ข้าเปิดร้านอาหารในดินแดนโต่วหลัว เหล่าวิญญาญจารย์ขอเหมาจ่ายรายเดือน

ข้าเปิดร้านอาหารในดินแดนโต่วลัว เหล่าวิญญาญจารย์ขอเหมาจ่ายรายเดือน แค่ไข่ผัดข้าวชามเดียวก็ทำให้มหาปุโรหิตยอมเป็นยามเฝ้าประตู! เมื่อร้านอาหารลึกลับในเมืองวิญญาณคือแหล่งรวมสุดยอดไอเทมแห่งโต่วหลัว พลังฝีมือจึงเป็นตัวกำหนดเมนูอาหาร และโชคชะตาจะเป็นตัวกำหนดอนาคต! ... "ข้า... เฉียนเต้าหลิว สุดยอดปรมาจารย์วิญญาณระดับเก้าสิบเก้า, ยินดีเฝ้าประตูให้ท่าน ขอเพียงแค่วันหนึ่งได้กินข้าวเพิ่มอีกมื้อ!" มหาปุโรหิตแห่งวิหารวิญญาณ ยอมลดตัวลงเป็นยามรักษาความปลอดภัยของร้านอาหาร เพียงเพราะไข่ผัดข้าวธรรมดา ๆ ชามเดียว? ประมุข ปี่ปี่ตง เพื่อให้ได้สิทธิ์เหมาจ่ายสามมื้อต่อวัน ถึงกับยอมควักสมบัติทั้งหมดของคลังวิหารวิญญาณออกมา! ทั้งหมดนี้ มีจุดเริ่มต้นมาจากร้านอาหารลึกลับชื่อ "เฟิงหร่านถิง" ที่ตั้งอยู่ในเมืองวิญญาณ ตัวเอก หลินเฟิง ทะลุมิติมายังทวีปโต่วหลัว และเปิดร้านอาหารอยู่ใต้จมูกของวิหารวิญญาณ กฎของที่นี่แปลกประหลาดมาก: มีเพียง ปรมาจารย์วิญญาณเท่านั้นที่มีสิทธิ์เข้ามาทานอาหารได้ และในหนึ่งวันจะทานได้เพียงมื้อเดียวเท่านั้น บะหมี่น้ำใสหนึ่งชาม ราคาหนึ่งร้อย เหรียญวิญญาณทองคำ ปรมาจารย์วิญญาณทั่วไปเมื่อกินแล้ว พลังวิญญาณจะเพิ่มขึ้นทันที! เต้าหู้หม่าโผวหนึ่งจาน มีเพียง ราชาแห่งวิญญาณเท่านั้นที่มีสิทธิ์สั่งได้ เมื่อกินเสร็จแล้วกลับสุ่มได้วงแหวนวิญญาณหมื่นปี! จวี๋โต่วลัว เยว่กวน กินอาหารมื้อเดียว ได้รับสมุนไพรเซียนชั้นเลิศ "ฉีหรงทงเทียนจวี๋" ที่คู่ควร! หูเลี่ยน่า, เอี้ยน, และ เสียเยวี่ย สามคนนี้กลายเป็นแฟนประจำของร้านอาหาร มาต่อแถวเช็คอินทุกวัน ที่นี่ พลังฝีมือเป็นตัวกำหนดเมนูอาหารของคุณ และโชคชะตาเป็นตัวกำหนดอนาคตของคุณ วงแหวนวิญญาณ, กระดูกวิญญาณ, การวิวัฒนาการของวิญญาณยุทธ์, สมุนไพรเซียน... ทุกสิ่งเป็นไปได้ทั้งหมด เมื่อเหล่าผู้แข็งแกร่งทั่วทั้งทวีปโต่วหลัวต่างกลายเป็นลูกค้าประจำของร้านอาหาร โครงสร้างของทวีปแห่งนี้จะเดินไปในทิศทางใด? ถังซาน : "อาวุธลับและวิชาฝึกฝนของข้า...ทำไมถึงกลายเป็นของรางวัลในการจับฉลากของร้านอาหารไปได้?!" #นิยายจีนแปล #โต่วลัวต้าลู่ #ทะลุมิติ #ระบบ #แฟนตาซี #พระเอกเก่ง #ทำอาหาร #วิหารวิญญาณ #ปี่ปี่ตง #ถังซาน นิยายสนุกเรื่องอื่นๆ

