วิถีอมตะ พรสวรรค์ยืมชะตา หากสังหารข้า ข้าจะสังเวยล้างตระกูลเจ้า

วิถีอมตะ พรสวรรค์ยืมชะตา หากสังหารข้า ข้าจะสังเวยล้างตระกูลเจ้า กู้หมิงทะลุมิติมายังโลกแห่งการบำเพ็ญเพียรโดยไม่ได้ตั้งใจ ทันทีที่ลืมตาตื่น เขาก็ครอบครองอายุขัยที่เป็นอมตะ ซ้ำยังปลุกพรสวรรค์ 'ยืมชีวิต' ขึ้นมาได้... หากเขาถูกสังหาร เขาจะสุ่มสังเวยชีวิตเครือญาติของศัตรูเพื่อชุบชีวิตตนเองขึ้นมาใหม่ แถมยังได้รับความสามารถหนึ่งอย่างของคนที่ถูกสังเวยมาอีกด้วย อยากเข้าสำนักต้องมีใบอนุญาตฝึกตนงั้นหรือ? พรสวรรค์ไม่ถึงเกณฑ์ เลยต้องจ่ายเงินซื้อสิทธิ์ฝึกตนงั้นสิ? อะไรนะ? ข้าไม่มีแม้แต่คุณสมบัติจะจ่ายเงินซื้อสิทธิ์ด้วยซ้ำหรือ? ได้! ในเมื่อไม่ยอมให้ข้าบำเพ็ญเพียรนักใช่ไหม? เช่นนั้นข้าก็จะอยู่ให้ยืนยงกว่าใคร... ในขณะที่ผู้อื่นพากเพียรบำเพ็ญตบะเพื่อมุ่งสู่วิถีอมตะ กู้หมิงกลับใช้วิธีอดทนเฝ้ารอด้วยอายุขัยที่ไร้ขีดจำกัด อยากฆ่าข้างั้นหรือ? เอาสิ ฆ่าข้าเลย แล้วครอบครัวของเจ้าจะต้องตายตกตามกันไป เริ่มตั้งแต่พ่อแม่เจ้านั่นแหละ มาดูกันสิว่าตระกูลของเจ้าจะมีคนให้สังเวยได้สักกี่ครั้งกันเชียว!! ... หลายปีต่อมา ความลับเล็กๆ ของกู้หมิงดันถูกเปิดเผยโดยไม่ได้ตั้งใจ เขากลายเป็นเทพหายนะในสายตาของผู้คนทั่วทั้งดินแดน ไม่ว่าจะก้าวเดินไปที่ใด ความหวาดผวาก็จะตามติดไปทุกหนแห่ง ผู้คนต่างหลีกลี้หนีหน้าเขาราวกับเป็นโรคระบาด โดยเฉพาะอย่างยิ่งบรรดายอดฝีมือที่ชื่นชอบการต่อสู้แบบดุเดือดล้างผลาญ... ทุกครั้งที่มีการประลอง พวกเขาจะตีตัวออกห่างจากกู้หมิงให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ ด้วยเกรงว่าอาจจะเผลอพลั้งมือฆ่าเขาตายโดยไม่รู้ตัว ทว่ามีเจ้าสำนักฝ่ายธรรมะผู้หนึ่งที่ไม่เชื่อในข่าวลือลอยลม เขาบุกไปหากู้หมิงและประกาศกร้าวด้วยความโอหังว่า "ตัวข้าไร้ญาติขาดมิตร ไร้ซึ่งพันธะใดๆ และยืนหยัดอยู่เพียงลำพัง เทพหายนะกู้หมิง เข้ามาเลย... วันนี้ข้าจะกวาดล้างความชั่วร้ายของเจ้าไปจากโลกนี้เอง!"

