อย่าดิ้นรนหาที่ตายเลยฮองเฮา ทรราชเขารู้ทันทุกความคิด

อย่าดิ้นรนหาที่ตายเลยฮองเฮา ทรราชเขารู้ทันทุกความคิด [พระนางบริสุทธิ์ทั้งคู่ + พระเอกได้ยินเสียงในใจ + ชีวิตประจำวันแสนหวาน + ตลกขบขันเบาสมอง] อวี๋เชี่ยนเยว่ทะลุมิติเข้ามาอยู่ในร่างของฮองเฮาตัวประกอบตายโหง ตามเนื้อเรื่องต้นฉบับ นางต้องถูกฮ่องเต้ทรราชเนรเทศไปอยู่ตำหนักเย็นเพราะไปวิพากษ์วิจารณ์นางเอกของเรื่อง ทว่าในฐานะสาวสวยรวยทรัพย์ผู้รักความเกียจคร้าน นางกลับโหยหาตำหนักเย็นเป็นที่สุด! — งานเลี้ยงบนเรือประพาส อวี๋เชี่ยนเยว่คิดในใจ: 【เสียงในใจ: แม่นางเอกกำลังจะตกน้ำแล้วใช่มั้ย? พอถูกช่วยขึ้นมา ทรราชก็จะเกิดอาการหน้ามืดตามัวหลงใหลนาง ส่วนฉันก็แค่ทำหน้าตาอิจฉาริษยาแล้วด่านางว่าเป็นนังจิ้งจอกจอมยั่วสวาท เท่านี้ฉันก็จะได้สิทธิ์เข้าไปนอนตีพุงในตำหนักเย็นอย่างมีความสุขแล้ว!】 เซียวอวี้: "?" เจิ้นเนี่ยนะหน้ามืดหลงใหลตั้งแต่แรกเห็น? ไร้สาระ! เจิ้นไม่ได้หิวโหยปานนั้นเสียหน่อย ... นางเอกของเรื่องปรากฏตัวอย่างงดงามเจิดจรัส อวี๋เชี่ยนเยว่: 【เสียงในใจ: ด้วยเสน่ห์อันใสซื่อบริสุทธิ์และดื้อรั้นนิดๆ แบบนี้ มิน่าล่ะทรราชถึงได้ตกหลุมรักตั้งแต่แรกพบและหลงใหลหัวปักหัวปำ】 เซียวอวี้พิจารณาสถานการณ์เบื้องหน้า ทว่าภายในใจกลับไร้ซึ่งความหวั่นไหวใดๆ โดยสิ้นเชิง อวี๋เชี่ยนเยว่ร้องอุทานด้วยความตื่นเต้น: 【เสียงในใจ: ทรราชกำลังจ้องมองแม่นางเอกตาไม่กะพริบเลย! ชัดเจนว่าเขาโดนตกเข้าเต็มเปาแล้ว!】 เซียวอวี้: "..." "นางเอก" ผู้นี้เต็มไปด้วยช่องโหว่ การจงใจเข้าหาของนางช่างดูงุ่มง่ามนัก เจิ้นไปชอบนางตรงที่ใดกัน? สตรีผู้นี้โง่งมหรืออย่างไร? — ในเวลาต่อมา พระเอกและนางเอกของเรื่องกลับพยายามจะเข่นฆ่ากันเอง ทำเอาอวี๋เชี่ยนเยว่เริ่มสงสัยว่าตนเองทะลุมิติเข้ามาผิดเล่มหรือเปล่า นางอยากจะหลบหนี หนีไปซ่อนตัวอยู่ในตำหนักเย็นให้รู้แล้วรู้รอด แต่ไม่ว่านางจะแกว่งเท้าหาเสี้ยนมากเพียงใด ก็ยังคงนั่งแท่นอยู่ในตำแหน่งฮองเฮาอย่างมั่นคง นางสติแตกแล้ว! ... ได้ยินมาว่าจ้าวเฟยยั่วยวนทรราชจนถูกโยนเข้าตำหนักเย็นงั้นหรือ? เมื่อมีตัวอย่างให้เห็นอยู่ทนโท่ อวี๋เชี่ยนเยว่จึงตัดสินใจลงมือทำตามแผนการยั่วยวนของนางบ้าง ยามค่ำคืน นางจับทรราชกดลงบนแท่นบรรทม หยอกเย้าและยั่วยวนเขา... ทว่ากลับผิดคาด นางเป็นฝ่ายถูกพลิกสถานการณ์โต้กลับเสียเอง ใบหูของเซียวอวี้ขึ้นสีแดงระเรื่อเล็กน้อย "ฮองเฮา... กล้าทำจริงๆ หรือ?" นางสั่นสะท้านไปทั้งร่าง "เหตุใดฮองเฮาถึงตัวสั่นเช่นนั้นเล่า? ล้อเล่นแค่นี้รับไม่ไหวหรือ?" 【เสียงในใจ: ทรราช... ภาพพจน์ของนายป่นปี้หมดแล้ว!】 — หญิงสาวจอมซื่อบื้อผู้เชื่องช้า ปะทะ ฮ่องเต้ทรราชเจ้าเล่ห์ ถ้าพบเห็นข้อผิดพลาดหรือแปลผิดโปรดคอมเม้น/แจ้งให้ทราบจะรีบแก้ได้ทันทีเลยน่ะครับ (^_^) รวมผลงานแปลอื่นๆ หากชอบผลงานการแปลอย่าลืมให้คะแนนด้วยนะครับ ขอบพระคุณมากๆๆๆๆครับ *หากอ่านตอนถัดไปแล้วข้ามตอนให้ทำการเลือกตอนที่ต้องการที่หน้านิยายได้เลยครับ*

