ให้ไปเป็นไรเดอร์ส่งอาหาร ไหงกลายเป็นปรมาจารย์ครอบจักรวาลไปได้ล่ะเนี่ย

ผม... หลินฉี บัณฑิตจบใหม่ที่พ่วงตำแหน่งคนตกงาน พ่อแม่ก็ด่วนจากไปหมด เพื่อหาเงินเลี้ยงน้องสาว ผมเลยต้องผันตัวมาเป็นไรเดอร์ส่งอาหาร จนกระทั่งวันนั้น ผมดันตื่นขึ้นมาพร้อมกับ [ระบบไรเดอร์ขั้นเทพ] ที่ขยันโยนแต่ออเดอร์แปลกประหลาดหลุดโลกมาให้ แต่ขอแค่ส่งสำเร็จ ผมก็จะได้สกิลระดับแม็กซ์มาครอง ทีหลังตอนที่มีคนมาสัมภาษณ์ผมว่า 'การจะเป็นไรเดอร์ที่ดีต้องมีคุณสมบัติพื้นฐานอะไรบ้าง?' ผมลูบคาง ทำหน้าขรึม แล้วตอบเขาไปอย่างจริงจังว่า... ข้อแรก เพื่อไม่ให้ส่งอาหารเลท วิ่งให้เร็วกว่าแชมป์โลกนั่นน่ะคือเรื่องพื้นฐานสุดๆ ข้อสอง ถ้าไม่อยากให้น้ำซุปหกสักหยด สกิลขี่รถก็ต้องนิ่งพอ ตัวคนดริฟต์เข้าโค้ง แต่มื้อเที่ยงของลูกค้าต้องตั้งตระหง่านมั่นคงดั่งขุนเขา ข้อสาม เพื่อให้สื่อสารกับลูกค้า—หรือแม้แต่สัตว์—ได้อย่างราบรื่น ผมเลยต้องพูดได้หลายภาษายิ่งกว่าล่ามสหประชาชาติ ใช่ ล่ามสหประชาชาติอาจจะฟังภาษาสุนัขไม่ออก แต่ผมฟังออกไง! และข้อสุดท้าย ถ้าอยากได้รีวิวห้าดาว การรับมือกับสารพัดเหตุฉุกเฉินให้เป็นก็ถือเป็นทักษะที่ขาดไม่ได้ ตั้งแต่ปรับสายเปียโนให้ลูกค้า ยันเด็ดหญ้าข้างทางมาถอนพิษฉุกเฉินให้ลูกค้าที่อาหารเป็นพิษ... ไรเดอร์น่ะต้องทำเป็นทุกอย่างนั่นแหละ เพราะงั้น ผมก็แค่อยากจะตั้งหน้าตั้งตาส่งอาหารเงียบๆ แท้ๆ... แต่ทำไมคนทั้งโลกถึงเอาแต่คิดว่าผมเป็นยอดฝีมือที่เร้นกายมาซะได้เนี่ย?!

