โต้วหลัว เมื่อไดอารี่ของผมทำปี๋ปี่ตงสติแตก

โต้วหลัว เมื่อไดอารี่ของผมทำปี๋ปี่ตงสติแตก จ้าวหลิงทะลุมิติมายังโลกโต้วหลัวและปลุก "ระบบแข็งแกร่งขึ้นด้วยการเขียนไดอารี่" ให้ตื่นขึ้น ตราบใดที่เขาขยันจดบันทึก เขาก็จะได้รับรางวัลอย่างงาม แต่ใครจะไปคาดคิดว่า เหล่าเทพธิดาแห่งโลกโต้วหลัวจะพากันได้รับ "สำเนาไดอารี่" ที่มาพร้อมกับระบบเสียงอ่านในตัวกันทีละคนสองคน อาอิ๋น: อะไรนะ? ข้าต้องสังเวยตัวเองให้กับมนุษย์จริงๆ งั้นหรือ? ถ้าอย่างนั้นเขา... ก็ควรจะเป็นสามีและพ่อที่ดีสิใช่มั้ย? ว่าไงนะ? เขาจะเอาแต่เมาหยำเปไปวันๆ? แถมยังปล่อยให้ลูกต้องมาคอยดูแลเนี่ยนะ? คนแบบนี้ยังมีค่าพอที่จะเป็นพ่อคนอีกงั้นหรือ? ปี่ปี๋ตง: ไร้สาระสิ้นดี! ข้าจะไปตกหลุมรักคนที่เอาแต่พร่ำบอกว่า 'ไม่มีวิญญาณยุทธ์ที่ขยะ มีแต่วิญญาจารย์ที่ขยะ' ได้ยังไงกัน? หลิ่วเอ้อร์หลง: ข้าเนี่ยนะจะไปรักลูกพี่ลูกน้องของตัวเอง? ข้าเสียสติไปแล้วหรือโดนลาเตะหัวมากันแน่? ถ้าข้าต้องไปหลงรักเขา ข้ายอมควักลูกตาตัวเองทิ้งเสียยังจะดีกว่า เสียวอู่: พี่น้องทั้งสามต้องมาสังเวยพร้อมกันงั้นเหรอ? เป็นไปไม่ได้! ไม่มีทางเป็นไปได้เด็ดขาด! ข้าจะโง่เขลาถึงขนาดสังเวยตัวเองให้มนุษย์ แถมยังเป็นต้นเหตุให้น้องชายทั้งสองต้องมาถูกสังเวยตามไปด้วยได้ยังไงกัน? เหลวไหล ไร้สาระที่สุด... ในขณะที่จ้าวหลิงกำลังง่วนอยู่กับการจดไดอารี่ของเขาในทุกๆ วัน จู่ๆ วันหนึ่งเขาก็พบว่าเหล่าเทพธิดาทั้งหลายพากันเสียสติไปเสียแล้ว...

