ข้าก็แค่สอนทำคลอดหมู ไหงพวกเจ้าบรรลุเซียนกันหมด

ข้าก็แค่สอนทำคลอดหมู ไหงพวกเจ้าบรรลุเซียนกันหมด เมื่อ "เทพทรู" ไม่รู้ตัวว่าตัวเองเทพ! ความฮาจึงบังเกิด! ซูหยิน เด็กหนุ่มผู้โชคร้ายทะลุมิติมายังโลกบำเพ็ญเพียร แต่ดันถูกขังลืมอยู่ใน "เขตหวงห้าม" (สุสานบรรพชน) นานถึง 10 ปีเต็ม! ที่นั่นเขาได้พบกับวิญญาณคนแก่ 36 ตน ที่สอนทุกอย่างให้เขา... ยกเว้นวิชาต่อสู้! เพราะพวกวิญญาณบอกว่า “ร่างกายเจ้ามันกากเกินไป ฝึกปราณไม่ได้หรอก” ซูหยินเลยจำใจต้องเรียนวิชาจับฉ่ายแก้เบื่อ ไม่ว่าจะเป็น ดีดพิณ, เดินหมาก, เขียนพู่กัน, วาดภาพ, ตีเหล็ก, ผ่าฟืน, ปลูกผัก, หรือแม้กระทั่ง... วิชาทำคลอดแม่หมู! จนกระทั่งวันหนึ่ง... สำนักเจิ้นเซียน ที่เขาสังกัดอยู่กำลังจะล่มสลาย เจ้าสำนักและผู้อาวุโสระดับสูงตายเรียบ! เหล่าศิษย์ที่เหลือรอดไม่มีทางเลือก จึงต้องไปอัญเชิญ "อาจารย์อาเล็ก" ผู้มีศักดิ์สูงสุดที่เก็บตัวอยู่ในเขตหวงห้ามออกมาช่วยกู้สถานการณ์ ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- ความฮาจึงบังเกิด! มุมมองซูหยิน: "ข้ามันก็แค่คนธรรมดาที่ไม่มีพลังปราณสักนิด! จะให้ข้าไปสู้กับใคร? ข้าแค่อยากปลูกผักเลี้ยงปลาเงียบๆ พวกเจ้าอย่ามายุ่งกับข้าเลย!" มุมมองคนทั้งโลก: "นี่มันมหาปราชญ์ผู้จุติลงมาเกิดชัดๆ! ทุกย่างก้าวของเขามีกลิ่นอายแห่งเต๋า ลมหายใจเป็นดั่งมังกร แค่กระดิกนิ้วก็สะเทือนเลื่อนลั่นปฐพี!" เรื่องราวความเข้าใจผิดสุดกาว: ซูหยินแค่ "ดีดพิณ" เล่นๆ เพื่อผ่อนคลาย -> คนฟังเห็นนิมิตสวรรค์ บรรลุขั้นพลังกันถ้วนหน้า! ซูหยินสอน "วิธีดูแลแม่หมูหลังคลอด" -> ศิษย์หลานฟังแล้วซาบซึ้งจนน้ำตาไหล เข้าใจสัจธรรมแห่งชีวิต ทะลวงคอขวดเลื่อนระดับทันที! ซูหยินหยิบ "มีดแกะสลัก" มาเหลาไม้ -> ศัตรูเห็นเป็นกระบี่ไร้เทียมทานที่ตัดขาดได้แม้กระทั่งมิติ! ซูหยินเลี้ยง "ลาโง่, เต่าแก่, และนกแก้วปากเสีย" -> หารู้ไม่ว่าพวกมันคือ สัตว์อสูรระดับบรรพกาล, พญาเต่าดำ, และพญาหงส์เพลิง ที่แค่จามใส่คนก็ตายแล้ว! ---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- สรุปสั้นๆ: ถ้าคุณชอบนิยายแนว "พระเอกเก่งเวอร์ + เข้าใจผิด + ตลกกาวๆ + ตบหน้าพวกดูถูก" ห้ามพลาดเรื่องนี้เด็ดขาด!

