ระดับจักรพรรดิอย่างข้า ทำไมต้องมานั่งปั้นลูกศิษย์ตามคำสั่งระบบด้วยฟะ

ระดับจักรพรรดิอย่างข้า ทำไมต้องมานั่งปั้นลูกศิษย์ตามคำสั่งระบบด้วยฟะ กู๋ฉางเกอผู้ไร้เทียมทานตั้งแต่เริ่มต้น ได้ข้ามมิติมายังโลกแฟนตาซีพร้อมกับผูกติดเข้ากับระบบลงชื่อเข้าใช้ เขาลงชื่อเข้าใช้ในทุกๆ วันเพื่อรับรางวัลเป็นตบะบารมีและสมบัติล้ำค่าอันหาที่เปรียบมิได้มากมาย ในขณะที่ผู้อื่นยังคงดิ้นรนเพื่อทะลวงผ่านคอขวด ตัวเขากลับยืนตระหง่านอยู่บนจุดสูงสุดแห่งมหาธรรม กลายเป็นจักรพรรดิผู้เร้นกายซึ่งแม้แต่ตนเองก็ยังไม่ทราบแน่ชัดว่าความแข็งแกร่งนั้นสิ้นสุดลงที่ตรงไหน เดิมทีเขาเพียงต้องการเอนกายพักผ่อนและใช้ชีวิตวัยเกษียณอย่างสงบสุข ณ ยอดเขาจื่อจู แต่ทว่าระบบกลับมอบหมายภารกิจกะทันหัน นั่นคือการรับลูกศิษย์ กู๋ฉางเกอไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องรับศิษย์มาปรนนิบัติสองสามคน: ศิษย์คนโตถือกำเนิดมาพร้อมกับกายเทพสงคราม เขาจึงมอบ "คัมภีร์ยุทธ์เทพสงคราม" ให้ไปหนึ่งฉบับ ผลลัพธ์คือศิษย์ผู้นี้ออกไปรบพุ่งไปทั่วเก้าชั้นฟ้าสิบแดนดิน จนกลายเป็นเทพสงครามไร้พ่ายผู้สยบไปทั้งจักรวาล ศิษย์คนที่สอง ครอบครองกายกระบี่โกลาหล สามารถทำลายทุกสรรพกฎได้ด้วยกระบี่เพียงเล่มเดียว เพลงกระบี่ของเขาเหนือล้ำทั้งในอดีตและปัจจุบัน เขามักจะชี้ปลายกระบี่ขึ้นสู่สรวงสวรรค์พร้อมกล่าวว่า "ท่านอาจารย์ของข้าเคยบอกไว้ กระบี่ยังอยู่คนยังอยู่ แต่หากกระบี่พินาศ... อาจารย์ก็จะมอบเล่มใหม่ให้ข้าเอง" ศิษย์คนที่สาม จักรพรรดินีผู้กลับชาติมาเกิด นางได้หวนคืนสู่บัลลังก์อีกครั้ง พร้อมด้วยรูปโฉมและสง่าราศีที่ข่มขวัญมวลมนุษย์ให้ยอมสยบ แม้กระทั่งสำนักชิงเสวียนของเขาเอง ก็กลายเป็นสำนักอันดับหนึ่งของทวีปไปโดยไม่รู้ตัว เมื่อมองไปยังกลุ่มลูกศิษย์ผู้มีพรสวรรค์ล้นเหลือเหล่านี้ กู๋ฉางเกอได้แต่กำ "ปราณม่วงหงเหมิง" ที่เพิ่งลงชื่อเข้าใช้ได้มาไว้ในมือ แล้วจมดิ่งลงสู่ห้วงความคิด: — ไหนล่ะชีวิตเกษียณที่สัญญากันไว้? ไฉนตัวข้าถึงได้กลายเป็นสุดยอดปรมาจารย์ที่แข็งแกร่งที่สุดไปเสียได้! ========================= หากสนใจอยากอ่านนิยายเรื่องอื่นที่เราแปล คลิ๊ก!เลย =========================