ยอดวิว

706

จำนวนตอน

สถานะ

ยังไม่จบ

อ่านตอนแรก

เรื่องย่อ

ผม... หลินฉี บัณฑิตจบใหม่ที่พ่วงตำแหน่งคนตกงาน พ่อแม่ก็ด่วนจากไปหมด เพื่อหาเงินเลี้ยงน้องสาว ผมเลยต้องผันตัวมาเป็นไรเดอร์ส่งอาหาร
จนกระทั่งวันนั้น ผมดันตื่นขึ้นมาพร้อมกับ [ระบบไรเดอร์ขั้นเทพ] ที่ขยันโยนแต่ออเดอร์แปลกประหลาดหลุดโลกมาให้ แต่ขอแค่ส่งสำเร็จ ผมก็จะได้สกิลระดับแม็กซ์มาครอง
ทีหลังตอนที่มีคนมาสัมภาษณ์ผมว่า 'การจะเป็นไรเดอร์ที่ดีต้องมีคุณสมบัติพื้นฐานอะไรบ้าง?' ผมลูบคาง ทำหน้าขรึม แล้วตอบเขาไปอย่างจริงจังว่า...
ข้อแรก เพื่อไม่ให้ส่งอาหารเลท วิ่งให้เร็วกว่าแชมป์โลกนั่นน่ะคือเรื่องพื้นฐานสุดๆ
ข้อสอง ถ้าไม่อยากให้น้ำซุปหกสักหยด สกิลขี่รถก็ต้องนิ่งพอ ตัวคนดริฟต์เข้าโค้ง แต่มื้อเที่ยงของลูกค้าต้องตั้งตระหง่านมั่นคงดั่งขุนเขา
ข้อสาม เพื่อให้สื่อสารกับลูกค้า—หรือแม้แต่สัตว์—ได้อย่างราบรื่น ผมเลยต้องพูดได้หลายภาษายิ่งกว่าล่ามสหประชาชาติ ใช่ ล่ามสหประชาชาติอาจจะฟังภาษาสุนัขไม่ออก แต่ผมฟังออกไง!
และข้อสุดท้าย ถ้าอยากได้รีวิวห้าดาว การรับมือกับสารพัดเหตุฉุกเฉินให้เป็นก็ถือเป็นทักษะที่ขาดไม่ได้ ตั้งแต่ปรับสายเปียโนให้ลูกค้า ยันเด็ดหญ้าข้างทางมาถอนพิษฉุกเฉินให้ลูกค้าที่อาหารเป็นพิษ... ไรเดอร์น่ะต้องทำเป็นทุกอย่างนั่นแหละ
เพราะงั้น ผมก็แค่อยากจะตั้งหน้าตั้งตาส่งอาหารเงียบๆ แท้ๆ... แต่ทำไมคนทั้งโลกถึงเอาแต่คิดว่าผมเป็นยอดฝีมือที่เร้นกายมาซะได้เนี่ย?!

นิยายแปลไทย นิยายแฟนตาซี

สารบัญ

ให้ไปเป็นไรเดอร์ส่งอาหาร ไหงกลายเป็นปรมาจารย์ครอบจักรวาลไปได้ล่ะเนี่ย

เรื่องย่อ

สารบัญ

บทที่ 1 - ระบบไรเดอร์ขั้นเทพ

บทที่ 2 - สุดหล่อ ช่วยฉันด้วย~

บทที่ 3 - สองมือนี้คืองานศิลปะ

บทที่ 4 - เทพเจ้า! ขาดของประดับบารมีไหมคะ แบบที่อุ่นเตียงได้น่ะ!

บทที่ 5 - แลกไลน์กันเถอะ!

บทที่ 6 - หลินเหยา

บทที่ 7 - ความขัดแย้ง

บทที่ 8 - ฟางเส้นสุดท้าย

บทที่ 9 - จัดการขั้นเด็ดขาด

บทที่ 10 - ควันหลงและนามบัตร

บทที่ 11 - โต่วอินติดเทรนด์

บทที่ 12 - คำเชิญของเศรษฐีนีน้อย

บทที่ 13 - อยู่ไหม?

บทที่ 14 - ทางตัน

บทที่ 15 - แขกที่ไม่ได้รับเชิญ

บทที่ 16 - ผู้หญิงแก่กว่าสามปี เขาว่าเหมือนได้อุ้มอิฐทองคำนี่ครับ

บทที่ 17 - ค่าตัวกู้สถานการณ์ราคาสูงลิ่ว

บทที่ 18 - คืนนั้น เขาเป่าบรรเลงความรุ่งโรจน์แห่งต้าถัง

บทที่ 19 - รับเงินเขามา ก็ต้องแก้ปัญหาให้เขา

บทที่ 20 - ชุดไรเดอร์นี้ ช่วยพับให้ผมหน่อยได้ไหม?

บทที่ 21 - หมาที่ดีต้องไม่ขวางทาง!

บทที่ 22 - ชื่อนี้ ดันไปเหมือนกับยอดฝีมือคนนั้น

บทที่ 23 - คลื่นลมก่อตัว

บทที่ 24 - เสียงปี่สะเทือนอารมณ์ บทเพลงแห่งยุคทอง

บทที่ 25 - หนึ่งคะแนนนี้ ขอคารวะแด่เทพเจ้า

บทที่ 26 - ซ่อนตัวพร้อมผลงาน สะบัดชายเสื้อเดินจากไป

บทที่ 27 - ทั่วเน็ตเดือดพล่าน แต่เขากลับกำลังส่งอาหารเช้า

บทที่ 28 - การส่ง "เสบียงระดับยุทธศาสตร์"