ยอดวิว

863

จำนวนตอน

535

สถานะ

ยังไม่จบ

อ่านตอนแรก

เรื่องย่อ

ข้าเปิดร้านอาหารในดินแดนโต่วลัว เหล่าวิญญาญจารย์ขอเหมาจ่ายรายเดือน
แค่ไข่ผัดข้าวชามเดียวก็ทำให้มหาปุโรหิตยอมเป็นยามเฝ้าประตู! เมื่อร้านอาหารลึกลับในเมืองวิญญาณคือแหล่งรวมสุดยอดไอเทมแห่งโต่วหลัว พลังฝีมือจึงเป็นตัวกำหนดเมนูอาหาร และโชคชะตาจะเป็นตัวกำหนดอนาคต!
...
"ข้า... เฉียนเต้าหลิว สุดยอดปรมาจารย์วิญญาณระดับเก้าสิบเก้า, ยินดีเฝ้าประตูให้ท่าน ขอเพียงแค่วันหนึ่งได้กินข้าวเพิ่มอีกมื้อ!" มหาปุโรหิตแห่งวิหารวิญญาณ ยอมลดตัวลงเป็นยามรักษาความปลอดภัยของร้านอาหาร เพียงเพราะไข่ผัดข้าวธรรมดา ๆ ชามเดียว?
ประมุข ปี่ปี่ตง เพื่อให้ได้สิทธิ์เหมาจ่ายสามมื้อต่อวัน ถึงกับยอมควักสมบัติทั้งหมดของคลังวิหารวิญญาณออกมา!
ทั้งหมดนี้ มีจุดเริ่มต้นมาจากร้านอาหารลึกลับชื่อ "เฟิงหร่านถิง" ที่ตั้งอยู่ในเมืองวิญญาณ
ตัวเอก หลินเฟิง ทะลุมิติมายังทวีปโต่วหลัว และเปิดร้านอาหารอยู่ใต้จมูกของวิหารวิญญาณ
กฎของที่นี่แปลกประหลาดมาก: มีเพียง ปรมาจารย์วิญญาณเท่านั้นที่มีสิทธิ์เข้ามาทานอาหารได้ และในหนึ่งวันจะทานได้เพียงมื้อเดียวเท่านั้น
บะหมี่น้ำใสหนึ่งชาม ราคาหนึ่งร้อย เหรียญวิญญาณทองคำ ปรมาจารย์วิญญาณทั่วไปเมื่อกินแล้ว พลังวิญญาณจะเพิ่มขึ้นทันที!
เต้าหู้หม่าโผวหนึ่งจาน มีเพียง ราชาแห่งวิญญาณเท่านั้นที่มีสิทธิ์สั่งได้ เมื่อกินเสร็จแล้วกลับสุ่มได้วงแหวนวิญญาณหมื่นปี!
จวี๋โต่วลัว เยว่กวน กินอาหารมื้อเดียว ได้รับสมุนไพรเซียนชั้นเลิศ "ฉีหรงทงเทียนจวี๋" ที่คู่ควร!
หูเลี่ยน่า, เอี้ยน, และ เสียเยวี่ย สามคนนี้กลายเป็นแฟนประจำของร้านอาหาร มาต่อแถวเช็คอินทุกวัน
ที่นี่ พลังฝีมือเป็นตัวกำหนดเมนูอาหารของคุณ และโชคชะตาเป็นตัวกำหนดอนาคตของคุณ
วงแหวนวิญญาณ, กระดูกวิญญาณ, การวิวัฒนาการของวิญญาณยุทธ์, สมุนไพรเซียน... ทุกสิ่งเป็นไปได้ทั้งหมด
เมื่อเหล่าผู้แข็งแกร่งทั่วทั้งทวีปโต่วหลัวต่างกลายเป็นลูกค้าประจำของร้านอาหาร โครงสร้างของทวีปแห่งนี้จะเดินไปในทิศทางใด?
ถังซาน : "อาวุธลับและวิชาฝึกฝนของข้า...ทำไมถึงกลายเป็นของรางวัลในการจับฉลากของร้านอาหารไปได้?!"
#นิยายจีนแปล #โต่วลัวต้าลู่ #ทะลุมิติ #ระบบ #แฟนตาซี #พระเอกเก่ง #ทำอาหาร #วิหารวิญญาณ #ปี่ปี่ตง #ถังซาน
นิยายสนุกเรื่องอื่นๆ

