กอบกู้โลกแล้วถูกทรยศ เช่นนั้นขอเลือกเส้นทางปีศาจ

กอบกู้โลกแล้วถูกทรยศ เช่นนั้นขอเลือกเส้นทางปีศาจ
ครั้งหนึ่ง กู้ฉางเกอเคยเป็นดั่งกระบี่ที่คมกริบที่สุดในใต้หล้า เขาสังหารภูตผีปีศาจและปกป้องมวลประชา
ฝ่ายธรรมะต่างยำเกรงเขา ในขณะที่ฝ่ายอธรรมต่างหวาดผวา
เป็นเพราะเขาลงมือสังหารอย่างเหี้ยมโหด จึงไม่มีผู้ใดกล้าตราหน้าว่าเขาเป็นมารร้าย
ทว่าเมื่อใต้หล้าไร้สิ้นซึ่งปีศาจให้ฟาดฟัน โลกทั้งใบกลับเอ่ยกับเขาว่า "เจ้านั่นแหละคือมารร้ายที่ยิ่งใหญ่ที่สุด!"
จากนั้น ผู้บำเพ็ญเพียรนับแสนต่างยกทัพมาปิดล้อมยอดเขา ค่ายกลมหาศาลถึงสามพันค่ายถูกกางกั้นเพื่อปิดผนึกแผ่นฟ้า
สำนักกระบี่เซวียนเทียนออกหน้าเป็นผู้นำในการประกาศกวาดล้างคนทรยศของสำนัก ทว่าพวกเขากลับลืมเลือนไปเสียสนิทว่าผู้ใดกันที่นำพาเกียรติยศแห่งสำนักอันดับหนึ่งในวิถีธรรมะมาให้
ในวันนั้น กู้ฉางเกอกุมกระบี่ในมือพลางหัวเราะร่า หยาดโลหิตสาดกระเซ็นย้อมผืนฟ้าจวบจนตัวตาย
เขาปกป้องความยุติธรรมด้วยกระบี่คู่กาย ทว่าผู้คนกลับหวาดกลัวเขาประดุจมารร้าย
ผู้พิทักษ์คุณธรรม ท้ายที่สุดกลับกลายเป็นมารร้ายตนสุดท้ายบนโลกใบนี้
......
กู้ฉางเกอไม่เคยคาดคิดเลยว่าตนเองจะได้กลับมาเกิดใหม่อีกครั้งหลังจากสิ้นชีพ
ทว่าในชาตินี้ นิกายมารได้ผงาดขึ้นมาอีกครา แล้วมันเกี่ยวอันใดกับเขาด้วยเล่า?
หากมวลประชาต้องร่ำไห้หลั่งน้ำตาเป็นสายเลือด แล้วมันเกี่ยวอันใดกับเขาด้วย?
กู้ฉางเกอเพียงแค่นิ่งเงียบ และเฝ้ามองดูแผ่นฟ้าล่มสลายด้วยสายตาอันเย็นชา