บทที่ 29 - ห่วงโซ่ความเหยียดหยามข้ามสายพันธุ์

บทที่ 30 - หมอเทวดา? เปล่า ผมก็แค่กระบอกเสียง

บทที่ 31 - คนเดียวคุมทั้งฮอลล์

บทที่ 32 - ตามนัดหมาย

บทที่ 33 - โดนจับดูตัวซะงั้น

บทที่ 34 - รายการเปลี่ยนนิสัยคุณหนู

บทที่ 35 - สมรภูมิรักในตลาดของเก่า

บทที่ 36 - เขาชิวหมิงคืนนี้ ไรเดอร์ขอลงสนาม

บทที่ 37 - โลกมันกลมจริงๆ

บทที่ 38 - นี่แหละที่เรียกว่าความเร็วเหม่ยถวน?

บทที่ 39 - ไรเดอร์ขับเฟอร์รารี่เนี่ยนะ?

บทที่ 40 - เริ่มการแข่งขัน

บทที่ 41 - ใครกันแน่ที่เป็นผู้ล่า?

บทที่ 42 - ปล่อยให้กระสุนบินไปสักพัก

บทที่ 43 - โลงศพของนิวตันคงปิดไว้ไม่อยู่แล้ว!

บทที่ 44 - โค้งหักศอกห้าชั้น!

บทที่ 45 - นักล่าที่เก่งกาจ มักจะปรากฏตัวในคราบของเหยื่อ

บทที่ 46 - เดินทางปลอดภัยนะ

บทที่ 47 - ออเดอร์ใหม่ มุ่งหน้าสู่โรงเรียนมัธยมอีกครั้ง!

บทที่ 48 - ขึ้นเวที!

บทที่ 49 - ศึกตอบคำถามพันข้อ!

บทที่ 50 - อย่างแกเนี่ยนะ?

บทที่ 51 - ให้เขาขึ้นไป!

บทที่ 52 - นี่คือขีดจำกัดของแกแล้วเหรอ?

บทที่ 53 - เครื่องรางคุ้มภัยที่ดีที่สุด

บทที่ 54 - นึกว่าเป็นบุญคุณ ที่แท้คือความรู้สึก

บทที่ 55 - คลื่นลมก่อตัว

บทที่ 56 - ประกาศิตจากเมืองหลวง

บทที่ 57 - รนหาที่ตาย?

บทที่ 58 - ตอนนี้ พวกแกถูกฉันล้อมไว้หมดแล้วต่างหาก!

บทที่ 59 - ประกายไฟปะทุ!

บทที่ 60 - คุณหนูครับ เป็นคนมันต้องมีมโนธรรมบ้างสิครับ!

บทที่ 61 - คำเตือน: ระวังรีวิวแย่

บทที่ 62 - ข้อมูลเหรอ? ตดหมาสิวะ!

บทที่ 63 - รอฉัน!

บทที่ 64 - ใครบอกว่าจะอยู่เล่นยันสว่างนะ?

บทที่ 65 - หยุดเดี๋ยวนี้ไอ้พวกเวร!!!

บทที่ 66 - หลับตาลง แล้วนับถึงสิบ

บทที่ 67 - หมากัดกัน

บทที่ 68 - หนีเหรอ? หนีไม่พ้นหรอก

บทที่ 69 - นี่จะไปเปิดห้องกันเลยเหรอ?

บทที่ 70 - เหลือแค่ห้องเตียงใหญ่ห้องเดียวแล้วล่ะ คุณคงเข้าใจนะ!

บทที่ 71 - หมอกจางไปหน่อย

บทที่ 72 - ไม่ได้ตั้งใจจริงๆ นะ ก็ตามันเผลอมองไปเอง

บทที่ 73 - เธอนี่ก็ใจดีแปลกๆ นะ

บทที่ 74 - ประเมินของ ยิ่งกว่านั้นคือประเมินใจคน

บทที่ 75 - เอาชีวิตคนมาแลกเงิน ไม่กลัวอายุสั้นหรือไง?

บทที่ 76 - แกสั่นทำไม? กินปูนร้อนท้องเหรอ?

บทที่ 77 - จานใบนี้ ฉันขอซื้อ!