มือปราบราชสำนักป่วนยุทธภพ

มือปราบราชสำนักป่วนยุทธภพ แผ่นดินจิ่วโจว ราชวงศ์ตั้งตระหง่านเรียงราย สำนักต่างๆ แบ่งแยกดินแดน ผู้กล้าใช้วิทยายุทธ์ล่วงละเมิดข้อห้าม บัณฑิตใช้ตัวอักษรปั่นป่วนกฎหมาย ซูวั่งกลายเป็นสายลับหน่วยหวงเฉิงซือแห่งราชวงศ์ซ่ง ปลุกพลัง【เนตรหยั่งรู้จุลภาค】สามารถมองทะลุจุดอ่อนของวิทยายุทธ์ทั่วหล้า เมื่อต้องเผชิญกับโลกยุทธภพหลอมรวมอันวุ่นวายนี้ ซูวั่งมีกฎเกณฑ์เพียงข้อเดียว: “ใต้หล้าทั่วแดนดิน ล้วนคือแผ่นดินของราชัน ยุทธภพจะยิ่งใหญ่แค่ไหน ก็ไม่อาจใหญ่ไปกว่าอำนาจแห่งราชบัลลังก์!” เริ่มต้นด้วยการเก็บร่างของเฒ่าทาริกาเทียนซานที่กำลังอ่อนแอ ซูวั่งไม่ได้ฉวยโอกาสซ้ำเติม แต่กลับบรรลุข้อตกลงกับนาง: “ข้าจะช่วยเจ้าทวงคืนวังหลิงจิ้ว กำจัดหลี่ชิวสุ่ย สังหารติงชุนชิว; ส่วนเจ้าต้องนำเก้าสวรรค์เก้ากองกำลัง มาเป็นดาบในมือให้แก่หน่วยหวงเฉิงซือของข้า!” ด้วยเหตุนี้ ยุทธภพจึงพลิกฟ้าคว่ำดิน มู่หรงฟู่คิดจะกู้ชาติ? ซูวั่งพลิกมือยัดข้อหากบฏ นำทหารเหยียบราบหมู่บ้านชานเหอ! จั่วเหลิ่งฉานคิดจะรวมพรรคห้าขุนเขา? ซูวั่งโยนเอกสารราชการออกไป: “จัดการชุมนุมผิดกฎหมายโดยไม่ได้รับอนุมัติจากราชสำนัก จับกุม!” สำนักฉวนเจินอวดอ้างว่าเป็นต้นตำรับแห่งลัทธิเต๋า? ซูวั่งพาเฒ่าทาริกาไปปิดหน้าประตูสำนัก: “จ่ายภาษีหรือยัง? ยังไม่ได้จ่ายงั้นรึ? เช่นนั้นก็สั่งปิดอารามฉงหยางซะ!” ซูวั่งยืนอยู่บนยอดเขาฮว่าซาน ทอดสายตามองลงไปยังทั่วทั้งยุทธจักร: “อันดับหนึ่งในใต้หล้าอะไรกัน ยอดฝีมือไร้เทียมทานอะไรกัน ต่อหน้ากฎหมายของข้า เป็นมังกรก็ต้องขดตัว เป็นพยัคฆ์ก็ต้องหมอบคลาน!” นิยายทั้งหมด ฟรีบทที่1-40 ฟรีบทที่x01-x10x 51-x60

