ทั้งตระกูลล้วนเป็นจอมซุ่ม แอบเก็บตัวจนกลายเป็นตระกูลจักรพรรดิบรรพกาล

ทั้งตระกูลล้วนเป็นจอมซุ่ม แอบเก็บตัวจนกลายเป็นตระกูลจักรพรรดิบรรพกาล [ไร้พ่าย] + [สายเอาชีวิตรอด] + [จอมซุ่ม] + [ชิลๆ] เมื่อทะลุมิติมา เขาก็ได้รับระบบลงชื่อเข้าใช้รายวันทันที เพียงลงชื่อทุกวันก็จะได้รับของวิเศษหายากและตบะบารมีอันน่าทึ่ง เขาใช้เวลาในแต่ละวันอย่างเกียจคร้านอยู่กับบ้าน หรือไม่ก็ไปฟังเสียงเพลงในหอนางโลม หลังจากลงชื่อเข้าใช้มาตลอดยี่สิบปี เสิ่นชิงหยวนก็กลายเป็นว่าที่จักรพรรดิ ทว่าเขากลับปฏิเสธที่จะลงจากเขา ต้องการเพียงแค่ซุ่มเงียบใช้ชีวิตเอาตัวรอดและปกป้องครอบครัวของตนต่อไป แต่ใครจะไปรู้ล่ะว่าคนตระกูลเสิ่นทั้งตระกูลล้วนเป็น "จอมซุ่ม" กันหมด... ผู้นำตระกูลดูภายนอกเหมือนผู้บำเพ็ญเพียรระดับห้า แต่แท้จริงแล้วคือระดับเจ็ด แอบลอบเข้าไปในตระกูลหวังที่อยู่ข้างเคียงกลางดึกและทุบตีผู้นำตระกูลของพวกเขาจนน่วม ผู้อาวุโสสามและผู้อาวุโสหกดูเป็นคนซื่อสัตย์และถ่อมตน แต่กลับลอบเร้นเข้าไปในดินแดนศักดิ์สิทธิ์ด้วยตัวคนเดียวและขโมยของวิเศษล้ำค่าที่สุดมาได้ แม้แต่สาวใช้ที่เขาช่วยชีวิตมาอย่างไม่ใส่ใจนัก ก็ยังเป็นอัจฉริยะอันดับหนึ่งแห่งแดนใต้ สามารถล้มผู้บำเพ็ญเพียรระดับเจ็ดได้ด้วยการตวัดกระบี่เพียงครั้งเดียว เมื่อมองดูพฤติกรรมอันเบิกบานใจของคนทั้งครอบครัว เสิ่นชิงหยวนก็จมลงสู่ห้วงความคิด "ข้ากลายเป็นจักรพรรดิแล้ว? แล้วทำไมคนทั้งตระกูลข้าถึงได้เอาแต่ซุ่มซ่อนความเก่งกาจกันหมดเลยล่ะเนี่ย?" จนกระทั่งวันหนึ่ง ตัวตนสูงสุดที่ซ่อนตัวอยู่ในเขตแดนต้องห้ามได้ปรากฏตัวขึ้นอีกครั้งในโลกมนุษย์— "ตระกูลเสิ่นตัดขาดหนทางสู่มรรคาจักรพรรดิ สมควรถูกประหาร!" ร่างหลายร่างก้าวออกมาจากเบื้องหลังของเสิ่นชิงหยวน กลิ่นอายของมหาจักรพรรดินับสิบกว่าองค์กวาดล้างข้ามผ่านไปทั่วหล้า ทั่วทั้งบริเวณตกอยู่ในความเงียบงัน ตัวตนสูงสุดแห่งเขตแดนต้องห้าม : หนทางสู่มรรคาจักรพรรดิถูกตัดขาดอย่างนั้นรึ? ทำไมตระกูลเสิ่นถึงเต็มไปด้วยมหาจักรพรรดิล่ะเนี่ย? ข้าบ่นว่าตระกูลเสิ่นของพวกเจ้าตัดขาดหนทางสู่การเป็นจักรพรรดิ แล้วพวกเจ้าก็ดันเหมาผูกขาดเอาไว้เองหมดเลยจริงๆ! ผิดพลาดตรงไหนขออภัยด้วยครับ แจ้งให้แก้ไขได้เลยครับ ฝากผลงานแปลเรื่องอื่นด้วยครับ ชั้นหนังสือด้านล่างกดเข้าได้เลยครับ ♥ ♥ เข้าชั้นหนังสือของ Jeeras! ♥ ♥ ฝากติดตามเพจด้วยนะครับ Jeeras