ยอดวิว

251

จำนวนตอน

100

สถานะ

ยังไม่จบ

อ่านตอนแรก

เรื่องย่อ

วิถีอมตะ พรสวรรค์ยืมชะตา หากสังหารข้า ข้าจะสังเวยล้างตระกูลเจ้า
กู้หมิงทะลุมิติมายังโลกแห่งการบำเพ็ญเพียรโดยไม่ได้ตั้งใจ ทันทีที่ลืมตาตื่น เขาก็ครอบครองอายุขัยที่เป็นอมตะ ซ้ำยังปลุกพรสวรรค์ 'ยืมชีวิต' ขึ้นมาได้... หากเขาถูกสังหาร เขาจะสุ่มสังเวยชีวิตเครือญาติของศัตรูเพื่อชุบชีวิตตนเองขึ้นมาใหม่ แถมยังได้รับความสามารถหนึ่งอย่างของคนที่ถูกสังเวยมาอีกด้วย
อยากเข้าสำนักต้องมีใบอนุญาตฝึกตนงั้นหรือ?
พรสวรรค์ไม่ถึงเกณฑ์ เลยต้องจ่ายเงินซื้อสิทธิ์ฝึกตนงั้นสิ?
อะไรนะ? ข้าไม่มีแม้แต่คุณสมบัติจะจ่ายเงินซื้อสิทธิ์ด้วยซ้ำหรือ?
ได้! ในเมื่อไม่ยอมให้ข้าบำเพ็ญเพียรนักใช่ไหม?
เช่นนั้นข้าก็จะอยู่ให้ยืนยงกว่าใคร... ในขณะที่ผู้อื่นพากเพียรบำเพ็ญตบะเพื่อมุ่งสู่วิถีอมตะ กู้หมิงกลับใช้วิธีอดทนเฝ้ารอด้วยอายุขัยที่ไร้ขีดจำกัด
อยากฆ่าข้างั้นหรือ? เอาสิ ฆ่าข้าเลย แล้วครอบครัวของเจ้าจะต้องตายตกตามกันไป เริ่มตั้งแต่พ่อแม่เจ้านั่นแหละ มาดูกันสิว่าตระกูลของเจ้าจะมีคนให้สังเวยได้สักกี่ครั้งกันเชียว!!
...
หลายปีต่อมา ความลับเล็กๆ ของกู้หมิงดันถูกเปิดเผยโดยไม่ได้ตั้งใจ เขากลายเป็นเทพหายนะในสายตาของผู้คนทั่วทั้งดินแดน ไม่ว่าจะก้าวเดินไปที่ใด ความหวาดผวาก็จะตามติดไปทุกหนแห่ง ผู้คนต่างหลีกลี้หนีหน้าเขาราวกับเป็นโรคระบาด
โดยเฉพาะอย่างยิ่งบรรดายอดฝีมือที่ชื่นชอบการต่อสู้แบบดุเดือดล้างผลาญ... ทุกครั้งที่มีการประลอง พวกเขาจะตีตัวออกห่างจากกู้หมิงให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ ด้วยเกรงว่าอาจจะเผลอพลั้งมือฆ่าเขาตายโดยไม่รู้ตัว
ทว่ามีเจ้าสำนักฝ่ายธรรมะผู้หนึ่งที่ไม่เชื่อในข่าวลือลอยลม เขาบุกไปหากู้หมิงและประกาศกร้าวด้วยความโอหังว่า
"ตัวข้าไร้ญาติขาดมิตร ไร้ซึ่งพันธะใดๆ และยืนหยัดอยู่เพียงลำพัง เทพหายนะกู้หมิง เข้ามาเลย... วันนี้ข้าจะกวาดล้างความชั่วร้ายของเจ้าไปจากโลกนี้เอง!"

