เมื่อแม่ค้าสตรีทฟู้ดหลงยุค ทำเอาผู้ยิ่งใหญ่ติดใจจนหัวปักหัวปำ

เมื่อแม่ค้าสตรีทฟู้ดหลงยุค ทำเอาผู้ยิ่งใหญ่ติดใจจนหัวปักหัวปำ วันนี้ทุกอย่างราบรื่นมาก เพียงเข้าสู่ยามซื่อ วัตถุดิบทั้งหมดก็ถูกขายจนหมดเกลี้ยง อากาศเริ่มร้อนอบอ้าวขึ้นเรื่อยๆ กู้เหยียนซีนำมันฝรั่งสามที่สุดท้ายไปส่งตามที่อยู่ที่ผู้เฒ่าซูให้ไว้ ซึ่งเป็นจวนที่อยู่เยื้องกับสำนักศึกษาอวิ๋นชาง ยามอู่ ในที่สุดกู้เหยียนซีก็มาถึงบ้าน ทันทีที่นางก้าวเข้ามาในลานบ้าน พ่อแม่ของนางก็ออกมาต้อนรับ กู้กั๋วเซิงรับข้าวของจากมือบุตรสาวแล้วกล่าวด้วยความปวดใจ "อากาศร้อนถึงเพียงนี้ รีบเข้ามาพักหลบร้อนข้างในเถอะ" นางจ้าวหยิบผ้าเช็ดหน้าสีเขียวออกมาซับเหงื่อให้บุตรสาว "ดูเจ้าสิ เหงื่อโชกไปหมดเลย เหนื่อยมากใช่หรือไม่?" 📖🔴🍀นิยายน่าอ่านของเรา🍀🔴📖

ยอดวิว

358

จำนวนตอน

160

สถานะ

ยังไม่จบ

อ่านตอนแรก

เรื่องย่อ

เมื่อแม่ค้าสตรีทฟู้ดหลงยุค ทำเอาผู้ยิ่งใหญ่ติดใจจนหัวปักหัวปำ
วันนี้ทุกอย่างราบรื่นมาก เพียงเข้าสู่ยามซื่อ วัตถุดิบทั้งหมดก็ถูกขายจนหมดเกลี้ยง
อากาศเริ่มร้อนอบอ้าวขึ้นเรื่อยๆ
กู้เหยียนซีนำมันฝรั่งสามที่สุดท้ายไปส่งตามที่อยู่ที่ผู้เฒ่าซูให้ไว้ ซึ่งเป็นจวนที่อยู่เยื้องกับสำนักศึกษาอวิ๋นชาง

ยามอู่

ในที่สุดกู้เหยียนซีก็มาถึงบ้าน
ทันทีที่นางก้าวเข้ามาในลานบ้าน พ่อแม่ของนางก็ออกมาต้อนรับ

กู้กั๋วเซิงรับข้าวของจากมือบุตรสาวแล้วกล่าวด้วยความปวดใจ "อากาศร้อนถึงเพียงนี้ รีบเข้ามาพักหลบร้อนข้างในเถอะ"
นางจ้าวหยิบผ้าเช็ดหน้าสีเขียวออกมาซับเหงื่อให้บุตรสาว "ดูเจ้าสิ เหงื่อโชกไปหมดเลย เหนื่อยมากใช่หรือไม่?"
📖🔴🍀นิยายน่าอ่านของเรา🍀🔴📖

นิยายคอมีดี้ นิยายแปลไทย

สารบัญ

บทที่ 30: จู่ๆ ก็ไม่ต้องการแม่ครัวใหญ่แล้วงั้นหรือ?

2026-05-11 00:09:28

บทที่ 31: จงใจหาเรื่อง

2026-05-18 16:30:59

เมื่อแม่ค้าสตรีทฟู้ดหลงยุค ทำเอาผู้ยิ่งใหญ่ติดใจจนหัวปักหัวปำ

เรื่องย่อ

สารบัญ

บทที่ 1: สี่คนครอบครัวสกุลกู้

บทที่ 2: มันฝรั่งกระทะร้อนและหมี่เย็น

บทที่ 3: โจรขึ้นบ้าน

บทที่ 4: ตั้งแผงขายของ

บทที่ 5: กิจการรุ่งเรือง

บทที่ 6: ไม่ว่าจะมีฐานะอันใดก็ต้องต่อแถว

บทที่ 7: การหาเงิน

บทที่ 8: เส้นวุ้นถั่วลันเตา

บทที่ 9: คุณชายแห่งตระกูลโก่ว

บทที่ 10: ที่แท้ก็คือราชครูซู

บทที่ 11: ราชครูซูมาเยือน

บทที่ 12: เลียนแบบซาลาเปาทอดกระทะเหล็ก

บทที่ 13: มีคนอยากทำให้เจ้าพิการ

บทที่ 14: บุตรชายของสหายเก่า

บทที่ 15: ตีนไก่ดองพริก

บทที่ 16: สินค้าใหม่ประจำแผง

บทที่ 17: แขกผู้เลอโฉม

บทที่ 18 เนื้อกระต่ายเย็น

บทที่ 19: แผนการในอนาคต

บทที่ 20: กู้อวี่เข้าเรียนที่สำนักศึกษาอวิ๋นชาง

บทที่ 21: ตัวตนของโก่วเต๋อจู้

บทที่ 22: เข้าเรียนได้สำเร็จ

บทที่ 23: จับจ่ายใช้สอยตามใจชอบ

บทที่ 24: ฝีปากของท่านแม่ช่างยอดเยี่ยมยิ่งนัก

บทที่ 25: การจัดสรรหน้าที่ใหม่

บทที่ 26: ใครจะไปเกณฑ์แรงงาน?