ยอดวิว

247

จำนวนตอน

206

สถานะ

ยังไม่จบ

อ่านตอนแรก

เรื่องย่อ

ทั้งตระกูลล้วนเป็นจอมซุ่ม แอบเก็บตัวจนกลายเป็นตระกูลจักรพรรดิบรรพกาล
[ไร้พ่าย] + [สายเอาชีวิตรอด] + [จอมซุ่ม] + [ชิลๆ]

เมื่อทะลุมิติมา เขาก็ได้รับระบบลงชื่อเข้าใช้รายวันทันที เพียงลงชื่อทุกวันก็จะได้รับของวิเศษหายากและตบะบารมีอันน่าทึ่ง
เขาใช้เวลาในแต่ละวันอย่างเกียจคร้านอยู่กับบ้าน หรือไม่ก็ไปฟังเสียงเพลงในหอนางโลม
หลังจากลงชื่อเข้าใช้มาตลอดยี่สิบปี เสิ่นชิงหยวนก็กลายเป็นว่าที่จักรพรรดิ
ทว่าเขากลับปฏิเสธที่จะลงจากเขา ต้องการเพียงแค่ซุ่มเงียบใช้ชีวิตเอาตัวรอดและปกป้องครอบครัวของตนต่อไป
แต่ใครจะไปรู้ล่ะว่าคนตระกูลเสิ่นทั้งตระกูลล้วนเป็น "จอมซุ่ม" กันหมด... ผู้นำตระกูลดูภายนอกเหมือนผู้บำเพ็ญเพียรระดับห้า แต่แท้จริงแล้วคือระดับเจ็ด แอบลอบเข้าไปในตระกูลหวังที่อยู่ข้างเคียงกลางดึกและทุบตีผู้นำตระกูลของพวกเขาจนน่วม
ผู้อาวุโสสามและผู้อาวุโสหกดูเป็นคนซื่อสัตย์และถ่อมตน แต่กลับลอบเร้นเข้าไปในดินแดนศักดิ์สิทธิ์ด้วยตัวคนเดียวและขโมยของวิเศษล้ำค่าที่สุดมาได้
แม้แต่สาวใช้ที่เขาช่วยชีวิตมาอย่างไม่ใส่ใจนัก ก็ยังเป็นอัจฉริยะอันดับหนึ่งแห่งแดนใต้ สามารถล้มผู้บำเพ็ญเพียรระดับเจ็ดได้ด้วยการตวัดกระบี่เพียงครั้งเดียว
เมื่อมองดูพฤติกรรมอันเบิกบานใจของคนทั้งครอบครัว เสิ่นชิงหยวนก็จมลงสู่ห้วงความคิด
"ข้ากลายเป็นจักรพรรดิแล้ว? แล้วทำไมคนทั้งตระกูลข้าถึงได้เอาแต่ซุ่มซ่อนความเก่งกาจกันหมดเลยล่ะเนี่ย?"
จนกระทั่งวันหนึ่ง ตัวตนสูงสุดที่ซ่อนตัวอยู่ในเขตแดนต้องห้ามได้ปรากฏตัวขึ้นอีกครั้งในโลกมนุษย์—
"ตระกูลเสิ่นตัดขาดหนทางสู่มรรคาจักรพรรดิ สมควรถูกประหาร!"
ร่างหลายร่างก้าวออกมาจากเบื้องหลังของเสิ่นชิงหยวน กลิ่นอายของมหาจักรพรรดินับสิบกว่าองค์กวาดล้างข้ามผ่านไปทั่วหล้า
ทั่วทั้งบริเวณตกอยู่ในความเงียบงัน
ตัวตนสูงสุดแห่งเขตแดนต้องห้าม : หนทางสู่มรรคาจักรพรรดิถูกตัดขาดอย่างนั้นรึ? ทำไมตระกูลเสิ่นถึงเต็มไปด้วยมหาจักรพรรดิล่ะเนี่ย? ข้าบ่นว่าตระกูลเสิ่นของพวกเจ้าตัดขาดหนทางสู่การเป็นจักรพรรดิ แล้วพวกเจ้าก็ดันเหมาผูกขาดเอาไว้เองหมดเลยจริงๆ!
ผิดพลาดตรงไหนขออภัยด้วยครับ แจ้งให้แก้ไขได้เลยครับ
ฝากผลงานแปลเรื่องอื่นด้วยครับ ชั้นหนังสือด้านล่างกดเข้าได้เลยครับ
♥ ♥ เข้าชั้นหนังสือของ Jeeras! ♥ ♥
ฝากติดตามเพจด้วยนะครับ
Jeeras

