เห็นผานกู่สร้างโลกมาก็เหนื่อยแล้ว เทพศิลาอย่างผมขอแอบอู้หน่อยละกัน

เห็นผานกู่สร้างโลกมาก็เหนื่อยแล้ว เทพศิลาอย่างผมขอแอบอู้หน่อยละกัน เมื่อจงหลีลืมตาตื่นขึ้น เขาก็พบว่าตนเองได้กลายเป็นมังกรตนแรกแห่งยุคบรรพกาลไปเสียแล้ว เขาเฝ้ามองผานกู่เบิกฟ้าแยกดินอย่างสงบ เก็บ 'ของที่ระลึก' ที่เหล่าเทพมารสามพันตนทำตกไว้หน้าตาเฉย และจากนั้น... ก็อู้งานต่อไป [ชีวิตประจำวันในยุคบรรพกาล] หนี่วาปั้นหุ่นดินเหนียว? เขาก็คอยส่งน้ำให้ ฝูซีดีดฉิน? เขาก็ปรบมือเชียร์ ทงเทียนรำกระบี่? เขากำลังนั่งชงชา มหันตภัยมรรคมารหรือ? เขาอุ้มลูกกิเลนขนฟูสองสามตัวยัดใส่กาน้ำชาแห่งเต๋าเพื่อเอาไว้ประดับตกแต่ง สงครามระหว่างเผ่าอูและเผ่าเยา? เขาขโมยอีกาทองคำมาทำเป็นโคมไฟให้แสงสว่าง แถมยังลักพาตัวจู่ซือมาช่วยทำไร่ทำนา หงอวิ๋นร่วงหล่น? เขาเก็บเศษเสี้ยววิญญาณมาปลูกเลี้ยงเป็นไม้กระถาง [ภาคทวีปเทย์วัต] วันหนึ่ง จงหลีหอบเอาของฝากจากยุคบรรพกาลกลับมายังเทย์วัต และพบว่า... เวนติที่กำลังเมามายร้องเพลงอยู่ในนัทลันว่า "เซเลสเทียกำลังจะถล่มแล้ว!" นิววิลเล็ตต์เอ่ยถามด้วยสีหน้าจริงจัง "พลังของมังกรโบราณสามารถนำมาชงชาได้หรือไม่?" นาฮิดะชูมือขึ้น "เออร์มินซูลบอกว่าคุณคือสูตรโกงล่ะ!" จงหลี "...ซ่อมฟองสบู่โลกให้เสร็จก่อน แล้วค่อยว่ากันเถอะ" [ภาครถไฟสตาร์เรล] ห้าผู้กล้าเหนือเมฆาเหล่านี้คือพนักงานชั้นเลิศ พวกเขาทำกำไรได้มหาศาลเลยทีเดียว! เจ้านกยูงน้อยบนดาวเรือนจำช่างน่าเอ็นดูเสียจริง สอนเขาสร้างดวงดาวเลยก็แล้วกัน! จงหลี ทงเทียน และคณะทัวร์รถไฟอวกาศ ร่วมกันใช้เวทมนตร์แห่งยุคบรรพกาลมาช่วยอุดรอยรั่วในกาน้ำชาแห่งเต๋า จงหลี: เกษียณหรือ? ไม่ล่ะ นี่มันการรับจ้างทำงานข้ามเซิร์ฟเวอร์ชัดๆ คำเตือน: เพื่อให้ตี้จวินได้พักผ่อนอย่างเต็มที่ เนื้อหาในยุคบรรพกาลบางส่วนจึงถูกปรับเปลี่ยนและดัดแปลงไปค่อนข้างมาก โปรดทำความเข้าใจก่อนเริ่มอ่าน

ยอดวิว

259

จำนวนตอน

100

สถานะ

ยังไม่จบ

อ่านตอนแรก

เรื่องย่อ

เห็นผานกู่สร้างโลกมาก็เหนื่อยแล้ว เทพศิลาอย่างผมขอแอบอู้หน่อยละกัน
เมื่อจงหลีลืมตาตื่นขึ้น เขาก็พบว่าตนเองได้กลายเป็นมังกรตนแรกแห่งยุคบรรพกาลไปเสียแล้ว

