- หน้าแรก
- แย่แล้วครับ ผมกลายเป็นผู้หญิง แล้วคุณหนูบ้านรวยก็เห็นผมเป็นแค่ของเล่น
แย่แล้วครับ ผมกลายเป็นผู้หญิง แล้วคุณหนูบ้านรวยก็เห็นผมเป็นแค่ของเล่น
แย่แล้วครับ ผมกลายเป็นผู้หญิง แล้วคุณหนูบ้านรวยก็เห็นผมเป็นแค่ของเล่น [เธอหนีไปไหนไม่พ้นหรอก นับจากนี้ไป เธอคือ "ของเล่น" ของฉัน] เมื่อลืมตาตื่นขึ้นมา ผมก็พบว่าตัวเองกลับกลายเป็นเพียงเด็กสาวไร้ค่าในโลกของเกมเสียแล้ว ใจจริงก็แค่อยากจะเอาชีวิตรอดให้ได้ แต่ดันไปตกเป็นเป้าของคุณหนูสติแตกจากตระกูลมหาเศรษฐีอันดับหนึ่งเข้าจนได้—— หล่อนบีบปลายคางผมแน่นพลางหัวเราะในลำคอ "ชีวิตของเธอเป็นของฉัน" คำเตือนจากระบบ: ยิ่งค่าความประทับใจของเธอสูงขึ้นเท่าไหร่ คุณก็ยิ่งตกอยู่ในอันตรายมากเท่านั้น! ในยามค่ำคืน เธอเชยคางผมขึ้นก่อนจะเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงราบเรียบ "อยู่บนเตียงเรียกฉันว่าเมีย แต่พออยู่ที่มหาวิทยาลัยกลับแกล้งทำเป็นคนไม่รู้จักกันงั้นเหรอ?" "ดูท่าบทลงโทษคราวก่อนคงยังไม่สาแก่ใจสินะ!" ========================= หากสนใจอยากอ่านนิยายเรื่องอื่นที่เราแปล คลิ๊ก!เลย =========================
เรื่องย่อ
[เธอหนีไปไหนไม่พ้นหรอก นับจากนี้ไป เธอคือ "ของเล่น" ของฉัน]
เมื่อลืมตาตื่นขึ้นมา ผมก็พบว่าตัวเองกลับกลายเป็นเพียงเด็กสาวไร้ค่าในโลกของเกมเสียแล้ว
ใจจริงก็แค่อยากจะเอาชีวิตรอดให้ได้ แต่ดันไปตกเป็นเป้าของคุณหนูสติแตกจากตระกูลมหาเศรษฐีอันดับหนึ่งเข้าจนได้——
หล่อนบีบปลายคางผมแน่นพลางหัวเราะในลำคอ "ชีวิตของเธอเป็นของฉัน"
คำเตือนจากระบบ: ยิ่งค่าความประทับใจของเธอสูงขึ้นเท่าไหร่ คุณก็ยิ่งตกอยู่ในอันตรายมากเท่านั้น!
ในยามค่ำคืน เธอเชยคางผมขึ้นก่อนจะเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงราบเรียบ "อยู่บนเตียงเรียกฉันว่าเมีย แต่พออยู่ที่มหาวิทยาลัยกลับแกล้งทำเป็นคนไม่รู้จักกันงั้นเหรอ?"
"ดูท่าบทลงโทษคราวก่อนคงยังไม่สาแก่ใจสินะ!"
=========================
หากสนใจอยากอ่านนิยายเรื่องอื่นที่เราแปล คลิ๊ก!เลย
=========================
สารบัญ
(200 ตอน)อัปเดตล่าสุดเมื่อ 2026-03-28 16:19:33
บทที่ 1 โปรดเลือกตัวละครที่คุณต้องการ
2026-03-15 20:47:34
บทที่ 2 ใจลำเอียงไปถึงขั้วโลกเหนือ
2026-03-15 20:47:34
บทที่ 3 การโยนความผิดที่งดงาม
2026-03-15 20:47:34
บทที่ 4 ถูกนางมารร้ายจับกดกับกำแพง
2026-03-15 20:47:34
บทที่ 5 ทางที่ดีเธอควรทำตัวให้มันดีๆ หน่อย
2026-03-15 20:47:34
บทที่ 6 จะนอนกับใครนะ?
