กอบกู้โลกแล้วถูกทรยศ เช่นนั้นขอเลือกเส้นทางปีศาจ

กอบกู้โลกแล้วถูกทรยศ เช่นนั้นขอเลือกเส้นทางปีศาจ ครั้งหนึ่ง กู้ฉางเกอเคยเป็นดั่งกระบี่ที่คมกริบที่สุดในใต้หล้า เขาสังหารภูตผีปีศาจและปกป้องมวลประชา ฝ่ายธรรมะต่างยำเกรงเขา ในขณะที่ฝ่ายอธรรมต่างหวาดผวา เป็นเพราะเขาลงมือสังหารอย่างเหี้ยมโหด จึงไม่มีผู้ใดกล้าตราหน้าว่าเขาเป็นมารร้าย ทว่าเมื่อใต้หล้าไร้สิ้นซึ่งปีศาจให้ฟาดฟัน โลกทั้งใบกลับเอ่ยกับเขาว่า "เจ้านั่นแหละคือมารร้ายที่ยิ่งใหญ่ที่สุด!" จากนั้น ผู้บำเพ็ญเพียรนับแสนต่างยกทัพมาปิดล้อมยอดเขา ค่ายกลมหาศาลถึงสามพันค่ายถูกกางกั้นเพื่อปิดผนึกแผ่นฟ้า สำนักกระบี่เซวียนเทียนออกหน้าเป็นผู้นำในการประกาศกวาดล้างคนทรยศของสำนัก ทว่าพวกเขากลับลืมเลือนไปเสียสนิทว่าผู้ใดกันที่นำพาเกียรติยศแห่งสำนักอันดับหนึ่งในวิถีธรรมะมาให้ ในวันนั้น กู้ฉางเกอกุมกระบี่ในมือพลางหัวเราะร่า หยาดโลหิตสาดกระเซ็นย้อมผืนฟ้าจวบจนตัวตาย เขาปกป้องความยุติธรรมด้วยกระบี่คู่กาย ทว่าผู้คนกลับหวาดกลัวเขาประดุจมารร้าย ผู้พิทักษ์คุณธรรม ท้ายที่สุดกลับกลายเป็นมารร้ายตนสุดท้ายบนโลกใบนี้ ...... กู้ฉางเกอไม่เคยคาดคิดเลยว่าตนเองจะได้กลับมาเกิดใหม่อีกครั้งหลังจากสิ้นชีพ ทว่าในชาตินี้ นิกายมารได้ผงาดขึ้นมาอีกครา แล้วมันเกี่ยวอันใดกับเขาด้วยเล่า? หากมวลประชาต้องร่ำไห้หลั่งน้ำตาเป็นสายเลือด แล้วมันเกี่ยวอันใดกับเขาด้วย? กู้ฉางเกอเพียงแค่นิ่งเงียบ และเฝ้ามองดูแผ่นฟ้าล่มสลายด้วยสายตาอันเย็นชา หากพบปัญหาโปรดคอมเม้นท์แจ้งได้เลย ผลงานอื่นๆ