ยอดวิว

712

จำนวนตอน

300

สถานะ

ยังไม่จบ

อ่านตอนแรก

เรื่องย่อ

โต้วหลัว เมื่อไดอารี่ของผมทำปี๋ปี่ตงสติแตก
จ้าวหลิงทะลุมิติมายังโลกโต้วหลัวและปลุก "ระบบแข็งแกร่งขึ้นด้วยการเขียนไดอารี่" ให้ตื่นขึ้น ตราบใดที่เขาขยันจดบันทึก เขาก็จะได้รับรางวัลอย่างงาม
แต่ใครจะไปคาดคิดว่า เหล่าเทพธิดาแห่งโลกโต้วหลัวจะพากันได้รับ "สำเนาไดอารี่" ที่มาพร้อมกับระบบเสียงอ่านในตัวกันทีละคนสองคน
อาอิ๋น: อะไรนะ? ข้าต้องสังเวยตัวเองให้กับมนุษย์จริงๆ งั้นหรือ? ถ้าอย่างนั้นเขา... ก็ควรจะเป็นสามีและพ่อที่ดีสิใช่มั้ย? ว่าไงนะ? เขาจะเอาแต่เมาหยำเปไปวันๆ? แถมยังปล่อยให้ลูกต้องมาคอยดูแลเนี่ยนะ? คนแบบนี้ยังมีค่าพอที่จะเป็นพ่อคนอีกงั้นหรือ?
ปี่ปี๋ตง: ไร้สาระสิ้นดี! ข้าจะไปตกหลุมรักคนที่เอาแต่พร่ำบอกว่า 'ไม่มีวิญญาณยุทธ์ที่ขยะ มีแต่วิญญาจารย์ที่ขยะ' ได้ยังไงกัน?
หลิ่วเอ้อร์หลง: ข้าเนี่ยนะจะไปรักลูกพี่ลูกน้องของตัวเอง? ข้าเสียสติไปแล้วหรือโดนลาเตะหัวมากันแน่? ถ้าข้าต้องไปหลงรักเขา ข้ายอมควักลูกตาตัวเองทิ้งเสียยังจะดีกว่า
เสียวอู่: พี่น้องทั้งสามต้องมาสังเวยพร้อมกันงั้นเหรอ? เป็นไปไม่ได้! ไม่มีทางเป็นไปได้เด็ดขาด! ข้าจะโง่เขลาถึงขนาดสังเวยตัวเองให้มนุษย์ แถมยังเป็นต้นเหตุให้น้องชายทั้งสองต้องมาถูกสังเวยตามไปด้วยได้ยังไงกัน? เหลวไหล ไร้สาระที่สุด...
ในขณะที่จ้าวหลิงกำลังง่วนอยู่กับการจดไดอารี่ของเขาในทุกๆ วัน จู่ๆ วันหนึ่งเขาก็พบว่าเหล่าเทพธิดาทั้งหลายพากันเสียสติไปเสียแล้ว...

นิยายแปลไทย นิยายแฟนตาซี

สารบัญ

บทที่ 30 กายาศึกอนารยชนขั้นต้น

2026-05-11 04:33:49

บทที่ 31 นางหิวโหยจนกินไม่เลือกเลยหรืออย่างไร?

2026-05-18 19:21:38

โต้วหลัว เมื่อไดอารี่ของผมทำปี๋ปี่ตงสติแตก

เรื่องย่อ

สารบัญ

บทที่ 1 เขาคู่ควรจะเป็นพ่อคนหรือไม่?

บทที่ 2 ระบบ แกนี่ดีจริงๆ

บทที่ 3 ช่างน่าสงสารเสียจริง

บทที่ 4 ใครทนได้ แต่นางทนไม่ได้!

บทที่ 5 นางไม่ได้ตาบอด

บทที่ 6 รอข้าก่อน

บทที่ 7 ตราประทับผนึกวิญญาณ

บทที่ 8 อาอิ๋นเป็นฝ่ายเข้าหา

บทที่ 9 เผยธาตุแท้

บทที่ 10 เขาต้องการพิสูจน์ว่าตัวเองไม่ใช่คนไร้ค่า

บทที่ 11 เขาเปลี่ยนเป็นคนกล้าหาญปานนี้ตั้งแต่เมื่อใดกัน?

บทที่ 12 มีโรคก็ต้องรักษา

บทที่ 13 เขาคิดว่าตัวเองเป็นพระเอกหรืออย่างไร?

บทที่ 14 คนผู้นี้น่ารังเกียจเกินไปแล้ว

บทที่ 15 ปี่ปี่ตงสติแตก

บทที่ 16 สายตานี้น่าสะอิดสะเอียนยิ่งนัก

บทที่ 17 ถ่ายโอนความเสียหาย

บทที่ 18 ของกำนัลสุรา

บทที่ 19 สหายสุรา

บทที่ 20 คือวาสนา

บทที่ 21 หรือว่าเขาไม่คู่ควร?

บทที่ 22 อวี้เสี่ยวกังมาเพื่อทวงถามความผิดงั้นหรือ?

บทที่ 23 ทำอย่างไรถึงจะชนะใจโฉมงาม

บทที่ 24 เจ้าดูเข้าตาข้ามากกว่า

บทที่ 25 อะไรไปกระตุ้นแม่นางคนนี้กันนะ?