2026-03-15 20:47:34
บทที่ 7 จัดการเรื่องสัพเพเหระรอบตัว
2026-03-15 20:47:34
บทที่ 8 คำเตือนไล่ออก!
2026-03-15 20:47:34
บทที่ 9 มองเซี่ยหลินด้วยความขบขัน
2026-03-15 20:47:34
บทที่ 10 เจอของเล่นที่น่าสนใจเข้าแล้ว
2026-03-15 20:47:34
บทที่ 11: ชายดักหน้า หญิงขวางหลัง เธอถูกขนาบตรงกลาง
2026-03-15 20:47:34
บทที่ 12: นินทาลับหลัง
2026-03-15 20:47:34
บทที่ 13: ปัสสาวะราด
2026-03-15 20:47:34
บทที่ 14: วาดฝันลมๆ แล้งๆ
2026-03-15 20:47:34
บทที่ 15: ฟ้าถล่มดินทลาย
2026-03-15 20:47:34
บทที่ 16 รอดูงิ้วฉากเด็ด
2026-03-15 20:47:34
บทที่ 17 ลงมือด้วยตัวเอง
2026-03-15 20:47:34
บทที่ 18: สิทธิพิเศษเฉพาะคุณคนเดียว
2026-03-15 20:47:34
บทที่ 19 สัมผัสคัพ D
2026-03-15 20:47:34
บทที่ 20: แม่เซี่ยโดนตบหนึ่งฉาด ส่วนเซี่ยหนิงหนิงโดนไปสอง!
2026-03-15 20:47:34
บทที่ 21: ไม่เคยพบเคยเห็นคนหน้าด้านขนาดนี้มาก่อน
2026-03-15 20:47:34
บทที่ 22 บทลงโทษแสนสาหัส!
2026-03-15 20:47:34
บทที่ 23: ถ้ารู้ตัวตนที่แท้จริงแล้วจะทำหน้ายังไงนะ?
2026-03-15 20:47:34
บทที่ 24: ที่แท้เสี่ยวลี่ยาก็คือหล่อน!
2026-03-15 20:47:34
บทที่ 25 เซี่ยหลินร้องไห้ให้กับความโง่เขลาของตัวเอง
2026-03-15 20:47:34
บทที่ 26: ถูกคาบข่าวไปบอก
2026-03-15 20:47:34
บทที่ 27: เข้าใกล้เสี่ยวลี่ยา?
2026-03-15 20:47:34
บทที่ 28: ถูกลักพาตัว
2026-03-15 20:47:34
บทที่ 29 เสี่ยวลี่ยาคิดจะทำร้ายเธออย่างนั้นเหรอ?
2026-03-15 20:47:34
บทที่ 30: ตายอยู่ที่นี่
2026-03-15 20:47:34
บทที่ 31 เธอจะถูกเสี่ยวลี่ยาทรมานจนตาย!
2026-03-15 20:47:34
1.50 เหรียญบทที่ 32 การฝึกฝนสร้างความแตกต่าง
2026-03-15 20:47:34
1.50 เหรียญบทที่ 33: ร้อนจนแทบจะสุกอยู่แล้ว
2026-03-15 20:47:34
1.50 เหรียญบทที่ 34 เธอตายไม่ได้นะ!
2026-03-15 20:47:34
1.50 เหรียญบทที่ 35 หล่อนกำลังจะตายเหรอ!?
2026-03-15 20:47:34
1.50 เหรียญบทที่ 36: จูบเหรอ?
2026-03-15 20:47:34
1.50 เหรียญบทที่ 37 เธอโดนจูบอย่างจาบจ้วง
2026-03-15 20:47:34
1.50 เหรียญบทที่ 38 ทำไมถึงมีคนโง่เง่าขนาดนี้ได้นะ
2026-03-15 20:47:34
1.50 เหรียญบทที่ 39: ซูซวงหยางชักจะน่าสงสัย
2026-03-15 20:47:34
1.50 เหรียญบทที่ 40 เธออยากจะนอนกับหล่อนจริงๆ เหรอ?