นิยายแปลไทย นิยายแฟนตาซี

สารบัญ

บทที่ 30 ขืนเชื่อท่านอีก ข้าก็เป็นหมาแล้ว

2026-05-18 01:03:44

บทที่ 31 【ว่าด้วยแผนการร้อยปีสิบขั้นเพื่อการฟื้นฟูสำนักชิงเฉิง】

2026-05-19 02:35:28

วิถีอมตะ พรสวรรค์ยืมชะตา หากสังหารข้า ข้าจะสังเวยล้างตระกูลเจ้า

เรื่องย่อ

สารบัญ

บทที่ 1: ปลุกพรสวรรค์ยืมชีวา สังหารข้า เท่ากับสังเวยล้างโคตร

บทที่ 2: ฟังดนตรีในหอคณิกา มื้ออาหารสั่งเสียก่อนตาย

บทที่ 3 พ่อมันตายงั้นเหรอ? แปลว่ามันไม่มีแม่สินะ

บทที่ 4: จงฟื้นคืนชีพเถิด ยอดรักของข้า

บทที่ 5: ใบอนุญาตบำเพ็ญเพียร? ปรมาจารย์พืชวิญญาณ

บทที่ 6: การหลอมกายาและบำเพ็ญเพียรไม่ใช่เรื่องล้อเล่น

บทที่ 7 ห้าปี หล่อหลอมกายาขั้นที่ห้า

บทที่ 8: ก้าวเดินบนมหามรรคาเพียงลำพัง

บทที่ 9: แค้นนี้ต้องชำระ แม้จะสายไปหน่อย

บทที่ 10: เมืองเวิ่นซิน คนบ้านนอกเข้ากรุง

บทที่ 11 หนทางยังอีกยาวไกล ไว้พบกันใหม่ในวันหน้า

บทที่ 12: หมู่บ้านซิ่งฮวา ปลูกสมุนไพรวิเศษ

บทที่ 13 หลักการของโอสถควบแน่นปราณ

บทที่ 14 เบญจธาตุคืนสู่หนึ่ง บรรลุขอบเขตรวบรวมลมปราณ

บทที่ 15: บำเพ็ญเพียรเป็นเซียนงั้นเหรอ? หมายังไม่บำเพ็ญเพียรเลย

บทที่ 16 กายากรวยยักษ์

บทที่ 17 ใครบอกว่าการบำเพ็ญเพียรเป็นเรื่องยาก? การบำเพ็ญเพียรนี้ช่างง่ายดายเหลือเกิน

บทที่ 18: นักล่าค่าหัว แห่งหอชุนอวิ๋น

บทที่ 19 ร่ายรำใต้เงาจันทร์

บทที่ 20 จี้อู๋หมิงผู้โชคร้าย

บทที่ 21: การนัดหมาย

บทที่ 22 อะไรคือธรรม อะไรคืออธรรม

บทที่ 23 เมืองหลวง นครเทียนหลัว

บทที่ 24 ไม่นะ เขาทำได้จริงๆ หรือ?

บทที่ 25: วิกฤตการณ์แห่งอาณาจักรอวิ๋นชิง

บทที่ 26 สองพี่น้องสมองกลวง

บทที่ 27: วัฏสงสารแห่งชีวิตและความตาย ภัยพิบัติที่วนเวียนไม่รู้จบ

บทที่ 28: สิ้นชาติ อำลา

บทที่ 29: รับข้าเป็นศิษย์งั้นหรือ? ข้าเกรงว่าหัวใจดวงน้อยๆ ของท่านจะรับไม่ไหวเอาน่ะสิ

บทที่ 30 ขืนเชื่อท่านอีก ข้าก็เป็นหมาแล้ว

บทที่ 31 【ว่าด้วยแผนการร้อยปีสิบขั้นเพื่อการฟื้นฟูสำนักชิงเฉิง】

บทที่ 32 สะกดจิตเหวินซวี่

บทที่ 33 แผนหนึ่งร้อยปีระยะที่สอง ศิษย์คนแรก

บทที่ 34: ก้าวที่สองของแผนการร้อยปี

บทที่ 35 บุตรแห่งโชคชะตาหนึ่งในล้าน

บทที่ 36 ข้อกล่าวหาที่มีต่อหนานกงต้าลี่

บทที่ 37 อนุมัติวันหยุดร้อยปีให้ท่าน

บทที่ 38: ความกังวล พายุกำลังมา

บทที่ 39 ศรัทธาในใจ ไร้ซึ่งความกลัวสงคราม

บทที่ 40 พวกเจ้าคือของขวัญที่ข้ามอบให้สำนักชิงเฉิง

บทที่ 41 สำนักชิงเฉิง ลาก่อน!

