ข้าเป็นเพียงคนธรรมดา หาใช่ปรมาจารย์ไม่

ข้าเป็นเพียงคนธรรมดา หาใช่ปรมาจารย์ไม่
โหวต้าจวงถอนหายใจพลางกล่าว "เจ้าแพะนี่มันเกิดอาการชักกระตุกมาสองวันแล้ว เดี๋ยวก็มีฟองน้ำลายฟูมปาก เดี๋ยวก็วิ่งชนนั่นชนนี่ไปทั่ว ดูแล้วน่าเวทนา ข้าก็เลยคิดว่าสู้เชือดมันทิ้งเสียยังจะดีกว่า!"
 
เฉินฝานถามย้ำ "เจ้าตัดใจได้จริงๆ หรือ?"
 
โหวต้าจวงหัวเราะร่วนแล้วตอบว่า "ตอนแรกข้าก็ทำใจไม่ได้หรอก แต่ตอนนี้ข้าปลงตกแล้ว ก็แค่แพะตัวเดียว จะเป็นไรไปล่ะ?"
 
เฉินฝานจึงกล่าว "ให้ข้าลองดูหน่อยเถอะ!"
 
เฉินฝานนั้นได้ชื่อว่าเป็น 'สัตวแพทย์เทวะ' ตราบใดที่ไม่ได้มีอาการทางจิตเหมือนเจ้าม้าผอมตัวนั้น เขาก็มั่นใจว่าสามารถรักษามันได้
 
เฉินฝานย่อตัวลง พลิกดูเปลือกตาของต้าซาน ตรวจดูในปากของมัน ก่อนจะเอ่ยด้วยความสงสัย "มันก็ปกติดีนี่!"
 
โหวต้าจวงถาม "จริงหรือ?"