บันทึกวัฏสงสารข้ามภพ

บันทึกวัฏสงสารข้ามภพ เย่อวิ๋นทะลุมิติมาแล้ว แต่ดันกลายเป็นเด็กผู้หญิง! เปิดฉากมาพร้อม [ครรภ์เต๋าแต่กำเนิด] แถมยังสวยสะท้านระดับจักรพรรดินี แต่ดีใจได้ไม่ทันพ้นสามนาที ก็โดนคนจับไปเป็นเตาหลอมมนุษย์ซะงั้น! จบเห่ในวัยเพียงสิบห้าปี จังหวะที่เย่อวิ๋นกำลังปลงตกและคิดว่าตัวเองคงทำลายสถิติ 'ผู้ทะลุมิติที่ตายไวที่สุดในประวัติศาสตร์' ไปแล้ว นิ้วทองคำของเธอก็... ออนไลน์ทันเวลา! [ติ๊ง! ระบบบันทึกวัฏสงสารข้ามภพภูมิเปิดใช้งาน!] [กำลังเคลียร์บัญชีชีวิตในชาติที่ 1...] [ได้รับตราประทับเกิดใหม่: ครรภ์เต๋าแต่กำเนิด] [ได้รับพอยต์เกิดใหม่: 8,000 แต้ม] เย่อวิ๋นมองดู [ครรภ์เต๋าแต่กำเนิด] ในร้านค้าที่ตั้งราคาไว้ปาไป 10,000 แต้ม... เธอถึงกับจมสู่วังวนแห่งความเงียบงัน [เริ่มการเกิดใหม่!] ชาติที่สอง เย่อวิ๋นเกิดมาเป็นถึงองค์หญิงแห่งมหาราชวงศ์ พร้อมกับเรือนร่างที่เปี่ยมไปด้วยเสน่ห์ยั่วยวนระดับทำลายล้างมาแต่กำเนิด พับผ่าสิ! นี่มันสเตตัสเตาหลอมมนุษย์เกรดพรีเมียมอีกแล้วไม่ใช่รึไง! แต่ทันใดนั้น เย่อวิ๋นก็เบิกเนตรบรรลุธรรม! เดี๋ยวนะ... นี่เราใช้ระบบเกิดใหม่เพื่อสุ่มกาชาหาพรสวรรค์ระดับท็อปได้งั้นดิ? ถ้าฉันตายเกิดใหม่สักหมื่นชาติ แล้วเอาสุดยอดกายาเทพนับไม่ถ้วนมายัดรวมกันในร่างเดียว แบบนี้ต่อให้เป็นจักรพรรดิสวรรค์หรือกฎเกณฑ์ฟ้าดิน ก็ต้องคุกเข่าซูฮกแล้วร้องเพลงยอมศิโรราบให้ฉันไม่ใช่หรือไง! แต่ฝันหวานได้ไม่นาน เย่อวิ๋นก็ต้องหน้าตายอีกรอบ เธอแค่อยากจะบำเพ็ญเพียรเงียบๆ เป็นเซียนสงบๆ แต่ทำไมทุกคนถึงต้องทำเหมือนเธอเป็น 'แสงจันทร์สีขาว' รักแรกในดวงใจของพวกเขาด้วยเนี่ย? จักรพรรดิเซียนผู้เย่อหยิ่งเย็นชา ถึงกับตรอมใจจนผมหงอกขาวโพลนในชั่วข้ามคืนก็เพื่อเธอ... จอมมารผู้โหดเหี้ยมไร้ปรานี สังหารล้างบางสิ่งมีชีวิตนับไม่ถ้วนก็เพื่อเธอ... ผู้นำวิถีธรรมอันเที่ยงแท้ ถึงขั้นชี้กระบี่ด่าทอสวรรค์ก็เพื่อเธอ... พวกเขาทุกคนล้วนตึกทักไปเองว่า ที่ฉันยอมเวียนว่ายตายเกิดตกลงสู่วัฏสงสารซ้ำแล้วซ้ำเล่า ก็เพื่อลงมาพบกับพวกเขาในโลกมนุษย์ พวกเขาล้วนมโนว่าตัวเองคือ 'รักแท้แห่งโชคชะตา' ของฉัน เมื่อมองดูเหล่าบิ๊กบอสจากทุกภพภูมิที่กำลังเปิดศึกปะทะเดือดเพื่อแย่งชิงตัวเธอ เย่อวิ๋นก็ได้แต่เผยรอยยิ้มจางๆ อย่างจนใจ เอาจริงๆ นะ... พวกเอ็งมโนกันไปไกลแล้ว! ที่ฉันยอมฟันฝ่าความยากลำบากและบททดสอบนับไม่ถ้วนเนี่ย ไม่ได้เพื่อลงมาตามหาพวกเอ็งในโลกมนุษย์หรอกนะ แต่เพื่อตามหา "รากเหง้า" ของตัวเองในชาติหน้าต่างหากโว้ย! (ก็คนมันอยากกลับไปเป็นผู้ชายโว้ยยย!)