เขาเฝ้ามองผานกู่เบิกฟ้าแยกดินอย่างสงบ เก็บ 'ของที่ระลึก' ที่เหล่าเทพมารสามพันตนทำตกไว้หน้าตาเฉย และจากนั้น... ก็อู้งานต่อไป

[ชีวิตประจำวันในยุคบรรพกาล]
หนี่วาปั้นหุ่นดินเหนียว? เขาก็คอยส่งน้ำให้
ฝูซีดีดฉิน? เขาก็ปรบมือเชียร์
ทงเทียนรำกระบี่? เขากำลังนั่งชงชา
มหันตภัยมรรคมารหรือ? เขาอุ้มลูกกิเลนขนฟูสองสามตัวยัดใส่กาน้ำชาแห่งเต๋าเพื่อเอาไว้ประดับตกแต่ง
สงครามระหว่างเผ่าอูและเผ่าเยา? เขาขโมยอีกาทองคำมาทำเป็นโคมไฟให้แสงสว่าง แถมยังลักพาตัวจู่ซือมาช่วยทำไร่ทำนา
หงอวิ๋นร่วงหล่น? เขาเก็บเศษเสี้ยววิญญาณมาปลูกเลี้ยงเป็นไม้กระถาง

[ภาคทวีปเทย์วัต]
วันหนึ่ง จงหลีหอบเอาของฝากจากยุคบรรพกาลกลับมายังเทย์วัต และพบว่า...
เวนติที่กำลังเมามายร้องเพลงอยู่ในนัทลันว่า "เซเลสเทียกำลังจะถล่มแล้ว!"
นิววิลเล็ตต์เอ่ยถามด้วยสีหน้าจริงจัง "พลังของมังกรโบราณสามารถนำมาชงชาได้หรือไม่?"
นาฮิดะชูมือขึ้น "เออร์มินซูลบอกว่าคุณคือสูตรโกงล่ะ!"
จงหลี "...ซ่อมฟองสบู่โลกให้เสร็จก่อน แล้วค่อยว่ากันเถอะ"

[ภาครถไฟสตาร์เรล]
ห้าผู้กล้าเหนือเมฆาเหล่านี้คือพนักงานชั้นเลิศ พวกเขาทำกำไรได้มหาศาลเลยทีเดียว!
เจ้านกยูงน้อยบนดาวเรือนจำช่างน่าเอ็นดูเสียจริง สอนเขาสร้างดวงดาวเลยก็แล้วกัน!
จงหลี ทงเทียน และคณะทัวร์รถไฟอวกาศ ร่วมกันใช้เวทมนตร์แห่งยุคบรรพกาลมาช่วยอุดรอยรั่วในกาน้ำชาแห่งเต๋า
จงหลี: เกษียณหรือ? ไม่ล่ะ นี่มันการรับจ้างทำงานข้ามเซิร์ฟเวอร์ชัดๆ

คำเตือน: เพื่อให้ตี้จวินได้พักผ่อนอย่างเต็มที่ เนื้อหาในยุคบรรพกาลบางส่วนจึงถูกปรับเปลี่ยนและดัดแปลงไปค่อนข้างมาก โปรดทำความเข้าใจก่อนเริ่มอ่าน