บทที่ 42 ภูมิหลังอันน่าสะพรึงกลัวของสำนักชิงเฉิง

บทที่ 43 นับจากนี้ไป จะไม่มีสำนักเวิ่นซินอยู่ในโลกอีกต่อไป

บทที่ 44: ผู้พิทักษ์ปราบมาร

บทที่ 45: ปีศาจเงาพราย โอสถนี้... ข้าเพิ่งจะคิดค้นมันขึ้นมา

บทที่ 46 ไปได้ทุกที่

บทที่ 47: ดูตัว

บทที่ 48 ฆาตกรรม อำลา

บทที่ 49 พรุ่งนี้

บทที่ 50: ไม่มีอีกแล้ว ปิดฟ้าด้วยฝ่ามือเดียว

บทที่ 51: เรื่องราวของปุถุชน

บทที่ 52 หอเทียนเหอ สังหาร!

บทที่ 53: จะเป็นภูตผีหรือปีศาจ ข้าก็แค่ต้องการให้เจ้าตาย

บทที่ 54: สัตว์เดียรัจฉานก็คือสัตว์เดียรัจฉาน ไม่เข้าใจภาษามนุษย์

บทที่ 55 ความยุติธรรมที่ข้าต้องการ ข้าจะทวงคืนด้วยตัวเอง

บทที่ 56: ผิดหรือถูก คุณและโทษจะถูกตัดสิน

บทที่ 57 หากวันหน้ามีกำลังความสามารถ ก็สู้กันให้ตายไปข้าง

บทที่ 58 บุคคลในตำนาน

บทที่ 59: หวนคืนสู่สวรรค์

บทที่ 60: การบำเพ็ญเพียรไม่ใช่เรื่องของการต่อสู้ฆ่าฟัน แต่มันคือเรื่องของมารยาทและมนุษยสัมพันธ์

บทที่ 61: เพลิงวิญญาณม่วงผลาญนภา

บทที่ 62 สัตว์ประหลาดมาจากไหน?

บทที่ 63 ค่ายกลสังหาร

บทที่ 64: สังหารผู้ฝึกวิชามาร

บทที่ 65: ผู้พิทักษ์ปราบมารมาแล้ว

บทที่ 66: ค่ายกลประหัตมาร สยบปีศาจ!!

บทที่ 67 ทฤษฎีสมคบคิด ภัยคุกคามแห่งหน่วยปราบมาร

บทที่ 68 สถานการณ์สิ้นหวัง

บทที่ 69 แม้กระดูกฝังแน่นทุกหนแห่งกลางแมกไม้เขียวขจี แต่ข้าจะพาพวกเจ้ากลับบ้าน

บทที่ 70: ความถูกต้องและผิดพลาด

บทที่ 71: กรุยทางก่อนตาย สู้เพื่อชีวิต

บทที่ 72: สิ่งที่ติดค้างเจ้า วันนี้ข้าขอชดใช้ สิ่งที่ติดค้างสือหู่ ไว้ชาติหน้าข้าจะชดใช้ให้

บทที่ 73 วันนี้ทุกคนในแดนสวรรค์กุยหยวนต้องตาย

บทที่ 74 ราวกับปีศาจคลั่ง หวนคืนจากนรกภูมิ

บทที่ 75: แกมันคือฝันร้ายของฉัน

บทที่ 76 หนึ่งผู้รอดชีวิตหวนคืน

บทที่ 77: ดาบปราบมารแขวนสูงตระหง่านเหนือราชวงศ์ไท่ซวี่