ยอดวิว

125

จำนวนตอน

130

สถานะ

ยังไม่จบ

อ่านตอนแรก

เรื่องย่อ

บันทึกวัฏสงสารข้ามภพ
เย่อวิ๋นทะลุมิติมาแล้ว
แต่ดันกลายเป็นเด็กผู้หญิง!
เปิดฉากมาพร้อม [ครรภ์เต๋าแต่กำเนิด] แถมยังสวยสะท้านระดับจักรพรรดินี แต่ดีใจได้ไม่ทันพ้นสามนาที ก็โดนคนจับไปเป็นเตาหลอมมนุษย์ซะงั้น!
จบเห่ในวัยเพียงสิบห้าปี
จังหวะที่เย่อวิ๋นกำลังปลงตกและคิดว่าตัวเองคงทำลายสถิติ 'ผู้ทะลุมิติที่ตายไวที่สุดในประวัติศาสตร์' ไปแล้ว นิ้วทองคำของเธอก็... ออนไลน์ทันเวลา!
[ติ๊ง! ระบบบันทึกวัฏสงสารข้ามภพภูมิเปิดใช้งาน!]
[กำลังเคลียร์บัญชีชีวิตในชาติที่ 1...]
[ได้รับตราประทับเกิดใหม่: ครรภ์เต๋าแต่กำเนิด]
[ได้รับพอยต์เกิดใหม่: 8,000 แต้ม]
เย่อวิ๋นมองดู [ครรภ์เต๋าแต่กำเนิด] ในร้านค้าที่ตั้งราคาไว้ปาไป 10,000 แต้ม...
เธอถึงกับจมสู่วังวนแห่งความเงียบงัน
[เริ่มการเกิดใหม่!]
ชาติที่สอง เย่อวิ๋นเกิดมาเป็นถึงองค์หญิงแห่งมหาราชวงศ์ พร้อมกับเรือนร่างที่เปี่ยมไปด้วยเสน่ห์ยั่วยวนระดับทำลายล้างมาแต่กำเนิด
พับผ่าสิ! นี่มันสเตตัสเตาหลอมมนุษย์เกรดพรีเมียมอีกแล้วไม่ใช่รึไง!
แต่ทันใดนั้น เย่อวิ๋นก็เบิกเนตรบรรลุธรรม!
เดี๋ยวนะ... นี่เราใช้ระบบเกิดใหม่เพื่อสุ่มกาชาหาพรสวรรค์ระดับท็อปได้งั้นดิ?
ถ้าฉันตายเกิดใหม่สักหมื่นชาติ แล้วเอาสุดยอดกายาเทพนับไม่ถ้วนมายัดรวมกันในร่างเดียว แบบนี้ต่อให้เป็นจักรพรรดิสวรรค์หรือกฎเกณฑ์ฟ้าดิน ก็ต้องคุกเข่าซูฮกแล้วร้องเพลงยอมศิโรราบให้ฉันไม่ใช่หรือไง!
แต่ฝันหวานได้ไม่นาน เย่อวิ๋นก็ต้องหน้าตายอีกรอบ
เธอแค่อยากจะบำเพ็ญเพียรเงียบๆ เป็นเซียนสงบๆ แต่ทำไมทุกคนถึงต้องทำเหมือนเธอเป็น 'แสงจันทร์สีขาว' รักแรกในดวงใจของพวกเขาด้วยเนี่ย?
จักรพรรดิเซียนผู้เย่อหยิ่งเย็นชา ถึงกับตรอมใจจนผมหงอกขาวโพลนในชั่วข้ามคืนก็เพื่อเธอ...
จอมมารผู้โหดเหี้ยมไร้ปรานี สังหารล้างบางสิ่งมีชีวิตนับไม่ถ้วนก็เพื่อเธอ...
ผู้นำวิถีธรรมอันเที่ยงแท้ ถึงขั้นชี้กระบี่ด่าทอสวรรค์ก็เพื่อเธอ...
พวกเขาทุกคนล้วนตึกทักไปเองว่า ที่ฉันยอมเวียนว่ายตายเกิดตกลงสู่วัฏสงสารซ้ำแล้วซ้ำเล่า ก็เพื่อลงมาพบกับพวกเขาในโลกมนุษย์
พวกเขาล้วนมโนว่าตัวเองคือ 'รักแท้แห่งโชคชะตา' ของฉัน
เมื่อมองดูเหล่าบิ๊กบอสจากทุกภพภูมิที่กำลังเปิดศึกปะทะเดือดเพื่อแย่งชิงตัวเธอ เย่อวิ๋นก็ได้แต่เผยรอยยิ้มจางๆ อย่างจนใจ
เอาจริงๆ นะ...
พวกเอ็งมโนกันไปไกลแล้ว!
ที่ฉันยอมฟันฝ่าความยากลำบากและบททดสอบนับไม่ถ้วนเนี่ย ไม่ได้เพื่อลงมาตามหาพวกเอ็งในโลกมนุษย์หรอกนะ
แต่เพื่อตามหา "รากเหง้า" ของตัวเองในชาติหน้าต่างหากโว้ย!
(ก็คนมันอยากกลับไปเป็นผู้ชายโว้ยยย!)