นิยายแปลไทย นิยายแฟนตาซี

สารบัญ

ข้าเปิดร้านอาหารในดินแดนโต่วหลัว เหล่าวิญญาญจารย์ขอเหมาจ่ายรายเดือน

เรื่องย่อ

สารบัญ

บทที่ 1 บะหมี่น้ำใสหนึ่งชามราคาหนึ่งร้อยเหรียญวิญญาณทอง?

บทที่ 2สามหน่อหัวหอมกากๆ โยนของรางวัลขยะให้แล้วไล่ไปซะ

บทที่3 จับรางวัลเพื่อเลื่อนระดับ? พรหมยุทธ์เบญจมาศบอกว่าไม่เชื่อ

บทที่ 4พรหมยุทธ์เบญจมาศจะพังร้าน, เอี้ยนสละร่างปกป้องประตู

บทที่ 5ทันทีที่เมนูราคาทะลุฟ้าปรากฏ พรหมยุทธ์เบญจมาศก็กลายเป็นหินทันที!

บทที่ 6ผลที่ตามมาจากการสิ้นเปลืองอาหาร เจ้าไม่อาจแบกรับได้

บทที่ 7หมายความว่า ท่านต้องการกินฟรีสินะ?

บทที่ 8ดอกเบญจมาศ เจ้าช่างกล้าหาญนัก

บทที่ 9จวี๋โต่วลัว: ปากบ้า! รีบกินเร็วเข้า!

บทที่ 10เป็ดที่ต้มสุกบินหนีไปแล้ว จวี๋โต่วลัวใจสลาย

บทที่ 11 พรหมยุทธ์เบญจมาศร่ำไห้ระงม ถูกขึ้นบัญชีรายชื่อผู้ต้องสังเกตการณ์

บทที่ 12 ขอเพียงจ่ายเงินถึง ผู้อาวุโสก็ไม่เสียหน้า

บทที่ 13 พรหมยุทธ์เบญจมาศอิ่มจนนอนไม่หลับ จะมีผู้ใหญ่ที่ไหนโกรธเคืองเด็กกัน

บทที่ 14 คนทั้งโถงเย้ยหยันว่าข้าบ้าคลั่ง มีเพียงสหายภูตที่เชื่อคำข้า

บทที่ 15 สร้างวงแหวนวิญญาณจากความว่างเปล่า ผู้แซงคิวถึงกับหลั่งน้ำตา

บทที่ 16 พรหมยุทธ์ภูตผู้ตื่นเต้น

บทที่ 17 เหตุใดคนผู้นี้ถึงเปลี่ยนหน้าได้โดยไม่ติดขัดเลยเล่า?

บทที่ 18 เหตุวิวาทในครอบครัว? พรหมยุทธ์เบญจมาศผู้ไม่ค่อยหิว

บทที่ 19 พรหมยุทธ์เบญจมาศลอบขโมยปลาไม่สำเร็จ กลับถูกเตะ

บทที่ 20 เย่วกวนสติแตกกระจาย! กุ่ยเม่ยได้รับกระดูกวิญญาณ!

บทที่ 21 ขยี้ใจให้แหลก! เย่วกวนปลื้มปีติได้รับผ้าเช็ดหน้ารุ่นพิเศษ

บทที่ 22 เทพเจ้าจุติหรือ? ข้าจะไปป่าวประกาศให้ผู้อาวุโส!