ยอดวิว

300

จำนวนตอน

250

สถานะ

ยังไม่จบ

อ่านตอนแรก

เรื่องย่อ

ระดับจักรพรรดิอย่างข้า ทำไมต้องมานั่งปั้นลูกศิษย์ตามคำสั่งระบบด้วยฟะ
กู๋ฉางเกอผู้ไร้เทียมทานตั้งแต่เริ่มต้น ได้ข้ามมิติมายังโลกแฟนตาซีพร้อมกับผูกติดเข้ากับระบบลงชื่อเข้าใช้ เขาลงชื่อเข้าใช้ในทุกๆ วันเพื่อรับรางวัลเป็นตบะบารมีและสมบัติล้ำค่าอันหาที่เปรียบมิได้มากมาย

ในขณะที่ผู้อื่นยังคงดิ้นรนเพื่อทะลวงผ่านคอขวด ตัวเขากลับยืนตระหง่านอยู่บนจุดสูงสุดแห่งมหาธรรม กลายเป็นจักรพรรดิผู้เร้นกายซึ่งแม้แต่ตนเองก็ยังไม่ทราบแน่ชัดว่าความแข็งแกร่งนั้นสิ้นสุดลงที่ตรงไหน

เดิมทีเขาเพียงต้องการเอนกายพักผ่อนและใช้ชีวิตวัยเกษียณอย่างสงบสุข ณ ยอดเขาจื่อจู แต่ทว่าระบบกลับมอบหมายภารกิจกะทันหัน นั่นคือการรับลูกศิษย์

กู๋ฉางเกอไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องรับศิษย์มาปรนนิบัติสองสามคน:

ศิษย์คนโตถือกำเนิดมาพร้อมกับกายเทพสงคราม เขาจึงมอบ "คัมภีร์ยุทธ์เทพสงคราม" ให้ไปหนึ่งฉบับ ผลลัพธ์คือศิษย์ผู้นี้ออกไปรบพุ่งไปทั่วเก้าชั้นฟ้าสิบแดนดิน จนกลายเป็นเทพสงครามไร้พ่ายผู้สยบไปทั้งจักรวาล

ศิษย์คนที่สอง ครอบครองกายกระบี่โกลาหล สามารถทำลายทุกสรรพกฎได้ด้วยกระบี่เพียงเล่มเดียว เพลงกระบี่ของเขาเหนือล้ำทั้งในอดีตและปัจจุบัน เขามักจะชี้ปลายกระบี่ขึ้นสู่สรวงสวรรค์พร้อมกล่าวว่า "ท่านอาจารย์ของข้าเคยบอกไว้ กระบี่ยังอยู่คนยังอยู่ แต่หากกระบี่พินาศ... อาจารย์ก็จะมอบเล่มใหม่ให้ข้าเอง"

ศิษย์คนที่สาม จักรพรรดินีผู้กลับชาติมาเกิด นางได้หวนคืนสู่บัลลังก์อีกครั้ง พร้อมด้วยรูปโฉมและสง่าราศีที่ข่มขวัญมวลมนุษย์ให้ยอมสยบ

แม้กระทั่งสำนักชิงเสวียนของเขาเอง ก็กลายเป็นสำนักอันดับหนึ่งของทวีปไปโดยไม่รู้ตัว

เมื่อมองไปยังกลุ่มลูกศิษย์ผู้มีพรสวรรค์ล้นเหลือเหล่านี้ กู๋ฉางเกอได้แต่กำ "ปราณม่วงหงเหมิง" ที่เพิ่งลงชื่อเข้าใช้ได้มาไว้ในมือ แล้วจมดิ่งลงสู่ห้วงความคิด:

