- หน้าแรก
- ระบบสร้างสำนักคุ้มภัยขั้นเทพ
ระบบสร้างสำนักคุ้มภัยขั้นเทพ
ระบบสร้างสำนักคุ้มภัยขั้นเทพ ชีวิตประจำวันสุดฮาของสำนักคุ้มภัยแห่งหนึ่ง~ ซีซั่น 1 ของ "ซีรีส์เล่าเรื่องแบบไม่เน้นสาระ"! ไลท์โนเวลแนวกำลังภายในที่สนุกสุดเหวี่ยง! เจ้าของรางวัลชนะเลิศอันดับหนึ่งสาขา "ไลท์โนเวลเรื่องนี้สุดยอดไปเลย" ประจำหมู่บ้านสกุลหวัง อำเภอชิงหยาง! สื่อสิ่งพิมพ์ทางการเพียงฉบับเดียวของต้าเยี่ยนโมบาย! สนับสนุนชื่อเรื่องโดยคณะกรรมการความน่ารักตะมุตะมิ! ส่วน OVA ชื่อเดียวกันที่ว่านั่น... ไม่มีอยู่จริงหรอกนะ!!! ---
เรื่องย่อ
ชีวิตประจำวันสุดฮาของสำนักคุ้มภัยแห่งหนึ่ง~
ซีซั่น 1 ของ "ซีรีส์เล่าเรื่องแบบไม่เน้นสาระ"!
ไลท์โนเวลแนวกำลังภายในที่สนุกสุดเหวี่ยง!
เจ้าของรางวัลชนะเลิศอันดับหนึ่งสาขา "ไลท์โนเวลเรื่องนี้สุดยอดไปเลย" ประจำหมู่บ้านสกุลหวัง อำเภอชิงหยาง!
สื่อสิ่งพิมพ์ทางการเพียงฉบับเดียวของต้าเยี่ยนโมบาย! สนับสนุนชื่อเรื่องโดยคณะกรรมการความน่ารักตะมุตะมิ!
ส่วน OVA ชื่อเดียวกันที่ว่านั่น... ไม่มีอยู่จริงหรอกนะ!!!
---
สารบัญ
(271 ตอน)อัปเดตล่าสุดเมื่อ 2026-04-04 02:03:12
บทที่ 1 การต่างประเทศให้ถามผู้ใหญ่บ้าน
2026-03-15 20:47:34
บทที่ 2 ยินดีต้อนรับสู่ราชวงศ์ต้าเยี่ยน
2026-03-15 20:47:34
บทที่ 3 ดื่มสุราจอกนี้ให้หมดเถิดพี่ชาย
2026-03-15 20:47:34
บทที่ 4: จางเสี่ยวซี พี่ชายของข้า
2026-03-15 20:47:34
บทที่ 5 ความสุขสมที่ไม่อาจต้านทาน
2026-03-15 20:47:34
บทที่ 6: ข้ารีบ
2026-03-15 20:47:34
บทที่ 7: วรยุทธ์ของท่านช่างสูงส่งนัก หวังอู่ได้เปิดหูเปิดตาแล้ว
2026-03-15 20:47:34
บทที่ 8 ภารกิจและของรางวัล
2026-03-15 20:47:34
บทที่ 9: ข้าอยากเป็นผู้คุ้มกันภัย!
2026-03-15 20:47:34
บทที่ 10 ไม่ ข้าต้องการเป็นศิษย์ของท่าน
2026-03-15 20:47:34
บทที่ 60 อ๋อ ที่แท้พี่ชายก็แค่มาแอ๊บแบ๊วนี่เอง
2026-03-15 20:47:34
1.50 เหรียญบทที่ 11 เด็กหนุ่มผู้ใฝ่ฝันจะเป็นราชาโจร
2026-03-15 20:47:34
บทที่ 12 ฝ่ามือชิงเฟิง
2026-03-15 20:47:34
บทที่ 13 ภารกิจใหม่
2026-03-15 20:47:34
บทที่ 14 กำเนิดใบปลิวแจก
2026-03-15 20:47:34
บทที่ 15 ข้าคือเฉินชางเฟิง
2026-03-15 20:47:34
บทที่ 16 หมัดความเร็วแสง
2026-03-15 20:47:34
บทที่ 17 อย่าเพิ่งรีบช่วย ข้ายังต้องเก๊กหล่ออีกหน่อย
2026-03-15 20:47:34
บทที่ 18 ชักนำลมปราณ
2026-03-15 20:47:34
บทที่ 19 อาฮวาคลอดลูกสำเร็จได้ ความดีความชอบครึ่งหนึ่งเป็นของคุณ!