ยอดวิว

517

จำนวนตอน

120

สถานะ

ยังไม่จบ

อ่านตอนแรก

เรื่องย่อ

กอบกู้โลกแล้วถูกทรยศ เช่นนั้นขอเลือกเส้นทางปีศาจ
ครั้งหนึ่ง กู้ฉางเกอเคยเป็นดั่งกระบี่ที่คมกริบที่สุดในใต้หล้า เขาสังหารภูตผีปีศาจและปกป้องมวลประชา
ฝ่ายธรรมะต่างยำเกรงเขา ในขณะที่ฝ่ายอธรรมต่างหวาดผวา
เป็นเพราะเขาลงมือสังหารอย่างเหี้ยมโหด จึงไม่มีผู้ใดกล้าตราหน้าว่าเขาเป็นมารร้าย
ทว่าเมื่อใต้หล้าไร้สิ้นซึ่งปีศาจให้ฟาดฟัน โลกทั้งใบกลับเอ่ยกับเขาว่า "เจ้านั่นแหละคือมารร้ายที่ยิ่งใหญ่ที่สุด!"
จากนั้น ผู้บำเพ็ญเพียรนับแสนต่างยกทัพมาปิดล้อมยอดเขา ค่ายกลมหาศาลถึงสามพันค่ายถูกกางกั้นเพื่อปิดผนึกแผ่นฟ้า
สำนักกระบี่เซวียนเทียนออกหน้าเป็นผู้นำในการประกาศกวาดล้างคนทรยศของสำนัก ทว่าพวกเขากลับลืมเลือนไปเสียสนิทว่าผู้ใดกันที่นำพาเกียรติยศแห่งสำนักอันดับหนึ่งในวิถีธรรมะมาให้
ในวันนั้น กู้ฉางเกอกุมกระบี่ในมือพลางหัวเราะร่า หยาดโลหิตสาดกระเซ็นย้อมผืนฟ้าจวบจนตัวตาย
เขาปกป้องความยุติธรรมด้วยกระบี่คู่กาย ทว่าผู้คนกลับหวาดกลัวเขาประดุจมารร้าย
ผู้พิทักษ์คุณธรรม ท้ายที่สุดกลับกลายเป็นมารร้ายตนสุดท้ายบนโลกใบนี้
......
กู้ฉางเกอไม่เคยคาดคิดเลยว่าตนเองจะได้กลับมาเกิดใหม่อีกครั้งหลังจากสิ้นชีพ
ทว่าในชาตินี้ นิกายมารได้ผงาดขึ้นมาอีกครา แล้วมันเกี่ยวอันใดกับเขาด้วยเล่า?
หากมวลประชาต้องร่ำไห้หลั่งน้ำตาเป็นสายเลือด แล้วมันเกี่ยวอันใดกับเขาด้วย?
กู้ฉางเกอเพียงแค่นิ่งเงียบ และเฝ้ามองดูแผ่นฟ้าล่มสลายด้วยสายตาอันเย็นชา
หากพบปัญหาโปรดคอมเม้นท์แจ้งได้เลย
ผลงานอื่นๆ

นิยายแปลไทย นิยายแฟนตาซี

สารบัญ

กอบกู้โลกแล้วถูกทรยศ เช่นนั้นขอเลือกเส้นทางปีศาจ

เรื่องย่อ

สารบัญ

บทที่ 1 : ตัดขาดความสัมพันธ์! ออกจากสำนัก

บทที่ 2 : ศิษย์น้องหญิงดอกบัวขาว สตรีศักดิ์สิทธิ์หรือหญิงผู้บริสุทธิ์

บทที่ 3 : คำสาปแช่งและคำขู่? ตบกลับฉาดใหญ่

บทที่ 4 : หนามยอกอก หนูสกปรกที่ตามติด

บทที่ 5 : ศิษย์ร่วมสำนักเข่นฆ่า พรรคมารทาบทาม

บทที่ 6 : พรรคมารรุกรานหนัก! ความสำคัญของกู้ฉางเกอ

บทที่ 7 : หน้าไหนกล้าขนานนามตนเองว่าศักดิ์สิทธิ์?

บทที่ 8 : สยบเฒ่าปีศาจขั้นวิญญาณก่อกำเนิด ความลับในรอบพันปี

บทที่ 9 : สั่งการผู้อาวุโสพรรคมาร ข้าชอบกินปีกย่าง

บทที่ 10 : ผู้ฝึกตนวิถีมารก็เป็นคน ย่อมมีวิถีที่แตกต่าง

บทที่ 11 : แผนการร้ายขั้นสุด กระบี่สังหารมารเข้าร่วมพรรคมาร?

บทที่ 12 : กลืนกินพลังวิญญาณ ปราณกระบี่สุดสะพรึง

บทที่ 13 : การเคลื่อนไหวเทียบเท่ากับผู้ฝึกตนระดับจินตัน แล้วเจ้ายังบอกว่าเขาเป็นคนไร้ค่าอีกงั้นรึ?