บทที่ 27: เข้าส้วมจนควันออกหู

บทที่ 28: มีแต่คนโง่เท่านั้นแหละที่ซื้อพริกแห้งมากิน

บทที่ 29: ซือเล่อเชิญร่วมงานเลี้ยงชมบัว

บทที่ 30: จู่ๆ ก็ไม่ต้องการแม่ครัวใหญ่แล้วงั้นหรือ?

บทที่ 31: จงใจหาเรื่อง

บทที่ 32: ฝากไว้ก่อนเถอะ

บทที่ 33: นี่แหละสันดานมนุษย์

บทที่ 34: ที่แท้นี่ก็คือกับดักของพวกเขา

บทที่ 35: ใครจะไปกินขยะพวกนั้นกัน?

บทที่ 36: จะให้ข้าอดใจไหวได้อย่างไร

บทที่ 37: แย่งชิงตัว

บทที่ 38: ท่านพ่อยังไม่กลับมา

บทที่ 39: เข้าเรื่องเสียที

บทที่ 40: เถ้าแก่ตัวจริงของหอจวี้เซียง

บทที่ 41: ของสิ่งนี้มีมูลค่าถึงหนึ่งพันตำลึงทองเชียวหรือ?

บทที่ 42: เป็ดหนังหวาน แรงดึงดูดใจอันล้ำลึก

บทที่ 43: ร่นระยะเวลาการเกณฑ์แรงงาน

บทที่ 44: ขายสูตรขาไก่ดองพริก

บทที่ 45: ซื้อของชุดใหญ่อีกครั้ง

บทที่ 46: ปัญหาใหญ่เรื่องแรงงาน

บทที่ 47: วันที่ปราศจากอาหารฝีมือพี่กู้

บทที่ 48: ฮ่องเต้ตกหลุมรักเป็ดย่างหนังหวาน

บทที่ 49: ที่แท้ก็คือหมอเทวดาโหยว

บทที่ 50: ขาของท่านพ่อสามารถรักษาให้หายได้

บทที่ 51: มันฝรั่งกระทะเหล็กถูกลอกเลียนแบบ แถมยังมีหมี่ผัดโผล่มางั้นหรือ?

บทที่ 52: มหกรรมแจกแถม

บทที่ 53: ไก่ตุ๋นเตาฟืน

บทที่ 54: คำเชิญจากองค์หญิงและท่านหญิง

บทที่ 55: ข้าอยากจะอยู่กับเจ้าทุกวันเลย

บทที่ 56: โอกาสในการอวดเบ่งอีกครั้ง

บทที่ 57: นี่มันอาหารทะเลนี่นา!

บทที่ 58: ปาปาจีขายหมดเร็วขนาดนี้เลยหรือ?

บทที่ 59: ไม่มีเนื้อไก่ แล้วจะยังเรียกว่าปัวปัวจีได้อย่างไร?

บทที่ 60: รถติดในยุคโบราณงั้นหรือ?

บทที่ 61: งานเลี้ยงอาหารทะเล

บทที่ 62: ถึงเวลาเปลี่ยนตัวหัวหน้าขันที

บทที่ 63: เจ้าแผ่นดินกลับปรารถนาของธรรมดาสามัญ

บทที่ 64: แม้แต่อัครเสนาบดีเฒ่าก็ยังมาขอข้าวกินด้วยหรือ?

บทที่ 65: วันสุดท้ายของการขายปัวปัวจี

บทที่ 66: หอยนางรมย่างและอาหารทะเลดอง

บทที่ 67 ข้ารู้ว่าท่านแค่หลอกกินฟรี

บทที่ 68: ไก่เสียบไม้ รสชาติห่วยแตก!

บทที่ 69: แอบมากินคนเดียวงั้นหรือ?

บทที่ 70: หอมยิ่งกว่าบะหมี่ชามไหนที่เคยลิ้มลอง

บทที่ 71: กล้ามาแย่งของกินกับข้างั้นหรือ?

บทที่ 72 เหล่าขุนนางนักชิม: พระทัยฮ่องเต้ยากแท้หยั่งถึง!

บทที่ 73: ฮ่องเต้ตกหลุมรักไส้หมูเข้าให้อีกแล้ว

บทที่ 74: เกิดอะไรขึ้นกันแน่ หรือว่านางอยากจะตีคน?

บทที่ 75: เหตุใดถึงได้หน้าหนากันเพียงนี้?

บทที่ 76: ถ้าไม่ยอมมาตั้งแผง ข้าจะร้องไห้แล้วนะ

บทที่ 77: งานเลี้ยง