แก้วตาดวงใจแห่งราชวงศ์

แก้วตาดวงใจแห่งราชวงศ์ ท่านย่าถูกยาพิษในน้ำชา และ 'ถวนเป่า' เด็กกำพร้าวัยสามขวบกลับถูกใส่ร้ายว่าเป็นคนวางยา ท่านลุงของนางทุบตีเด็กน้อยอย่างทารุณ และโยนร่างของนางทิ้งไว้ในศาลบรรพชนเพื่อรอความตาย ในจังหวะที่นางกำลังจะสิ้นใจ องค์จักรพรรดิผู้เหี้ยมโหดและเอาแน่เอานอนไม่ได้ที่สุดแห่งราชวงศ์ต้าอวี๋ก็เสด็จมาด้วยพระองค์เอง พระองค์ตระกองกอดนางไว้ในอ้อมแขนและปลอบประโลมว่า "ถวนเป่า เสด็จปู่มาแล้ว!" ท่านลุงสารเลวถึงกับตกตะลึง "เอ๊ะ สรุปแล้วนังหนูถวนเป่าไม่ใช่เด็กไร้หัวนอนปลายเท้าหรอกหรือ" องค์จักรพรรดิทรงกริ้วหนัก "นี่คือสายเลือดของข้า เป็นของล้ำค่าแห่งราชวงศ์ต้าอวี๋!" ราชวงศ์ต้าอวี๋ในฐานะแคว้นที่ทรงอำนาจที่สุด กลับมีเชื้อพระวงศ์ที่ราวกับต้องคำสาป องค์ชายและองค์หญิงหลายพระองค์ล้วนเสียสติและมีอาการหวาดระแวง ไม่เพียงแต่อายุสั้น ทว่ายังไร้ทายาทสืบสกุล! เมื่อกลับมาถึงวังหลวง ถวนเป่าน้อยจึงกลายเป็นทายาทสายเลือดแท้เพียงหนึ่งเดียวของราชวงศ์ต้าอวี๋! ถวนเป่าน้อยเอียงคอ มองดูเหล่าเสด็จลุงและเสด็จอาที่มีอาการผิดปกติ นางกางมืออวบอ้วนเล็กๆ ออก "กอดเป่าเป่านะ" ใครก็ตามที่ได้กอดเป่าเป่า อาการป่วยก็จะดีขึ้น ในตอนแรก เหล่าเสด็จลุงและเสด็จอาต่างเย็นชาและห่างเหินกับถวนเป่าน้อย ทว่าหลังจากนั้นไม่นาน เสด็จลุงและเสด็จอาที่ได้รับการเยียวยาจากอ้อมกอดของเด็กน้อย ก็เริ่มเตรียมกระสอบป่านสีชมพูกันข้ามคืน "ถวนเป่าเป็นของข้า! ใครก็ห้ามแย่ง!" เหล่าเชื้อพระวงศ์ต่างแย่งชิงตัวเด็กน้อยกันอย่างเอาเป็นเอาตาย ส่วนถวนเป่าน้อยที่มักจะถูกครอบด้วยกระสอบป่านอยู่บ่อยๆ ก็ได้แต่ลูบแก้มยุ้ยของตัวเองแล้วถอนหายใจ "เฮ้อ ทั้งหมดนี่ก็เป็นเพราะเป่าเป่าเนื้อหอมเกินไปนั่นแหละ" เสด็จพ่อของถวนเป่าน้อย หรือก็คือองค์รัชทายาทที่หลับใหลไม่ได้สติมานานนับปีได้ตื่นขึ้นมา เขามองดูเด็กน้อยที่ซุกตัวอยู่ในอ้อมอก แล้วหันไปมองดูพระอนุชาที่กำลังถือกระสอบป่านอยู่ไม่ไกล องค์รัชทายาท : "?" องค์รัชทายาท : "ไสหัวไป นี่ลูกของข้า!"

