เมื่อผมกลายเป็นจุดสูงสุดของวายร้าย

เมื่อผมกลายเป็นจุดสูงสุดของวายร้าย ถังเสี่ยวหนันผู้น่ารักไร้เทียมทานได้ทะลุมิติมาอยู่ในร่างของตัวประกอบหญิงสติไม่ดีในนิยายยุคอดีต พ่อของเธอคือตัวร้ายที่แค่ยืนเฉยๆ ก็ทำเอาเด็กข้างบ้านร้องไห้จ้าด้วยความหวาดกลัว แม่คือหญิงปากจัดผู้เอาแต่ใจที่ด่ากราดไปทั่วทั้งหมู่บ้านจนไม่มีใครสู้ได้ ส่วนพี่ชายทั้ง 3 คนก็เป็นนักเลงหัวไม้ที่ใครเห็นเป็นต้องขยาด ทว่าเมื่ออยู่ต่อหน้าถังเสี่ยวหนัน พวกเขาต่างสลัดคราบเสือกลายเป็นลูกแกะน้อยที่แสนเชื่อง เพียงเพราะต้องการตามใจและประคบประหงมเธอให้ดีที่สุด เพื่อเปลี่ยนจุดจบอันแสนรันทดของครอบครัวตามที่เขียนไว้ในหนังสือ ถังเสี่ยวหนันจึงต้องทุ่มเทแรงกายแรงใจเพื่อขัดเกลาพี่ชายทั้ง 3 คนที่กำลังเดินหลงทางให้กลับมาเป็นผู้เป็นคน พี่ใหญ่คะ คุณครูดุมากเลย พี่ช่วยสอนการบ้านหนูหน่อยได้ไหมคะ พี่รองคะ ร่างกายของหนูไม่ค่อยแข็งแรงเลย ถ้าหนูมีพี่ชายเป็นหมอเก่งๆ ก็คงจะดีสินะ ถังเสี่ยวหนันตบพุงกลมๆ ของตัวเองเบาๆ โดยไม่รู้สึกผิดต่อมโนธรรมเลยสักนิด พี่สามคะ หนูอยากกินเนื้อเยอะๆ จังเลยค่ะ แต่ว่ามันต้องใช้เงินเยอะมากเลยนะคะ นับตั้งแต่นั้นมา จู่ๆ วันหนึ่งสามนักเลงโตแห่งตระกูลถังก็ลุกขึ้นมาไล่ตะเพิดกลุ่มเพื่อนเสเพลทิ้งไป แล้วหันมาขยันหมั่นเพียรตั้งหน้าตั้งตาทำมาหากิน เพียงเพราะไม่อยากทำให้ดวงใจของบ้านอย่างน้องสาวตัวน้อยต้องผิดหวัง การขัดเกลาพี่ชายยังไม่พอ ถังเสี่ยวหนันตัดสินใจที่จะเกาะขาผู้ทรงอิทธิพลในอนาคตเอาไว้ด้วย ในตอนที่เขายังเป็นเพียงลูกหมาป่าผู้น่าสงสาร เธอจึงคอยเอาอาหารไปป้อนให้เขาอยู่เสมอ พี่ฮั่วคะ กินขนมหวานไหมคะ พี่ฮั่วคะ กินขนมเค้กไหมคะ พี่ฮั่วคะ กินเนื้อไหมคะ แต่แล้ววันหนึ่ง ลูกพี่ใหญ่ในอนาคตกลับปฏิเสธอาหารที่เธอยื่นให้ พร้อมกับเผยรอยยิ้มลึกลับที่ยากจะหยั่งถึง แววตาที่ดูอันตรายคู่นั้นทำให้ถังเสี่ยวหนันถึงกับหน้าแดงก่ำ โอ๊ย น่าอายชะมัดเลย