บทที่ 14 : นักเล่านิทานเฒ่าเผยความลับ

บทที่ 15 : ยุแยงตะแคงรั่ว เกลียดตาเฒ่าบัดซบที่สุด

บทที่ 16 : นั่งบนภูดูเสือกัดกัน แล้วเก็บเกี่ยวผลประโยชน์จากไป

บทที่ 17 : มังกรแท้สูงสุด ผู้ใดเล่าจะไม่หวั่นไหว

บทที่ 18 : สละร่างต้านทาน หญิงงามร่วงโรย

บทที่ 19 : อุบัติเหตุที่ไม่คาดฝัน โดดเดี่ยวและไร้ที่พึ่ง

บทที่ 20 : สามวิญญาณก่อกำเนิดรุมล้อม หมาป่าอยู่หน้าพยัคฆ์อยู่หลัง

บทที่ 21 : ฉีกร่างยัยดอกบัวขาวด้วยมือเปล่า หักแขนก่อนหนึ่งข้าง

บทที่ 22 : เรื่องตลกขบขันครั้งใหญ่ที่สุด ทอดทิ้งศิษย์และหยามเกียรติสำนัก

บทที่ 23 : คำสั่งปราบมารเซวียนเทียน กลายเป็นมาร

บทที่ 24 : ฝ่ายธรรมะ ฝ่ายมาร พันธมิตรผู้ฝึกตนอิสระ ช่างครึกครื้นเสียจริง

บทที่ 25 : มาถึงก่อนใคร กฎแห่งมิติ

บทที่ 26 : ต้นกำเนิดปรโลก ฟื้นฟูตันเถียน

บทที่ 27 : บางคนร่ำรวยล้นฟ้า บางคนคว้าน้ำเหลว

บทที่ 28 : หยาดวิญญาณเร้นลับเก้าวัฏจักร ไม่เหลือทิ้งไว้แม้แต่หยดเดียว

บทที่ 29 : ทุกผู้ล้วนเป็นศัตรู

บทที่ 30 : การปรักปรำ หลักฐานที่ไม่อาจโต้แย้ง

บทที่ 31 : ถูกล้อมด้วยเฒ่าประหลาดขั้นวิญญาณก่อกำเนิด ไร้ทางหนีรอด

บทที่ 32 : ทางเดินอเวจี ติดกับกันถ้วนหน้า

บทที่ 33 : ฝูงเต่าแก่ คลานต้วมเตี้ยมกันถ้วนหน้า

บทที่ 34 : หนึ่งคนปะทะหนึ่งร้อย พวกเจ้าถูกล้อมแล้ว

บทที่ 35 : จอมมารผู้ไร้เทียมทาน พยัคฆ์ร้ายในฝูงแกะ!

บทที่ 36 : โลหิตไหลเป็นสายน้ำ การเข่นฆ่าทำผู้คนหวาดผวา!

บทที่ 37 : ตบหน้าเฒ่าประหลาดวิญญาณก่อกำเนิดฉาดใหญ่ เขายังไม่ตายอีกหรือ?!

บทที่ 38 : รอดพ้นจากสถานการณ์สิ้นหวังงั้นหรือ? ไม่! ทุกสิ่งล้วนอยู่ในการควบคุม

บทที่ 39 : จอมมารอันดับหนึ่งในใต้หล้า ขุมสมบัติเคลื่อนที่

บทที่ 40 : ซ่อนเร้นในมุมมืด ใจกล้าเทียมฟ้า!

บทที่ 41 : ก่อตั้งแก่นทองคำ ปั่นหัวผู้ฝึกตนขั้นวิญญาณก่อกำเนิด และเริ่มจูงหมาเดินเล่น

บทที่ 42 : ตัดแขนทิ้งก่อนหนึ่งข้าง แล้วจับหน้าทุกคนกดถูลงกับพื้น

บทที่ 43 : เจ้าหัวล้านลาโง่ ตายไปก่อนข้าเถอะ!

บทที่ 44 : การร่วงหล่นของสามผู้ฝึกตนขั้นวิญญาณก่อกำเนิด? จุดเริ่มต้นของการพังทลายแห่งสรวงสวรรค์

บทที่ 45 : ผู้อาวุโสสายนอกงั้นรึ? คุกเข่าลง!

บทที่ 46 : ผู้อาวุโสฝ่ายนอกยอมเป็นสุนัขรับใช้? ความหวาดกลัวคือเครื่องพันธนาการที่ดีที่สุด

บทที่ 47 : รีบไสหัวออกมารับความตายซะ สายฟ้าฟาดจากความว่างเปล่า!