2026-03-15 20:47:34
บทที่ 20 ปฏิบัติการช่วยเหลือคุณชายฉี!
2026-03-15 20:47:34
บทที่ 21: นี่คือตำนานรักอันแสนซาบซึ้งใจ
2026-03-15 20:47:34
บทที่ 22 พี่อ้วนฉีผู้ใจสลาย
2026-03-15 20:47:34
บทที่ 23: นี่คือความลับที่ไม่อาจบอกใคร
2026-03-15 20:47:34
บทที่ 24: เข้าถึงจิตวิญญาณ เจ้าเข้าใจหรือไม่?
2026-03-15 20:47:34
บทที่ 25: อยากกินวอลนัตของข้าก็บอกมาตรงๆ
2026-03-15 20:47:34
บทที่ 26 เชิญซื้อเจ็ดสิบสองอิทธิฤทธิ์
2026-03-15 20:47:34
บทที่ 27 พวกเจ้าช่างตาต่ำนัก
2026-03-15 20:47:34
บทที่ 28: เช่นนั้นเจ้าก็ดื่มเป็นเพื่อนข้า
2026-03-15 20:47:34
บทที่ 29 พ่อตา ข้าขายพวกเจ้าแล้วนะ
2026-03-15 20:47:34
บทที่ 30: อย่ามาแตะตัวข้านะ!
2026-03-15 20:47:34
บทที่ 31 นายน้อย ท่านพกสกิลโจมตีหมู่มาด้วยรึ?
2026-03-15 20:47:34
1.50 เหรียญบทที่ 32 ท่าเท้าท่องธุลีฉบับดัดแปลง
2026-03-15 20:47:34
1.50 เหรียญบทที่ 33: เสียงกระแอมเบาๆ และเสียงกระแอมเบาๆ อีกครา!
2026-03-15 20:47:34
1.50 เหรียญบทที่ 34: นี่มันไม่ใช่วิทยาศาสตร์!
2026-03-15 20:47:34
1.50 เหรียญบทที่ 35 ยินดีต้อนรับสู่คอลัมน์วิทยาศาสตร์
2026-03-15 20:47:34
1.50 เหรียญตอนที่ 36: ก้าวสู่การเป็นศิษย์สายตรง สองปีขึ้นแท่นเจ้าหอ
2026-03-15 20:47:34
1.50 เหรียญบทที่ 37: เฮ้ยๆ ตาเฒ่า ความซื่อสัตย์ของท่านหายไปไหนหมด?
2026-03-15 20:47:34
1.50 เหรียญตอนที่ 38: ตอนนี้ข้าเริ่มเสียใจแล้ว
2026-03-15 20:47:34
1.50 เหรียญบทที่ 39: นายสองร้อยห้า ฉันก็สองร้อยห้า
2026-03-15 20:47:34
1.50 เหรียญบทที่ 40 เจ้าอ้วน นายอย่าทำตัวขายเพื่อนนักจะได้ไหม
2026-03-15 20:47:34
1.50 เหรียญตอนที่ 41: ฉันรู้แล้วว่าเจ้านั่นเป็นใคร!
2026-03-15 20:47:34
1.50 เหรียญบทที่ 42 ความเชื่อใจสร้างได้ด้วยกำปั้น!
2026-03-15 20:47:34
1.50 เหรียญตอนที่ 43: ศิษย์น้อง เจ้าทราบบ้างไหมว่า 'ครองคู่ร้อยปี' หมายถึงสิ่งใด
2026-03-15 20:47:34
1.50 เหรียญบทที่ 44 ไม่เอา เดี๋ยวฉันต้องกินข้าวเที่ยง
2026-03-15 20:47:34
1.50 เหรียญบทที่ 45 ขอถามอะไรหน่อยได้ไหม
2026-03-15 20:47:34
1.50 เหรียญตอนที่ 46: ขีดจำกัดคือท้องนภา!