นิยายแปลไทย นิยายแฟนตาซี

สารบัญ

บทที่ 30 มหาจักรพรรดิผู้มีชีวิตที่สองงั้นรึ?

2026-05-18 02:38:01

บทที่ 31 เส้นทางจักรพรรดิถูกตัดขาด! กระบี่ศักดิ์สิทธิ์ชิงเสวียง

2026-05-19 03:16:38

ทั้งตระกูลล้วนเป็นจอมซุ่ม แอบเก็บตัวจนกลายเป็นตระกูลจักรพรรดิบรรพกาล

เรื่องย่อ

สารบัญ

บทที่ 1 ลงชื่อเข้าใช้ยี่สิบปี ระดับบ่มเพาะทะลวงสู่ว่าที่จักรพรรดิโดยตรง

บทที่ 2 เขากล้าดีอย่างไร?!

บทที่ 3 นางคือสาวใช้ของข้า!

บทที่ 4 โอสถวิเศษเก้าลวดลาย!

บทที่ 5 เสี่ยวจิ่ว เลี้ยงดูเขามาไม่เสียเปล่าเลยจริงๆ

บทที่ 6 ไก่ของข้า!

บทที่ 7 หอเถาเถีย เคล็ดวิชาอาหารวิญญาณ

บทที่ 8 การลอบโจมตีตระกูลหวังยามวิกาล

บทที่ 9 สดชื่นโว้ยยย!!!

บทที่ 10 การประลองห้ามหาตระกูล

บทที่ 11 เนตรวิญญาณเทวะ

บทที่ 12 กายาล้ำค่าตะวันชาด

บทที่ 13 ตระกูลหวังมียอดฝีมือขอบเขตหลอมสูญ!

บทที่ 14 พวกท่านบรรลุขอบเขตหุนตุ้นได้อย่างไร?

บทที่ 15 ภูเขาอีกาโลหิต นักพรตชิว

บทที่ 16 ตระกูลเสิ่นของเราซุ่มเงียบเว้ย!

บทที่ 17 อีกาโลหิตเหินเวหา

บทที่ 18 ไปกวาดล้างตระกูลหวัง!

บทที่ 19 จับหนู

บทที่ 20 เมืองกว่างหนานมียอดฝีมือขอบเขตหลอมสูญเพียงสองคน

บทที่ 21 หวังเถิง: ตระกูลเสิ่น คอยดูเถอะ!

บทที่ 22 อีกาโลหิต: ตระกูลหวังหลอกข้า!

บทที่ 23 ชำระล้างกรรมโลหิต

บทที่ 24 ยังอุ่นๆ อยู่ ยังใช้ได้

บทที่ 25 ท่านปู่รองแห่งตระกูลเสิ่น

บทที่ 26 ไก่ของข้า!!

บทที่ 27 ตระกูลเสิ่นของเราต้องซุ่มเงียบ!

บทที่ 28 ตกปลาเฒ่าจากบ่อกลืนอสูร

บทที่ 29 อาวุธจักรพรรดิ? ข้ามีตั้งสิบแปดชิ้นแน่ะ!

บทที่ 30 มหาจักรพรรดิผู้มีชีวิตที่สองงั้นรึ?

