เอาชีวิตรอดกลางดอยหิมะ ด้วยระบบร้านชำพกพา

❄️ บทนำ — เรื่องย่อ เฉินจิ่งอัน นักเขียนไส้แห้งจบจากมหาวิทยาลัยระดับล่าง คนไร้ตัวตนในสังคมที่กินไม่อิ่มแต่ก็ไม่อดตาย วันที่เขียนหนังสือจบเล่มหนึ่ง ตึกที่อยู่กลับไฟไหม้ ระหว่างโดนไฟคลอกตายกับตกตึกตาย เขาเลือกลองบินดูสักครั้ง... ตื่นมาอีกครั้ง เขานอนอยู่กลางหุบเขาหิมะ และมีเสียง "ติ๊งต่อง" ปลุกระบบช่วยเหลือ พร้อมรางวัล — "ร้านชำพกพา" 📖 ก่อนตกถึงพื้น — ข่าวดีและข่าวร้าย ✅ ข่าวดี: ตกลงมาบนเบาะลม ❌ ข่าวร้าย: กระโดดมาจากชั้น 32 แต่เบาะลมยังสูบลมไม่เต็ม 🔔 ระบบช่วยเหลือเปิดใช้งาน 📡 "ตรวจพบว่าโฮสต์ไม่ได้อยู่ในโลกใบนี้ กำลังเปิดระบบช่วยเหลือเพื่อเอาชีวิตรอด..." 🎁 รางวัล: ร้านชำพกพา 🎁 🏪 ร้านชำพกพา — สรรพคุณและของรางวัล 🎲 รีเฟรชไอเทมสุ่มทุกวันทุกวันร้านรีเฟรช 3–5 ชิ้น ลุ้นเอาเอง อะไรจะออกก็ใช้เอาตัวรอด 🧥 ของชิ้นแรก: เสื้อโค้ททหารเก่าในยามอุณหภูมิติดลบ เสื้อโค้ทตัวเดียวก็เหมือนได้ชีวิตกลับมา ❓ พรุ่งนี้จะได้อะไร?อาหาร? น้ำ? ไฟแช็ก? อาวุธ? หรือของพิเศษที่ไม่มีใครคาดคิด? 🏔️ สถานการณ์ปัจจุบันของพระเอก 📍 สถานที่: หุบเขากลางป่าลึก ไม่รู้ว่าอยู่โลกไหน 🌨️ สภาพอากาศ: หิมะตกหนัก ขาวโพลนทั้งภูเขา 🎒 สัมภาระ: เสื้อโค้ททหารเก่า 1 ตัว + ร้านชำพกพา ⚠️ ภารกิจ: เอาชีวิตรอดจากความหนาวเหน็บและสิ่งที่ยังไม่รู้ 🔍 ปริศนาที่รอคำตอบ ❓ นี่คือโลกไหนกันแน่? โลกแฟนตาซี? โลกบำเพ็ญเพียร? หรือยุคโบราณ? ❓ ร้านชำพกพาจะรีเฟรชอะไรในวันต่อไป? ❓ เขาจะรอดจากภูเขาหิมะนี้ได้อย่างไร? "ในวันที่หิมะตก ในยามที่ใกล้ตาย... ร้านชำเล็กๆ กลับเป็นแสงสว่างเดียวที่เหลืออยู่" 💭 คำคมจากเฉินจิ่งอัน 😅 "นักเขียนไส้แห้งอย่างผม... ทำไมต้องมาตกอยู่ในสถานการณ์แบบนี้ด้วยนะ?" 🥶 "หิมะตกหนักแบบนี้ ถ้าไม่มีร้านชำพกพา ผมคงกลายเป็นน้ำแข็งไปแล้ว..." "งั้น... ก็มาเริ่มต้นชีวิตใหม่กันเถอะ" 🏪 ❄️ ร้านชำพกพาจะรีเฟรชอะไรในวันถัดไป? ❄️ ติดตามอ่านต่อได้เลย! 📚 หมวด ร้านชำ | เอาชีวิตรอด 📝 สถานะ กำลังลงต่อเนื่อง ⏰ อัปเดต ทุกวัน