นิยายแปลไทย นิยายแฟนตาซี

สารบัญ

เห็นผานกู่สร้างโลกมาก็เหนื่อยแล้ว เทพศิลาอย่างผมขอแอบอู้หน่อยละกัน

เรื่องย่อ

สารบัญ

บทที่ 1: กายเป็นศิลา ใจผูกพันแดนมนุษย์

บทที่ 2: ทะเลแห่งความโกลาหล ทวยเทพรายล้อม

บทที่ 3: ขวานบรรพกาลตื่นรู้ สั่นสะเทือนห้วงโกลาหล

บทที่ 4: โทสะแห่งผานกู่ ศึกปะทะทวยเทพ

บทที่ 5: ประกายขวานสาดส่อง แบ่งแยกความใสและขุ่นมัว

บทที่ 6: แปรเปลี่ยนเป็นสรรพสิ่ง ของขวัญชิ้นสุดท้าย

บทที่ 7: ชำระกายด้วยปราณเสวียนหวง ประทานบุญญาธิการ

บทที่ 8: ปฐมมังกรคำรามกึกก้องกัมปนาทสะเทือนฟ้าดิน

บทที่ 9: นามของข้าคือจงหลี และข้าคือมังกรบรรพกาล

บทที่ 10: สำรวจปฐพีคราแรก สรรพสิ่งล้วนถือกำเนิดใหม่

บทที่ 11: สัตว์ร้ายอาละวาด สำแดงพลังคราแรก

บทที่ 12: ณ ตีนเขาปู้โจว แหงนมองเสาค้ำฟ้า

บทที่ 13: กาลเวลาผันผ่าน พลังชีวิตผลิบาน

บทที่ 14: เสียงสะท้อนจากสายเลือด มุ่งหน้าสู่ทะเลตะวันออก

บทที่ 15: เยือนทะเลตะวันออกครั้งแรก กว้างใหญ่ไพศาลไร้ขอบเขต

บทที่ 16: จ้าวสมุทร เผ่ามังกรปรากฏตัว

บทที่ 17: มังกรทอง สยบสี่สมุทร

บทที่ 18: ความขัดแย้งเล็กน้อย กำแพงแห่งหิน

บทที่ 19: วังมังกรใต้บาดาล กลิ่นอายแห่งราชันย์

บทที่ 20: รวบรวมเผ่าพันธุ์มังกร โองการแห่งราชัน

บทที่ 21: มังกรบรรพบุรุษปรากฏตัว มังกรนับหมื่นถวายบังคม

บทที่ 22: สองมังกรประชัน เจตจำนงปะทะ

บทที่ 23: ถกเรื่องพันธสัญญา แบ่งเขตแดนท้องทะเล

บทที่ 24: พลังเป็นบรรทัดฐาน หอกเดียวสะท้านสมุทร

บทที่ 25: ชายฝั่งทะเลตะวันออก ข้อตกลงชั่วคราว

บทที่ 26: ภายในกาน้ำชา แดนวิเศษแห่งใหม่ถูกเบิกออก

บทที่ 27: อำพันศิลานิล สิ่งอัศจรรย์แห่งทะเลลึก

บทที่ 28: เผ่ามังกรขยายอำนาจ คลื่นใต้น้ำก่อตัว

บทที่ 29: เสียงวิหคเพลิงกู่ก้องแดนทักษิณ พฤกษาอู๋ถงสาดแสงประกาย

บทที่ 30: กิเลนเหยียบปฐพี นิมิตมงคลแห่งความเมตตา

บทที่ 31: หมื่นปีแห่งการเข้าฌาน ท่องทะยานในห้วงสุญตา

บทที่ 32: นึกสนุกขึ้นมา หวนคืนสู่แดนมหาบรรพกาล

บทที่ 33: แดนเซียนคุนหลุน แสงศักดิ์สิทธิ์อวี้ซู

บทที่ 34: ปราณกระบี่ทะลวงฟ้า พานพบทงเทียนคราแรก

บทที่ 35: หินดื้อดึงกับกระบี่ นั่งถกเรื่องเต๋า

บทที่ 36: ชาใสหนึ่งถ้วย มิตรภาพชั่วชีวิต

บทที่ 37: ความหยิ่งทะนงของหยวนสือ ความสงบเงียบของเหล่าจื่อ

บทที่ 38: อำลาคุนหลุน หวนคืนสู่เขาปู้โจว

บทที่ 39: พานพบสองพี่น้องครั้งแรก บริสุทธิ์และไร้เดียงสา

บทที่ 40: หยกคุ้มภัย สานสายใยวาสนา

บทที่ 41: ทิวทัศน์ในกาน้ำชา การรู้แจ้งแห่งการสรรค์สร้าง

บทที่ 42: หัวใจดั่งบิดา ยอมรับผู้เยาว์

บทที่ 43: ร่องรอยมารในแดนประจิม ลางร้ายแห่งการดับสูญ

บทที่ 44: ความขัดแย้งระหว่างสามเผ่าพันธุ์ การแย่งชิงโชควาสนา

บทที่ 45: พายุตั้งเค้า เฝ้ามองความผันแปรอย่างเงียบสงบ

บทที่ 46: สัตว์ร้ายคลุ้มคลั่ง ปฐมบทแห่งมหันตภัย

บทที่ 47: การช่วยเหลืออย่างอิสระ เพิ่มพูนความหลากหลายทางชีวภาพ

บทที่ 48: ปรมาจารย์เต๋าสร้างชื่อเสียง นิกายเซวียนเหมินถือกำเนิด

บทที่ 49: หลัวโหวสถาปนามรรคมาร ยืนหยัดเผชิญหน้า

บทที่ 50: ชาอุ่นแล้ว รอชมงิ้วโรงใหญ่

บทที่ 51: ความคิดมารเข้าสู่ใจ การต่อสู้ระหว่างมังกรและหงสา

บทที่ 52: ไฟสงครามลุกลาม กิเลนเป็นคนกลาง

บทที่ 53: จงหลีไขข้อข้องใจ มหาภัยพิบัติคือสิ่งใด

บทที่ 54: เลือดทาบท้องฟ้า ปราณภัยพิบัติรวมตัว

บทที่ 55: ดินแดนบริสุทธิ์ในกาน้ำชา ปกปักษ์รักษาลูกกำพร้า

บทที่ 56: เพลงกระบี่ของทงเทียน ตัดขาดความคิดมาร

บทที่ 57: การร่วงหล่นของมังกรบรรพบุรุษ การสะกดสี่สมุทร

บทที่ 58: หงสาพักพิงภูเขาไฟ กิเลนเร้นกาย

บทที่ 59: หลัวโหวปรากฏกาย พลานุภาพมารเสียดฟ้า

บทที่ 60: หงจุนสถาปนาเต๋า ผู้นำนิกายเซวียนเหมิน

บทที่ 61: เขาซูเมรุ ค่ายกลกระบี่เผยโฉม

บทที่ 62: ความลึกล้ำของผังค่ายกล ขาดสี่คนมิอาจฝ่า

บทที่ 63: ความกังวลของหงจุน คำถามของหยางเหมย

บทที่ 64: ของขวัญอำลา พันธสัญญาศิลาแข็งแกร่ง

บทที่ 65: หยางเหมยช่วยเหลือ บรรพชนอินหยางรับปาก

บทที่ 66: เริ่มการทำลายค่ายกล แสดงวิชาเทวะ

บทที่ 67: จิตสังหารในค่ายกลกระบี่

บทที่ 68: จิตแห่งเต๋าตั้งมั่น กระบี่ชิงผิงสำแดงเดช

บทที่ 69: ทำลายค่ายกลด้วยกระบี่เดียว โอกาสในการเกิดปฏิกิริยาลูกโซ่

บทที่ 70: ชีพจรพสุธาแดนประจิม ความบ้าคลั่งครั้งสุดท้าย

บทที่ 71: ยันต์หยกแตกสลาย แสงแห่งหินผาอันมั่นคง

บทที่ 72: ฟ้าถล่มแผ่นดินทลาย สรรพชีวิตทนทุกข์

บทที่ 73: แม้มารม้วยมรณา พิษร้ายแทรกซึมถึงกระดูก

บทที่ 74: เต๋าเจริญ มารสูญ คำสัญญาแห่งเสวียนเหมิน

บทที่ 75: ฝุ่นธุลีสงบลง วิถีแห่งสวรรค์ประทานกุศลบารมี

บทที่ 76: ควันหลงหลังสงคราม โศกนาฏกรรมแห่งแดนประจิม

บทที่ 77: การใช้ประโยชน์จากบุญญาบารมีอันน่าอัศจรรย์ ชำระล้างกายามังกร

กลายเป็นเทพเจ้าสงคราม!! ด้วยระบบเเผงค่าสถานะ