ท่านอาจารย์บรรลุเป็นเซียนอีกแล้ววววว

ท่านอาจารย์บรรลุเป็นเซียนอีกแล้ววววว ทะลุมิติมาปุ๊บ ลั่วเฉินก็สร้างความบาดหมางกับซานจวินเข้าเสียแล้ว เพียงเพราะความหิวโหยจนกลืนข้าวฟ่างสีทองลงไปต้นหนึ่ง! ซานจวินเบิกตากว้างจ้องมองด้วยความโกรธเกรี้ยว: “ห้าสิบปี! อีกห้าสิบปีข้างหน้าเจ้ากับข้ามาสู้กันศึกหนึ่ง ผู้ชนะอยู่ ผู้แพ้ตาย!” เพื่อรักษาชีวิต ลั่วเฉินจึงตอบรับคำท้าพนัน จากนั้นก็อาศัยคัมภีร์ในอารามเต๋ารกร้างบำเพ็ญเพียรด้วยตนเอง! ห้าสิบปีต่อมา! ซานจวินหมอบคลานลงกับพื้น แววตาเต็มไปด้วยความไม่ยินยอม: “ขอท่านโปรดประทานความตายที่เด็ดขาดให้ข้าที อย่าได้เหยียดหยามข้าเลย!” ลั่วเฉินไม่เอ่ยคำใด ทำเพียงทิ้งข้าวฟ่างไว้ต้นหนึ่ง แล้วหมุนตัวเดินลงจากเขาไป... นับแต่ลงจากเขา ลั่วเฉินก็เสาะหามรรคาในโลกหล้า ท่องไปตามขุนเขาและแม่น้ำอันเลื่องชื่อ เดินผ่านตรอกซอกซอยอันเปี่ยมด้วยกลิ่นอายควันไฟแห่งโลกีย์ พบพานทั้งผู้คน เซียน เทพ และปีศาจ ตลอดเส้นทาง เขาบรรลุเป็นเซียนด้วยสรรพมรรคาแห่งโลกหล้า ทว่ากลับรู้สึกอยู่เสมอว่านั่นไม่ใช่บรรลุมรรคาที่ตนเฝ้าตามหา จึงสลายพลังกลับคืนสู่แดนปุถุชน จนกระทั่งสหายเก่าล่วงลับ เซียนสิ้นอายุขัย รูปเคารพเทพเจ้าถูกฝุ่นเกาะกุม สรรพสิ่งเวียนว่ายตายเกิดซ้ำแล้วซ้ำเล่าไม่รู้กี่ครา เมื่อลั่วเฉินเหลียวหลังกลับมามองในวันหนึ่ง จึงได้ตระหนักว่ามรรคาที่เขาเพียรค้นหามาตลอดยาวนานนับหลายปี แท้จริงแล้วสิ่งที่ตามหาก็คือตัวเขาเอง... ฟรีบทที่ 1-40 ฟรีบทที่ลงท้ายด้วย x01-x10 และ x51-x60 ชั้นหนังสือ นิยายอัปเดต

ยอดวิว

1,496

จำนวนตอน

493

สถานะ

ยังไม่จบ

อ่านตอนแรก

เรื่องย่อ

ท่านอาจารย์บรรลุเป็นเซียนอีกแล้ววววว
ทะลุมิติมาปุ๊บ ลั่วเฉินก็สร้างความบาดหมางกับซานจวินเข้าเสียแล้ว เพียงเพราะความหิวโหยจนกลืนข้าวฟ่างสีทองลงไปต้นหนึ่ง!
ซานจวินเบิกตากว้างจ้องมองด้วยความโกรธเกรี้ยว: “ห้าสิบปี! อีกห้าสิบปีข้างหน้าเจ้ากับข้ามาสู้กันศึกหนึ่ง ผู้ชนะอยู่ ผู้แพ้ตาย!”
เพื่อรักษาชีวิต ลั่วเฉินจึงตอบรับคำท้าพนัน จากนั้นก็อาศัยคัมภีร์ในอารามเต๋ารกร้างบำเพ็ญเพียรด้วยตนเอง!
ห้าสิบปีต่อมา! ซานจวินหมอบคลานลงกับพื้น แววตาเต็มไปด้วยความไม่ยินยอม: “ขอท่านโปรดประทานความตายที่เด็ดขาดให้ข้าที อย่าได้เหยียดหยามข้าเลย!”
ลั่วเฉินไม่เอ่ยคำใด ทำเพียงทิ้งข้าวฟ่างไว้ต้นหนึ่ง แล้วหมุนตัวเดินลงจากเขาไป...
นับแต่ลงจากเขา ลั่วเฉินก็เสาะหามรรคาในโลกหล้า
ท่องไปตามขุนเขาและแม่น้ำอันเลื่องชื่อ เดินผ่านตรอกซอกซอยอันเปี่ยมด้วยกลิ่นอายควันไฟแห่งโลกีย์ พบพานทั้งผู้คน เซียน เทพ และปีศาจ
ตลอดเส้นทาง เขาบรรลุเป็นเซียนด้วยสรรพมรรคาแห่งโลกหล้า ทว่ากลับรู้สึกอยู่เสมอว่านั่นไม่ใช่บรรลุมรรคาที่ตนเฝ้าตามหา จึงสลายพลังกลับคืนสู่แดนปุถุชน
จนกระทั่งสหายเก่าล่วงลับ เซียนสิ้นอายุขัย รูปเคารพเทพเจ้าถูกฝุ่นเกาะกุม สรรพสิ่งเวียนว่ายตายเกิดซ้ำแล้วซ้ำเล่าไม่รู้กี่ครา
เมื่อลั่วเฉินเหลียวหลังกลับมามองในวันหนึ่ง จึงได้ตระหนักว่ามรรคาที่เขาเพียรค้นหามาตลอดยาวนานนับหลายปี แท้จริงแล้วสิ่งที่ตามหาก็คือตัวเขาเอง...
ฟรีบทที่ 1-40
ฟรีบทที่ลงท้ายด้วย x01-x10 และ x51-x60
ชั้นหนังสือ
นิยายอัปเดต