บทที่ 23 โดนใจอย่างจัง! ข้าขออยู่ฝ่ายคู่ภูตเบญจมาศ!

บทที่ 24 นี่แหละความรัก! มโนกันไปทั้งบาง!

บทที่ 25 คู่ภูตเบญจมาศ (สามีภรรยา) รุมซ้อมหมีอสูร!

บทที่ 26 พรหมยุทธ์ก็ยังกลัวถูกล้วงเป้า! ต้นกุยช่ายของผู้อาวุโสอย่าหนี!

บทที่ 27 ไอ้ลูกเต่าเอ๊ย หยุดเดี๋ยวนี้นะ! เฒ่าเบญจมาศเบรกไม่อยู่แล้ว!

บทที่ 28 พรหมยุทธ์เบญจมาศฉุดคร่า「หญิงสาวชาวบ้าน」กลางวันแสกๆ

บทที่ 29 เจ้าคนคิ้วหนาตาโตนี่ ประจบเก่งถึงเพียงนี้เชียวหรือ?

บทที่ 30 ของที่ถูกบังคับกลับหวานล้ำ! พรหมยุทธ์หญิงกลับลำทันที!

บทที่ 31 นักชิมผู้บริสุทธิ์ปะทะต้นกุยช่ายผู้เห็นแก่ประโยชน์

บทที่ 32 ทั่วป๋าซี: ตำหนักวิญญาณยุทธ์ของพวกเรายากจนถึงเพียงนี้ตั้งแต่เมื่อใดกัน?

บทที่ 33 พรหมยุทธ์เหยี่ยววิญญาณ: การชนครั้งนั้นของเย่วกวนช่างคุ้มค่ายิ่งนัก!

บทที่ 34 เรื่องมาถึงขั้นนี้แล้ว ก็กินข้าวก่อนแล้วกัน

บทที่ 35 พรหมยุทธ์เหยี่ยววิญญาณ: ข้าไม่อยากจะยุ่งกับพวกเขา!

บทที่ 36 กฎหอมหวานแห่งกระดูกวิญญาณ เกียรติภูมิเปราะบางดั่งกระดาษชำระ

บทที่ 37 ระบบคริติคอลแปดเท่าสุดสะใจ ข้าจะเอาคุณสมบัติขีดสุดทั้งหมด!

บทที่ 38 เหยียนยินดีได้ราชทินนามพรหมยุทธ์เป็นอาจารย์ ทว่าอนาคตกลับมืดมน!

บทที่ 39 พรหมยุทธ์หญิงความริษยาพุ่งพล่าน ถึงกับทารุณศิษย์คาที่เลยหรือ?

บทที่ 40 ปิดร้าน! ตรวจนับของรางวัล!

บทที่ 41 -50ในที่สุดพรหมยุทธ์เสือดาวภูตก็ ‘จนมุม’

บทที่ 42 พรหมยุทธ์เสือดาวภูต: ที่แท้ตัวตลกก็คือข้าเองรึ?

บทที่ 43 พรหมยุทธ์เสือดาวภูต: พี่ชาย! ข้าอยากก้าวหน้าใจจะขาดแล้ว!

บทที่ 44 ท่านอาวุโสกำลังหลับรึ? ที่แท้คือการบำเพ็ญเพียรต่างหาก!

บทที่ 45 การขัดเกลาตนเองของต้นกุยช่าย

บทที่ 46 หลินเฟิงมึนตึ้บ เจ้าต้นกุยช่ายพวกนี้มโนอะไรไปอีกแล้ว?!

บทที่ 47 หลินเฟิง: หรือว่าเราจะรับพนักงานเสิร์ฟสักสองสามคนดี?

บทที่ 48 หลินเฟิง: อะไรกันนี่? ข้ายังต้องจ่ายค่าจ้างด้วยรึ?

บทที่ 49 เจ้าบัดซบจะให้ราชันเทพมาเสิร์ฟอาหารรึ?

