ท่านพ่อ เปิดประตู องค์หญิงผู้นี้ไปก่อเรื่องกลับมาแล้ว

ท่านพ่อ เปิดประตู องค์หญิงผู้นี้ไปก่อเรื่องกลับมาแล้ว [เบาสมองขบขัน ＋ ชีวิตประจำวัน ＋ เป็นที่รักของทุกคน ＋ นิยายดำเนินเรื่องฉับไว/สะใจ ＋ กาว/ตลกหน้าตาย ＋ หญิงแกร่ง ＋ ตัวละครหมู่ ＋ ชิงไหวชิงพริบ ＋ ชิงอำนาจในวัง] ตั้งแต่ทายาทเพียงคนเดียวของจวนตวนอ๋องอย่างเยี่ยฉยงถูกลากระโดดเตะกบาลจนความจำเสื่อม วันคืนอันแสนสุขของตวนอ๋องจอมเสเพลรุ่นเดอะก็สิ้นสุดลง บ้านอื่นมีบิดาเมตตาบุตรกตัญญู แต่จวนตวนอ๋องกลับวุ่นวายไก่บินหมากระโดด เยี่ยฉยงถ้าไม่กำลังหาเรื่องปวดหัวมาให้บิดา ก็กำลังอยู่บนเส้นทางหาเรื่องปวดหัวมาให้บิดา ในเวลาสั้นๆ เพียงครึ่งเดือน นางไม่เพียงได้เลื่อนขั้นขึ้นเป็นอันดับหนึ่งแห่งวงการคนเสเพลในเมืองหลวง แต่ยังก่อตั้งแก๊งจอมเสเพลขึ้นมาอีกด้วย ยามที่คนอื่นดีดพิน เดินหมาก คัดลายมือ และวาดภาพ เยี่ยฉยงกลับยุ่งอยู่กับการผลาญสมบัติและเดินเที่ยวหอนางโลม ยามที่คนอื่นชิงดีชิงเด่นในวังหรือในเรือน เยี่ยฉยงกลับยุ่งอยู่กับการสอดรู้สอดเห็นและชกต่อยตีวิวาท จนกระทั่งวันหนึ่ง ผู้คนต่างก็พบว่าจวิ้นจู่ไร้ความสามารถผู้มีชื่อเสียงฉาวโฉ่คนนั้น ได้ก้าวขึ้นเป็นดาวเด่นระดับท็อปของเมืองหลวงในชั่วข้ามคืน เถ้าแก่หอนางโลมที่ฮอตฮิตที่สุด —— คือจวิ้นจู่ เจ้าของโรงประมูลที่ทำกำไรได้มากที่สุด —— คือจวิ้นจู่ หัวหน้ากองโจรภูเขาที่ยิ่งใหญ่ที่สุด —— คือจวิ้นจู่ แม้แต่ประมุขพรรคที่ร้ายกาจที่สุดในยุทธภพ —— ก็ยังเป็นจวิ้นจู่ ชาวบ้านพากันตั้งป้ายขอพรให้อายุยืนยาวให้แก่จวิ้นจู่ เหล่าคนเสเพลต่างยอมรับให้จวิ้นจู่เป็นลูกพี่ใหญ่ ยามที่ผู้คนแย่งชิงบัลลังก์กันอย่างดุเดือด เยี่ยฉยงที่กำลังนับตั๋วเงินก็มองดูตัวเองที่เงินก็มีแล้ว คนก็มีพร้อมแล้ว ดูเหมือนว่าถ้าไม่เข้าร่วมวงด้วยสักหน่อยจะดูแปลกแยกไปนิด ดังนั้น นางจึงพลิกมือหิ้วคอพระราชนัดดาน้อยที่เป็นลูกไล่ตามติดนางขึ้นไปนั่งบนบัลลังก์เสียเลย เมื่อเทียบกับการนั่งบัลลังก์แล้ว นางยังคงชอบเป็นผู้สำเร็จราชการที่กุมอำนาจล้นฟ้ามากกว่า 【หมายเหตุ: ไม่ใช่นิยายชิงไหวชิงพริบการเมืองในวังแบบเคร่งเครียด นิยายเรื่องนี้ดำเนินเรื่องด้วยสไตล์เบาสมองและขบขัน】 ชั้นหนังสือ นิยายอัปเดต

