ตอนที่ 448 ความยกย่อง 3

ตอนที่ 448 ความยกย่อง 3

เมื่อถึงเดือนเมษายนปีหน้า ราชสำนักจะแจกจ่ายเมล็ดฝ้ายให้ราษฎรโดยไม่คิดเงินแม้แต่อีแปะเดียว เมื่อเก็บเกี่ยวฝ้ายได้แล้ว ราษฎรเพียงแค่ต้องคืนเมล็ดฝ้ายเท่าจำนวนที่รับไปจากราชสำนักก่อนหน้านี้

จากเรื่องฝ้ายและถุงน้ำร้อน ชื่อเสียงของจ้าวเหยาในหมู่ราษฎรก็สูงขึ้นอย่างมาก หลายคนเชื่อไปแล้วว่าจ้าวเหยาคือทูตองค์น้อยที่พระโพธิสัตว์ส่งมาช่วยให้พวกเขาพ้นทุกข์

เมื่อล่วงเข้าสู่เดือนสิบสอง อากาศก็หนาวจัดจนตำหนักเหวินเต๋อต้องปิดการเรียนการสอน องค์ชายทั้งหลายไม่ต้องไปเรียนอีก แม้อากาศจะหนาวขึ้น แต่จ้าวเหยาก็ยังคงออกไปข้างนอกบ่อยๆ

ช่วงนี้จ้าวเหยาให้เหลียงเจาอี๋และคนอื่นๆ ช่วยกันทำถุงมือ และส่งไปให้เหอเหลียนฟางสองสามคู่

สมัยหนุ่มๆ เหอเหลียนฟางได้รับบาดเจ็บมากมายจนร่างกายอ่อนแอลงอย่างถาวร และมักจะล้มป่วยทุกฤดูหนาว ทว่าฤดูหนาวปีนี้ ด้วยเสื้อผ้าฝ้ายและถุงน้ำร้อน เขาจึงไม่ต้องนอนซมอยู่บนเตียงเหมือนปีที่แล้ว

"นี่จดหมายของเจ้า" เหอเหลียนฟางหยิบจดหมายออกจากอกเสื้อแล้วยื่นให้จ้าวเหยา

จ้าวเหยารับจดหมายมาและถามด้วยความสงสัยอีกครั้ง "ท่านลุงรอง สหายของท่านผู้นี้เป็นใครหรือขอรับ?"

เหอเหลียนฟางตอบกลับอย่างเคย "เจ้าไม่รู้จักเขาหรอก"

"ข้าไม่รู้จักเขา แต่ท่านก็เล่าเรื่องของเขาให้ข้าฟังได้นี่ขอรับ"

ช่วงนี้จ้าวเหยาได้รับจดหมายจากสหายของเหอเหลียนฟางอยู่เรื่อยๆ ทุกเดือน สหายผู้นี้จะเขียนจดหมายมาหาเขาสองฉบับ

จดหมายไม่ได้มีหลักการลึกซึ้งหรือเนื้อหาวิชาการอะไร แต่เป็นเรื่องราววิถีชีวิตของชาวบ้านธรรมดา

เหอเหลียนฟางบอกจ้าวเหยาว่า เขาขอให้สหายเขียนจดหมายมาหา เพื่อที่จ้าวเหยาจะได้เรียนรู้เรื่องราวของชาวบ้าน และจะได้สามารถบริหารปกครองชาวเมืองหลิ่งหนานได้ดียิ่งขึ้นเมื่อเขาเติบโตขึ้น

จ้าวเหยาไม่สงสัยอะไรและยินดีมากที่ได้ติดต่อกับสหายของเหอเหลียนฟาง

เหอเหลียนฟางบอกให้จ้าวเหยาเรียกสหายผู้นี้ว่า "ท่านลุงสาม"

จ้าวเหยาสงสัยตัวตนของท่านลุงสามมาก แต่เหอเหลียนฟางบอกเพียงว่าท่านลุงสามเป็นแค่ชาวนา ไม่มีสถานะพิเศษอะไร

จ้าวเหยาไม่เชื่อว่าท่านลุงสามเป็นแค่ชาวนา เขาคิดว่าท่านลุงสามน่าจะเป็นปราชญ์เร้นกาย ถ้าท่านลุงสามเป็นแค่ชาวนาธรรมดา คงไม่สามารถเขียนเนื้อหาที่มีความหมายลึกซึ้งเช่นนี้ได้หรอก

จดหมายทุกฉบับจากท่านลุงสาม แม้จะเล่าถึงเรื่องราวของชาวบ้าน แต่เบื้องหลังเรื่องราวเหล่านั้นกลับแฝงความหมายที่ลึกซึ้งไว้

แน่นอนว่าไม่ได้มีแค่เรื่องราวของชาวบ้านเท่านั้น ท่านลุงสามยังเขียนถึงเหตุการณ์ในประวัติศาสตร์ด้วย

