ตอนที่ 928 นำน้ำเข้าเมืองสำเร็จ

ตอนที่ 928 นำน้ำเข้าเมืองสำเร็จ

ทะเลสาบเจ๋อไม่เพียงกว้างใหญ่มาก แต่ยังลึกมากด้วย เพียงแต่ไม่มีผู้ใดรู้ว่าลึกเท่าใด

ผู้เฒ่าท้องถิ่นเล่าว่า พวกเขาอาศัยอยู่มาหลายสิบปีแล้ว แต่ไม่เคยเห็นน้ำในทะเลสาบเจ๋อเหือดแห้งเลย

แม้แต่ตอนเกิดภัยแล้งครั้งใหญ่เมื่อสามถึงสี่สิบปีก่อน น้ำในทะเลสาบก็ยังไม่แห้งถึงก้น

เพราะทะเลสาบเจ๋ออยู่ห่างจากเจ๋อโจวพอสมควร แม้ราษฎรจะรู้ว่าน้ำในทะเลสาบมีคุณภาพดี แต่ก็คร้านจะเดินทางไปตัก

มีเพียงตอนเกิดภัยแล้งเท่านั้น พวกเขาจึงจะไปตักน้ำจากทะเลสาบเจ๋อ

ปัญหาสุขภาพส่วนหนึ่งของราษฎรเจ๋อโจว เกิดจากการดื่มน้ำเค็มเป็นเวลาหลายปี

จ้าวเหยามาอยู่เจ๋อโจวพักใหญ่แล้ว แต่กลับไม่เคยสังเกตเห็นเรื่องนี้

จนเมื่อหลายวันก่อน ตอนออกไปตรวจดูที่นาของราษฎร เขาได้ดื่มน้ำของพวกเขา จึงพบว่าน้ำมีรสเค็ม

น้ำที่ใช้ในชีวิตประจำวันสำคัญมาก

อีกทั้งงานประชุมการค้าใกล้จะเริ่มแล้ว เขาไม่อาจปล่อยให้แขกที่เดินทางมาไกลต้องดื่มน้ำเค็มได้

ต่อให้งานประชุมการค้าครึกครื้นเพียงใด แต่หากแขกรังเกียจน้ำเค็มของเจ๋อโจวจนไม่ยอมมาทำการค้าที่นี่ ความพยายามทั้งหมดก็จะสูญเปล่า

ไม่ว่าจะเพื่อราษฎรเจ๋อโจว หรือเพื่อแขกที่เดินทางมาไกลเพื่อร่วมงานประชุมการค้า ปัญหาเรื่องน้ำก็ต้องได้รับการแก้ไข

นับตั้งแต่ตัดสินใจนำน้ำจากทะเลสาบเจ๋อเข้ามาในเจ๋อโจว จ้าวเหยาก็หารือแผนการกับเหล่าช่างมาโดยตลอด

หากต้องการนำน้ำจากทะเลสาบนอกเมืองเข้ามาภายในเมือง ก่อนอื่นต้องทำทางลำเลียงน้ำ จากนั้นจึงขุดบ่อ

จ้าวเหยาได้แรงบันดาลใจจากซูตงโพในประวัติศาสตร์ของโลกแห่งความฝัน ซึ่งเคยขุดบ่อน้ำหกแห่งในเมืองหางโจว

ดังนั้นเขาจึงสั่งให้ขุดบ่อน้ำหกแห่งในเจ๋อโจวเช่นกัน

เมื่อราษฎรรู้ว่าอ๋องฮั่นคิดจะนำน้ำจากทะเลสาบเจ๋อเข้ามาในเมือง ปฏิกิริยาแรกของพวกเขาคือคิดว่าท่านอ๋องกำลังทำเรื่องเหลวไหล หลายคนจึงออกมาคัดค้าน

พวกเขาไม่ต้องการให้อ๋องฮั่นทำลายทะเลสาบเจ๋อ

สำหรับราษฎรเจ๋อโจว ทะเลสาบเจ๋อคือ “ผู้ช่วยชีวิต” ของพวกเขา

ตอนเกิดภัยแล้งครั้งใหญ่เมื่อสามถึงสี่สิบปีก่อน หากไม่มีน้ำจากทะเลสาบเจ๋อ พวกเขาคงตายไปนานแล้ว

ด้วยเหตุนี้ ราษฎรจึงเต็มไปด้วยความสำนึกบุญคุณและเคารพทะเลสาบเจ๋อ

สาเหตุที่พวกเขาไม่ค่อยดื่มน้ำจากทะเลสาบเจ๋อ นอกจากเพราะอยู่ไกลจากตัวเมืองแล้ว ยังเป็นเพราะไม่กล้านำน้ำมาใช้ตามใจชอบ

หากพวกเขาดื่มน้ำจากทะเลสาบทุกวัน จนน้ำหมดไป แล้ววันหน้าเกิดภัยแล้งครั้งใหญ่อีก เมื่อไม่มีน้ำจากทะเลสาบเจ๋อช่วยชีวิต พวกเขาจะทำอย่างไร?