ยอดวิว

383

จำนวนตอน

สถานะ

ยังไม่จบ

อ่านตอนแรก

เรื่องย่อ

แก้วตาดวงใจแห่งราชวงศ์
ท่านย่าถูกยาพิษในน้ำชา และ 'ถวนเป่า' เด็กกำพร้าวัยสามขวบกลับถูกใส่ร้ายว่าเป็นคนวางยา ท่านลุงของนางทุบตีเด็กน้อยอย่างทารุณ และโยนร่างของนางทิ้งไว้ในศาลบรรพชนเพื่อรอความตาย
ในจังหวะที่นางกำลังจะสิ้นใจ องค์จักรพรรดิผู้เหี้ยมโหดและเอาแน่เอานอนไม่ได้ที่สุดแห่งราชวงศ์ต้าอวี๋ก็เสด็จมาด้วยพระองค์เอง พระองค์ตระกองกอดนางไว้ในอ้อมแขนและปลอบประโลมว่า "ถวนเป่า เสด็จปู่มาแล้ว!"
ท่านลุงสารเลวถึงกับตกตะลึง "เอ๊ะ สรุปแล้วนังหนูถวนเป่าไม่ใช่เด็กไร้หัวนอนปลายเท้าหรอกหรือ"
องค์จักรพรรดิทรงกริ้วหนัก "นี่คือสายเลือดของข้า เป็นของล้ำค่าแห่งราชวงศ์ต้าอวี๋!"
ราชวงศ์ต้าอวี๋ในฐานะแคว้นที่ทรงอำนาจที่สุด กลับมีเชื้อพระวงศ์ที่ราวกับต้องคำสาป องค์ชายและองค์หญิงหลายพระองค์ล้วนเสียสติและมีอาการหวาดระแวง ไม่เพียงแต่อายุสั้น ทว่ายังไร้ทายาทสืบสกุล!
เมื่อกลับมาถึงวังหลวง ถวนเป่าน้อยจึงกลายเป็นทายาทสายเลือดแท้เพียงหนึ่งเดียวของราชวงศ์ต้าอวี๋!
ถวนเป่าน้อยเอียงคอ มองดูเหล่าเสด็จลุงและเสด็จอาที่มีอาการผิดปกติ นางกางมืออวบอ้วนเล็กๆ ออก "กอดเป่าเป่านะ"
ใครก็ตามที่ได้กอดเป่าเป่า อาการป่วยก็จะดีขึ้น
ในตอนแรก เหล่าเสด็จลุงและเสด็จอาต่างเย็นชาและห่างเหินกับถวนเป่าน้อย ทว่าหลังจากนั้นไม่นาน เสด็จลุงและเสด็จอาที่ได้รับการเยียวยาจากอ้อมกอดของเด็กน้อย ก็เริ่มเตรียมกระสอบป่านสีชมพูกันข้ามคืน "ถวนเป่าเป็นของข้า! ใครก็ห้ามแย่ง!"
เหล่าเชื้อพระวงศ์ต่างแย่งชิงตัวเด็กน้อยกันอย่างเอาเป็นเอาตาย ส่วนถวนเป่าน้อยที่มักจะถูกครอบด้วยกระสอบป่านอยู่บ่อยๆ ก็ได้แต่ลูบแก้มยุ้ยของตัวเองแล้วถอนหายใจ "เฮ้อ ทั้งหมดนี่ก็เป็นเพราะเป่าเป่าเนื้อหอมเกินไปนั่นแหละ"
เสด็จพ่อของถวนเป่าน้อย หรือก็คือองค์รัชทายาทที่หลับใหลไม่ได้สติมานานนับปีได้ตื่นขึ้นมา เขามองดูเด็กน้อยที่ซุกตัวอยู่ในอ้อมอก แล้วหันไปมองดูพระอนุชาที่กำลังถือกระสอบป่านอยู่ไม่ไกล
องค์รัชทายาท : "?"
องค์รัชทายาท : "ไสหัวไป นี่ลูกของข้า!"

นิยายแปลไทย นิยายแฟนตาซี

สารบัญ

แก้วตาดวงใจแห่งราชวงศ์

เรื่องย่อ

สารบัญ

บทที่ 1 สายเลือดขัตติยะที่หล่นหาย

บทที่ 2 เสียงเพรียกถึงเสด็จปู่

บทที่ 3 เสด็จปู่มาเยือน

บทที่ 4 เสด็จปู่ กอดต้วนต้วนหน่อย

บทที่ 5 ต้วนต้วนหวนคืนสู่วังหลวง

บทที่ 6 ยอดดวงใจแห่งข้า

บทที่ 7 พานพบพระบิดารัชทายาท

บทที่ 8 ต้วนต้วน อย่าร้องไห้เลยนะ

บทที่ 9 เสด็จปู่ออกโรงปกป้อง!

บทที่ 10 ก้อนแป้งน้อยจอมปลอมทั้งสอง!

บทที่ 11 เสด็จอาสี่ ต้วนต้วนมาหาแล้วเพคะ

บทที่ 12 ต้วนต้วนถูกขังเสียแล้ว!

บทที่ 13 อวี้ต้วนต้วนตกอยู่ในอันตราย!

บทที่ 14 ผู้หนุนหลังต้วนต้วน

บทที่ 15 ฮ่องเต้ทรงทราบเรื่องต้วนต้วนหายตัวไป

บทที่ 16 กลับวังหลวงมาฟ้องเสด็จปู่

บทที่ 17 นิ้วทองคำของต้วนต้วน

บทที่ 18 ข้าขอเลือกต้วนต้วน

บทที่ 19 พวกเขาไม่ใช่ลูกของเสด็จอาสี่!

บทที่ 20 ความลับเรื่องสวมเขาเสด็จอาสี่

บทที่ 21 ฐานะของต้วนต้วนถูกเปิดเผยเป็นครั้งแรก

บทที่ 22 เป็นเขานี่เอง ชายผู้สวมเขาให้เสด็จอาสี่!