ยอดวิว

115

จำนวนตอน

186

สถานะ

ยังไม่จบ

อ่านตอนแรก

เรื่องย่อ

มือปราบราชสำนักป่วนยุทธภพ
แผ่นดินจิ่วโจว ราชวงศ์ตั้งตระหง่านเรียงราย สำนักต่างๆ แบ่งแยกดินแดน ผู้กล้าใช้วิทยายุทธ์ล่วงละเมิดข้อห้าม บัณฑิตใช้ตัวอักษรปั่นป่วนกฎหมาย
ซูวั่งกลายเป็นสายลับหน่วยหวงเฉิงซือแห่งราชวงศ์ซ่ง ปลุกพลัง【เนตรหยั่งรู้จุลภาค】สามารถมองทะลุจุดอ่อนของวิทยายุทธ์ทั่วหล้า
เมื่อต้องเผชิญกับโลกยุทธภพหลอมรวมอันวุ่นวายนี้ ซูวั่งมีกฎเกณฑ์เพียงข้อเดียว: “ใต้หล้าทั่วแดนดิน ล้วนคือแผ่นดินของราชัน ยุทธภพจะยิ่งใหญ่แค่ไหน ก็ไม่อาจใหญ่ไปกว่าอำนาจแห่งราชบัลลังก์!”
เริ่มต้นด้วยการเก็บร่างของเฒ่าทาริกาเทียนซานที่กำลังอ่อนแอ ซูวั่งไม่ได้ฉวยโอกาสซ้ำเติม แต่กลับบรรลุข้อตกลงกับนาง: “ข้าจะช่วยเจ้าทวงคืนวังหลิงจิ้ว กำจัดหลี่ชิวสุ่ย สังหารติงชุนชิว; ส่วนเจ้าต้องนำเก้าสวรรค์เก้ากองกำลัง มาเป็นดาบในมือให้แก่หน่วยหวงเฉิงซือของข้า!”
ด้วยเหตุนี้ ยุทธภพจึงพลิกฟ้าคว่ำดิน
มู่หรงฟู่คิดจะกู้ชาติ? ซูวั่งพลิกมือยัดข้อหากบฏ นำทหารเหยียบราบหมู่บ้านชานเหอ!
จั่วเหลิ่งฉานคิดจะรวมพรรคห้าขุนเขา? ซูวั่งโยนเอกสารราชการออกไป: “จัดการชุมนุมผิดกฎหมายโดยไม่ได้รับอนุมัติจากราชสำนัก จับกุม!”
สำนักฉวนเจินอวดอ้างว่าเป็นต้นตำรับแห่งลัทธิเต๋า? ซูวั่งพาเฒ่าทาริกาไปปิดหน้าประตูสำนัก: “จ่ายภาษีหรือยัง? ยังไม่ได้จ่ายงั้นรึ? เช่นนั้นก็สั่งปิดอารามฉงหยางซะ!”
ซูวั่งยืนอยู่บนยอดเขาฮว่าซาน ทอดสายตามองลงไปยังทั่วทั้งยุทธจักร: “อันดับหนึ่งในใต้หล้าอะไรกัน ยอดฝีมือไร้เทียมทานอะไรกัน ต่อหน้ากฎหมายของข้า เป็นมังกรก็ต้องขดตัว เป็นพยัคฆ์ก็ต้องหมอบคลาน!”
นิยายทั้งหมด
ฟรีบทที่1-40
ฟรีบทที่x01-x10x 51-x60

นิยายชีวิตประจำวัน นิยายแปลไทย

สารบัญ

มือปราบราชสำนักป่วนยุทธภพ

เรื่องย่อ

สารบัญ

บทที่ 1 สุนัขรับใช้ราชสำนัก

บทที่ 2 แม่เฒ่าเทียนซาน

บทที่ 3 หนามยอกเอาหนามบ่ง

บทที่ 4 ก้าวบุปผาหักแห่งเทียนซาน

บทที่ 5 อวิ๋นจงเฮ่อ

บทที่ 6 ขับพยัคฆ์กลืนหมาป่า

บทที่ 7 วังหลวงซีเซี่ย ขุนนางผู้นี้ขอริบไว้ใช้การแล้ว!

บทที่ 8 วิธีกินข้าวนิ่มที่ถูกต้อง

บทที่ 9 ไม่ใช่แค่กินข้าวนิ่ม แต่ยังยกไปทั้งหม้อ!