— ไหนล่ะชีวิตเกษียณที่สัญญากันไว้? ไฉนตัวข้าถึงได้กลายเป็นสุดยอดปรมาจารย์ที่แข็งแกร่งที่สุดไปเสียได้!
=========================
หากสนใจอยากอ่านนิยายเรื่องอื่นที่เราแปล คลิ๊ก!เลย
=========================

นิยายแปลไทย นิยายแฟนตาซี

สารบัญ

ระดับจักรพรรดิอย่างข้า ทำไมต้องมานั่งปั้นลูกศิษย์ตามคำสั่งระบบด้วยฟะ

เรื่องย่อ

สารบัญ

บทที่ 1: ลงชื่อเข้าใช้ตอนต้นเรื่องแล้วกลายเป็นมหาจักรพรรดิ

บทที่ 2: งานชุมนุมรับศิษย์

บทที่ 3: ข้าขออยู่อย่างสงบไปอีกสักสองสามปีเถอะ

บทที่ 4: เนตรเทวะทำลายมายา

บทที่ 5: กายาเทพสงคราม

บทที่ 6: รับศิษย์

บทที่ 7: กฎเกณฑ์แห่งยอดเขาไผ่ม่วง

บทที่ 8: ต้าเผิงปีกทอง

บทที่ 9: ฟื้นฟูกายา

บทที่ 10: การทะลวงขั้นของเซียวรั่วไป๋

บทที่ 11 เสิ่นจิงหง

บทที่ 12 ธาตุแท้ของเหล่าลิ่ว

บทที่ 13: การยั่วยุจากตำหนักเฟินเทียน

บทที่ 14 วิญญูชนแก้แค้น ไม่ปล่อยให้ข้ามวัน

บทที่ 15 วิญญูชนแก้แค้น จากเช้าจรดค่ำ

บทที่ 16 ศัสตราวุธระดับมหาจักรพรรดิสูงสุด ทวนมังกรวิญญาณเก้าสวรรค์

บทที่ 17 สิบหมื่นขุนเขา

บทที่ 18 การตื่นรู้ของเทพสงคราม

บทที่ 19 ชะตากรรมอันน่าเศร้าของโคกระทิงฟ้าคราม

บทที่ 20 ซวนหยางจื่อ: ข้ายังคงใจดีเกินไป

บทที่ 21 ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่ได้รับอาณาเขตไร้พ่าย

บทที่ 22 ชาตรัสรู้

บทที่ 23 ท่านเจ้าสำนัก: คนหนุ่มสาวควรได้พูดคุยแลกเปลี่ยนกันให้มาก

บทที่ 24 แผนการเล็กๆ ของเจ้าสำนัก

บทที่ 25 ลอบเร้นเข้ายอดเขาไผ่ม่วงยามวิกาล

บทที่ 26 ศิษย์น้อง เจ้ายังต้องฝึกฝนอีกมาก

บทที่ 27 อาหารที่ยอดเขาไผ่ม่วงอร่อยจังเลย!

บทที่ 28 ยกระดับพรสวรรค์ กายากระบี่แต่กำเนิด

บทที่ 29 การค้นพบของสือวั่นซาน

บทที่ 30 ความตื่นตระหนกของซวนหยางจื่อ

บทที่ 31 ศิษย์น้องฉางเกอ! ช่วยข้าด้วย

บทที่ 32: ถูกแขวนต่องแต่งเป็นเนื้อตากแห้งบนยอดเขาไผ่ม่วงทั้งคืน

บทที่ 33 ช่วงนี้ข้างนอกมีเรื่องวุ่นวายนิดหน่อย

บทที่ 34 ชะตากรรมอันน่าเวทนาของเลี่ยเทียนสยง

บทที่ 35 ความสงสัยของหอหมื่นวิถี

บทที่ 36 ทะลวงสู่ขอบเขตตั้งแก่น

บทที่ 37 ปรมาจารย์ผู้ "อ่อนแอ"

บทที่ 38 การรู้แจ้งของบรรพชนผู้เฒ่า

บทที่ 39 ท่านอาจารย์ ข้าอยากประลองฝีมือกับท่าน

บทที่ 40 การทำลายประตูอันโชคร้าย

บทที่ 41: ท่านอาจารย์มีปัญหาทางจิตไปแล้วหรือ?

