เอาชีวิตรอดบนเกาะลอยฟ้า เริ่มต้นจากผู้เล่นตาเดียว สู่การแบกประเทศชาติก้าวไปข้างหน้า

เอาชีวิตรอดบนเกาะลอยฟ้า เริ่มต้นจากผู้เล่นตาเดียว สู่การแบกประเทศชาติก้าวไปข้างหน้า [เอาชีวิตรอดระดับชาติ + เกาะลอยฟ้า + ถ่ายทอดสด + นำพาประเทศสู่ความเจริญรุ่งเรือง] ทรัพยากรบนโลกเริ่มร่อยหรอ วิกฤตการณ์หายนะครั้งใหญ่กำลังคืบคลานเข้ามา บททดสอบ "การจำลองวาระสุดท้าย" ได้เปิดฉากขึ้น นานาประเทศต่างส่งตัวแทนเข้าไปยังเกาะลอยฟ้าแห่ง "ทะเลนภาร่วงโรย" เพื่อเอาชีวิตรอด เกมเริ่มต้นขึ้นด้วยการกระโดดร่ม ซึ่งส่งผลให้ประเทศต้าเซี่ยต้องสูญเสียอย่างหนัก ชะตากรรมของชาติกำลังตกอยู่ในอันตรายขั้นวิกฤต หลินเย่ถูกส่งลงมาเป็นตัวแทน ทว่าดวงตาข้างซ้ายของเขากลับพิการ สิ่งนี้ทำให้ชาวเน็ตทั้งประเทศต่างพากันสิ้นหวัง ชาวต่างชาติต่างพากันเย้ยหยัน "นี่ต้าเซี่ยถึงขั้นส่งคนตาเดียวมาเก็บขยะเลยงั้นหรือ" เมื่อต้องเผชิญกับการยั่วยุ หลินเย่จัดการควักลูกตาปลอมของตนออกมา ทำเอาชาวต่างชาติคนนั้นถึงกับกลัวจนปัสสาวะราด ก่อนที่เขาจะเตะหมอนั่นตกลงมาจากความสูงสี่พันเมตร หารู้ไม่ว่า แท้จริงแล้วหลินเย่คือผู้ข้ามมิติที่ได้รับ "ดวงตาแห่งชะตากรรม" มาจากบ้านเกิด เพียงปรายตามอง ก็สามารถมองทะลุความเสื่อมโทรมของสรรพสิ่ง เพียงปรายตามอง ก็สามารถหยั่งรู้วิกฤตความเป็นความตาย ในขณะที่เหล่าหัวกะทิจากประเทศอื่นยังคงดิ้นรนเอาชีวิตรอด หรือแม้กระทั่งยอมคุกเข่าขอเป็นเมืองขึ้น หลินเย่กลับคัดสรรทรัพยากรชั้นยอดส่งกลับคืนสู่ประเทศ พร้อมเปิดใช้งานระบบทวีคูณผลตอบแทนถึงหนึ่งหมื่นเท่า เมื่อได้เห็นว่าประเทศต้าเซี่ยกำลังอุดมสมบูรณ์ไปด้วยทรัพยากรนานาชนิด ชาวต่างชาติทั่วโลกก็ถึงกับตกตะลึงจนแทบคลุ้มคลั่ง "ไหนบอกว่าเป็นคนพิการตาบอดไง เขาแบกประเทศไว้ทั้งประเทศด้วยตัวคนเดียวเลยนะ" ทว่าเมื่อเขาก้าวขึ้นสู่จุดสูงสุดของเกาะลอยฟ้า เขากลับค้นพบว่าสิ่งที่เรียกว่าการจำลองวาระสุดท้ายนี้ เป็นเพียงแค่เกมเกมหนึ่งเท่านั้น...