บทที่ 31 เส้นทางจักรพรรดิถูกตัดขาด! กระบี่ศักดิ์สิทธิ์ชิงเสวียง

บทที่ 32 อัจฉริยะผู้ร่วงหล่น

บทที่ 33 เสี้ยววิญญาณนักบุญ

บทที่ 34 นี่มันยังใช่แดนใต้อันแห้งแล้งอยู่อีกรึ?

บทที่ 35 นักบุญอะไรกัน? ปราบปรามให้หมด!

บทที่ 36 กายาล้ำค่าของตระกูลเสิ่น

บทที่ 37 เป็นนักบุญรึ? ข้าเนี่ยนะ?

บทที่ 38 ออกไปสู้กับราชันอสูร

บทที่ 39 มหาจักรพรรดิ มหาจักรพรรดิยุคโบราณ

บทที่ 40 ดินแดนเร้นลับมหาจักรพรรดิ

บทที่ 41 สร้างนิ้วทองคำด้วยมือ!

บทที่ 42 ราชันอสูร ราวกับสามีที่ไร้น้ำยา

บทที่ 43 ทำลายศพ ลบร่องรอย ค้นตัว!

บทที่ 44 นี่มันยังใช่ภูเขาอีกาโลหิตอยู่หรือเปล่า?

บทที่ 45 ศาลาพิรุณโลหิต โผล่มาจากไหนกันแน่?

บทที่ 46 น้องหก งานนี้หยาบไปหน่อยนะ!

บทที่ 47 ฝีมือของตระกูลเสิ่น

บทที่ 48 ชายชราผู้ดูแลหออี้ชุ่ย ผู้เฒ่าสวี

บทที่ 49 คุณชาย สนใจชุดอาหารบำรุงกำลังจากหอเถาเที่ยไหมขอรับ?

บทที่ 50 หลัวชิงเยว่: คุณชาย ข้าทำได้นะเจ้าคะ!!

บทที่ 51 ผู้เฒ่าสวี นี่มันของดีชัดๆ!

บทที่ 52 ศาลาพิรุณโลหิตเป็นองค์กรนักฆ่า

บทที่ 53 ผู้เฒ่าสวี? มรดกของโจโฉ!

บทที่ 54 ดินแดนเร้นลับขนาดใหญ่กลืนกินดินแดนเร้นลับขนาดเล็ก

บทที่ 55 คำสอนบรรพบุรุษตระกูลเสิ่น จะตีความอย่างไร?

บทที่ 56 ยาบำรุงขนานเอก!

บทที่ 57 สำนักที่มีชื่อเสียงงั้นหรือ? ไร้ค่าสิ้นดี

บทที่ 58 ดินแดนโบราณเฟินเหยียน เลี่ยหยวน

บทที่ 59 พวกเรากลายเป็นนักฆ่างั้นรึ?

บทที่ 60 มาถึงพร้อมเนื้อราชันอสูรในมือ

บทที่ 61 ของวิเศษสำหรับปลอมแปลง

บทที่ 62 นิกายเทียนกังเริ่มเคลื่อนไหว

บทที่ 63 ดินแดนเร้นลับเปิดออก

บทที่ 64 เสิ่นเฉวียนเข้าสู่ดินแดนเร้นลับ

บทที่ 65 มหาสงครามเมื่อหกสิบปีก่อน

บทที่ 66 ผู้ใช้เวทมนตร์แห่งประตูซวน

บทที่ 67 ตาเฒ่า กลิ่นท่านช่างหอมน่าอร่อยนัก!

บทที่ 68 ความตายของจอมมารเทียนซา

บทที่ 69 เข้าสู่ดินแดนเร้นลับ

บทที่ 70 สองคนรุมสิบงั้นรึ?

บทที่ 71 เบาะแสของกายาล้ำค่าตระกูลหวัง

บทที่ 72 พิษของแม่นางชิงเยว่

บทที่ 73 นางไม่ใช่คน

บทที่ 74 กระดองเต่าลี้ลับโบราณ

บทที่ 75 อัญเชิญบรรพบุรุษจุติ!

บทที่ 76 ปีศาจงูงั้นรึ? ถูกฆ่าล้างบาง!

บทที่ 77 สามดินแดนศักดิ์สิทธิ์ นักบุญ