ยอดวิว

1,048

จำนวนตอน

170

สถานะ

ยังไม่จบ

อ่านตอนแรก

เรื่องย่อ

เมื่อผมกลายเป็นจุดสูงสุดของวายร้าย
ถังเสี่ยวหนันผู้น่ารักไร้เทียมทานได้ทะลุมิติมาอยู่ในร่างของตัวประกอบหญิงสติไม่ดีในนิยายยุคอดีต พ่อของเธอคือตัวร้ายที่แค่ยืนเฉยๆ ก็ทำเอาเด็กข้างบ้านร้องไห้จ้าด้วยความหวาดกลัว แม่คือหญิงปากจัดผู้เอาแต่ใจที่ด่ากราดไปทั่วทั้งหมู่บ้านจนไม่มีใครสู้ได้ ส่วนพี่ชายทั้ง 3 คนก็เป็นนักเลงหัวไม้ที่ใครเห็นเป็นต้องขยาด
ทว่าเมื่ออยู่ต่อหน้าถังเสี่ยวหนัน พวกเขาต่างสลัดคราบเสือกลายเป็นลูกแกะน้อยที่แสนเชื่อง เพียงเพราะต้องการตามใจและประคบประหงมเธอให้ดีที่สุด
เพื่อเปลี่ยนจุดจบอันแสนรันทดของครอบครัวตามที่เขียนไว้ในหนังสือ ถังเสี่ยวหนันจึงต้องทุ่มเทแรงกายแรงใจเพื่อขัดเกลาพี่ชายทั้ง 3 คนที่กำลังเดินหลงทางให้กลับมาเป็นผู้เป็นคน
พี่ใหญ่คะ คุณครูดุมากเลย พี่ช่วยสอนการบ้านหนูหน่อยได้ไหมคะ
พี่รองคะ ร่างกายของหนูไม่ค่อยแข็งแรงเลย ถ้าหนูมีพี่ชายเป็นหมอเก่งๆ ก็คงจะดีสินะ ถังเสี่ยวหนันตบพุงกลมๆ ของตัวเองเบาๆ โดยไม่รู้สึกผิดต่อมโนธรรมเลยสักนิด
พี่สามคะ หนูอยากกินเนื้อเยอะๆ จังเลยค่ะ แต่ว่ามันต้องใช้เงินเยอะมากเลยนะคะ
นับตั้งแต่นั้นมา จู่ๆ วันหนึ่งสามนักเลงโตแห่งตระกูลถังก็ลุกขึ้นมาไล่ตะเพิดกลุ่มเพื่อนเสเพลทิ้งไป แล้วหันมาขยันหมั่นเพียรตั้งหน้าตั้งตาทำมาหากิน เพียงเพราะไม่อยากทำให้ดวงใจของบ้านอย่างน้องสาวตัวน้อยต้องผิดหวัง
การขัดเกลาพี่ชายยังไม่พอ ถังเสี่ยวหนันตัดสินใจที่จะเกาะขาผู้ทรงอิทธิพลในอนาคตเอาไว้ด้วย ในตอนที่เขายังเป็นเพียงลูกหมาป่าผู้น่าสงสาร เธอจึงคอยเอาอาหารไปป้อนให้เขาอยู่เสมอ
พี่ฮั่วคะ กินขนมหวานไหมคะ
พี่ฮั่วคะ กินขนมเค้กไหมคะ
พี่ฮั่วคะ กินเนื้อไหมคะ
แต่แล้ววันหนึ่ง ลูกพี่ใหญ่ในอนาคตกลับปฏิเสธอาหารที่เธอยื่นให้ พร้อมกับเผยรอยยิ้มลึกลับที่ยากจะหยั่งถึง แววตาที่ดูอันตรายคู่นั้นทำให้ถังเสี่ยวหนันถึงกับหน้าแดงก่ำ
โอ๊ย น่าอายชะมัดเลย