2026-03-15 20:47:34
1.50 เหรียญบทที่ 47: เจ้าสำนักฟ่านรีบวิ่งมาประจบ
2026-03-15 20:47:34
1.50 เหรียญตอนที่ 48: เฮ้อ เจ้านี่มันโง่จริงๆ หรือไงนะ?
2026-03-15 20:47:34
1.50 เหรียญบทที่ 49: ภารกิจต่อเนื่อง
2026-03-15 20:47:34
1.50 เหรียญบทที่ 50 ตรอกกลองตะวันออกลดราคาวิชาเทพ?
2026-03-15 20:47:34
1.50 เหรียญตอนที่ 51: เจ้าดำใหญ่ เจ้าเข้าใจผิดแล้ว
2026-03-15 20:47:34
1.50 เหรียญบทที่ 52 ความรักของข้ามิอาจตีค่าด้วยเงินตรา!
2026-03-15 20:47:34
1.50 เหรียญตอนที่ 53: เทพธิดาโบตั๋นชอบสถานที่ที่มีแดดส่องถึงงั้นหรือ?
2026-03-15 20:47:34
1.50 เหรียญบทที่ 54: ปลายเดือนเจ็ดคือลีโอ~
2026-03-15 20:47:34
1.50 เหรียญบทที่ 55 การแย่งซีนของพวกเธอมันจะบ้าคลั่งเกินไปแล้ว
2026-03-15 20:47:34
1.50 เหรียญตอนที่ 56: ลูกน้องฉันหายไปไหนหมด?
2026-03-15 20:47:34
1.50 เหรียญบทที่ 57 อาหารเช้าสุดพิสดาร
2026-03-15 20:47:34
1.50 เหรียญตอนที่ 58: ท่านคือแม่บังเกิดเกล้าของข้าจริงๆ!
2026-03-15 20:47:34
1.50 เหรียญบทที่ 59: ให้ผู้เฒ่าคนนี้บุกทะลวงฟันเจ็ดรอบเลยเป็นไง
2026-03-15 20:47:34
1.50 เหรียญบทที่ 60 สารภาพ
2026-03-15 20:47:34
1.50 เหรียญบทที่ 61: พวกเราทำในสิ่งที่คนอื่นทำไม่ได้
2026-03-15 20:47:34
1.50 เหรียญบทที่ 62: อย่าให้ข้าเห็นหน้าพวกแกอีก!
2026-03-15 20:47:34
1.50 เหรียญบทที่ 63: โหวตงั้นรึ? ได้สิ ข้าไม่ขัดข้องอยู่แล้ว
2026-03-15 20:47:34
1.50 เหรียญบทที่ 64: พวกเจ้าสามคนจะหน้าด้านไปถึงไหน?
2026-03-15 20:47:34
1.50 เหรียญบทที่ 65: ฮ่าฮ่า เจ้านี่มันต้องเป็นของเก๊แน่ๆ!
2026-03-15 20:47:34
1.50 เหรียญบทที่ 66: นี่มันตลกร้ายชั้นสูงชัดๆ
2026-03-15 20:47:34
1.50 เหรียญบทที่ 67: ท่านอาจารย์ของข้าไม่น่าจะเทพขนาดนี้นะ!
2026-03-15 20:47:34
1.50 เหรียญบทที่ 68: ค่อยสบายใจขึ้นหน่อย
2026-03-15 20:47:34
1.50 เหรียญบทที่ 69: ซื้อผลไม้ที่นี่สะดวกดีนะ
2026-03-15 20:47:34
1.50 เหรียญบทที่ 70: ท่านปรมาจารย์ ช่วยข้าด้วย!
2026-03-15 20:47:34
1.50 เหรียญบทที่ 71: ถ้าอย่างนั้น ข้าก็ได้แต่ขออวยพรเจ้า
2026-03-15 20:47:34
1.50 เหรียญบทที่ 72: คุณลุง... ทุ่มทุนสร้างเกินไปแล้ว!
2026-03-15 20:47:34
1.50 เหรียญบทที่ 73: พี่ชาย แขนท่านไม่เมื่อยหรือขอรับ?
