใหญ่มาก ด้านหนึ่งเป็นเพราะนางเป็นบุตรสาวภรรยาเอกของเจิ้นกั๋วกง และอีกด้านหนึ่งก็มีคนบอกว่าจัดขึ้นเพื่อสะเดาะเคราะห์ให้อดีตฮองเฮาด้วย"

จ้าวเหยาถามต่อ "แล้วหลังจากฮองเฮาบรรลุนิติภาวะได้ไม่นาน อดีตฮองเฮาก็สิ้นพระชนม์ใช่ไหมขอรับ?"

"ไม่ใช่หรอก อดีตฮองเฮาสิ้นพระชนม์ในปลายปีนั้น ปีเดียวกับที่ฮองเฮาบรรลุนิติภาวะ" เหลียงเจาอี๋พยายามนึกถึงเหตุการณ์ในปีนั้นอย่างหนัก "แม่จำได้ว่าหลังจากพิธีปักปิ่นของฮองเฮา อาการของอดีตฮองเฮาก็ดีขึ้นมาบ้าง ตอนนั้นทุกคนต่างพูดกันว่าเป็นเพราะพิธีปักปิ่นช่วยสะเดาะเคราะห์ ฮ่องเต้ก็เลยประทานของรางวัลให้ฮองเฮามากมาย"

นางเล่าต่อว่า "ตอนนั้นทุกคนชื่นชมฮองเฮา บอกว่าพิธีปักปิ่นของนางช่วยปัดเป่าโรคร้ายจากอดีตฮองเฮา"

จ้าวเหยาตกใจ "มีเรื่องแบบนี้ด้วยหรือขอรับ?"

เหลียงเจาอี๋พยักหน้า น้ำเสียงหนักแน่น "แม่จำไม่ผิดหรอก ตอนที่อาการของอดีตฮองเฮาดีขึ้น พวกเรายังไปเยี่ยมพระนางที่ตำหนักฉางเล่อเลย พระนางดูดีขึ้นมาก คุยกับพวกเราพักหนึ่งแล้วก็บอกไม่ให้พวกเราเป็นห่วง ก่อนพิธีปักปิ่นของฮองเฮา อดีตฮองเฮาประชวรหนักมาก หมอหลวงบอกว่าพระนางคงอยู่ได้อีกไม่นาน อย่างมากก็อีกหนึ่งเดือน แต่หลังจากพิธีปักปิ่น สุขภาพของพระนางก็ดีขึ้นมาทันตาเห็น"

จ้าวเหยาถามต่อ "แล้วอาการของอดีตฮองเฮาดีขึ้นนานแค่ไหนขอรับ?"

"ดูเหมือนจะนานกว่าหนึ่งเดือนนะ แม่จำได้ว่าตอนนั้นอดีตฮองเฮาดีขึ้นมาก หมอหลวงบอกว่าถ้าอาการดีขึ้นแบบนี้เรื่อยๆ อีกไม่นานพระนางก็น่าจะลุกจากเตียงได้ แต่ต่อมา อดีตฮองเฮากลับต้องลมหนาว และอาการก็ทรุดหนักลงอีก แม้หมอหลวงจะพยายามเต็มที่แล้วก็ตาม" เหลียงเจาอี๋รำลึกความหลัง "ตอนนั้นฮองเฮายังไปสวดมนต์ขอพรให้อดีตฮองเฮาที่วัดฮู่กั๋วเป็นการพิเศษด้วย แต่โชคร้ายที่อาการของอดีตฮองเฮาไม่ดีขึ้นเลย แถมยังรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ"

"แล้วหมอหลวงไม่รู้เลยหรือขอรับว่าอดีตฮองเฮาถูกวางยาพิษ?" จ้าวเหยาสันนิษฐานในใจว่าอดีตฮองเฮาอาจจะถูกฮองเฮาเซี่ยวางยาพิษแบบค่อยเป็นค่อยไป ยาพิษชนิดนี้ไม่ได้ทำให้ตายในทันที แต่จะค่อยๆ กัดกร่อนสุขภาพ ทำให้ร่างกายอ่อนแอลง และสุดท้ายก็ตายด้วยอาการประชวร

เหลียงเจาอี๋ส่ายหน้าแล้วตอบว่า "ไม่หรอก ตอนนั้นฮ่องเต้ก็สงสัยเหมือนกันว่าอดีตฮองเฮาอาจถูกวางยาพิษ และทรงสั่งให้หมอหลวงตรวจชีพจรอย่างละเอียด แต่หมอหลวงก็ไม่พบร่องรอยยาพิษเลย"

"แล้วหมอเทวดาจากจวนเจิ้นกั๋วกงล่ะขอรับ? ฮ่องเต้ไม่ได้เชิญเขามาตรวจอาการอดีตฮองเฮาหรือขอรับ?"

"เชิญสิ หมอเทวดาจากจวนเจิ้นกั๋วกงก็ไม่พบว่าอดีตฮองเฮาถูกวางยาพิษเหมือนกัน" ฮ่องเต้ทรงให้ความสำคัญกับอาการประชวรหนักของอดีตฮองเฮามาก และเหล่าพระสนมก็เป็นห่วงมากเช่นกัน เหลียงเจาอี๋จึงจำเรื่องนี้ได้แม่นยำ "หมอเทวดาบอกว่าที่สุขภาพของอดีตฮองเฮาย่ำแย่นั้นเกิดจากความเหนื่อยล้าสะสม บวกกับการที่พระนางพักผ่อนไม่เพียงพอจากอาการป่วยก่อนหน้านี้ ร่างกายก็เลยอ่อนแอถึงเพียงนั้น"

จ้าวเหยาคิดในใจ: ตอนนั้นฮองเฮาอาจจะติดสินบนหมอเทวดาจากจวนเจิ้นกั๋วกง หรืออาจจะได้ยาพิษแบบค่อยเป็นค่อยไปมาจากเขาด้วยซ้ำ

เหลียงเจาอี๋อ่านความคิดของจ้าวเหยาออกจึงกล่าวว่า "เป็นไปไม่ได้หรอก หากหมอเทวดาถูกฮองเฮาติดสินบนจริงๆ ด้วยนิสัยของฮองเฮา นางคงไม่เก็บเขาไว้หรอก แต่หมอเทวดาก็ยังอยู่ดีมีสุขที่จวนเจิ้นกั๋วกงมาโดยตลอด"

นางกล่าวต่อ "อดีตฮองเฮาทรงอ่อนโยนและมีเมตตาต่อทุกคน ว่ากันว่าตอนแรกอดีตฮองเฮาเป็นคนช่วยชีวิตหมอเทวดาไว้ เขาถึงยอมเข้ามาอยู่ในจวนเจิ้นกั๋วกง หมอเทวดาไม่มีทางถูกฮองเฮาติดสินบนได้หรอก"

จ้าวเหยาประหลาดใจ "อดีตฮองเฮาเป็นคนพาหมอเทวดาเข้ามาในจวนเจิ้นกั๋วกงหรือขอรับ?"

"ใช่แล้ว หมอเทวดาจากจวนเจิ้นกั๋วกงเก่งกาจมาก หากอดีตฮองเฮาถูกวางยาพิษจริงๆ เขาต้องตรวจพบแน่นอน" เหลียงเจาอี๋กล่าว "อดีตฮองเฮาไม่มีทางถูกฮองเฮาปลงพระชนม์หรอก"