นิยายแปลไทย นิยายโรแมนติก

สารบัญ

เมื่อผมกลายเป็นจุดสูงสุดของวายร้าย

เรื่องย่อ

สารบัญ

บทที่ 1 ข้ามมิติ

บทที่ 2 มารดาผู้ดุร้าย

บทที่ 3 สามพี่น้องตัวแสบ

บทที่ 4 พ่อเทพบุตรหน้าดุ

บทที่ 5 ว่าที่ตัวร้ายผู้ยิ่งใหญ่ที่กินไม่อิ่ม

บทที่ 6 เนื้อหมูชิ้นโปรด

บทที่ 7 ผู้อ่อนแอที่ถูกรังแก

บทที่ 8 กำราบพวกพี่ชาย

บทที่ 9 เริ่มต้นด้วยการตบ

บทที่ 10 เงินห้าร้อยหยวนซื้อคำกล่าวเพียงประโยคเดียว

บทที่ 11 การทดแทนบุญคุณ

บทที่ 12 กินลูกกวาด

บทที่ 13 กำราบเด็กดื้อ

บทที่ 14 สามพี่น้องแย่งชิงน้องสาว

บทที่ 15 มารดาผู้บอบบาง

บทที่ 16 เนื้อติดมันชิ้นโต

บทที่ 17 ทุนนิยม

บทที่ 18 การล้างมือก่อนอาหารเป็นสิ่งสำคัญ

บทที่ 19 ไร้กฎระเบียบ ย่อมมิอาจทำการใหญ่

บทที่ 20 การตั้งกฎระเบียบ

บทที่ 21 เพื่อนบ้านผู้ซ้ำเติมยามเคราะห์ร้าย

บทที่ 22 มุ่งสู่การเป็นครอบครัวอารยะ

บทที่ 23 ความกตัญญู

บทที่ 24 กตัญญูมาเป็นอันดับหนึ่ง

บทที่ 25 เร่งทำแต้มความประทับใจอย่างบ้าคลั่ง

บทที่ 26 ขาหมูตุ๋นถั่วเหลือง

บทที่ 27 อาช่างไม้จอมเกอะกัง

บทที่ 28 พระเอกอยู่ที่ไหน

บทที่ 29 ตระกูลที่เป็นที่ยำเกรง

บทที่ 30 สายตาของมวลชนนั้นเฉียบแหลม

บทที่ 31 ต้องนอนคนเดียว

บทที่ 32 ข้าวเกรียบแผ่นทอด

บทที่ 33 จุดเริ่มต้นแห่งความวิปลาส

บทที่ 34 ภาวะทุพโภชนาการที่รุนแรง

บทที่ 35 ภาพยนตร์ฮ่องกง

บทที่ 36 ไปรษณียบัตร

บทที่ 37 ฉันอยากเข้าเมืองจริงๆ

บทที่ 38 กฎเหล็กของยุทธภพ (ลูกบุญธรรมกิ๊งก่องแก้ว)

บทที่ 39 นางเอกผู้เป็นแสงจันทร์ขาว

บทที่ 40 คุกกี้ชื้น

บทที่ 41 กลิ่นหอมจรุงใจ

บทที่ 42 เตียงหลังนี้มิใช่ของธรรมดา

บทที่ 43 พี่รองคือผู้ที่ร้ายกาจที่สุด

บทที่ 44 ความรักที่เปี่ยมสุขทว่าหนักอึ้ง

บทที่ 45 สรรพสัตว์ตื่นตากลางฤดู

บทที่ 46 คนหนึ่งกล้าสอน อีกคนหนึ่งก็กล้าเรียน

บทที่ 47 พี่สามผู้มีพรสวรรค์อันไร้ขีดจำกัด

บทที่ 48 ศักดิ์ศรีของชายชรา

บทที่ 49 กลยุทธ์ยั่วโทสะ

บทที่ 50 การเกาะกุมมือ

บทที่ 51 บรรยากาศที่เปลี่ยนไป

บทที่ 52 ให้หนังสือพิมพ์เป็นผู้เปิดม่าน

บทที่ 53 โลกกำลังจะเปลี่ยนไป

บทที่ 54 ลิ้นจักรพรรดิ

บทที่ 55 การขับขานบทเพลงแห่งฤดูกาล

บทที่ 56 บุรุษผู้มีความสามารถทั้งบุ๋นและบู๊

บทที่ 57 เข้าเมือง

บทที่ 58 มารยาเด็กน้อย

บทที่ 59 กลลวงล่อหลอก

บทที่ 60 ความสัมพันธ์อันใกล้ชิด

บทที่ 61 ข้อสงสัย

บทที่ 62 ความขุ่นเคือง

บทที่ 63 อัจฉริยะทางภาษา

บทที่ 64 ถังไอ้จวินผู้รับหน้าที่ดูแล

บทที่ 65 อย่าสอนให้ใครเป็นคนดี หากท่านยังไม่เคยร่วมทุกข์

บทที่ 66 พี่สามผู้ตาบอดสี

บทที่ 67 ความหนาวเหน็บที่เรียกว่า "แม่คิดว่าหนูหนาว"

บทที่ 68 แผงค้าขาย

บทที่ 69 ขนไก่แลกน้ำตาล

บทที่ 70 นางเอกผู้ห่วงใยในชาติบ้านเมืองและปวงประชา

บทที่ 71 ความระแวดระวัง

บทที่ 72 ความคิดที่สอดประสานกันของอาหลาน

บทที่ 73 ลูกรักของนักเขียน

บทที่ 74 ลูกรักของนักเขียน

บทที่ 75 เนื้อชิ้นนั้นได้แต่ใดมา

บทที่ 76 ความสัมพันธ์ที่ซ่อนเร้น

บทที่ 77 ความเคลือบแคลงสงสัยอีกครา