2026-03-15 20:47:34
1.50 เหรียญบทที่ 41 ซูซวงหยางชอบหลัวหยวนงั้นเหรอ?
2026-03-15 20:47:34
1.50 เหรียญบทที่ 42: เธอเป็นของฉัน...
2026-03-15 20:47:34
1.50 เหรียญบทที่ 43 อาหารสุดพิสดารของเซี่ยหลิน
2026-03-15 20:47:34
1.50 เหรียญบทที่ 44 ซูซวงหยางโกรธแล้ว
2026-03-15 20:47:34
1.50 เหรียญบทที่ 45: ฉันอยากอยู่ใกล้ชิดเธอ
2026-03-15 20:47:34
1.50 เหรียญบทที่ 46 ฉันชอบคุณ ฉันคู่ควรกับคุณไหมล่ะ?
2026-03-15 20:47:34
1.50 เหรียญบทที่ 47 ขอที่พักพิงจากพี่สาวที่แต่งงานแล้ว
2026-03-15 20:47:34
1.50 เหรียญบทที่ 48: ทุกเหตุย่อมมีผล
2026-03-15 20:47:34
1.50 เหรียญบทที่ 49 ฉันภูมิใจในตัวเองจังเลย~
2026-03-15 20:47:34
1.50 เหรียญบทที่ 50: นาทีแห่งการตอกหน้า
2026-03-15 20:47:34
1.50 เหรียญบทที่ 51: ต้องการให้เธอยอมจำนน
2026-03-15 20:47:34
1.50 เหรียญบทที่ 52 คนโง่ทำเรื่องชั่วร้าย
2026-03-15 20:47:34
1.50 เหรียญบทที่ 53 กำปั้นนั้นหนักอึ้ง
2026-03-15 20:47:34
1.50 เหรียญบทที่ 54: จบเห่แล้วคราวนี้~
2026-03-15 20:47:34
1.50 เหรียญบทที่ 55 ฉันยินดีให้ความร่วมมือกับคุณ
2026-03-15 20:47:34
1.50 เหรียญบทที่ 56 เซี่ยหลินเริ่มทำตัวเป็นแม่สาวชาเขียวอีกครั้ง
2026-03-15 20:47:34
1.50 เหรียญบทที่ 57: เสี่ยวลี่ยากำลังตามหาใครกันแน่?
2026-03-15 20:47:34
1.50 เหรียญบทที่ 58: ระเบิดคาที่
2026-03-15 20:47:34
1.50 เหรียญบทที่ 59 ใช่คนที่ตามหาหรือเปล่า?
2026-03-15 20:47:34
1.50 เหรียญบทที่ 60 ทำไมเสี่ยวลี่ยาถึงกลายเป็นแบบนี้ไปได้?