บทที่ 10 นกเขาชวาแย่งรังนกกระจอก ห้องนอนศิษย์อานี่หอมจริงๆ

บทที่ 11 เต่าในไห

บทที่ 12 แหวนเจ็ดรัตนะ

บทที่ 13 เฒ่าเซียนซิงซิ่ว พรรณนาไร้ขีดจำกัด

บทที่ 14 บ่อปลาของศิษย์อา

บทที่ 15 เคล็ดวิชาอายุวัฒนะ

บทที่ 16 ค่ายกลหมากล้อมเจินหลง

บทที่ 17 ศิษย์พี่

บทที่ 18 วิชาลมปราณภูติอุดร

บทที่ 19 รักษาการเจ้าสำนักพรรคสราญรมย์

บทที่ 20 เฉียวฟงแห่งแดนเหนือ

บทที่ 21 เหตุการณ์พลิกผันที่ป่าซิ่งจื่อ

บทที่ 22 เส้นทางยุทธภพอันยาวไกล

บทที่ 23 พายุตะวันตกโหมกระหน่ำ

บทที่ 24 พลิกแดนตายสู่คืนวสันต์ หญิงงามเคียงคู่เติมกลิ่นหอม

บทที่ 25 กองทหารผีน้ำดำ ฝ่ามือเดียวเบิกฟ้า

บทที่ 26 ราชบุตรเขยคนนี้ ข้าขอจอง

บทที่ 27 หน้าหอชิงเฟิ่งประลองปัญญา บทกวีขาดใจสะท้านวิญญาณ

บทที่ 28 ในหอหลิงเสวี่ยถามไถ่ชางไห่ ใต้ฝ่ามือรุ้งขาวเผยโฉมจริง

บทที่ 29 ปราณกระบี่ตลบอบอวลแสงเย็นวูบวาบ กูซูมู่หยงพ่ายแพ้พังทลาย

บทที่ 30 ลับลวงพรางในความลวงมีจริง หมิงหวังปีกหักแค้นฝังลึก

บทที่ 31 เงาเทียนไหวเอนเมามายราตรี หงส์เดี่ยวพลัดฝูงท่องใต้หล้า

บทที่ 32 ปอดปฐพีซ่อนวสันต์ บ่อน้ำแห้งขังควันเมฆ

บทที่ 33 วสันต์มิอาจพัดผ่านด่านอวี้เหมิน สายฝนแห่งเจียงหนานเริ่มต้นที่นี่

บทที่ 34 หมิงหวังยอมลดตัวต้มปลา ถกเรื่องสัพเพเหระกลางเรือไท่หู

บทที่ 35 ดอกฉาฮวาสะพรั่งเทียบรุ่นชั้น หอหลางหวนรวบเก็บตำรา

บทที่ 36 เยี่ยนจื่ออู้ไร้เงาเจ้านางแอ่น ศาลาคืนสนองต้องเปลี่ยนนาย

บทที่ 37 บุปผาร่วงโรยสายน้ำไร้ใจ แต่บัดนี้หลางหวนรู้จักเพียงท่าน

บทที่ 38 อาชาหยกคุ้นเคยเส้นทางทะเลสาบซีหู เสื้อม่วงเดินกร่างทั่วเมืองซิ่นหยาง

บทที่ 39 พลังดรรชนีทะลวงอากาศตัดความแค้น เพียงสบตาพาฝันถึงคนคุ้นเคย

บทที่ 40 เคยร่วมร่ำสุราในป่าซิ่งจื่อ สางปมมรณะเหนือหอเมืองซิ่นหยาง

บทที่ 41 พ่อตา

บทที่ 42 ท่านอ๋องมากรักชดใช้หนี้อดีต

บทที่ 43 นครเปี้ยนจิง

บทที่ 44 หวงซัง

บทที่ 45 ดาบคลั่งฟาดฟันกลางสายฝนตื่นตาคนธรรมดา สลักวิถีแห่งเต๋าสู่คัมภีร์รู้แจ้ง

บทที่ 46 ต้วนอวี้

บทที่ 47 ไก่ย่าง

บทที่ 48 หัวหน้าแห่งสี่ทรชน

บทที่ 49 น้ำซุปแพะเดือดพล่านถกวีรบุรุษ

บทที่ 50 มิงค์วิเศษโผล่ตื่นชายฝั่งทรายเหลือง รอยยิ้มเย้ยถามหนทางกลับสู่ถิ่นใด

บทที่ 51 ระเบียงเหอซีสายลมโหยหวน สุสานกระบี่ตู๋กูยุวชนผยอง

บทที่ 52 ภูเขาฝ่ามือเหล็กหลอมวิญญาณภักดี บันทึกมรดกอู่มู่ปรากฏตัวครั้งแรก

บทที่ 53 ดอกไม้เจรจาพาทีทิศใต้เมฆหลากสี แขกหวนคืนถิ่นฐานบนเส้นทางม้าชา

บทที่ 54 ดาบสั้นซิวหลัว

บทที่ 55 มอบรอยสเน่หากลางดึก

บทที่ 56 คางคกมั่งกู่กลืนลงท้องเผชิญวิกฤตเป็นตาย ใจน้ำแข็งโถหยกก่อกำเนิดปราณกระบี่