ยอดวิว

1,364

จำนวนตอน

401

สถานะ

ยังไม่จบ

อ่านตอนแรก

เรื่องย่อ

ท่านพ่อ เปิดประตู องค์หญิงผู้นี้ไปก่อเรื่องกลับมาแล้ว
[เบาสมองขบขัน ＋ ชีวิตประจำวัน ＋ เป็นที่รักของทุกคน ＋ นิยายดำเนินเรื่องฉับไว/สะใจ ＋ กาว/ตลกหน้าตาย ＋ หญิงแกร่ง ＋ ตัวละครหมู่ ＋ ชิงไหวชิงพริบ ＋ ชิงอำนาจในวัง]
ตั้งแต่ทายาทเพียงคนเดียวของจวนตวนอ๋องอย่างเยี่ยฉยงถูกลากระโดดเตะกบาลจนความจำเสื่อม
วันคืนอันแสนสุขของตวนอ๋องจอมเสเพลรุ่นเดอะก็สิ้นสุดลง
บ้านอื่นมีบิดาเมตตาบุตรกตัญญู แต่จวนตวนอ๋องกลับวุ่นวายไก่บินหมากระโดด
เยี่ยฉยงถ้าไม่กำลังหาเรื่องปวดหัวมาให้บิดา ก็กำลังอยู่บนเส้นทางหาเรื่องปวดหัวมาให้บิดา
ในเวลาสั้นๆ เพียงครึ่งเดือน นางไม่เพียงได้เลื่อนขั้นขึ้นเป็นอันดับหนึ่งแห่งวงการคนเสเพลในเมืองหลวง แต่ยังก่อตั้งแก๊งจอมเสเพลขึ้นมาอีกด้วย
ยามที่คนอื่นดีดพิน เดินหมาก คัดลายมือ และวาดภาพ เยี่ยฉยงกลับยุ่งอยู่กับการผลาญสมบัติและเดินเที่ยวหอนางโลม
ยามที่คนอื่นชิงดีชิงเด่นในวังหรือในเรือน เยี่ยฉยงกลับยุ่งอยู่กับการสอดรู้สอดเห็นและชกต่อยตีวิวาท
จนกระทั่งวันหนึ่ง ผู้คนต่างก็พบว่าจวิ้นจู่ไร้ความสามารถผู้มีชื่อเสียงฉาวโฉ่คนนั้น ได้ก้าวขึ้นเป็นดาวเด่นระดับท็อปของเมืองหลวงในชั่วข้ามคืน
เถ้าแก่หอนางโลมที่ฮอตฮิตที่สุด —— คือจวิ้นจู่
เจ้าของโรงประมูลที่ทำกำไรได้มากที่สุด —— คือจวิ้นจู่
หัวหน้ากองโจรภูเขาที่ยิ่งใหญ่ที่สุด —— คือจวิ้นจู่
แม้แต่ประมุขพรรคที่ร้ายกาจที่สุดในยุทธภพ —— ก็ยังเป็นจวิ้นจู่
ชาวบ้านพากันตั้งป้ายขอพรให้อายุยืนยาวให้แก่จวิ้นจู่ เหล่าคนเสเพลต่างยอมรับให้จวิ้นจู่เป็นลูกพี่ใหญ่
ยามที่ผู้คนแย่งชิงบัลลังก์กันอย่างดุเดือด
เยี่ยฉยงที่กำลังนับตั๋วเงินก็มองดูตัวเองที่เงินก็มีแล้ว คนก็มีพร้อมแล้ว
ดูเหมือนว่าถ้าไม่เข้าร่วมวงด้วยสักหน่อยจะดูแปลกแยกไปนิด
ดังนั้น นางจึงพลิกมือหิ้วคอพระราชนัดดาน้อยที่เป็นลูกไล่ตามติดนางขึ้นไปนั่งบนบัลลังก์เสียเลย
เมื่อเทียบกับการนั่งบัลลังก์แล้ว นางยังคงชอบเป็นผู้สำเร็จราชการที่กุมอำนาจล้นฟ้ามากกว่า
【หมายเหตุ: ไม่ใช่นิยายชิงไหวชิงพริบการเมืองในวังแบบเคร่งเครียด นิยายเรื่องนี้ดำเนินเรื่องด้วยสไตล์เบาสมองและขบขัน】