2026-03-15 20:47:34
1.50 เหรียญบทที่ 61 คนที่ไม่ถูกรักต่างหากคือเมียน้อย
2026-03-15 20:47:34
1.50 เหรียญบทที่ 62 ลูกหมาน้อยรอรับรางวัล
2026-03-15 20:47:34
1.50 เหรียญบทที่ 63 ไม่เป็นไรหรอก ทนเอาหน่อยเดี๋ยวก็ผ่านไป
2026-03-15 20:47:34
1.50 เหรียญบทที่ 64: คุณภาพที่ไม่รู้ที่มา
2026-03-15 20:47:34
1.50 เหรียญบทที่ 65: เกาะติดขอบสนามเสพดราม่า
2026-03-15 20:47:34
1.50 เหรียญบทที่ 66: ความแข็งแกร่ง
2026-03-15 20:47:34
1.50 เหรียญบทที่ 67 งานอดิเรกของเสี่ยวลี่ยาช่างเป็นเอกลักษณ์เหลือเกิน
2026-03-15 20:47:34
1.50 เหรียญบทที่ 68 เซี่ยหนิงหนิงรับเคราะห์ไปเต็มๆ เช้าวันรุ่งขึ้น ขณะที่เซี่ยหลินยังคงนอนหลับอุตุอยู่ใต้ผ้าห่ม แม่เซี่ยก็ผลักประตูเข้ามาอย่างถือวิสาสะ โดยไม่สนใจเลยว่าเซี่ยหลินจะใส่เสื้อผ้านอนหรือไม่ หล่อนกระชากผ้าห่มออกอย่างแรง โชคดีนะที่เซี่ยหลินใส่ชุดนอน เธอลุกขึ้นนั่ง หาวหวอดใหญ่ พลางขยี้ตาแล้วหันไปมองแม่เซี่ย "มีอะไรเหรอคะ? หรือว่าคุณพ่อออกไปหาผู้หญิงแต่เช้าตรู่ หรือไม่ก็เซี่ยหนิงหนิงแอบหนีตามผู้ชายไปแล้วล่ะ?" ด้วยความที่สมองยังประมวลผลไม่เต็มที่ เซี่ยหลินจึงโพล่งทุกอย่างที่ผุดขึ้นมาในหัวออกไปตรงๆ คำพูดนั้นทำเอาแม่เซี่ยที่กำลังโกรธจัดอยู่แล้ว ยิ่งปรี๊ดแตกจนแทบกระอักเลือด หล่อนแผดเสียงแหลมปรี๊ดแสบแก้วหู "เมื่อวานแกออกไปเถลไถลที่ไหนกับซูซวงหยางฮะ?" เซี่ยหลินค่อยๆ ก้าวลงจากเตียงอย่างเกียจคร้าน คว้าผ้าห่มมาคลุมตัวกันโป๊ "ก็ไปนั่งเรียนที่สถาบันแดนเทพไงคะ มีอะไรเหรอ?" เธอไม่ได้แอบไปหาผู้ชายเพื่อทำโปรเจกต์ลับส่วนตัวเสียหน่อย ก็หลัวหยวนยังไม่ตกเป็นของเธอนี่นา! "ไปเรียนงั้นรึ!?" แม่เซี่ยพุ่งเข้ามาบีบไหล่เซี่ยหลินทั้งสองข้างอย่างแรง โดยแฝงพลังจากตราประทับของหล่อนลงไปด้วย ทำเอาเซี่ยหลินนิ่วหน้าด้วยความเจ็บปวด "แกบากหน้าไปหาหลัวหยวน แล้วยังเสนอตัวขอลาออกเองอีก! แกรู้ไหมว่าฉันต้องใช้เส้นสายวิ่งเต้นตั้งเท่าไหร่กว่าจะยัดแกเข้าสถาบันนี้ได้ฮะ?" "อายุอานามป่านนี้แล้ว ยังต้องแบกหน้าไปขอร้องคนอื่น มันง่ายนักหรือไง?" หึๆ... เวรกรรมมีจริง ใครก่อกรรมทำเข็ญอะไรไว้ก็ต้องรับผลกรรมนั้นไป ถ้าการเป็นแม่คนมันไม่ง่าย แล้วใครจะมาช่วยชดเชยให้เธอล่ะ? ระบบพูดแทรกขึ้นมาลอยๆ: [นี่แม่โฮสต์นะ] เซี่ยหลินสวนกลับทันควัน: [แม่แกสิ!] โอ๊ะ! ไม่สิ! ผู้หญิงคนนี้เป็นแม่ของเธอจริงๆ แต่ไม่ใช่แม่ของเจ้าของร่างเดิมหรอกนะ ผู้หญิงวัยสี่สิบกว่าๆ คนนี้ ถึงรูปร่างจะยังเป๊ะปัง หน้าตาก็ดูใจดีก็เถอะ ไม่เอาด้วยหรอก! ต่อให้เป็นเซี่ยหลินคนเดิม ก่อนที่ 'ดาบ' ของเธอจะถูกริบไป เธอก็คงไม่อยากชดเชยอะไรให้แม่คนนี้เหมือนกันนั่นแหละ เซี่ยหลินสะบัดตัวหลุดจากการเกาะกุมของแม่เซี่ย จ้องลึกเข้าไปในดวงตาของหล่อน "เขาก็ออกใบเตือนไล่ออกมาแล้วนี่คะ จะให้พวกเราแกล้งทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ มุดหัวอยู่แต่ในบ้าน ไปตลอดชีวิตเลยหรือไง?" แม่เซี่ยง้างมือขึ้น เตรียมจะตบฉาดลงบนหน้าเซี่ยหลิน แต่ทว่า เวนดี้ สาวใช้ที่คอยดูแลเซี่ยหลิน ก็รีบถลันเข้ามาขวางไว้เพื่อปกป้องผู้เป็นนาย ถึงแม้เวนดี้จะเป็นแค่คนไร้ค่าที่ไม่มีตราประทับเหมือนกัน แต่เธอก็เป็นคนที่นายหญิงผู้เฒ่าส่งมา ต่อให้แม่เซี่ยจะกล้าตบตีเซี่ยหลิน แต่หล่อนก็ไม่มีสิทธิ์มาลงไม้ลงมือกับคนของนายหญิงผู้เฒ่าสุ่มสี่สุ่มห้าหรอกนะ สุดท้าย แม่เซี่ยก็ทำได้เพียงกัดฟันข่มอารมณ์โกรธ ชี้นิ้วด่าทอเซี่ยหลิน "แกมันไม่รู้อะไรเลย! ตราบใดที่กระบวนการลาออกยังไม่เสร็จสมบูรณ์ มันก็ยังมีช่องทางให้แก้ไขได้ แต่การที่แกเสนอหน้าไปขอลาออกเองแบบนี้ มันก็เหมือนกับแกกระสันอยากจะออกจนตัวสั่นนั่นแหละ!" เซี่ยหลินขี้เกียจจะต่อล้อต่อเถียงกับแม่เซี่ยแล้ว ถ้าทุกอย่างเป็นไปตามแผนที่เธอวางไว้ คนนิสัยอย่างหลัวหยวนไม่มีทางยอมปล่อยให้เธอลาออกง่ายๆ หรอก "คุณแม่คะ ถ้าคุณแม่มีเวลาว่างมากนัก ก็เอาเวลาไปดูแลเด็กผู้ชายที่นอนพะงาบๆ อยู่ที่โรงพยาบาลนั่นดีกว่าไหมคะ!" คำพูดของเซี่ยหลินราวกับสายฟ้าฟาดลงกลางใจ แม่เซี่ยถึงกับตัวแข็งทื่อราวกับถูกสาป เซี่ยหลินไปรู้เรื่องนี้มาได้ยังไง? หล่อนตกใจกลัวจนพูดไม่ออก ริมฝีปากสั่นระริกควบคุมไม่ได้ ลำคอพยายามจะเปล่งเสียงเถียงกลับ แต่ก็เหมือนมีมือที่มองไม่เห็นมาบีบคอหล่อนไว้ ทำได้เพียงส่งเสียงครางฮึมฮำในลำคอเหมือนสัตว์ร้ายที่บาดเจ็บ กว่าหล่อนจะรวบรวมสติกลับมาได้ ใบหน้าของหล่อนก็ซีดเผือดไร้สีเลือด "ฉัน... ฉันจะไม่เถียงกับแกแล้ว ถ้าเรื่องลาออกจัดการเรียบร้อยเมื่อไหร่ แกก็ไสหัวออกจากบ้านนี้ไปได้เลย" เรื่องเด็กผู้ชายคนนั้น เธอแอบได้ยินมาโดยบังเอิญตอนที่เดินผ่านห้องของแม่เซี่ย แล้วได้ยินเซี่ยหนิงหนิงกำลังทะเลาะกับแม่เซี่ย ด้วยคติประจำใจที่ว่า 'ไม่ฟังเรื่องชาวบ้านถือว่าพลาดอย่างแรง' เธอจึงไปแอบฟังอยู่ริมกำแพงตั้งนานสองนาน ดูจากปฏิกิริยาของแม่เซี่ยเมื่อกี้แล้ว เด็กผู้ชายคนนั้นต้องมีปัญหาอะไรซ่อนอยู่แน่ๆ! นี่หล่อนกระสันอยากจะถีบหัวส่งเธอออกจากบ้านขนาดนั้นเลยเหรอ? ดูเหมือนว่าการปรากฏตัวของเจ้า "มนุษย์หมาป่า" จะทำให้เนื้อเรื่องกลับเข้าสู่เส้นทางที่ควรจะเป็นแล้วสินะ แต่เซี่ยหลินไม่อยากโดนไอ้พวกผู้ชายหน้าโง่พวกนั้นกระทำชำเราหรอกนะ เพราะงั้นตอนนี้เธอจึงมีแค่สองทางเลือก คือต้องเร่งสปีดไปเผด็จศึกหลัวหยวนให้เร็วที่สุด เพื่อจะได้ข้ามขั้นตอนที่ต้องไปเผชิญหน้ากับห้องมืดของเสี่ยวลี่ยา หรือไม่ก็... ต้องกระชากหน้ากากเจ้ามนุษย์หมาป่านี่ออกมาให้ได้ ดวงตาของแม่เซี่ยแดงก่ำด้วยความโกรธ "จากนี้ไป แกต้องหดหัวอยู่แต่ในบ้านจนกว่าจะมีจดหมายแจ้งจากสถาบัน ถ้าแกโดนไล่ออกจริงๆ เมื่อไหร่ ก็ไสหัวออกไปจากตระกูลเซี่ยซะ!" พูดจบ แม่เซี่ยก็ลากตัวเวนดี้ออกไปจากห้อง จากนั้น ประตูก็ถูกปิดกระแทกและล็อกกุญแจจากด้านนอกอย่างแน่นหนา แม้แต่ประตูที่เชื่อมไปห้องของเวนดี้ก็ถูกปิดตายเช่นกัน เวนดี้เองก็งุนงง ไม่เข้าใจว่าทำไมจู่ๆ อารมณ์ของแม่เซี่ยถึงได้สวิงขึ้นลงราวกับรถไฟเหาะตีลังกา ในเมื่อตอนนี้เธอเข้าไปข้างในไม่ได้ เธอจึงทำได้เพียงนำเรื่องนี้ไปรายงานให้นายหญิงผู้เฒ่าทราบคร่าวๆ เท่านั้น เซี่ยหลินถูกขังไว้ในห้อง ระบบจึงเอ่ยถามขึ้นเบาๆ: [ทำไมโฮสต์ถึงไม่ดูเดือดเนื้อร้อนใจเลยล่ะ?] เธอปรายตามองไปที่ระเบียง: [สมัยก่อนนะ ต่อให้มียามเฝ้า มีรั้วลวดหนามไฟฟ้า ก็หยุดฉันไม่ให้ปีนกำแพงไปโต้รุ่งที่ร้านเน็ตไม่ได้หรอก ประตูแค่นี้คิดว่าจะขังฉันได้เหรอ?] ระบบ:...นั่นมันเรื่องที่น่าภูมิใจตรงไหนฮะ? เซี่ยหลินถูกปลุกให้ตื่นตั้งแต่ไก่โห่ ในเมื่อแม่เซี่ยออกไปแล้ว หลังจากจัดการทำธุระส่วนตัวเสร็จ เธอก็ล้มตัวลงนอนหลับต่ออย่างสบายใจเฉิบ กว่าเธอจะตื่นขึ้นมาอีกทีก็ปาเข้าไปเที่ยงวันแล้ว แย่ล่ะสิ คงไม่ได้กะจะขังเธอไว้จนอดข้าวอดน้ำตายหรอกนะ? เซี่ยหลินลองบิดลูกบิดประตูดู ก็พบว่ามันถูกล็อกอย่างแน่นหนาจริงๆ เวนดี้ที่คอยเฝ้าอยู่หน้าประตูตลอด เมื่อได้ยินเสียงกุกกักจากข้างใน จึงร้องถามเซี่ยหลินว่า "คุณผู้หญิงออกไปข้างนอกแล้วค่ะ จะให้ดิฉันไปเอาขวานมาพังประตูเลยไหมคะ?" ไม่ต้องรุนแรงขนาดนั้นก็ได้มั้ง เวนดี้พูดต่อ "คุณผู้หญิงเปรยๆ ว่า แทนที่จะรอให้สถาบันส่งใบไล่ออกมา สู้ไปชิงบอกลาออกเองโดยอ้างว่าปรับตัวเข้ากับระบบการเรียนไม่ได้ยังจะดีซะกว่า คุณผู้หญิงเพิ่งให้คนขับรถพาออกไปเมื่อกี้นี้เองค่ะ!" ฉิบหายแล้ว! ยัยป้านี่กำลังจะทำแผนฉันพังพินาศหมด! "เวนดี้ เธอลงไปรอรับฉันที่ระเบียงชั้นล่างทีนะ ฉันต้องรีบไปหยุดยั้ง..." "ไม่ได้นะคะคุณหนู! ดิฉันกลัวคุณหนูจะร่วงลงมาทับดิฉันแบนแต๊ดแต๋ตายคาที่น่ะสิคะ" สีหน้าของเซี่ยหลินมืดครึ้มลง เธอตั้งใจจะปีนลงจากระเบียง แล้วให้เวนดี้คอยรับอยู่ข้างล่างต่างหาก ระบบจอมไร้หัวใจยังคงหัวเราะเยาะไม่เลิก: [ถ้าโฮสต์ร่วงลงไปนั่งทับหน้าเวนดี้พอดีล่ะก็ ฉากนั้นคงดูน่าตื่นเต้นพิลึกเลยนะ] เซี่ยหลินสวนกลับ: [ระบบที่ยอมรับเนื้อเรื่องพรรค์นี้ได้ ฉันพนันได้เลยว่าแกคงเสพสื่อ 'อุดมคติ' พวกนั้นมาเยอะล่ะสิ] แม้เวนดี้จะกลัว แต่เธอก็ยังวิ่งไปรอที่ระเบียงตามคำสั่ง เซี่ยหลินชะโงกหน้ามองลงไป ด้านล่างเป็นสนามหญ้า ต่อให้เธอพลาดตกลงไปจริงๆ อย่างมากก็แค่ก้นจ้ำเบ้าเป็นรอยช้ำแค่นั้นแหละ "คุณหนูคะ ทำไมไม่เอาเชือกผ่อนลงมาล่ะคะ เดี๋ยวหย่อนอาหารขึ้นไปให้ค่ะ ยังไงคุณหนูก็พูดเรื่องลาออกไปแล้ว ไม่เห็นต้องลำบากวิ่งตามคุณผู้หญิงไปเลยนี่คะ" เซี่ยหลินไม่ตอบอะไร เธอแค่ตั้งหน้าตั้งตาปีนลงไปเงียบๆ เธอแค่เล่นตัวเรียกร้องความสนใจต่างหาก ไม่ได้อยากลาออกจริงๆ สักหน่อย! ไอ้บ้าตัวไหนมันคาบข่าวไปบอกแม่เซี่ยเนี่ย!!! ระหว่างที่ปีนลงมา เซี่ยหลินก็ก่นด่าสาปแช่งสายข่าวคนนั้นในใจเป็นร้อยๆ รอบ อย่างไรก็ตาม 90% ของคำด่าเหล่านั้นล้วนพุ่งเป้าไปที่เซี่ยหนิงหนิงทั้งสิ้น นอกจากนังนี่แล้ว ก็คงไม่มีใครหน้าไหนว่างพอจะมาทำเรื่องชั่วช้าแบบนี้หรอก เซี่ยหนิงหนิง! ก่อนที่เสี่ยวลี่ยาจะจับฉันไปทรมานเล่น ฉันจะต้องเอาเครื่องมือพวกนั้นไปใช้กับแกให้หมดก่อนเลยคอยดู! แกจะได้เลิกตั้งแง่หาเรื่องฉันอย่างไร้เหตุผลเสียที!
2026-03-15 20:47:34
1.50 เหรียญบทที่ 69: ในห้องทำงานกับหลัวหยวน...