บทที่ 57 ไฟกรรมบงกชแดงเผาหอคัมภีร์ มือเดียวอุดฟ้าสยบมังกรคราม

บทที่ 58 สายลมตะวันตกบนเส้นทางเก่าโบกแขนเสื้อลา มุ่งสู่เปี้ยนเหลียงตามหาเก้าอิมเพียงลำพัง

บทที่ 59 ท่าข้ามหวงเหอโบราณพิรุณหลั่งริน สุราขุ่นหนึ่งจอกไถ่ถามใต้หล้า

บทที่ 60 กระดิ่งอูฐขาวดังก้องสะเทือนซีอวี้ คลื่นมรกตสาดซัดเล่นขลุ่ยหยก

บทที่ 61 เส้นทางเก่าฉางอันม้าควบไว หอจุ้ยเยว่แขนเสื้อแดงโบกสะบัด

บทที่ 62 ลมตะวันตกทอแสงจางส่องสุสานฮั่น พิณเจ็ดสิบสองสายบรรเลงไร้เหตุผล

บทที่ 63 ไม้เจียวเหว่ยต่อสายพิณรู้ใจ, เคาะหมากรุกยามว่างทำดอกโคมร่วงหล่น

บทที่ 64 ถนนยาวคืนหนาวเหน็บนกหลับใหลสะดุ้งตื่น, เตาโคลนแดงอุ่นสุราเก่า

บทที่ 65 ฝ่ามือเหล็กไม่ทันสำเร็จใจก็แหลกสลาย จอมยุทธ์แดนกวนซีเยือนหอสูง

บทที่ 66 หิมะมงคลแรกโปรยปรายบนถนนฉางอัน มือขาวผ่องชงชาเลิศรสยิ่งกว่าทิพย์

บทที่ 67 เตาโคลนแดงใบเล็กต้มสุราใหม่ หิมะโอบด่านหลานกวนทดสอบคมกระบี่เหมันต์

บทที่ 68 สุสานคนเป็นใต้ภูเขาจงหนาน หิมะโอบด่านหลานกวนเริ่มต้น ณ ที่แห่งนี้

บทที่ 69 ลมสนต้มชาพูดคุยเจ็ดดาว หิมะคลายเมฆเปิดเห็นรากฟ้า

บทที่ 70 ฝนวสันต์ลอบชำระไห่ถางอ่อน เทียนแดงไหวเบาบัญชรฝูหรง

บทที่ 71 ปล่อยกวางขาวไว้หว่างผาเขียว ขอยืมกระบี่สามฉื่อฟันโหลวหลาน

บทที่ 72 ต้นไหวโบราณแห่งทังอินยิงหมาป่าฟ้า อย่าปล่อยเยาว์วัยขาวโพลนไปเปล่า

บทที่ 77 เบญจธาตุจำแลงมังกรป่วนจินจี กลิ่นอ้ายโชยกรุ่นแขนเสื้อเมามายตวนอู่

บทที่ 78 ลมบัวส่งกลิ่นหอมคลายร้อน สตรีศักดิ์สิทธิ์ใช้มือขาวผ่องคิดบัญชีเก่า

บทที่ 79 เปลี่ยนน้ำอมฤตในฝ่ามือน้ำแข็ง พรรคกระยาจกสายเสื้อปะขอความหอมเย็น

บทที่ 80 จอดเรือเทียบสะพานเฟิงเฉียวยามวิกาลสดับระฆังโบราณ บะหมี่เจเข้าฌานบรรลุเสียงที่ไร้เสียง

บทที่ 81 ปลาเกุ้ยฮวาทรงกระรอกซ่อนรังสีอำมหิต เคลื่อนดาราเปลี่ยนวิถีแยกแยะจริงเท็จ