2026-03-15 20:47:34
1.50 เหรียญบทที่ 74: ข้าจะเล่าเรื่องรอยมือเปื้อนเลือดให้ฟัง
2026-03-15 20:47:34
1.50 เหรียญบทที่ 75: ผู้ยึดมั่นในลัทธิมาร์กซ์
2026-03-15 20:47:34
1.50 เหรียญบทที่ 76: ผู้กำกับครับ คือหมอนี่แหละครับ!
2026-03-15 20:47:34
1.50 เหรียญบทที่ 77: พยายามแค่ไหน นายก็เป็นได้แค่บรอนซ์
2026-03-15 20:47:34
1.50 เหรียญบทที่ 78: วันนี้โรงพยาบาลบ้าหยุดทำการหรือไง?
2026-03-15 20:47:34
1.50 เหรียญบทที่ 79: ศัตรูตกตะลึงแล้วก็ถูกยิงเปรี้ยง!
2026-03-15 20:47:34
1.50 เหรียญบทที่ 80: ยอมแพ้ครึ่งทาง
2026-03-15 20:47:34
1.50 เหรียญบทที่ 81: มาเริ่มขั้นตอนต่อไปกันเถอะ
2026-03-15 20:47:34
1.50 เหรียญบทที่ 82: จางต้าเจ้าอวตารเป็นจักรพรรดิคณิตศาสตร์
2026-03-15 20:47:34
1.50 เหรียญบทที่ 83: พี่ชาย ท่านดูละครฮ่องกงไต้หวันมากไปหรือเปล่า?
2026-03-15 20:47:34
1.50 เหรียญบทที่ 84: ฟังที่ท่านพูดก็ดูมีเหตุผลเหมือนกัน
2026-03-15 20:47:34
1.50 เหรียญบทที่ 85: ความไว้เนื้อเชื่อใจพื้นฐานระหว่างมนุษย์!
2026-03-15 20:47:34
1.50 เหรียญบทที่ 86: ข้าก็มีวิธีโจมตีระยะไกลเหมือนกันนะ
2026-03-15 20:47:34
1.50 เหรียญบทที่ 87: เรื่องราวของตระกูลจู
2026-03-15 20:47:34
1.50 เหรียญบทที่ 88: เป็นความสัมพันธ์ฉันพี่น้องที่กลมเกลียวดีจริงๆ
2026-03-15 20:47:34
1.50 เหรียญบทที่ 89: นี่จะทำป้ายหรือจะตีพิมพ์หนังสือ?
2026-03-15 20:47:34
1.50 เหรียญบทที่ 90: ดูเหมือนจะมีของแปลกๆ ปนเข้ามา
2026-03-15 20:47:34
1.50 เหรียญบทที่ 91: มาตีข้าสิ
2026-03-15 20:47:34
1.50 เหรียญบทที่ 92: กระบี่เทพใจเหล็ก สวีเสียเค่อ
2026-03-15 20:47:34
1.50 เหรียญบทที่ 93: มิน่าล่ะ ท่านอาจารย์ถึงได้ใจบุญนัก
2026-03-15 20:47:34
1.50 เหรียญบทที่ 94: ข้าอยากปั่นจักรยานไปทิเบต!
2026-03-15 20:47:34
1.50 เหรียญบทที่ 95: หมอเทวดาแซ่เซวียผู้น่าสงสัย
2026-03-15 20:47:34
1.50 เหรียญบทที่ 96: ข้าเปิดประตูผิดบานหรือเปล่าเนี่ย?!
2026-03-15 20:47:34
1.50 เหรียญบทที่ 97: มันเอาขาข้าไป
2026-03-15 20:47:34
1.50 เหรียญบทที่ 98: แบบนั้นมันจะไม่โหดร้ายเกินไปหน่อยรึ?