บทที่ 23 อวี้ต้วนต้วนจะไม่ยอมให้เสด็จอาเป็นคนไร้ค่า!

บทที่ 24 ความลับในมุมมืดของต้วนเป่า

บทที่ 25 ทุกผู้คนล้วนประจักษ์ฉากคบชู้!

บทที่ 26 เสด็จปู่ ใช้กระบองฟาดเขาเลยเพคะ!

บทที่ 27 บังอาจคบชู้สวมเขาให้ลูกข้าเชียวรึ!

บทที่ 28 ความร้ายกาจของเสด็จพ่อรัชทายาท

บทที่ 29 ต้วนต้วนตกใจแทบสิ้นสติ!

บทที่ 30 ต้วนต้วนไม่ได้ทำมาจากปุยฝ้ายนะ!

บทที่ 31 ต้วนต้วนล่วงรู้เรื่องอื้อฉาวของไทเฮา

บทที่ 32 จับชู้ไทเฮา!

บทที่ 33 ต้วนต้วนขุดคุ้ยความลับได้อีกแล้ว!

บทที่ 34 ต้วนต้วนพาฮูหยินเฉินไปชมงิ้วฉากเด็ด

บทที่ 35 ล่วงรู้ความสัมพันธ์ลับของไทเฮา

บทที่ 36 รังแกต้วนต้วน มีหวังถูกสับเป็นชิ้นๆ!

บทที่ 37 เปลี่ยนท่านพ่อกันเถอะ!

บทที่ 38 เปลี่ยนสามีกันเถอะ!

บทที่ 39 ยั่วโมโหเสด็จพ่อรัชทายาทจนฟื้น

บทที่ 40 บังเอิญพบชายบำเรอของไทเฮา!

บทที่ 41 ข้ามีมารดาเช่นเจ้าได้อย่างไร!

บทที่ 42 แผนตบตาแสร้งความตาย

บทที่ 43 พาท่านปู่เสพเรื่องอื้อฉาวในศาลบรรพชน!

บทที่ 44 ช่วยต้วนต้วนด้วย!

บทที่ 45 เสด็จปู่ อย่าสวรรคตนะเพคะ!

บทที่ 46 ข้าขอ... บิดาของต้วนต้วน!

บทที่ 47 ต้วนต้วนถล่มเรือน

บทที่ 48 ยายก้อนอ้วนตัวร้าย

บทที่ 49 ไอ้คนวิตถาร ปล่อยเสด็จพ่อของข้านะ!

บทที่ 50 ทั้งคนโตและคนเล็กล้วนเป็นของข้า!

บทที่ 51 ก้อนแป้งน้อยจอมป่วนลงมือแล้ว!

บทที่ 52 ท่านย่างั้นหรือ?

บทที่ 53 เผยธาตุแท้แม่ดอกบัวขาว!

บทที่ 54 คลาสเรียนวิชามารยาฉบับต้วนต้วนน้อย!

บทที่ 55 ต้วนเป่าจะมีเสด็จพ่อไปรับหรือไม่?

บทที่ 56 ต้วนต้วนน้อยจอมหักอก

บทที่ 57 ท่านแม่มาแล้ว

บทที่ 58 นี่คือท่านแม่ของข้า!

บทที่ 59 ออดอ้อนในอ้อมกอดท่านแม่

บทที่ 60 ต้วนต้วนถูกจับได้ว่าหนีเรียน!

บทที่ 61 ท่านพ่อ ท่านแม่มาหาแล้วเพคะ!

บทที่ 62 วิกฤตการณ์ของอวี้ต้วนต้วน!

บทที่ 63 เกิดเป็นเด็กช่างเหนื่อยยากเสียจริง

บทที่ 64 เสด็จพ่อรัชทายาทลืมตาตื่น!

บทที่ 65 เตี้ยนเซี่ย พระองค์ทรงมีทายาทแล้วพ่ะย่ะค่ะ!

บทที่ 66 ต้วนต้วนได้พบหน้าท่านพ่ออีกครั้ง!

บทที่ 67 ท่านพ่อ กอดต้วนต้วนหน่อย!

บทที่ 68 คำฟ้องร้องของต้วนต้วน!

บทที่ 69 พวกผู้ใหญ่โอ๋ก้อนแป้งน้อย!

บทที่ 70 ท่านแม่บุกไปคิดบัญชีกับเสด็จพ่อรัชทายาท!

บทที่ 71 ท่านแม่กริ้วแล้ว

บทที่ 72 รัชทายาทรนหาที่!

บทที่ 73 ยายก้อนอ้วนเมินท่านพ่อเสียแล้ว!

บทที่ 74 สองพ่อลูกสบตาพานพบ

บทที่ 75 เสด็จพ่อรัชทายาท ช่วยก้อนแป้งน้อยด้วย!

เรื่องที่คุณอาจสนใจ

ฉินซีฮ่องเต้ได้ยินเสียงในใจข้า!