ยอดวิว

886

จำนวนตอน

185

สถานะ

ยังไม่จบ

อ่านตอนแรก

เรื่องย่อ

เอาชีวิตรอดบนเกาะลอยฟ้า เริ่มต้นจากผู้เล่นตาเดียว สู่การแบกประเทศชาติก้าวไปข้างหน้า
[เอาชีวิตรอดระดับชาติ + เกาะลอยฟ้า + ถ่ายทอดสด + นำพาประเทศสู่ความเจริญรุ่งเรือง]
ทรัพยากรบนโลกเริ่มร่อยหรอ วิกฤตการณ์หายนะครั้งใหญ่กำลังคืบคลานเข้ามา
บททดสอบ "การจำลองวาระสุดท้าย" ได้เปิดฉากขึ้น นานาประเทศต่างส่งตัวแทนเข้าไปยังเกาะลอยฟ้าแห่ง "ทะเลนภาร่วงโรย" เพื่อเอาชีวิตรอด
เกมเริ่มต้นขึ้นด้วยการกระโดดร่ม ซึ่งส่งผลให้ประเทศต้าเซี่ยต้องสูญเสียอย่างหนัก ชะตากรรมของชาติกำลังตกอยู่ในอันตรายขั้นวิกฤต
หลินเย่ถูกส่งลงมาเป็นตัวแทน ทว่าดวงตาข้างซ้ายของเขากลับพิการ สิ่งนี้ทำให้ชาวเน็ตทั้งประเทศต่างพากันสิ้นหวัง
ชาวต่างชาติต่างพากันเย้ยหยัน "นี่ต้าเซี่ยถึงขั้นส่งคนตาเดียวมาเก็บขยะเลยงั้นหรือ"
เมื่อต้องเผชิญกับการยั่วยุ หลินเย่จัดการควักลูกตาปลอมของตนออกมา ทำเอาชาวต่างชาติคนนั้นถึงกับกลัวจนปัสสาวะราด ก่อนที่เขาจะเตะหมอนั่นตกลงมาจากความสูงสี่พันเมตร
หารู้ไม่ว่า แท้จริงแล้วหลินเย่คือผู้ข้ามมิติที่ได้รับ "ดวงตาแห่งชะตากรรม" มาจากบ้านเกิด
เพียงปรายตามอง ก็สามารถมองทะลุความเสื่อมโทรมของสรรพสิ่ง เพียงปรายตามอง ก็สามารถหยั่งรู้วิกฤตความเป็นความตาย
ในขณะที่เหล่าหัวกะทิจากประเทศอื่นยังคงดิ้นรนเอาชีวิตรอด หรือแม้กระทั่งยอมคุกเข่าขอเป็นเมืองขึ้น
หลินเย่กลับคัดสรรทรัพยากรชั้นยอดส่งกลับคืนสู่ประเทศ พร้อมเปิดใช้งานระบบทวีคูณผลตอบแทนถึงหนึ่งหมื่นเท่า
เมื่อได้เห็นว่าประเทศต้าเซี่ยกำลังอุดมสมบูรณ์ไปด้วยทรัพยากรนานาชนิด ชาวต่างชาติทั่วโลกก็ถึงกับตกตะลึงจนแทบคลุ้มคลั่ง
"ไหนบอกว่าเป็นคนพิการตาบอดไง เขาแบกประเทศไว้ทั้งประเทศด้วยตัวคนเดียวเลยนะ"
ทว่าเมื่อเขาก้าวขึ้นสู่จุดสูงสุดของเกาะลอยฟ้า เขากลับค้นพบว่าสิ่งที่เรียกว่าการจำลองวาระสุดท้ายนี้ เป็นเพียงแค่เกมเกมหนึ่งเท่านั้น...

นิยายแปลไทย นิยายแฟนตาซี

สารบัญ

เอาชีวิตรอดบนเกาะลอยฟ้า เริ่มต้นจากผู้เล่นตาเดียว สู่การแบกประเทศชาติก้าวไปข้างหน้า