2026-03-15 20:47:34
1.50 เหรียญบทที่ 99: เจ้านี่มีชื่อเสียงเกินจริงไปหน่อยมั้ง ชายชุดดำคลายมือออก ร่างของหมอเทวดาเสวียก็ร่วงลงกระแทกพื้นทันที นักฆ่าเมินเฉยต่อตาเฒ่าเสวียที่นอนรวยรินอยู่ที่เท้าและใกล้จะถูกยมบาลลากตัวไปอยู่รอมร่อ เขาหยิบผ้าเช็ดหน้าออกมาจากอกเสื้อ เช็ดคราบพิษที่ปลายนิ้วออกอย่างบรรจง พลางส่งสายตาอำมหิตไปยังผู้มาเยือนยามวิกาลคนใหม่ "เจ้าเป็นใคร? บอดี้การ์ดที่ตาเฒ่านี่จ้างมางั้นหรือ?" นักฆ่าใช้เท้าเขี่ยหมอเทวดาเสวียที่ยังคงกระตุกอย่างมืออาชีพอยู่ที่พื้น แล้วถามด้วยน้ำเสียงแหบพร่า "ขอร้องล่ะลูกพี่ ใช้สามัญสำนึกหน่อยได้ไหม? บอดี้การ์ดบ้านไหนเขาแต่งตัวแบบนี้มาห้อยหัวอยู่นอกหน้าต่างกัน? อีกอย่าง ข้าสงสัยจริงๆ ว่าเจ้าแต่งชุดดำทั้งตัวแบบนี้ แอบเข้ามาในโรงเตี๊ยมกลางวันแสกๆ ได้ยังไง?" "หือ? แน่นอนว่าข้าพกเสื้อผ้ามาสองชุด ข้าเข้ามาข้างในก่อนแล้วค่อยเปลี่ยนชุดต่างหาก" ชายชุดดำดูเหมือนจะตามความคิดที่กระโดดไปกระโดดมาของจางต้าเจ้าไม่ทัน แต่ก็ยังอุตส่าห์ตอบคำถามอย่างซื่อตรง "บ้าจริง! ทำไมข้าถึงนึกไม่ถึงนะ?" บางคนเพิ่งจะฉุกคิดได้ ดูสิ มืออาชีพก็คือมืออาชีพ เดี๋ยวนะ นั่นหมายความว่าเสี่ยวเอ้อร์หน้าประตูก็เห็นหน้าเขาแล้วสิ? "เหอะๆ เจ้าคงคิดว่าเสี่ยวเอ้อร์หน้าประตูเห็นหน้าข้าแล้วใช่ไหม? เปล่าประโยชน์ ข้าสวมหน้ากากหนังมนุษย์มาด้วย" นักฆ่าดูเหมือนจะอ่านความคิดของจางต้าเจ้าออก จึงแค่นหัวเราะ "แต่... ถ้าเจ้ามีหน้ากากหนังมนุษย์ แล้วเจ้าจะใส่ชุดดำพรางตัวทำไม?" จางต้าเจ้ายกมือถามอย่างกล้าๆ กลัวๆ "เออ จริงด้วย ถ้าข้ามีหน้ากากหนังมนุษย์ แล้วข้าจะใส่ชุดดำทำไม?" นักฆ่าเองก็เริ่มครุ่นคิด หรือว่าใส่ชุดดำแล้วมันได้อารมณ์ในการฆ่ามากกว่า? บ้าจริง ข้าจะใส่อะไรไปฆ่าคนมันเกี่ยวอะไรกับเจ้าด้วยไอ้หนู นักฆ่าแสยะยิ้ม "โทษดวงซวยของเจ้าเองก็แล้วกัน ที่ดันมาเห็นตอนข้าลงมือ งั้นข้าคงต้องเก็บเจ้าไปด้วยอีกคน" "บทพูดเดิมๆ อีกแล้ว พวกเจ้าเนี่ยมีความมั่นใจในตัวเองสูงกันจริงๆ" จางต้าเจ้าถอนหายใจ "ก่อนจะเริ่ม ข้าขอถามหน่อย ถ้าเจ้าฆ่าหมอชันสูตรศพทิ้งแบบนี้ ไม่กลัวเจ็ดเดือนเจ็ดตามมาล้างแค้นหรือไง?" "หมอชันสูตร? หมอชันสูตรอะไร?" นักฆ่าตกใจ "ข้าคือนักฆ่าของเจ็ดเดือนเจ็ด