เกิดใหม่ในต่างโลก เหล่าสาวใช้ของข้าไร้เทียมทาน

เกิดใหม่ในต่างโลก เหล่าสาวใช้ของข้าไร้เทียมทาน ข้าเกิดใหม่เป็นองค์ชายตั้งแต่เริ่มเรื่อง และดันเป็นโรค "หวาดระแวงว่าอำนาจการยิงจะไม่พอ" อย่างรุนแรง เพื่อเอาชีวิตรอดในสถานที่เฮงซวยแห่งนี้ ข้าจึงตัดสินใจที่จะเอาตัวรอดให้ถึงขีดสุด ในขณะที่ผู้อื่นฝึกฝนบำเพ็ญเพียรด้วยเคล็ดวิชา ข้ากลับวิจัยหาวิธีเป็นอมตะด้วยหลักวิทยาศาสตร์ ในขณะที่ผู้อื่นแก่งแย่งชิงดีเพื่ออำนาจและผลประโยชน์ ข้ากลับซุ่มพัฒนาความแข็งแกร่งอยู่อย่างเงียบๆ มิหนำซ้ำข้ายังเก็บเด็กสาวเร่ร่อนที่น่าสงสาร 4 คนมาชุบเลี้ยง จนพวกนางเติบใหญ่กลายเป็นสาวงามสะคราญโฉม หัวหน้าสาวใช้ ตวัดกระบี่เพียงครั้งเดียวก็สังหารยอดคนระดับเซียนปฐพี สาวใช้คนที่สอง บรรเลงเพลงพิณเพียงบทเดียวก็กวาดล้างกองทัพนับล้าน สาวใช้คนที่สาม วางยาพิษล้างบางผู้คนได้ทั้งสำนัก สาวใช้คนที่สี่ ลอบเร้นกายบุกทะลวงเข้าไปยังดินแดนรกร้างว่างเปล่า พวกนางล้วนคิดว่าตนเองคือเกราะคุ้มภัยให้แก่ข้า จวบจนกระทั่งวันนั้น วันที่กองทัพศัตรูบุกประชิด มีคนตบลงบนรถม้าของข้า ข้าถอนหายใจ ยกมือขึ้นแล้วสะบัดออกไปเบาๆ โลกทั้งใบพลันเงียบสงัด สาวใช้ทั้ง 4 ? ? ? "องค์ชาย ท่านต่างหากคือผู้ที่..." ข้า "ชู่ว อย่าเอ็ดไป เป้าหมายต่อไป ตั้งปืนใหญ่แล้วยิงถล่มหน้าประตูบ้านพวกมารนอกพิภพให้ราบคาบ" ท้ายที่สุดแล้ว โรคหวาดระแวงอำนาจการยิงไม่พอของข้า คงต้องใช้ทั้งสรวงสวรรค์เพื่อเป็นยารักษาให้หายขาด

ยอดวิว

จำนวนตอน

สถานะ

ยังไม่จบ

อ่านตอนแรก

เรื่องย่อ

เกิดใหม่ในต่างโลก เหล่าสาวใช้ของข้าไร้เทียมทาน
ข้าเกิดใหม่เป็นองค์ชายตั้งแต่เริ่มเรื่อง และดันเป็นโรค "หวาดระแวงว่าอำนาจการยิงจะไม่พอ" อย่างรุนแรง
เพื่อเอาชีวิตรอดในสถานที่เฮงซวยแห่งนี้ ข้าจึงตัดสินใจที่จะเอาตัวรอดให้ถึงขีดสุด
ในขณะที่ผู้อื่นฝึกฝนบำเพ็ญเพียรด้วยเคล็ดวิชา ข้ากลับวิจัยหาวิธีเป็นอมตะด้วยหลักวิทยาศาสตร์
ในขณะที่ผู้อื่นแก่งแย่งชิงดีเพื่ออำนาจและผลประโยชน์ ข้ากลับซุ่มพัฒนาความแข็งแกร่งอยู่อย่างเงียบๆ
มิหนำซ้ำข้ายังเก็บเด็กสาวเร่ร่อนที่น่าสงสาร 4 คนมาชุบเลี้ยง จนพวกนางเติบใหญ่กลายเป็นสาวงามสะคราญโฉม
หัวหน้าสาวใช้ ตวัดกระบี่เพียงครั้งเดียวก็สังหารยอดคนระดับเซียนปฐพี
สาวใช้คนที่สอง บรรเลงเพลงพิณเพียงบทเดียวก็กวาดล้างกองทัพนับล้าน
สาวใช้คนที่สาม วางยาพิษล้างบางผู้คนได้ทั้งสำนัก
สาวใช้คนที่สี่ ลอบเร้นกายบุกทะลวงเข้าไปยังดินแดนรกร้างว่างเปล่า
พวกนางล้วนคิดว่าตนเองคือเกราะคุ้มภัยให้แก่ข้า
จวบจนกระทั่งวันนั้น วันที่กองทัพศัตรูบุกประชิด มีคนตบลงบนรถม้าของข้า
ข้าถอนหายใจ ยกมือขึ้นแล้วสะบัดออกไปเบาๆ
โลกทั้งใบพลันเงียบสงัด
สาวใช้ทั้ง 4 ? ? ? "องค์ชาย ท่านต่างหากคือผู้ที่..."
ข้า "ชู่ว อย่าเอ็ดไป เป้าหมายต่อไป ตั้งปืนใหญ่แล้วยิงถล่มหน้าประตูบ้านพวกมารนอกพิภพให้ราบคาบ"
ท้ายที่สุดแล้ว โรคหวาดระแวงอำนาจการยิงไม่พอของข้า คงต้องใช้ทั้งสรวงสวรรค์เพื่อเป็นยารักษาให้หายขาด

นิยายแปลไทย นิยายแฟนตาซี