ยอดวิว

988

จำนวนตอน

304

สถานะ

ยังไม่จบ

อ่านตอนแรก

เรื่องย่อ

❄️ บทนำ — เรื่องย่อ
เฉินจิ่งอัน นักเขียนไส้แห้งจบจากมหาวิทยาลัยระดับล่าง คนไร้ตัวตนในสังคมที่กินไม่อิ่มแต่ก็ไม่อดตาย วันที่เขียนหนังสือจบเล่มหนึ่ง ตึกที่อยู่กลับไฟไหม้ ระหว่างโดนไฟคลอกตายกับตกตึกตาย เขาเลือกลองบินดูสักครั้ง...
ตื่นมาอีกครั้ง เขานอนอยู่กลางหุบเขาหิมะ และมีเสียง "ติ๊งต่อง" ปลุกระบบช่วยเหลือ พร้อมรางวัล — "ร้านชำพกพา"
📖 ก่อนตกถึงพื้น — ข่าวดีและข่าวร้าย
✅ ข่าวดี: ตกลงมาบนเบาะลม
❌ ข่าวร้าย: กระโดดมาจากชั้น 32 แต่เบาะลมยังสูบลมไม่เต็ม
🔔 ระบบช่วยเหลือเปิดใช้งาน
📡 "ตรวจพบว่าโฮสต์ไม่ได้อยู่ในโลกใบนี้ กำลังเปิดระบบช่วยเหลือเพื่อเอาชีวิตรอด..."
🎁 รางวัล: ร้านชำพกพา 🎁
🏪 ร้านชำพกพา — สรรพคุณและของรางวัล
🎲 รีเฟรชไอเทมสุ่มทุกวันทุกวันร้านรีเฟรช 3–5 ชิ้น ลุ้นเอาเอง อะไรจะออกก็ใช้เอาตัวรอด
🧥 ของชิ้นแรก: เสื้อโค้ททหารเก่าในยามอุณหภูมิติดลบ เสื้อโค้ทตัวเดียวก็เหมือนได้ชีวิตกลับมา
❓ พรุ่งนี้จะได้อะไร?อาหาร? น้ำ? ไฟแช็ก? อาวุธ? หรือของพิเศษที่ไม่มีใครคาดคิด?
🏔️ สถานการณ์ปัจจุบันของพระเอก
📍 สถานที่: หุบเขากลางป่าลึก ไม่รู้ว่าอยู่โลกไหน
🌨️ สภาพอากาศ: หิมะตกหนัก ขาวโพลนทั้งภูเขา
🎒 สัมภาระ: เสื้อโค้ททหารเก่า 1 ตัว + ร้านชำพกพา
⚠️ ภารกิจ: เอาชีวิตรอดจากความหนาวเหน็บและสิ่งที่ยังไม่รู้
🔍 ปริศนาที่รอคำตอบ
❓ นี่คือโลกไหนกันแน่? โลกแฟนตาซี? โลกบำเพ็ญเพียร? หรือยุคโบราณ?
❓ ร้านชำพกพาจะรีเฟรชอะไรในวันต่อไป?
❓ เขาจะรอดจากภูเขาหิมะนี้ได้อย่างไร?
"ในวันที่หิมะตก ในยามที่ใกล้ตาย... ร้านชำเล็กๆ กลับเป็นแสงสว่างเดียวที่เหลืออยู่"
💭 คำคมจากเฉินจิ่งอัน
😅 "นักเขียนไส้แห้งอย่างผม... ทำไมต้องมาตกอยู่ในสถานการณ์แบบนี้ด้วยนะ?"
🥶 "หิมะตกหนักแบบนี้ ถ้าไม่มีร้านชำพกพา ผมคงกลายเป็นน้ำแข็งไปแล้ว..."
"งั้น... ก็มาเริ่มต้นชีวิตใหม่กันเถอะ" 🏪
❄️ ร้านชำพกพาจะรีเฟรชอะไรในวันถัดไป? ❄️
ติดตามอ่านต่อได้เลย!
📚
หมวด
ร้านชำ | เอาชีวิตรอด
📝
สถานะ
กำลังลงต่อเนื่อง
⏰
อัปเดต
ทุกวัน

นิยายแปลไทย นิยายแฟนตาซี

สารบัญ

บทที่ 36 - ดวงเธอไม่ดี ดวงฉันก็ไม่ได้ดีไปกว่ากันหรอก

2026-05-18 19:48:06

เอาชีวิตรอดกลางดอยหิมะ ด้วยระบบร้านชำพกพา

เรื่องย่อ

สารบัญ

บทที่ 1 - เฉินเหล่าลิ่ว

บทที่ 2 - ฆ่าคนมันผิดกฎหมาย แกไม่เคยเรียนหนังสือเหรอ?

บทที่ 3 - พ่อแกจะไล่แกไปอยู่กลางหุบเขาตอนหิมะตกหนักเนี่ยนะ?

บทที่ 4 - 'จิ่ง' จากทิวทัศน์งดงาม 'อัน' จากประเทศสงบร่มเย็น

บทที่ 5 - คราวหลังเวลาคุยกับฉันไม่ต้องพูดตรงขนาดนี้ก็ได้ ฉันก็ต้องการหน้าเหมือนกันนะ?