บทที่ 26 การแข่งขันลับๆ

บทที่ 27 รังแกกันเกินไปแล้ว

บทที่ 28 นี่เจ้าไปอยู่แถวชายทะเลมาหรืออย่างไร?

บทที่ 29 อวี้เสี่ยวกังผู้เดือดดาล

บทที่ 30 กายาศึกอนารยชนขั้นต้น

บทที่ 31 นางหิวโหยจนกินไม่เลือกเลยหรืออย่างไร?

บทที่ 32 เกิดอะไรขึ้นกับลูกสาวของข้า?

บทที่ 33 รางวัลแรก

บทที่ 34 ข้ายอมตายเสียดีกว่าจะยอมแพ้

บทที่ 35 คนแกล้งหลับ ปลุกอย่างไรก็ไม่ตื่น

บทที่ 36 นามพรหมยุทธ์ที่ตั้งขึ้นเอง

บทที่ 37 เครื่องมือทำเงิน

บทที่ 38 คุณหนูผู้นี้ไม่ใช่วิญญูชน

บทที่ 39 ระวังตัวให้ดี

บทที่ 40 การต่อสู้อันดุเดือด

บทที่ 41 หมาเลียในตำนาน

บทที่ 42 เรียนรู้ที่จะอดทน

บทที่ 43 ใส่ร้ายป้ายสีให้ผู้อื่นเสื่อมเสียชื่อเสียง

บทที่ 44 อย่าหวังว่าจะไล่ข้าไปได้

บทที่ 45 จ่ายยาให้ตรงโรค

บทที่ 46 ข้าเรียกใช้เจ้าไม่ได้แล้วงั้นหรือ?

บทที่ 47 สมองข้ามีปัญหาแน่ๆ

บทที่ 48 จมปลักอยู่ในห้วงเพ้อฝัน

บทที่ 49 เขาไม่ใช่คนชอบหาเรื่อง

บทที่ 50 ในที่สุดเขาก็แก้แค้นได้เสียที!

บทที่ 51 โหดร้ายถึงเพียงนี้?

บทที่ 52 เสือสองตัวอยู่ถ้ำเดียวกันไม่ได้

บทที่ 53 มุ่งหน้าลงใต้

บทที่ 54 เจ้าจะปล่อยให้เขาอดตายหรืออย่างไร?

บทที่ 55: น้องรอง เจ้าก่อเรื่องพอหรือยัง?

บทที่ 56 ห้ามถูกจับตัวกลับไปเด็ดขาด

บทที่ 57 ค้นหาทั่วทั้งเมือง

บทที่ 58 กำเริบเสิบสานถึงเพียงนี้

บทที่ 59 สัตว์ประหลาดพรรค์ไหนกัน?

บทที่ 60 นี่มันขี้โกงชัดๆ!

บทที่ 61 บังเอิญเกินไปหรือไม่?

บทที่ 62 มียาแก้เสียใจขายไหม?

บทที่ 63 พี่ใหญ่ของเจ้าให้มากเกินไป

บทที่ 64 รับปากข้าสักเรื่อง

บทที่ 65 เจ้าไม่ได้เสียสติไปแล้วหรอกหรือ?

บทที่ 66 เพื่อปกป้องตัวเอง

บทที่ 67 ข้าไม่อยากแย่งชิงคนรักของใคร

บทที่ 68 รอคอยจังหวะ

บทที่ 69 ข้าแทบจะอ้วกออกมาเป็นอาหารหมาอยู่แล้ว

บทที่ 70 ความซวยมักตกอยู่ที่คนอ่อนแอเสมอ

บทที่ 71 เจ้าจะขอโทษหรือไม่?

บทที่ 72 สองพี่น้องผู้แสนรันทด

บทที่ 73 หน้าหนาไม่เบาเลยนะ

บทที่ 74 จะให้ของขวัญเจ้า

บทที่ 75 สามีของข้าช่างเอาใจใส่

บทที่ 76 หายนะครั้งใหญ่

บทที่ 77 ทำไมคนสลบถึงไม่ใช่เจ้า?