นิยายแปลไทย นิยายแฟนตาซี

สารบัญ

ท่านอาจารย์บรรลุเป็นเซียนอีกแล้ววววว

เรื่องย่อ

สารบัญ

บทที่ 1 สัญญาห้าสิบปี

บทที่ 2 ปฏิบัติตามสัญญา

บทที่ 3 มดปลวกยังรักตัวกลัวตาย

บทที่ 4 ลงเขา

บทที่ 5 ตระหนักรู้เต๋าในศาลา

บทที่ 6 ร่วมดื่ม

บทที่ 7 เพียงเรื่องเล็กน้อย

บทที่ 8 นายท่านกลายเป็นเซียนอีกแล้ว อีกแล้ว อีกแล้ว!

บทที่ 9 หมายจับ

บทที่ 10 มัดตัวเอง

บทที่ 11 ย้ายเข้าจวนใหม่

บทที่ 12 หนึ่งกระบี่

บทที่ 13 นักพรต

บทที่ 14 แผงรับถามไถ่

บทที่ 15 กิจการรุ่งเรือง

บทที่ 16 โลกมนุษย์มักเป็นเช่นนี้

บทที่ 17 พริบตาเดียวผ่านไปสามสิบปี

บทที่ 18 สามหยดน้ำ

บทที่ 19 ข้อเดิมพัน

บทที่ 20 เจ้าชนะแล้ว

บทที่ 21 บุกเข้าไปก็สิ้นเรื่อง

บทที่ 22 สนทนาสัพเพเหระก็ย่อมได้

บทที่ 23 เป็นเซียน เขาบำเพ็ญเพียรกันเช่นนี้หรือ?

บทที่ 24 เบื้องหลังมีคนหนุน

บทที่ 25 เหล่าไป๋

บทที่ 26 ผลกรรม

บทที่ 27 เบื้องหลังคือท่านเซียน

บทที่ 28 ไม่เคยพบพาน

บทที่ 29 บัตรเชิญงานศพ

บทที่ 30 นายอำเภอจอมดื้อรั้น

บทที่ 31 คำสั่งพาณิชย์ต่อยอดเงิน

บทที่ 32 ปล่อยน้ำหลาก

บทที่ 33 ฝีปากกล้า

บทที่ 34 ฟ้าดินสีน้ำหมึก

บทที่ 35 จอมยุทธ์เฒ่าแห่งเพิงน้ำชา

บทที่ 36 มีดทื่อเฉือนเนื้อ

บทที่ 37 ความฮึกเหิมในวัยเยาว์ วันนี้ได้เก็บกลับคืนมา

บทที่ 38 ผู้มีพระคุณที่แท้จริง

บทที่ 39 สุราหนึ่งหยด

บทที่ 40 ห้าปีแล้วห้าปีเล่า

บทที่ 41 ราชโองการมาเยือน

บทที่ 42 ฮ่องเต้ก็เพียงเท่านี้

บทที่ 43 ฉลองปีใหม่

บทที่ 44 มังกรยักษ์แห่งเหตุและผล

บทที่ 45 เที่ยวเมืองหลวง

บทที่ 46 หิมะ

บทที่ 47 ผีถามไถ่

บทที่ 48 ตัวตายตัวแทน

บทที่ 49 เทพารักษ์แม่น้ำ

บทที่ 50 วิญญาณสลายสิ้น

บทที่ 51 ไม่เสียใจ

บทที่ 52 ร้องงิ้วฉากใดกัน

บทที่ 53 ฆ่าฮ่องเต้

บทที่ 54 ทะเลาะเบาะแว้ง

บทที่ 55 เสด็จเยือนเป็นการส่วนพระองค์

บทที่ 56 เคยพบกันมาก่อน

บทที่ 57 ปล่อยวางไม่ลง

บทที่ 58 ท่านจะไปแล้วหรือ

บทที่ 59 งานเลี้ยงอำลา

บทที่ 60 พริบตาผ่านไปร้อยปี

บทที่ 61 พักแป้ง

บทที่ 62 นายอำเภอ "ขวางทาง"

บทที่ 63 ศาลา

บทที่ 64 เคยถามไถ่เซียน

บทที่ 65 เทพารักษ์ตื่นแล้ว

บทที่ 66 กลับไปกินข้าว

บทที่ 67 ใครรู้จักพวกเขาบ้าง

บทที่ 68 วิถีมี 'สามขอบเขต'

บทที่ 69 แวะมาขอขมาถึงจวน

บทที่ 70 แด่ร้อยปีที่ไม่ได้พบกัน

บทที่ 71 ระลึกถึงแต่ไม่ยึดติด

บทที่ 72 เทพารักษ์ประจำเมืองประทานบุตร

บทที่ 73 รู้แจ้งกันหมดแล้ว

บทที่ 74 เดินทาง

บทที่ 75 จับผิดคน

บทที่ 76 ล้มจริง

บทที่ 77 บัณฑิตที่ท่านบรรพชนเคยพานพบ