ยอดวิว

จำนวนตอน

สถานะ

ยังไม่จบ

อ่านตอนแรก

เรื่องย่อ

อย่าดิ้นรนหาที่ตายเลยฮองเฮา ทรราชเขารู้ทันทุกความคิด
[พระนางบริสุทธิ์ทั้งคู่ + พระเอกได้ยินเสียงในใจ + ชีวิตประจำวันแสนหวาน + ตลกขบขันเบาสมอง]
อวี๋เชี่ยนเยว่ทะลุมิติเข้ามาอยู่ในร่างของฮองเฮาตัวประกอบตายโหง ตามเนื้อเรื่องต้นฉบับ นางต้องถูกฮ่องเต้ทรราชเนรเทศไปอยู่ตำหนักเย็นเพราะไปวิพากษ์วิจารณ์นางเอกของเรื่อง
ทว่าในฐานะสาวสวยรวยทรัพย์ผู้รักความเกียจคร้าน นางกลับโหยหาตำหนักเย็นเป็นที่สุด!
—
งานเลี้ยงบนเรือประพาส
อวี๋เชี่ยนเยว่คิดในใจ: 【เสียงในใจ: แม่นางเอกกำลังจะตกน้ำแล้วใช่มั้ย? พอถูกช่วยขึ้นมา ทรราชก็จะเกิดอาการหน้ามืดตามัวหลงใหลนาง ส่วนฉันก็แค่ทำหน้าตาอิจฉาริษยาแล้วด่านางว่าเป็นนังจิ้งจอกจอมยั่วสวาท เท่านี้ฉันก็จะได้สิทธิ์เข้าไปนอนตีพุงในตำหนักเย็นอย่างมีความสุขแล้ว!】
เซียวอวี้: "?"
เจิ้นเนี่ยนะหน้ามืดหลงใหลตั้งแต่แรกเห็น? ไร้สาระ! เจิ้นไม่ได้หิวโหยปานนั้นเสียหน่อย
...
นางเอกของเรื่องปรากฏตัวอย่างงดงามเจิดจรัส
อวี๋เชี่ยนเยว่: 【เสียงในใจ: ด้วยเสน่ห์อันใสซื่อบริสุทธิ์และดื้อรั้นนิดๆ แบบนี้ มิน่าล่ะทรราชถึงได้ตกหลุมรักตั้งแต่แรกพบและหลงใหลหัวปักหัวปำ】
เซียวอวี้พิจารณาสถานการณ์เบื้องหน้า ทว่าภายในใจกลับไร้ซึ่งความหวั่นไหวใดๆ โดยสิ้นเชิง
อวี๋เชี่ยนเยว่ร้องอุทานด้วยความตื่นเต้น: 【เสียงในใจ: ทรราชกำลังจ้องมองแม่นางเอกตาไม่กะพริบเลย! ชัดเจนว่าเขาโดนตกเข้าเต็มเปาแล้ว!】