ทำไมข้าถึงไม่รู้เรื่องนี้?" "หา? เจ้าเป็นคนของเจ็ดเดือนเจ็ด แล้วทำไมเจ้าต้องฆ่าเขา?" จางต้าเจ้าก็งงเป็นไก่ตาแตก หรือว่าตาเฒ่าเสวียไม่ใช่คนของเจ็ดเดือนเจ็ดจริงๆ? แล้วทำไมเขาถึงดูมีความเชื่อมโยงที่ซับซ้อนกับการตายของอาจารย์จัง? "ไว้เจ้าตายแล้วค่อยไปถามมันในนรกก็แล้วกัน" นักฆ่าเลิกพล่าม ชักมีดสั้นออกมาจากอกเสื้อแล้วพุ่งเข้าใส่ จางต้าเจ้าก็ไม่ยอมน้อยหน้า สวมถุงมือไหมทองแล้วเข้าปะทะทันที นักฆ่าของเจ็ดเดือนเจ็ดมีวิธีการเฉพาะตัวจริงๆ วรยุทธ์ระยะประชิดของพวกเขาแปลกประหลาดมาก ชายชุดดำเคลื่อนไหวราวกับงูน้ำไร้กระดูก การโจมตีทุกครั้งพุ่งมาจากมุมที่คาดเดายาก รวดเร็วและอำมหิต แทบจะทิ้งการป้องกันทั้งหมด ยึดถือคติที่ว่าการบุกคือการป้องกันที่ดีที่สุดอย่างสมบูรณ์แบบ หลังจากจางต้าเจ้าใช้ฝ่ามือชิงเฟิงแลกหมัดกันไปหลายสิบกระบวนท่า เขาก็ยังไม่ได้เปรียบมากนัก จนอดรู้สึกแปลกใจไม่ได้ ไม่ใช่แปลกใจที่นักฆ่าชุดดำเก่งเกินคาด แต่กลับรู้สึกว่าไอ้หมอนี่ดูมีชื่อเสียงเกินจริงไปหน่อย เจ็ดเดือนเจ็ดมีชื่อเสียงฉาวโฉ่ในอดีต และยอดฝีมือลึกลับก่อนตายก็คุยโวไว้ดิบดีว่าองค์กรนี้ฆ่าได้ทุกคนที่ขวางหน้า แต่พอได้สู้จริง นอกจากท่าโจมตีที่แปลกๆ แล้ว ฝีมือก็ไม่ได้วิเศษวิโสอะไร ลมปราณยังไม่ถึงขั้นบรรลุขั้นต้นด้วยซ้ำ จางต้าเจ้าที่ยังไม่ได้เอาจริงก็สามารถสู้ได้อย่างสูสี แถมยังดูสบายๆ กว่ามาก ตรงข้ามกับพี่ชายนักฆ่าที่เริ่มอ่อนแรงจนตาเริ่มลอกแลก เห็นชัดว่ากำลังคิดหาทางหนีทีไล่ สู้กันไปอีกสักพัก นักฆ่าชุดดำก็ฉวยโอกาสรับฝ่ามือชิงเฟิงเข้าที่กลางหลัง ยอมกระอักเลือดคำโตเพื่ออาศัยแรงส่งจากฝ่ามือของจางต้าเจ้าดีดตัวพุ่งออกทางหน้าต่าง เหอะๆ เป็นพวกคิดมากอีกคนแล้วสินะ คิดจะแข่งวิชาตัวเบากับข้าเรอะ? จางต้าเจ้าแค่นหัวเราะในใจ โคจรลมปราณเตรียมจะไล่ตาม แต่จู่ๆ ก็มีมือปริศนาคว้าขากางเกงเขาไว้แน่น หมอเทวดาเสวียที่ใบหน้าปูดโปนไปด้วยเส้นเลือดดำ พูดด้วยความยากลำบาก ลิ้นจุกปาก "ช่วย... ช่วยข้าด้วย" โธ่เอ๊ย! ตาแก่ยังไม่ตายอีกเรอะ! ไม่ใช่ไม่อยากช่วยนะ แต่ข้าไม่ใช่หมอ ไม่มีสกิลรักษา อย่างมากก็แค่วิ่งออกไปแก้แค้นให้ แต่ตอนนี้เจ้าเล่นเกาะขากางเกงข้าไว้ ขืนช้ากว่านี้ แม้แต่แก้แค้นก็คงทำไม่ได้แล้ว! "แปค... แปค..." ลิ้นของหมอเทวดาเสวียดำคล้ำและบวมเป่งจนพูดลำบาก