นิยายแปลไทย นิยายแฟนตาซี

สารบัญ

บันทึกวัฏสงสารข้ามภพ

เรื่องย่อ

สารบัญ

บทที่ 1 【ชาติภพแรก】 ถือกำเนิดพร้อมชะตาจักรพรรดิ แต่กลับกลายเป็นเตาหลอมมนุษย์!

บทที่ 2 【ชาติภพที่สอง】 เริ่มต้นมาก็เป็นเตาหลอมอีกแล้ว!

บทที่ 3 【ชาติภพที่สอง】 กายานี้ออกจะไม่ค่อยปกติสักหน่อย!

บทที่ 4 【ชาติภพที่สอง】 แปดปีผ่านไป องค์หญิงน้อยโตขึ้นแล้ว!

บทที่ 5 【ชาติภพที่สอง】 เพราะฉันพอใจจะทำ!

บทที่ 6 【ชาติภพที่สอง】 นาง... นางคิดไม่ซื่อ!

บทที่ 7 【ชาติภพที่สอง】 ผู้หญิงคนนี้เป็นอะไรของเธอเนี่ย!

บทที่ 8 【ชาติภพที่สอง】 หมอนี่เป็นอะไรของเขา? ทำไมเอาแต่จ้องฉันอยู่ได้?

บทที่ 9 【ชาติภพที่สอง】 บังอาจนัก! องค์รัชทายาทกำลังตรัสถามเจ้าอยู่นะ!

บทที่ 10 【ชาติภพที่สอง】 เสด็จพี่ อย่าลดตัวไปเถียงกับสุนัขเลยเพคะ!

บทที่ 11 【ชาติภพที่สอง】 แผนลวงโลกอันน่าตกตะลึง!

บทที่ 12 【ชาติภพที่สอง】 นามแห่งจักรพรรดิมนุษย์

บทที่ 13 【ชาติภพที่สอง】 ผมของเจ้า... ยุ่งหมดแล้ว

บทที่ 14 【ชาติภพที่สอง】 แกเป็นตัวอะไรกันแน่?!

บทที่ 15 【ชาติภพที่สอง】 อวิ๋นซี รอข้าด้วย

บทที่ 16 【ชาติภพที่สอง】 กราบอาจารย์งั้นหรือ? ไม่สิ นี่มันเอาตัวเองไปส่งถึงที่ต่างหาก!

บทที่ 17 【ชาติภพที่สาม】 ช่างเถอะ การได้พบพานถือเป็นวาสนา

บทที่ 18 【ชาติภพที่สาม】 อาจารย์เก็บตกมาได้อีกคน ศิษย์น้องผู้สมบูรณ์แบบ

บทที่ 19 【ชาติภพที่สาม】 ศิษย์พี่บอกว่าอย่ามัวแต่อืดอาด!

บทที่ 20 【ชาติภพที่สาม】: กล้ามาจีบศิษย์พี่ของข้างั้นรึ? ศิษย์พี่ท่านนี้ ท่านช่างกล้าหาญยิ่งนัก!

บทที่ 21 【ชาติภพที่สาม】: ศิษย์พี่ แค่ทำให้โลกตะลึงก็พอ ส่วนงานสกปรกปล่อยให้ข้าจัดการเอง

บทที่ 22 【ชาติภพที่สาม】 กระบี่เดียวสะท้านฟ้าดิน!