ยอดวิว

812

จำนวนตอน

293

สถานะ

ยังไม่จบ

อ่านตอนแรก

เรื่องย่อ

ข้าก็แค่สอนทำคลอดหมู ไหงพวกเจ้าบรรลุเซียนกันหมด
เมื่อ "เทพทรู" ไม่รู้ตัวว่าตัวเองเทพ! ความฮาจึงบังเกิด!
ซูหยิน เด็กหนุ่มผู้โชคร้ายทะลุมิติมายังโลกบำเพ็ญเพียร แต่ดันถูกขังลืมอยู่ใน "เขตหวงห้าม" (สุสานบรรพชน) นานถึง 10 ปีเต็ม!
ที่นั่นเขาได้พบกับวิญญาณคนแก่ 36 ตน ที่สอนทุกอย่างให้เขา... ยกเว้นวิชาต่อสู้!
เพราะพวกวิญญาณบอกว่า “ร่างกายเจ้ามันกากเกินไป ฝึกปราณไม่ได้หรอก”
ซูหยินเลยจำใจต้องเรียนวิชาจับฉ่ายแก้เบื่อ ไม่ว่าจะเป็น ดีดพิณ, เดินหมาก, เขียนพู่กัน, วาดภาพ, ตีเหล็ก, ผ่าฟืน, ปลูกผัก, หรือแม้กระทั่ง... วิชาทำคลอดแม่หมู!
จนกระทั่งวันหนึ่ง... สำนักเจิ้นเซียน ที่เขาสังกัดอยู่กำลังจะล่มสลาย เจ้าสำนักและผู้อาวุโสระดับสูงตายเรียบ!
เหล่าศิษย์ที่เหลือรอดไม่มีทางเลือก จึงต้องไปอัญเชิญ "อาจารย์อาเล็ก" ผู้มีศักดิ์สูงสุดที่เก็บตัวอยู่ในเขตหวงห้ามออกมาช่วยกู้สถานการณ์
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
ความฮาจึงบังเกิด!
มุมมองซูหยิน: "ข้ามันก็แค่คนธรรมดาที่ไม่มีพลังปราณสักนิด! จะให้ข้าไปสู้กับใคร? ข้าแค่อยากปลูกผักเลี้ยงปลาเงียบๆ พวกเจ้าอย่ามายุ่งกับข้าเลย!"
มุมมองคนทั้งโลก: "นี่มันมหาปราชญ์ผู้จุติลงมาเกิดชัดๆ! ทุกย่างก้าวของเขามีกลิ่นอายแห่งเต๋า ลมหายใจเป็นดั่งมังกร แค่กระดิกนิ้วก็สะเทือนเลื่อนลั่นปฐพี!"
เรื่องราวความเข้าใจผิดสุดกาว:
ซูหยินแค่ "ดีดพิณ" เล่นๆ เพื่อผ่อนคลาย -> คนฟังเห็นนิมิตสวรรค์ บรรลุขั้นพลังกันถ้วนหน้า!
ซูหยินสอน "วิธีดูแลแม่หมูหลังคลอด" -> ศิษย์หลานฟังแล้วซาบซึ้งจนน้ำตาไหล เข้าใจสัจธรรมแห่งชีวิต ทะลวงคอขวดเลื่อนระดับทันที!
ซูหยินหยิบ "มีดแกะสลัก" มาเหลาไม้ -> ศัตรูเห็นเป็นกระบี่ไร้เทียมทานที่ตัดขาดได้แม้กระทั่งมิติ!
ซูหยินเลี้ยง "ลาโง่, เต่าแก่, และนกแก้วปากเสีย" -> หารู้ไม่ว่าพวกมันคือ สัตว์อสูรระดับบรรพกาล, พญาเต่าดำ, และพญาหงส์เพลิง ที่แค่จามใส่คนก็ตายแล้ว!
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
สรุปสั้นๆ: ถ้าคุณชอบนิยายแนว "พระเอกเก่งเวอร์ + เข้าใจผิด + ตลกกาวๆ + ตบหน้าพวกดูถูก" ห้ามพลาดเรื่องนี้เด็ดขาด!

นิยายแปลไทย นิยายแฟนตาซี

สารบัญ

ข้าก็แค่สอนทำคลอดหมู ไหงพวกเจ้าบรรลุเซียนกันหมด

เรื่องย่อ

สารบัญ

บทที่ 1 สิบปีที่รอคอย ในที่สุดข้าก็เป็นอิสระ!

บทที่ 2 / เมฆมงคลจุติ ปราชญ์ศักดิ์สิทธิ์ถือกำเนิด

บทที่ 3 / เรื่องเล่นละคร พวกเจ้าคือมืออาชีพ!

บทที่ 4 / พวกเราขอยอมรับนับถือ

บทที่ 5 / เรือนอิ่นเซียน

บทที่ 6 / หลิ่วอีอี

บทที่ 7 / นกแก้วสอนสั่ง

บทที่ 8 / ข้าคือจอมมารตัวจริงเสียงจริงนะเฟ้ย

บทที่ 9 / แม้แต่อุจจาระยังสู้ไม่ได้

บทที่ 10 / ผ่าฟืน

บทที่ 11 / ฝึกสายตา

บทที่ 12 / ยอดคนรสนิยมแปลก

บทที่ 13 / ความตระหนักรู้ของจอมมาร

บทที่ 14 / ไม่สามารถบำเพ็ญเพียรได้

บทที่ 15 / ของขวัญจากจอมมาร

บทที่ 16 / ปีกย่างแดง ข้าชอบกิน

บทที่ 17 / ช่วยชีวิตจอมมาร

บทที่ 18 / หลิ่วอีอีคือไส้ศึก?