ชั้นหนังสือ
นิยายอัปเดต

นิยายแปลไทย นิยายแฟนตาซี

สารบัญ

ท่านพ่อ เปิดประตู องค์หญิงผู้นี้ไปก่อเรื่องกลับมาแล้ว

เรื่องย่อ

สารบัญ

บทที่ 1 ดื่มสุราเคล้านารีแล้วมันผิดตรงไหน

บทที่ 2 สองพ่อลูกที่ต้องการตัดขาดความสัมพันธ์

บทที่ 3 สองพ่อลูกผู้ได้รับตำแหน่งอันน่ายินดี

บทที่ 4 คุณชายสามตระกูลกู้มาทวงคน

บทที่ 5 เต๋อเฟยมาแล้ว

บทที่ 6 อานู่จะมีประโยชน์อย่างยิ่งในภายภาคหน้า

บทที่ 7 ในเมื่อสวรรค์มอบโอกาสให้ได้มีชีวิตใหม่อีกครั้ง

บทที่ 8 พ่อขอร้องเจ้าล่ะ อย่าได้ใฝ่ดีอีกเลย

บทที่ 9 สองพ่อลูกผู้ใฝ่ดีเสียให้ได้

บทที่ 10 ผู้ตรวจการเมืองหลวง? หรือเจ้าหน้าที่เทศกิจ?