บทที่ 23: 【ชาติภพที่สาม】 ช่างเป็น 'แล้วแต่โชคชะตา' ที่ดีเสียจริง!

บทที่ 24 【ชาติภพที่สาม】 ภรรยาเรียกข้ากลับไปกินข้าวบ้านแล้ว

บทที่ 25 【ชาติภพที่สาม】 พันธสัญญาสิบปี กล้าเดิมพันหรือไม่?

บทที่ 26 【ชาติภพที่สาม】 อย่าทำแบบนี้สิ ฉันกลัวนะ

บทที่ 27 【ชาติภพที่สาม】: มรรคาของฉัน คือสิ่งใดกันแน่?

บทที่ 28 【ชาติภพที่สาม】 สมรภูมิรัก! การปะทะกันระดับสูงสุดระหว่างศิษย์น้องและสตรีศักดิ์สิทธิ์!

บทที่ 29 【ชาติภพที่สาม】 วิชาชาเขียวขั้นสุดยอด! พวกนายเถียงกันไปเถอะ ฉันขอโดดลงไปก่อนล่ะ!

บทที่ 30 【ชาติภพที่สาม】: กระบี่เซียนลั่วเสวี่ย (หิมะร่วงหล่น) กับเศษเสี้ยววิญญาณที่หลงเหลือ

บทที่ 31 【ชาติภพที่สาม】 สมบัติล้ำค่าปรากฏ บุตรแห่งพุทธะ บุตรแห่งมาร และองค์รัชทายาท ปรากฏตัวพร้อมหน้า!

บทที่ 32 【ชาติภพที่สาม】 ทุกคนตกตะลึง! ศิษย์พี่ใหญ่ในตำนานสะกดข่มทั่วทั้งลานประลองด้วยตัวคนเดียว!

บทที่ 33 【ชาติภพที่สาม】 ข้ามีกระบี่เล่มหนึ่ง ขอถามพระพุทธองค์ ท่านเมตตาหรือไม่?

บทที่ 34 【ชาติภพที่สี่】 เริ่มต้นที่หุบเขาเทพโอสถ ท่านบรรพชนก็เป็นคนมีรสนิยมเหมือนกันนะเนี่ย

บทที่ 35 【ชาติภพที่สี่】 หัวใจมรรคา ก็เป็นสิ่งที่พอแตกบ่อยๆ เดี๋ยวก็ชินไปเองแหละ

บทที่ 36 【ชาติภพที่สี่】 คู่หมั้นอัจฉริยะมาขอถอนหมั้น แต่ดันมาตกหลุมรักซะเองในวินาทีต่อมา!

บทที่ 37 【ชาติภพที่สี่】 เว่ยหยานลุกลี้ลุกลน! สตรีคู่ใจบุกมาคิดบัญชีถึงที่

บทที่ 38 【ชาติภพที่สี่】 ภรรยาหลวงเยือน! ปาหนังสือหย่าใส่หน้าข้าเนี่ยนะ?

บทที่ 39: 【ชาติภพที่สี่】 เพลิงอสุราเก้าปรโลก

บทที่ 40: 【ชาติภพที่สี่】 หัวใจมรรคาของอัจฉริยะจากทั่วทุกสารทิศแตกสลาย!

บทที่ 41 【ชาติภพที่สี่】 ฟ้าดินคือเตาหลอม สรรพสิ่งคือสมุนไพร!

บทที่ 42 【ชาติภพที่สี่】 กับดักสังหาร? ท่านบรรพชน: เดี๋ยวข้าจะทำให้ดูว่าเส้นสายที่แท้จริงมันเป็นยังไง!

บทที่ 43: 【ชาติภพที่สี่】 ของขวัญอำลา การเดินทางครั้งแรกสู่โลกมนุษย์

บทที่ 44 【ชาติภพที่สี่】 การดวลโอสถแห่งศาลาเทียนเป่า โอสถเม็ดเดียวสะเทือนทั้งเมือง

บทที่ 45 【ชาติภพที่สี่】 เปลวเพลิงสีดำที่ปลายนิ้ว เผาผลาญอสูรนับหมื่นเป็นเถ้าถ่าน!

บทที่ 46: 【ชาติภพที่สี่】 โอสถพิษ?

บทที่ 47 【ชาติภพที่สี่】 ข้อกล่าวหาสำเร็จรูป ไม่จำเป็นต้องมีข้ออ้าง!