บทที่ 50 พรหมยุทธ์เบญจมาศ: อย่ามารบกวนข้ากับเฒ่าภูต

บทที่ 51 ข้านี่แหละคือผู้ชนะที่แท้จริง! เปิดมุมมองให้กว้างไกล

บทที่ 52 เสริมแกร่งกันถ้วนหน้า! พรหมยุทธ์เบญจมาศหน้าซีดเผือด!

บทที่ 53 ค้อนแห่งรักของข้าคนนี้ นี่มันรางวัลบ้าบอคอแตกอะไรกัน!

บทที่ 54 ข้าแค่รำคาญที่พวกเขาเอาแต่โขกหัวคำนับ พวกเขาไปมโนอะไรกันอีกแล้ว?

บทที่ 55 ระบบ เจ้าทำตัวเป็นปริศนาอีกแล้วนะ! คืนนี้จะมีเรื่องดีอะไรเกิดขึ้นกันแน่?

บทที่ 56 เงินเดือนสองพัน ให้ธิดาศักดิ์สิทธิ์มาเป็นพนักงานเสิร์ฟ?

บทที่ 57 พนักงานเสิร์ฟหูเลี่ยน่า, หนิงหรงหรงผู้สบถด่าอย่างกราดเกรี้ยว

บทที่ 58 ช้อนซื้อสาวน้อยแมวผู้สิ้นหวัง การลงทุนครั้งนี้ข้ากำไรมหาศาล!

บทที่ 59 ข้าเห็นเจ้าเป็นนิ้วทองคำ แต่เจ้ากลับเป็นสุดยอดพวกชอบสร้างเรื่องสนุก!

บทที่ 60 เพิ่งมารายงานตัวก็เกิดศึกภายใน? การข่มขวัญของจิ้งจอกน้อย!

บทที่ 61 จิ้งจอกน้อยได้เป็นแม่บ้านใหญ่ ยังไม่ไปล้างจานอีกหรือ!?

บทที่ 62 เหล่าราชทินนามพรหมยุทธ์พากันจิตตก!

บทที่ 63 น่าตกใจ! ตำแหน่งคนล้างจาน สูงส่งกว่าประมุขเสียอีก!

บทที่ 64 ช่างหัวพระชายาองค์รัชทายาท! ข้าคนนี้จะล้างจานอยู่ที่นี่!

บทที่ 65 วินาทีก่อนเป็นศาสนทูตอันดับหนึ่ง วินาทีถัดมากลับต้องล้างจาน

บทที่ 66 น้องสาวมัวแต่เคียดแค้น พี่สาวกลับเริ่มช่วงชิงความโปรดปรานจากทวยเทพ!

บทที่ 67 เย่วกวนคลั่ง! ด่ากราดผู้อาวุโสบุชาอันดับเก้าสิบหก!

บทที่ 68 เชียนเต้าหลิว: ผู้ลบหลู่เทพเจ้า ต้องถูกชำระล้าง!

บทที่ 69 หลินเฟิง: การแข่งขันกันเองภายในที่ให้ตายสินี่ช่างวิเศษนัก!

บทที่ 70 การเผชิญหน้าระหว่างประมุขและวิหารบุชา

บทที่ 71 วาสนาหมุนเวียน! จูจู๋อวิ๋น: ข้าชนะขาดลอย!

บทที่ 72 คำว่า 'แล้วแต่' ของปี่ปี่ตง, หูเลี่ยน่า 'จัดเทียบยา'

บทที่ 73 อย่าลังเลอีกเลย! รอช้าไปกว่านี้พระคุณแห่งสวรรค์จะเย็นชืดหมด!

บทที่ 74 ปี่ปี่ตงหลั่งน้ำตา, รสชาติแห่งความสุข

บทที่ 75 เพียงปลายนิ้ว จิตเทวะรากษสก็มลายเป็นผุยผง!

บทที่ 76 ช่วยเจ้าให้พ้นจากทะเลทุกข์รึ? ไม่เลย เจ้าแค่ถูกรางวัลเท่านั้น!

บทที่ 77 ผู้อาวุโสบุชาพรหมยุทธ์ผู้สูงส่ง ออกมาทานข้าวดันลืมพกกระเป๋าสตางค์มา!