บทที่ 11 ลงบัญชีเสนาบดีกรมคลังไว้

บทที่ 12 ข้าผู้เป็นจวิ้นจู่ไม่มีวันแต่งให้ท่าน

บทที่ 13 ทำธุรกิจให้ยิ่งใหญ่ สร้างความรุ่งโรจน์อีกครั้ง

บทที่ 14 เรื่องอวดเบ่งบารมี ข้าผู้เป็นจวิ้นจู่ยังไม่เคยแพ้ใคร

บทที่ 15 ฟ้องร้องกันในห้องทรงพระอักษร

บทที่ 16 ข้าไม่เคยรบโดยไร้ซึ่งการเตรียมพร้อม

บทที่ 17 องค์หญิงสี่สงสัยว่าเย่ฉยงเป็นโรคบ้า

บทที่ 18 พี่สาวที่รักของข้า

บทที่ 19 วันนี้ข้าจะสับเจ้าให้กลายเป็นหลาน

บทที่ 20 ต่อไปนี้จวนตวนอ๋องข้าเป็นผู้คุม

บทที่ 21 อย่าได้ใช้เงินของคนจน

บทที่ 22 ท้าอิงกั๋วกงตีไก่

บทที่ 23 หาเผยเหยี่ยนมาเป็นกรรมการ

บทที่ 24 ข้ามาคืนเงินฝ่าบาท

บทที่ 25 ตวนอ๋องผู้สูญเสียอำนาจการปกครอง

บทที่ 26 บัณฑิตกับดอกไม้งาม

บทที่ 27 ตั้งปณิธานที่จะเป็นผู้ทรงอิทธิพลอันดับหนึ่งของเมืองหลวง

บทที่ 28 นัดองค์หญิงสี่ไปหอนางโลม

บทที่ 29 ท่านจวิ้นจู่ถูกปล่อยข่าวลือ

บทที่ 30 ปล่อยข่าวลือ ข้าก็ทำเป็น

บทที่ 31 พัฒนาการของเนื้อเรื่องไม่อาจควบคุมได้

บทที่ 32 ข่าวลือสะพัดทั่วเมืองหลวง

บทที่ 33 ขาดแคลนคนเขียนบทละครฝีมือดี

บทที่ 34 ตามหาเซี่ยไหวโจว

บทที่ 35 กระแสละครสั้นพัดมาถึงยุคโบราณจนได้

บทที่ 36 งานเลี้ยงชมบุปผา

บทที่ 37 บุปผาวิเศษแห่งยุค

บทที่ 38 มี่เสวี่ย~ปิงเฉิง

บทที่ 39 ไปเล่นกับหลานหลวงองค์น้อย

บทที่ 40 อยากกินก็ไปอัดเขาสิ

บทที่ 41 มองทะลุโลกิยะ มุ่งสู่ทางธรรม

บทที่ 42 หลานหลวงองค์น้อยเกาะติดเย่ฉยง

บทที่ 43 ตระเวนขอของในวังหลวง

บทที่ 44 หอชุนเฟิงเปิดกิจการ

บทที่ 45 ละครที่ทำให้คนดูเขินจนเท้าจิก

บทที่ 46 ตีกันเลย ตีกันเลย ตีกันเลย

บทที่ 47 ตวนอ๋องถูกลงโทษอีกแล้ว

บทที่ 48 ตวนอ๋องก่อเรื่อง ฮ่องเต้ถูกตำหนิ

บทที่ 49 พ่อลูกคู่หูนินทาฮ่องเต้

บทที่ 50 ถูกบังคับให้รับภารกิจ

บทที่ 51 จวนติ้งหย่วนโหวที่ปกคลุมด้วยเมฆดำ

บทที่ 52 จวิ้นจู่ลงมือ

บทที่ 53 ขอร้องจวิ้นจู่ให้สืบหาความจริง

บทที่ 54 ฟ้องร้ององค์ชายรอง

บทที่ 55 องค์ชายรองมีปากก็พูดไม่ออก

บทที่ 56 ตวนอ๋องสงสัยอิงกั๋วกง

บทที่ 57 อิงกั๋วกงมีปากก็พูดไม่ออก

บทที่ 58 พวกเจ้าจงไปเป็นเพื่อนติ้งหย่วนโหวเถิด

บทที่ 59 ย่องเข้ากรมอาญาตอนกลางคืน

บทที่ 60 เจ้าตีข้าสิ

บทที่ 61 ท่านพ่อของข้าดูเหมือนจะสิ้นใจเสียแล้ว

บทที่ 62 จินอีเว่ยช่วยเหลือจวิ้นจู่สืบสวนคดี

บทที่ 63 ส้มที่มีสรรพคุณทางยาอันน่าอัศจรรย์

บทที่ 64 วิธีการสอบสวนนักโทษที่ไม่ธรรมดาของจวิ้นจู่

บทที่ 65 ให้ชาวบ้านช่วยระบุตัวตน

บทที่ 66 พวกเขาอยากฆ่าข้า

บทที่ 67 ช่วยด้วย องค์ชายสามจะทำร้ายข้า

บทที่ 68 ความโกลาหลวุ่นวายนอกห้องทรงพระอักษร

บทที่ 69 องค์หญิงสี่ผู้ใจกว้าง

บทที่ 70 ความวุ่นวายหน้าเหลาสุรา

บทที่ 71 คดีนี้ กรมตรวจการเมืองหลวงขอรับไว้

บทที่ 72 อาเซิงตายแล้ว

บทที่ 73 รับสารภาพ

บทที่ 74 ไปจวนอิงกั๋วกงตามหาผู้ร้ายตัวจริง

บทที่ 75 ข้าถูกใส่ร้าย ถูกใส่ร้าย

บทที่ 76 กินข้าวฟรีที่จวนกั๋วกง

บทที่ 77 บทสนทนาของสองพ่อลูกในห้องทรงพระอักษร