"เขาไม่อยากบอกว่าเขาเป็นใคร" เหอเหลียนฟางกล่าวอย่างไม่แยแส "เจ้าก็เลิกถามได้แล้วว่าเขาเป็นใคร"

"ตกลงขอรับ ข้าไม่ถามแล้ว" จ้าวเหยากล่าวพลางรีบอ่านจดหมายจากท่านลุงสาม เนื้อหาในจดหมายก็เหมือนฉบับก่อนๆ คือเริ่มเล่าเรื่องตลกในชีวิตประจำวัน ก่อนจะเข้าสู่เหตุการณ์ในประวัติศาสตร์ ครั้งนี้เป็นเรื่องประวัติศาสตร์ราชวงศ์เฉิน เล่าถึงการที่ฮ่องเต้เฉินหยวนขึ้นครองราชย์ตั้งแต่ยังทรงพระเยาว์ และเมื่อต้องเผชิญหน้ากับขุนนางผู้มีอิทธิพลที่ควบคุมราชสำนัก พระองค์ทรงวางแผนอย่างรัดกุมและใช้กลยุทธ์เพื่อเอาชนะพวกเขาและยึดอำนาจการปกครองกลับคืนมาได้อย่างไร

จ้าวเหยาคุ้นเคยกับประวัติศาสตร์ช่วงนี้ดี แต่เขาเคยอ่านผ่านๆ เป็นเหมือนนิทาน ไม่ได้เข้าใจอย่างลึกซึ้ง ทว่าหลังจากอ่านจดหมายของท่านลุงสาม เขาก็เพิ่งตระหนักว่ามีความซับซ้อนซ่อนอยู่มากมายเบื้องหลังประวัติศาสตร์ช่วงนี้

ในตอนท้ายของจดหมาย ท่านลุงสามถามจ้าวเหยาว่า ทำไมฮ่องเต้เฉินหยวนถึงสามารถเอาชนะขุนนางผู้ทรงอิทธิพลได้

จ้าวเหยาอ่านจดหมายจบก็ส่งให้เหอเหลียนฟาง

เหอเหลียนฟางรับจดหมายไปอ่านอย่างละเอียด อ่านจบเขาก็อดชื่นชมไม่ได้ว่าเจิ้งซีหลินช่างเหมาะสมกับบทบาทพระอาจารย์ขององค์ชายจริงๆ นิทานประวัติศาสตร์แต่ละเรื่องที่เขาเขียนให้จ้าวเหยานั้นล้วนมีความหมายและค่อยๆ สอนให้ก้าวหน้าขึ้นเรื่อยๆ

การที่เจิ้งซีหลินเขียนจดหมายหาจ้าวเหยานั้นเป็นแผนการของฮ่องเต้ เจิ้งซีหลินไม่อยากถูกเรียกตัวกลับเมืองหลวงไปรับตำแหน่งไท่เว่ย (ผู้บัญชาการทหารสูงสุด) อีก เขาจึงจำยอมเขียนจดหมายสอน 'ศาสตร์แห่งฮ่องเต้' ให้จ้าวเหยา

เพื่อไม่ให้จ้าวเหยาสงสัย ฮ่องเต้จึงให้เหอเหลียนฟางเป็นคนส่งจดหมายของเจิ้งซีหลินให้จ้าวเหยา โดยอ้างว่าเป็นจดหมายจากสหายของเขา

แม้เหอเหลียนฟางจะรู้จักเจิ้งซีหลิน แต่พวกเขาไม่ใช่สหายกัน ทว่าเหอเหลียนฟางก็เคารพเจิ้งซีหลินมาก

เหอเหลียนฟางชื่นชมในความสามารถของเจิ้งซีหลิน นอกเหนือจากอ๋องอี้หยงแล้ว เจิ้งซีหลินคือคนที่สองที่เหอเหลียนฟางให้ความเคารพ

ตอนแรกที่เหอเหลียนฟางเสนอให้ฮ่องเต้หาคนมาสอนศาสตร์แห่งราชันให้จ้าวเหยา เขาก็นึกถึงเจิ้งซีหลินไว้ในใจแล้ว

เจิ้งซีหลินไม่ทำให้เหอเหลียนฟางผิดหวัง จดหมายทุกฉบับของเขาไม่เพียงแต่เจาะลึกถึงความซับซ้อนของศาสตร์แห่งราชัน แต่ยังแฝงกลยุทธ์ไว้อีกมากมายด้วย

หลังจากอ่านจบ เหอเหลียนฟางก็ถามคำถามเดียวกับเจิ้งซีหลิน

"เจ้าคิดว่าทำไมฮ่องเต้เฉินหยวนถึงสามารถเอาชนะขุนนางผู้ทรงอิทธิพลได้ล่ะ?"

จ้าวเหยาคิดอย่างจริงจังก่อนจะตอบว่า "ประการแรก ฮ่องเต้เฉินหยวนทรงระมัดระวังพระองค์และแสร้งทำเป็นอ่อนแอต่อหน้าขุนนางผู้ทรงอิทธิพลขอรับ"