เซียวอวี้: "..."
"นางเอก" ผู้นี้เต็มไปด้วยช่องโหว่ การจงใจเข้าหาของนางช่างดูงุ่มง่ามนัก
เจิ้นไปชอบนางตรงที่ใดกัน? สตรีผู้นี้โง่งมหรืออย่างไร?
—
ในเวลาต่อมา พระเอกและนางเอกของเรื่องกลับพยายามจะเข่นฆ่ากันเอง ทำเอาอวี๋เชี่ยนเยว่เริ่มสงสัยว่าตนเองทะลุมิติเข้ามาผิดเล่มหรือเปล่า
นางอยากจะหลบหนี หนีไปซ่อนตัวอยู่ในตำหนักเย็นให้รู้แล้วรู้รอด
แต่ไม่ว่านางจะแกว่งเท้าหาเสี้ยนมากเพียงใด ก็ยังคงนั่งแท่นอยู่ในตำแหน่งฮองเฮาอย่างมั่นคง
นางสติแตกแล้ว!
...
ได้ยินมาว่าจ้าวเฟยยั่วยวนทรราชจนถูกโยนเข้าตำหนักเย็นงั้นหรือ?
เมื่อมีตัวอย่างให้เห็นอยู่ทนโท่ อวี๋เชี่ยนเยว่จึงตัดสินใจลงมือทำตามแผนการยั่วยวนของนางบ้าง
ยามค่ำคืน นางจับทรราชกดลงบนแท่นบรรทม หยอกเย้าและยั่วยวนเขา...
ทว่ากลับผิดคาด นางเป็นฝ่ายถูกพลิกสถานการณ์โต้กลับเสียเอง
ใบหูของเซียวอวี้ขึ้นสีแดงระเรื่อเล็กน้อย "ฮองเฮา... กล้าทำจริงๆ หรือ?"
นางสั่นสะท้านไปทั้งร่าง
"เหตุใดฮองเฮาถึงตัวสั่นเช่นนั้นเล่า? ล้อเล่นแค่นี้รับไม่ไหวหรือ?"
【เสียงในใจ: ทรราช... ภาพพจน์ของนายป่นปี้หมดแล้ว!】
—
หญิงสาวจอมซื่อบื้อผู้เชื่องช้า ปะทะ ฮ่องเต้ทรราชเจ้าเล่ห์
ถ้าพบเห็นข้อผิดพลาดหรือแปลผิดโปรดคอมเม้น/แจ้งให้ทราบจะรีบแก้ได้ทันทีเลยน่ะครับ (^_^)
รวมผลงานแปลอื่นๆ
หากชอบผลงานการแปลอย่าลืมให้คะแนนด้วยนะครับ ขอบพระคุณมากๆๆๆๆครับ
*หากอ่านตอนถัดไปแล้วข้ามตอนให้ทำการเลือกตอนที่ต้องการที่หน้านิยายได้เลยครับ*

นิยายแปลไทย นิยายแฟนตาซี