บทที่ 48 【ชาติภพที่สี่】 สามวีรบุรุษรุมลิโป้งั้นรึ? บรรพชนผู้นี้มีโอสถถมเถไป ถามหน่อยเถอะว่ากลัวไหมล่ะ!

บทที่ 49: 【ชาติภพที่สี่】 โอสถรึ? ข้ากินแทนข้าวโว้ย! วันนี้ต้องมีคนตาย!

บทที่ 50 【ชาติภพที่สี่】 เทียนจี้จุติ แผนที่เฉียนคุนผนึกฟ้าดิน!

บทที่ 51 【ชาติภพที่สี่】 วิถีธรรมคืออะไร? ทั้งหมดก็เพื่อแย่งชิงนางไปเป็นเตาหลอมคู่กาย!

บทที่ 52 【ชาติภพที่สี่】 ข้าผู้เป็นบรรพชน จะขอเบิกทางให้แก่ลูกหลานของข้าเอง!

บทที่ 53 【ชาติภพที่สี่】 ฟ้าดินร่วมร่ำไห้! ขอน้อมส่งท่านบรรพชนตานเสวียน!

บทที่ 54 【ชาติภพที่สี่】 หมายจับจากมหานักบุญ!

บทที่ 55: 【ชาติภพที่สี่】 อายุขัยสามปี!

บทที่ 56 【ชาติภพที่สี่】: ขอโทษที แรงดึงดูดของการได้เป็นศิษย์สายตรงของมหานักบุญมันช่างยั่วยวนเกินไปจริงๆ!

บทที่ 57 【ชาติภพที่สี่】 ค่ายกลสงครามเพลิงโอสถ เลือดสาดกระเซ็นย้อมถนนสายยาว!

บทที่ 58: 【ชาติภพที่สี่】 ความหวังสุดท้าย! บุกเขตหวงห้าม ตามหาน้ำพุศักดิ์สิทธิ์!

บทที่ 59 【ชาติภพที่สี่】 เลือดของท่านบรรพชนจะต้องไม่หลั่งรินสูญเปล่า!

บทที่ 60 【ชาติภพที่สี่】 ชุดขาว ผมขาว ก้าวเดินอย่างโดดเดี่ยว

บทที่ 61: 【ชาติภพที่สี่】 เทพโอสถคุกเพลิง บทเพลงส่งท้าย

บทที่ 62 【ชาติภพที่ห้า】: การทุ่มสุดตัวก็ถือเป็นความชาญฉลาดอย่างหนึ่ง!

บทที่ 63 【ชาติภพที่ห้า】 ทารกที่แข็งแกร่งที่สุดในประวัติศาสตร์ จุดสูงสุดตั้งแต่แรกเกิด!

บทที่ 64: 【ชาติภพที่ห้า】 จะช่วยหรือไม่ช่วย?

บทที่ 65: 【ชาติภพที่ห้า】 สายตามรณะจากโลลิ

บทที่ 66: 【ชาติภพที่ห้า】 ทะเลมารไร้ที่สิ้นสุด

บทที่ 67 【ชาติภพที่ห้า】 หนึ่งความคิดผลิบาน สรรพสิ่งล้วนผลิดอกออกใบ

บทที่ 68: 【ชาติภพที่ห้า】 แสวงหาความมั่งคั่งท่ามกลางอันตราย

บทที่ 69 【ชาติภพที่ห้า】: ข่าวกรองผิดพลาด น้องสาม ไอ้คนทรยศ!

บทที่ 70 【ชาติภพที่ห้า】: พวกเจ้าแค่ทนเห็นพี่ใหญ่ยังไม่ตายไม่ได้ใช่ไหม?

บทที่ 71: 【ชาติภพที่ห้า】 มาเยือนเหยาขวงเป็นครั้งแรก

บทที่ 72 【ชาติภพที่ห้า】 เขากลับตกหลุมรักกระบี่ของข้าตั้งแต่แรกเห็นงั้นรึ?

บทที่ 73: 【ชาติภพที่ห้า】 การชี้นำของเข็มทิศทองสัมฤทธิ์

บทที่ 74 【ชาติภพที่ห้า】 หน้าตาดีงั้นรึ? ข้าจะให้โอกาสเจ้ายอมจำนนต่อข้า!

บทที่ 75 【ชาติภพที่ห้า】 ท่านปู่ของข้าคือนักบุญ!

บทที่ 76 【ชาติภพที่ห้า】 การหลบหนี

บทที่ 77 【ชาติภพที่ห้า】: หลานสาวของข้ายังไม่ตาย!