บทที่ 42 เฉินเถี่ยซาน: ช่างเป็นเวรกรรมอะไรเช่นนี้

บทที่ 43 คนทรยศ

บทที่ 44 ข้ารู้อยู่แล้วว่าเจ้ารวย แต่ไม่คิดว่าจะรวยขนาดนี้!

บทที่ 45 ซวนหยางจื่อ พรสวรรค์ระดับปราชญ์

บทที่ 46 ซาบซึ้งไหมล่ะ?

บทที่ 47: ก็แค่ซ่อนไว้นิดหน่อยเอง

บทที่ 48 การประชุมสำนักอันแสนแปลกประหลาด

บทที่ 49 ศิษย์น้องผู้ต่ำต้อย

บทที่ 50 ศิษย์คนที่สอง: กายากระบี่โกลาหล

บทที่ 51 ดินแดนศักดิ์สิทธิ์ต้าเหยียนอาบเลือด

บทที่ 52 ภูมิภาคตะวันออกสั่นสะเทือน

บทที่ 53: โลกทัศน์พังทลายทันทีที่เข้าสำนัก

บทที่ 54 ศิษย์พี่ ท่านคงจะรู้ถึงความแข็งแกร่งที่แท้จริงของท่านอาจารย์ใช่หรือไม่?

บทที่ 55 ศิษย์พี่ ข้าบังเอิญเก็บป้ายแดนลับมาได้น่ะ

บทที่ 56: กระบี่แห่งมหาจักรพรรดิ

บทที่ 57 การแข่งขันเริ่มต้นขึ้น

บทที่ 58 การเปิดตัวของยอดเขาไผ่ม่วง

บทที่ 59 วิชาชิงวิญญาณ

บทที่ 60 ข้าอยากจะให้คะแนนเต็มกับทักษะการแสดงของตัวเองจริงๆ

บทที่ 61 ข้าแข็งแกร่งขนาดนั้นเลยรึ?

บทที่ 62 ไหนล่ะท่าไม้ตายลับที่บอกไว้?

บทที่ 63 ขอบเขตแก่นทองคำขั้นปลายอีกแล้วรึ?

บทที่ 64 ลูกศิษย์ของบรรดาเจ้าของยอดเขาพวกนี้ ซ่อนคมไว้ลึกเกินไปหรือเปล่า?

บทที่ 65 ยินดีที่ได้รู้จัก

บทที่ 66 จินตนาการของซวนหยางจื่อ

บทที่ 67 อะไรนะ? เจ้ากำลังจะทะลวงขอบเขตปราชญ์แล้วรึ?

บทที่ 68 ความตกตะลึงของบรรพชนผู้เฒ่า

บทที่ 69 แดนลับปรากฏ

บทที่ 70 ค่ายกลพิทักษ์สำนักระดับมหาจักรพรรดิ

บทที่ 71 เข้าสู่แดนลับ

บทที่ 72 การปรากฏตัวของหกปราชญ์

บทที่ 73 เคล็ดวิชาระดับมหาจักรพรรดิ

บทที่ 74 วัวเถื่อนชิงเทียน: ข้าเกลียดตัวเองตอนนี้ชะมัด!

บทที่ 75 ซวนหยางจื่อ เอาความซาบซึ้งของข้าคืนมานะ

บทที่ 76 หอคอยอัจฉริยะนิรันดร์ มหาจักรพรรดิผู้เป็นคู่ซ้อม

บทที่ 77 ที่นี่คือยอดเขาไผ่ม่วงใช่หรือไม่?