บทที่ 6 - คนป่า?

บทที่ 7 - ไหนบอกว่าชาวบ้านใสซื่อบริสุทธิ์ไงล่ะ?

บทที่ 8 - หยานที่แปลว่าสีสัน ซีที่แปลว่าแสงอรุณ

บทที่ 9 - คนอย่างเธอนี่ทำไมถึงทำคุณบูชาโทษล่ะ?

บทที่ 10 - ฉันรู้ว่านายไม่ได้ชอบฉัน แต่นายก็ไม่ได้ชอบเมียยุวชนของนายเหมือนกันใช่ไหมล่ะ?

บทที่ 11 - เจ้าหก... เอาเป็นว่า แกขอลาออกเองดีไหม?

บทที่ 12 - เธอจะมาเป็นเมียฉัน... แล้วฉันจำเป็นต้องตกลงด้วยเหรอ?

บทที่ 13 - เธอ... เปลี่ยนวิธีตอบแทนฉันเป็นวิธีอื่นแทนได้ไหม?

บทที่ 14 - หมาในหมู่บ้านจะไปชอบนายได้ยังไง? นายแม่งทำตัวหมาเกิ๊น

บทที่ 15 - เมียแกน่ะ... เฮ้อ ไม่พูด ไม่พูดดีกว่า

บทที่ 16 - ปู่จ๋า อย่าตีเลย อย่าตีผมเลย

บทที่ 17 - นี่เฉินต้าหลง แกยังคิดจะเอาเปรียบของหลวงอยู่อีกเหรอ

บทที่ 18 - เรื่องของคนมีความรู้ ฉันไม่เข้าใจ... พวกแกก็ไม่เข้าใจเหมือนกันใช่ไหมล่ะ?

บทที่ 19 - เจ้าหก แกคิดอะไรของแกอยู่เนี่ย?

บทที่ 20 - ถ้าอยากผูกคอตาย ไปผูกที่บ้านเฉินเจี้ยนปิงได้ไหม?

บทที่ 21 - ไฟลุกโชน เผาร้อยสำเร็จร้อย

บทที่ 22 - พี่หก ผมน้องพี่ไง เฉินเจี้ยนล่างไง

บทที่ 23 - เฉินจิ่งอัน เปิดประตู

บทที่ 24 - ใครๆ ก็บอกว่าความรักคือการเสียสละ ไม่ใช่การครอบครอง

บทที่ 25 - แต่งงานยุคนี้ ตัวฉันไม่ต้องไปปรากฏตัวด้วยเหรอ?

บทที่ 26 - ของวิเศษแก้หนาว, โต๊ะผิงไฟ

บทที่ 27 - เธอเองก็ใช้หิมะเหมือนกันเหรอ?

บทที่ 28 - ฉันโตมาด้วยข้าวร้อยบ้าน ฟ้าดินเป็นคนเลี้ยงดู

บทที่ 29 - เฉินจิ่งอัน คุณช่วย... ช่วยเชื่อใจฉันอีกสักครั้งได้ไหม?

บทที่ 30 - ดวงคนโสด ดวงคนโสดสินะ

บทที่ 31 - นายคิดว่า... ตอนนี้เขามีอารมณ์จะแต่งงานไหมล่ะ?

บทที่ 32 - นายเป็นยมทูตขาวดำหรือไง? คนในหมู่บ้านเราตายยังไม่พอ เลยมาหาฉันใช่ไหม?

บทที่ 33 - เธอก็ไสหัวไปเหมือนกัน

บทที่ 34 - ถ้ารั่วเสวี่ยตาย พวกนายทุกคนต้องรับผิดชอบ

บทที่ 35 - ทำไมเธอถึงชื่อจางรั่วเสวี่ย?

บทที่ 36 - ดวงเธอไม่ดี ดวงฉันก็ไม่ได้ดีไปกว่ากันหรอก

บทที่ 37 - จุ๊ๆ นี่กะจะสูบกิมย้งจนหัวล้านเลยใช่มั้ยเนี่ย?

