เรือนสี่ประสาน: ตาแก่รับซื้อของเก่า

เรือนสี่ประสาน: ตาแก่รับซื้อของเก่า
[บ้านพักสี่ประสาน + ระบบ + ชีวิตประจำวัน + การเปลี่ยนแปลงของเนื้อเรื่อง]
โจวเจี้ยนจวินทะลุมิติมายังโลกของนิยายเรื่องบ้านพักสี่ประสาน และพบว่าการมาถึงของเขาได้เปลี่ยนแปลงจุดดำเนินเรื่องบางส่วนไป โลกใบนี้ช่างยอดเยี่ยม ไม่เพียงแต่เขามีบ้านเป็นของตัวเอง แต่เขายังมีภรรยาที่งดงามและลูกสาวที่น่ารักอีกด้วย เขายังครอบครองระบบสังหารฉับพลันราคา 1 เซนต์ ขาดแคลนอาหารและเครื่องดื่มงั้นหรือ? ไม่ใช่ปัญหาเลย โจวเจี้ยนจวินประกาศชัดว่าเขาเพียงต้องการใช้ชีวิตอย่างมีความสุขกับภรรยาและลูกสาว ดังนั้นอย่าได้มีใครมารบกวนเขา มิเช่นนั้นจะต้องรับผลที่ตามมา อย่าลืมคำเตือนของเขาไปเสียล่ะ
บทที่ 2: เริ่มต้นใหม่กับระบบรีไซเคิล
[ไร้เรื่องนางเอกวุ่นวาย + ทุกคนต่างรู้ดีว่าไม่มีใครเป็นนักบุญ + ชีวิตที่ผ่อนคลาย]
หลี่สือเจิน ชื่อที่ฟังดูคล้ายกับหมอผู้ยิ่งใหญ่ แต่ตัวเขากลับเป็นเพียงคนรุ่นยุค 80 ที่ใช้ชีวิตอย่างเสเพลและไม่เอาถ่าน หลังจากผ่านร้อนผ่านหนาวมาจนมองโลกทะลุปรุโปร่ง เขากลายมาเป็นคนเก็บขยะที่คอยตระเวนหาเก็บของเก่า
เขานึกเปลี่ยนใจและช่วยชีวิตเด็กชายคนหนึ่งที่ควรจะต้องเดินทางข้ามเวลา แต่กลายเป็นว่าเขาเองนั่นแหละที่ทะลุมิติมาเสียเอง
ช่างมันเถอะ ชีวิตที่แล้วเขาไม่มีครอบครัว พ่อแม่ก็ไม่ได้ว่าอะไร แค่เรายากจนและมีลูกหลายคนเท่านั้นเอง
แต่ทำไมต้องมาโผล่ที่ปี 1960 ด้วยล่ะ? หรือว่าที่นี่จะเป็นบ้านพักสี่ประสานแห่งความรักกันแน่?
ความสามารถลึกลับที่เจ้าของร่างฝึกฝนมานั้น ตัวเขาเองยังไม่สามารถใช้งานได้ มันทำได้เพียงเข้าไปอยู่ในร่างของชายชราเท่านั้น
แม้ว่าจะได้รับระบบรีไซเคิลมา แต่มันก็ไม่สามารถพกติดตัวไปได้ มันจะต้องถูกติดตั้งไว้กับผู้ถือครองระบบ
หลี่สือเจินซึ่งในตอนแรกค่อนข้างหมดหวัง กลับพบว่าระบบนี้มีประโยชน์อย่างน่าเหลือเชื่อ
ในเมื่อมาถึงที่นี่แล้ว ก็ขอใช้ชีวิตให้ดีที่สุดก็แล้วกัน