2026-03-15 20:47:34
1.50 เหรียญบทที่ 70 เซี่ยหลินคือลูกสาวแท้ๆ ของคุณ
2026-03-15 20:47:34
1.50 เหรียญบทที่ 71 ปากไม่ตรงกับใจ
2026-03-15 20:47:34
1.50 เหรียญบทที่ 72: คู่ที่เหมาะสมกับเสี่ยวลี่ยา
2026-03-15 20:47:34
1.50 เหรียญบทที่ 73: โกรธจนหูแดงไปเองงั้นเหรอ?
2026-03-15 20:47:34
1.50 เหรียญบทที่ 74 แอบช่วยเซี่ยหลิน
2026-03-15 20:47:34
1.50 เหรียญบทที่ 75: ฉันต้องการชีวิตของเธอ!
2026-03-15 20:47:34
1.50 เหรียญบทที่ 76 ใครบอกว่าเธอน่ารักกันล่ะ
2026-03-15 20:47:34
1.50 เหรียญบทที่ 77 จางเหล่ยอยากเล่นเกมโหมดคู่ดูโอ้
2026-03-15 20:47:34
1.50 เหรียญบทที่ 78: โดนเซี่ยหนิงหนิงจับกดติดกำแพง
2026-03-15 20:47:34
1.50 เหรียญบทที่ 79 สถานการณ์กำลังย่ำแย่ลง
2026-03-15 20:47:34
1.50 เหรียญบทที่ 80 คุณหนูมาแล้ว หลีกทางไป!
2026-03-15 20:47:34
1.50 เหรียญบทที่ 81: ของรักของหวงของหล่อนถูกนายฉกไป
2026-03-15 20:47:34
1.50 เหรียญบทที่ 82 เซี่ยหลินถูกลักพาตัว
2026-03-15 20:47:34
1.50 เหรียญบทที่ 83 กำลังจะถูกฆ่า
2026-03-15 20:47:34
1.50 เหรียญบทที่ 84: หัวใจเต้นแรงแทบคลั่ง
2026-03-15 20:47:34
1.50 เหรียญบทที่ 85: ท่าอุ้มเจ้าหญิงของคุณหนูเซียว
2026-03-15 20:47:34
1.50 เหรียญบทที่ 86 อยู่ให้ห่างจากเสี่ยวลี่ยา
2026-03-15 20:47:34
1.50 เหรียญบทที่ 87: ทั้งนุ่มทั้งหอม
2026-03-15 20:47:34
1.50 เหรียญบทที่ 88 เสี่ยวลี่ยาเผ่นหนี
2026-03-15 20:47:34
1.50 เหรียญบทที่ 89: หมาจิ้งจอกยืมบารมีเสือ
2026-03-15 20:47:34
1.50 เหรียญบทที่ 90: สมน้ำหน้า
2026-03-15 20:47:34
1.50 เหรียญบทที่ 91 คุณหนูจอมซึนเดเระ
2026-03-15 20:47:34
1.50 เหรียญบทที่ 92: ปรุงยา
2026-03-15 20:47:34
1.50 เหรียญบทที่ 93 การมาเยือนของหลัวหยวน
2026-03-15 20:47:34
1.50 เหรียญบทที่ 94 เข้าโรงพยาบาล
2026-03-15 20:47:34
1.50 เหรียญบทที่ 95 ยัยนี่มีพิรุธ!
2026-03-15 20:47:34
1.50 เหรียญบทที่ 96: จับตัวหมาป่า
2026-03-15 20:47:34
1.50 เหรียญบทที่ 97 คำสาปแช่งนี่มันสกปรกจริงๆ
2026-03-15 20:47:34
1.50 เหรียญบทที่ 98 อยากจะเลี้ยงดูงั้นเหรอ?
2026-03-15 20:47:34
1.50 เหรียญบทที่ 99: ควบคุมเสี่ยวลี่ยาน้อยได้ง่ายดายจริงๆ
2026-03-15 20:47:34
1.50 เหรียญบทที่ 100: แต่งงานกับเซี่ยหลิน?
2026-03-15 20:47:34
1.50 เหรียญ