จ้าวเหยารู้ว่าราษฎรกังวลว่าน้ำในทะเลสาบจะถูกใช้จนหมด จึงอธิบายว่า สาเหตุที่ทะเลสาบไม่เคยเหือดแห้ง เพราะมีน้ำพุจากบนภูเขาไหลลงมาอย่างต่อเนื่อง อีกทั้งใต้ก้นทะเลสาบยังมีตาน้ำอีกด้วย

หากไม่มีตาน้ำเหล่านี้ ตอนเกิดภัยแล้งครั้งใหญ่เมื่อสามถึงสี่สิบปีก่อน น้ำจากภูเขาคงหยุดไหล และทะเลสาบคงแห้งถึงก้นไปแล้ว

ราษฎรยังคงกึ่งเชื่อกึ่งสงสัย

จ้าวเหยาจึงบอกพวกเขาอีกว่า หากยังคงดื่มน้ำเค็มเช่นเดิมต่อไป ไม่เพียงจะป่วยและอายุสั้น แต่ยังอาจถึงขั้นไม่มีลูกหลานสืบต่อ

เมื่อได้ยินคำว่า “ไม่มีลูกหลานสืบต่อ” ราษฎรก็ตกใจกลัว แต่ยังไม่เชื่อทั้งหมด คิดว่าอ๋องฮั่นกำลังหลอกพวกเขา

จ้าวเหยาจึงถามว่า พวกเขาไม่เคยสังเกตหรือว่า เด็กที่เกิดใหม่มีจำนวนน้อยลงเรื่อยๆ และเด็กที่เกิดออกมาก็มักเสียชีวิตตั้งแต่อายุยังน้อย?

เมื่อถูกจ้าวเหยาถามเช่นนี้ ราษฎรก็เพิ่งตระหนักด้วยความหวาดกลัวว่า เด็กที่เกิดใหม่ลดลงจริงๆ และเด็กที่เสียชีวิตก็มีมากขึ้นจริงๆ

จ้าวเหยาบอกพวกเขาว่า เหตุผลที่เด็กเกิดน้อยลง และเสียชีวิตมากขึ้น เป็นเพราะพวกเขาดื่มน้ำเค็ม

หากยังเป็นเช่นนี้ต่อไป ไม่ต้องถึงสามสิบปี เพียงยี่สิบปี พวกเขาก็อาจไม่สามารถมีบุตรได้อีก

แม้คำพูดนี้จะเกินจริงไปเล็กน้อย แต่อัตราการเกิดที่ลดลงของเจ๋อโจวเกี่ยวข้องกับน้ำเค็มจริง เขาไม่ได้โกหกทั้งหมด

เมื่อคิดว่าอีกยี่สิบปีอาจไม่มีลูกได้ ราษฎรก็ตกใจกลัวจนไม่กล้าคัดค้านแผนนำน้ำจากทะเลสาบของอ๋องฮั่นอีก

ท่าทีของพวกเขาเปลี่ยนไปในทันที พากันสรรเสริญว่าอ๋องฮั่นรักราษฎรดุจบุตร และยอมรับว่าก่อนหน้านี้เข้าใจพระองค์ผิด

ไม่เพียงเท่านั้น พวกเขายังอาสามาช่วยงานอีกด้วย

จ้าวเหยาต้องการจัดการเรื่องนี้ให้เสร็จเร็วที่สุด เมื่อเห็นราษฎรอาสาช่วย เขาก็แจกจ่ายงานให้โดยไม่เกรงใจ

ภายใต้ความร่วมมือของราษฎรและเหล่าช่าง พวกเขาก็นำน้ำจากทะเลสาบเจ๋อเข้ามาในเมืองได้สำเร็จ

จ้าวเหยายังจัดงานเฉลิมฉลองขึ้นเป็นพิเศษ

นอกจากจุดดอกไม้ไฟแล้ว ราษฎรยังรวมตัวกันเชิดสิงโตและเชิดมังกรด้วยความสมัครใจ