เรื่องย่อ

สารบัญ

บทที่ 1 ฉันจะควักลูกตาออกมาให้แกเอง

บทที่ 2 สามนาที ไม่ขาดไม่เกิน

บทที่ 3 นักรบเสี้ยววินาทีเปิดใช้งาน

บทที่ 4 ความมหัศจรรย์ของดวงตาแห่งโชคชะตา

บทที่ 5 วิธีการคัดเลือกอันแปลกประหลาดของหลินเยี่ย

บทที่ 6 รองแชมป์จากสหรัฐอเมริกาและคนประหลาดจากอินเดีย

บทที่ 7 ขโมยไข่ด้วยเทคนิคระดับเซียน

บทที่ 8 วิถีแห่งการเอาชีวิตรอดที่แท้จริง

บทที่ 9 ทะเลเมฆา แขวนอยู่บนเส้นด้าย

บทที่ 10 รอดพ้นวิกฤตความตาย ลงจอดสู่เกาะลอยฟ้าระดับ 2

บทที่ 11 เลือกพระสนมปลา

บทที่ 12 ข้าแข่งความเร็วกับเจ้า แต่เจ้ากลับเล่นเกมจิตวิทยาใส่ข้า

บทที่ 13 ข้าไม่ได้ขลาดกลัว แต่เป็นยุทธวิธีการถอยร่น

บทที่ 14 ความศรัทธาเช่นนี้ พวกเจ้าไม่มีวันเข้าใจ

บทที่ 15 ตัวจริงระดับอาจารย์ ไม่มีวันปักหลักอยู่แค่ชั้นหนึ่ง

บทที่ 16 คำนวณไม่เก่งไม่เป็นไร เน้นสะกิดคริติคอล

บทที่ 17 ผู้กางเต็นท์ปฏิเสธแขกผู้มาเยือน

บทที่ 18 ออกตรวจยามเช้าและรายงานผลศึกอันแสนเหี้ยมโหด

บทที่ 19 ราคาของของขวัญจากโชคชะตา

บทที่ 20 การทดลองควบคุมตัวแปร

บทที่ 21 ขโมยอาหารเช้าของข้า? ยังกล้าแยกเขี้ยวใส่อีกหรือ

บทที่ 22 จุดจบอันแสนอัปยศ

บทที่ 23 โลกที่มีเพียงอาจารย์สวี่ได้รับบาดเจ็บได้เสร็จสมบูรณ์แล้ว

บทที่ 24 เพิ่งจะกินอิ่ม ฟ้าดินก็เริ่มกลั่นแกล้งข้าเสียแล้ว

บทที่ 25 ความระทึกขวัญซ้ำซ้อน อันตรายจู่โจมอีกครา

บทที่ 26 รอดตายหวุดหวิด สมบัติล้ำค่าในวันหน้า

บทที่ 27 การเดิมพันระหว่างตัวชี้วัดความสมเหตุสมผลกับศักยภาพ

บทที่ 28 ดวงตาซ้ายผู้ทะลวงความจริง

บทที่ 29 ส่งถ่านในยามหิมะตก ช่วยเหลือทันท่วงทีในยามวิกฤต

บทที่ 30 กระบวนท่าลดมิติจากบรรพบุรุษ

บทที่ 31 การปฏิเสธการลักพาตัวทางศีลธรรม

บทที่ 32 ความพินาศทางจิตใจของเกาหลีใต้

บทที่ 33 สรรพชีวิตภายใต้กฎแห่งป่า

บทที่ 34 นายพรานในความมืด

บทที่ 35 การเปิดเผยแผนที่ครั้งแรกของโลก

บทที่ 36 การลอบเร้นและการหักเหตัว

บทที่ 37 การค้นหาเสบียงในอพาร์ตเมนต์ร้าง

บทที่ 38 นายพรานและคนคุ้ยขยะ

บทที่ 39 การล่อเสือออกจากถ้ำ

บทที่ 40 การเผชิญหน้าในที่แคบ การต่อสู้ทางรอดและความตาย

บทที่ 41 สมบัติชาติในห้องนิรภัย

บทที่ 42 ความภาคภูมิใจในมรดกห้าพันปี

บทที่ 43 ผู้นำระดับโลกและการตรึงทรัพยากร

บทที่ 44 ทะเลแห่งความว่างเปล่าก็แค่กลลวงฆ่าหมู

บทที่ 45 คืนสู่แสงสว่างและบทกลอนซ่อนความ

บทที่ 46 เผชิญหน้าประจัญบานกับสัตว์ร้ายแห่งขุนเขา

บทที่ 47 มาตรการอันเด็ดขาดของสำนักป้องกันภัยพิบัติ

บทที่ 48 ดิ่งพสุธาวัดใจ

บทที่ 49 ถ้ำหลังม่านน้ำตก

บทที่ 50 รูปแบบของสองโลก

บทที่ 51 ซุ่มโจมตีข้างสระน้ำ

บทที่ 52 กิจกรรมพิเศษ: การล่าสีชาด

บทที่ 53 ทางเลือกในกลลวงฆ่าสุกร

บทที่ 54 เผชิญหน้าในป่าทึบโดยไม่คาดคิด

บทที่ 55 ไม่รับเป็นสุนัข มีเพียงการประหาร

บทที่ 56 สุสานเหล็กกล้าและคอนกรีต

บทที่ 57 การแสดงและมาตรการโต้กลับ

บทที่ 58 ปฏิเสธการแข่งขัน เลิกงานตรงเวลา

บทที่ 59 งานฝีมือยุคดั้งเดิมและการพึ่งพาตนเอง

บทที่ 60 นั่งบนภูเขาดูเสือกัดกัน

บทที่ 61 ยมทูตใต้กังหันน้ำตก

บทที่ 62 คนทรยศกับการลงทัณฑ์แห่งโชคชะตาตระกูล

บทที่ 63 วางเพลิงเผาซากปรักหักพัง

บทที่ 65 ซ้อนกลลวง ตลบหลังค่ายกล

บทที่ 66 ความกริ้วของทรราช โลหิตล้างโลหิต

บทที่ 67 พลิกผันชะตากรรมตระกูล ทั่วทั้งต้าเซี่ยเฉลิมฉลอง

บทที่ 68 สัญชาตญาณขั้นเทพของหลินเยี่ย

บทที่ 69 การตระเตรียมการก่อนวันสุดท้าย

บทที่ 70 กลยุทธ์การล่อเหยื่อแบบแบ่งระยะ

บทที่ 71 ผู้เก็บเกี่ยวคะแนน

บทที่ 72 คืนสุดท้าย

บทที่ 73 กับดักฝุ่นมรณะ

บทที่ 74 สปีชีส์สีซีด: ข้าอาจไม่ใช่คน แต่ท่านมันสุนัขจริงๆ

บทที่ 75 ความร่วมมืออันสมบูรณ์แบบในการพาท่องแดนเก็บคะแนน

บทที่ 76 รุ่งอรุณในซากปรักหักพัง

บทที่ 77 ประกาศผลอันดับการล่าสีชาด

บทที่ 78 เริ่มต้นการลงโทษและคำเตือนภัยหนาวขั้นรุนแรง