บทที่ 49 : กระบี่เดียวสังหารวิญญาณก่อกำเนิด ข่มขู่หุบเขาราชันโอสถ

บทที่ 50 : ดินแดนศักดิ์สิทธิ์ยอมประนีประนอม? พลังอำนาจของจอมมารช่างน่าสะพรึงกลัว!

บทที่ 51 : ยอมตายหรือจะเป็นคนขี้ขลาดไปตลอดชีวิต?

บทที่ 52 : ประกาศศึกอย่างท้าทาย เพลิงโทสะสะท้านทั่วบริเวณ!

บทที่ 53 : จดหมายเลือดถูกส่งออกไป ปิดล้อมปราบปรามจอมมาร

บทที่ 54 : สนามรบพลิกผัน สงครามระหว่างธรรมะและอธรรมได้เปิดฉากขึ้นแล้ว

บทที่ 55 : จะมานั่งเสียใจไปเพื่ออะไร? ความตายคือจุดสิ้นสุด

บทที่ 56 : สตรีงามคือหายนะ คนบาปแห่งสำนักกระบี่เซวียนเทียน!

บทที่ 57 : หลอมกายาเป็นกระบี่ พลานุภาพกระบี่สะท้านฟ้าดิน

บทที่ 58 คนจากหอเทียนจีมาเยือน ไม่มีผู้ใดหนีรอดไปได้

บทที่ 59 : ยืมดาบฆ่าคน ไอ้เฒ่าสุนัข จงมอบชีวิตของเจ้ามาซะ!

บทที่ 60 : ตัดแขนข้างหนึ่งและแย่งชิงสมบัติของมัน!

บทที่ 61 : สังหารผู้ฝึกตนขั้นวิญญาณก่อกำเนิดด้วยกระบี่เดียว และทำให้ผู้ฝึกตนอีกสองคนกลัวจนแทบสิ้นสติ

บทที่ 62 : สมรภูมิเงียบสงัด เพียงเพราะคนผู้เดียว

บทที่ 63 : ไม่เป็นพุทธะก็กลายเป็นมาร เจ้าลาโง่หัวล้านถึงคราวบรรลัย

บทที่ 64 : หนึ่งคนสู้หนึ่งเมือง ทำลายค่ายกลปลดปล่อยวิญญาณมังกร

บทที่ 65 : เห็นจอมมารต้องเดินเลี่ยง ผู้ใดฝ่าฝืนคำสั่งขับออกจากสำนัก

บทที่ 66 : พรรคมารล้อมปราบ สำนักกระบี่เซวียนเทียนตกอยู่ในอันตราย!

บทที่ 67 : ผู้ฝึกตนวิถีมารมาเข่นฆ่าเจ้า เหตุใดจึงต้องเสียเวลาใช้เหตุผลด้วยเล่า

บทที่ 68 : แผนการลับสุดยอด สู่ความตายที่ไม่อาจหลีกเลี่ยง

บทที่ 69 : โหดเหี้ยมและไร้ปรานี แผนตัวล่อ

บทที่ 70 : อยู่รั้งพิทักษ์สำนัก! นี่หรือคืออาจารย์

บทที่ 71 : ละครฉากใหญ่เริ่มขึ้น นั่งชมสำนักล่มสลาย

บทที่ 72 : รอดพ้นในหุบเขาฝังกระบี่? มันคือสุสานฝังศพชัดๆ

บทที่ 73 : หลบหนีงั้นรึ? ทั้งหมดล้วนเป็นการดักซุ่มโจมตี!

บทที่ 74 : เยี่ยมไปเลย! ศิษย์พี่กู้นี่เอง! พวกเราสิ้นหวังแล้ว

บทที่ 75 : ผู้ทรยศย่อมถูกทรยศ! ผู้เข่นฆ่าย่อมถูกเข่นฆ่า

บทที่ 76 : ผู้อาวุโสสูงสุดออกจากด่านกักตน ผู้อาวุโสสูงสุดต้องการหลบหนี

บทที่ 77 : ปรมาจารย์ระดับแปลงวิญญาณ ช่างน่าสะพรึงกลัวยิ่งนัก

บทที่ 78 : แก่แล้วไม่ยอมตายคือโจรชั่ว รับกระบี่ของข้าไปเสีย!