บทที่ 38 - ตอนนี้ฉันหาเงิน... ค่อนข้างง่ายน่ะ

บทที่ 39 - เหล่าลิ่ว นายลองเอามือทาบอกแล้วพูดสิ

บทที่ 40 - พี่หก... ฉันโชคดีจริงๆ

บทที่ 41 - กฎของร้านชำ

บทที่ 42 - พี่หก... คุณเก่งเกินไปแล้ว

บทที่ 43 - ถ้าเรื่องแค่นี้พวกเขายังจัดการไม่ได้ แล้วจะไปทำอะไรกิน

บทที่ 44 - ลมส่งไฟโหม เตาได้ของดี ทุกปีสงบร่มเย็น

บทที่ 45 - ลงมือทำเองทุกเรื่อง จะเหนื่อยตายเอานะ

บทที่ 46 - ได้เงินแล้ว

บทที่ 47 - เลขาฯ ไม่จำเป็นต้องเป็นกรรมการหมู่บ้านถึงจะมีอนาคตหรอกนะ

บทที่ 48 - คฤหาสน์หนิวลู่

บทที่ 49 - ได้เลี้ยงม้าจูงหมาให้คุณ ถือเป็นวาสนาของผมแล้วครับ

บทที่ 50 - พี่ครับ ม้าของพี่นี่มันม้าอะไรกัน? แล้วม้าของพวกเรามันม้าอะไร? มันจะไปเหมือนกันได้ไง

บทที่ 51 - ก็เจียงหว่านชิงคนนั้นไง

บทที่ 52 - เฉินจิ่งอัน ใครอนุญาตให้คุณทำเรื่องหย่าให้ฉัน

บทที่ 53 - เราไม่ได้เข้าใจผิดกัน แต่เราก็ไม่ได้มีความรู้สึกให้กันด้วย

บทที่ 54 - แล้วถ้าหยานซีกลับมาล่ะ ฉันจะทำยังไง?

บทที่ 55 - เฉินจิ่งอัน ฉันทนคุณมานานแล้วนะ

บทที่ 56 - ต่อไปนี้คุณอย่าไล่ฉันไปไหนอีกได้ไหม ให้ถือว่าฉันเป็นเมียของคุณจริงๆ

บทที่ 57 - ฉันไม่ใช่พระอิฐพระปูนนะ จะได้มานั่งนิ่งไม่รู้สึกรู้สาอะไร

บทที่ 58 - ตอนที่พวกคุณแต่งงานกัน ใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันไม่ค่อยดีเหรอ?

บทที่ 59 - เธอก็รู้นี่ ลูกผู้ชายอย่างเรา ก็ต้องมีวันที่ร่างกายไม่ค่อยพร้อมบ้างแหละ

บทที่ 60 - ถ้าเขาได้เรียนมหา'ลัย พวกเราก็คงหมดสิทธิ์แล้วล่ะ

บทที่ 61 - นายรู้ไหมว่าหน้าที่สำคัญที่สุดของการเป็นเลขาธิการหมู่บ้านคืออะไร?

บทที่ 62 - เลขาฯ พวกเราจะกอบโกยกันอีกสักรอบดีไหม?

บทที่ 63 - คุณใส่ร้ายฉัน คุณจะไม่มีอะไรพูดกับฉันหน่อยเหรอ?

บทที่ 64 - ฉันไม่ยอมรับหรอกนะ คุณก็เดาเอาเองละกัน

บทที่ 65 - เคยมีคุณลุงแปลกหน้ามาเข้าใกล้เธอ แถมยังทำดีกับเธอมากๆ บ้างไหมล่ะ?

บทที่ 66 - เดี๋ยวนะ... ฉันก็คือชาวบ้านคนนั้นงั้นเหรอ?

บทที่ 67 - หมู่บ้านควรจะจัดที่พักให้เธอสิ เธอมาพักบ้านฉันมันดูได้ที่ไหน?

บทที่ 68 - หญิงแกร่งแห่งยุคเลยนะเนี่ย

บทที่ 69 - พี่เขยเธอเป็นคนดีมากนะ ไม่มีทางเป็นคนแบบนั้นเด็ดขาด

บทที่ 70 - เจียงหว่านอี้ เธอคิดจะทำอะไรกันแน่

บทที่ 71 - พี่คะ พี่เลอะเลือนไปแล้วป้ะเนี่ย!

บทที่ 72 - นายเคยเล่นประทัดไหม? ความแรงของประทัดมันแปรผันตามขนาดเว้ย รู้ป้ะเนี่ย?

บทที่ 74 - พวกเขาก็ไม่ได้มีเรืออะไรมากมาย คงไม่ว่ายน้ำข้ามมาตีพวกเราหรอกมั้ง?

บทที่ 75 - อาล่าง เชลยของนายกำลังอู้งานอยู่นะ

บทที่ 76 - ถ้านายชิงหนีไปก่อน ขอให้โคตรเหง้าศักราชนายตายห่ากันหมด

บทที่ 77 - พวกเราหลอกคนอื่นได้ แต่หลอกตัวเองได้ด้วยเหรอ?

บทที่ 78 - ช่วยด้วย มีเสือบนเขากำลังกินคน!