แต่ก็ยังพยายามเปล่งเสียงคำนั้นออกมา "แค้น? แก้แค้นเหรอ? ข้ารู้แล้ว ข้าบอกแล้วว่าจะไปแก้แค้นให้ แต่ก่อนฆ่ามัน ข้าต้องรู้เรื่องราวทั้งหมดก่อน เจ้าตายตาหลับได้เลย" "คู... คู... แปค... คู..." หมอเทวดาเสวียดูร้อนรนอย่างยิ่ง ดวงตาเบิกโพลง พยายามเค้นเสียงที่ฟังไม่ได้ศัพท์ออกมาจากลำคอ "เฮ้อ อย่าเพิ่งมาคิดเรื่องส่งเสียงร้องตอนนี้เลย" จางต้าเจ้าเบือนหน้าหนี ทนดูสภาพน่าเวทนาของหมอเทวดาเสวียไม่ได้ ความหวังในแววตาของหมอเทวดาเสวียค่อยๆ เลือนหาย ลมหายใจรวยรินจนแทบจะขาดห้วง ด้วยเฮือกสุดท้าย เขาผุดลุกขึ้นนั่ง พยายามตะโกนสุดเสียง "แบ็ก! (Bag)" "บัดซบ! ทำไมไม่พูดภาษาอังกฤษตั้งแต่แรกเล่า!" จางต้าเจ้ารีบคว้าห่อผ้าบนเตียงของเขามาแกะออกอย่างบ้าคลั่ง แล้วเทของข้างในทั้งหมดลงบนพื้น การดิ้นรนครั้งสุดท้ายของหมอเทวดาเสวียใช้พลังไปจนหมดสิ้น และเข้าสู่สภาวะใกล้ตาย เมื่อเห็นว่าเขากำลังจะไปเฝ้ายมบาล จางต้าเจ้าไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากลองเสี่ยงดวง เทขวดและกระปุกยาทั้งหมดที่อยู่บนพื้นกรอกปากตาเฒ่าเสวีย ตาแก่ยังไม่ทันตายเพราะพิษ แต่เกือบสำลักยาตายคาที่ จางต้าเจ้าเห็นท่าไม่ดี หมอเทวดาเสวียตาเหลือกแล้ว จึงรีบคว้ากาน้ำชาบนโต๊ะมางัดปากกรอกตามลงไป หนึ่งชั่วยามผ่านไป หมอเทวดาเสวียค่อยๆ ฟื้นคืนสติ สิ่งแรกที่รู้สึกคือความเจ็บปวดในปาก พอมองในกระจกทองแดงก็เห็นว่าปากพองเพราะถูกน้ำร้อนลวก บ้าเอ๊ย ไอ้เวรตัวไหนเอาน้ำเดือดกรอกปากข้า! จากนั้นเขาก็มองลงไปที่พื้น หือ? ทำไมยาบำรุงครรภ์สูตรพิเศษที่ข้าปรุงเองถึงกลายเป็นขวดเปล่าไปหมดแล้ว? ทันทีที่จางต้าเจ้าเห็นเขาฟื้น ก็รีบปรี่เข้าไปเอาหน้า "ตาเฒ่าเสวีย ไม่ต้องขอบใจข้ามากนักหรอกที่ช่วยชีวิตเจ้า แค่จำใส่ใจไว้ก็พอ" "..." หมอเทวดาเสวียพูดไม่ออก สักพักกว่าจะยกมือขึ้นอย่างยากลำบาก "ขอบใจท่านจอมยุทธ์ที่ช่วยชีวิต" "ไม่เป็นไร ไม่เป็นไร" จางต้าเจ้าผู้เป็นตำนานที่มีชีวิตไม่ยึดติดกับชื่อเสียงจอมปลอม "เจ้าอธิบายให้ข้าฟังหน่อยได้ไหมว่าเกิดอะไรขึ้น?" ชายชราถอนหายใจ เหลือบมองคนที่ปิดหน้าปิดตา "ข้าเข้าใจเจ้าผิดไปจริงๆ จางต้าเจ้า" เอ๊ะ? ปิดบังขนาดนี้เจ้ายังจำข้าได้อีกเรอะ หมอเทวดาเสวีย นี่เจ้ามีญาณทิพย์หรือไง?!
2026-03-15 20:47:34
1.50 เหรียญ