บทที่ 19 / จอมมารสลบไปอีกแล้ว

บทที่ 20 / เขาคือไส้ศึก!

บทที่ 21 / หรือข้าจะเป็นตัวบัฟ?

บทที่ 22 / จอมมารผู้ใฝ่หาอิสรภาพ

บทที่ 23 / กระทะก้นแบน

บทที่ 24 / ข้ายอมแพ้แล้ว

บทที่ 25 / ยาจู้ฉีระดับปรมาจารย์จะได้ผลไหม?

บทที่ 26 / จิตวิญญาณกระทะ

บทที่ 27 / รายงานหอผู้อาวุโส

บทที่ 28 / ความเคลื่อนไหวของหลายสำนัก

บทที่ 29 / ใบสั่งยา

บทที่ 30 / การค้นพบอันน่าตื่นตะลึงของผู้อาวุโสโม่เฟิง!

บทที่ 31 / ทดสอบซูอิ่น

บทที่ 32 / หญ้าหยางเหมันต์

บทที่ 33 / แยกแยะสรรพคุณยา

บทที่ 34 / หอปรุงยาเสิ่นเฟย

บทที่ 35 / จอมมารยอมจำนน

บทที่ 36 / เฉินเสี่ยวเยว่

บทที่ 37 / คำวิจารณ์ของซูอิ่น

บทที่ 38 / แกล้งโง่นี่มันเหนื่อยจริงๆ!

บทที่ 39 / ซูอิ่นเริ่มหลอมยา (ครึ่งแรก)

บทที่ 40 / ซูอิ่นเริ่มหลอมยา (ครึ่งหลัง)

บทที่ 41 / ยาเม็ดระดับเมฆา!

บทที่ 42 / พูดไม่ได้!

บทที่ 43 / กินข้าว นอนหลับ กระทืบจี๋เล่อ

บทที่ 44 / บุกช่วยศิษย์อาเล็ก

บทที่ 45 / ข้อสงสัยของนกแก้ว

บทที่ 46 / ซูอิ่นกลายเป็นเซียน!

บทที่ 47 / ซูอิ่นกลายเป็นเซียน! (จบ)

บทที่ 48 / ข้าขอยอมเป็นแค่หลานก็แล้วกัน!

บทที่ 49 / เรื่องราวในโรงหมอ

บทที่ 50 / รักษาคนหรือทำหัวหมูพะโล้?

บทที่ 51 / คืนชีพคนตาย

บทที่ 52 / ไก่อบดินลูกขอทาน

บทที่ 53 / วิธีรักษาแบบเบญจธาตุ

บทที่ 54 / คำไว้อาลัย

บทที่ 55 / จุดประกายดาวแห่งการแพทย์

บทที่ 56 / อดีตอันรุ่งโรจน์ของสำนักเจิ้นเซียน

บทที่ 57 / ความเลื่อมใสของไป๋อีหราน

บทที่ 58 / กลับไปหอการค้าต้าเหยียนอีกครั้ง

บทที่ 59 / หยกเลือดลายมังกร

บทที่ 60 / ความร้ายกาจของกระทะเหล็ก

บทที่ 61 / ปิดล้อมสำนักเจิ้นเซียน

บทที่ 62 / บังเอิญพบไป๋อีหราน

บทที่ 63 / ซูอิ่นช่วยคน

บทที่ 64 / วิธีพลิกผันคืนหยาง

บทที่ 65 / ไป๋อีหรานฟื้นแล้ว

บทที่ 66 / ข้าวสุกแล้ว!

บทที่ 67 / จอมมารลากโม่

บทที่ 68 / ความกังวลของสำนักเจิ้นเซียน

บทที่ 69 / เก้าล้านตำลึง!

บทที่ 70 / ความโอหังของสำนักเจิ้นเซียน

บทที่ 71 / โอหังเกินไปแล้ว!

บทที่ 72 / ศิษย์อาเล็กกำลังเดินทางมา (ตอนต้น)

บทที่ 73 / ศิษย์อาเล็กกำลังเดินทางมา (ตอนจบ)

บทที่ 74 / เขาไม่ใช่ศิษย์อาเล็กของพวกเจ้า!

บทที่ 75 / รังแกกันเกินไปแล้ว!

บทที่ 76 / รีบเอากระทะของข้าไปใช้สิ!

บทที่ 77 / ปรับความเข้าใจ