จักรวรรดิเวทมนตร์สองหมื่นปี

จักรวรรดิเวทมนตร์สองหมื่นปี
“เหล่าเอลฟ์ตำหนิพวกเรามนุษย์ ว่าไร้ศรัทธา ไม่รู้จักความยำเกรง กล่าวหาว่าเวทมนตร์ของเรามีแต่ผลประโยชน์ เห็นได้จากการใช้เหล่าวิญญาณทำงานในไร่นา เยาะเย้ยว่ามนุษย์ไม่มีเทพผู้ปกปักชนเผ่า เป็นเพียงลิงป่าป่าเถื่อนเท่านั้น”
“ขอชี้แจงให้ชัด ใช่แล้ว พวกเราก็คือคนเถื่อนนั่นแหละ!”
“ลืมการโต้เถียงที่ไร้สาระเรื่องศรัทธา วัฒนธรรม หรือจริยธรรมเถอะ”
“เมื่อจักรวรรดิได้รับชัยชนะ นักปราชญ์จะเป็นผู้แก้ต่างให้เราเอง”
“การพิชิตดวงดาว ต้องการประตูมิติที่เสถียรหนึ่งร้อยบาน ยานรบอวกาศหนึ่งพันลำ จอมเวทย์ฝึกหัดหนึ่งแสนคน ต้องมีสภาจอมเวทย์พันคนคอยวางแผน และระบบการศึกษาด้านเวทมนตร์ที่ไม่เลือกชนชั้น สรุปแล้ว ต้องการจักรวรรดิอันยิ่งใหญ่เท่านั้น!”
จากจุดสิ้นสุดของกาลเวลา อีเลียน ได้เห็นด้วยตาตนเองถึงวันสิ้นโลกของจักรวาลแฟนตาซีแห่งนี้
ต้องมีผู้ใดลุกขึ้นรวมเผ่าพันธุ์นับหมื่นจากทุกมิติ เพื่อเผชิญหน้ากับความสยองเกรงที่มาจากนอกโลก
อีเลียนย้อนเวลากลับไปสองหมื่นปี กลายมาเป็นจักรพรรดิแห่งชาติที่ล่มสลายแห่งจักรวรรดิเวทมนตร์โบราณ
ในเวลานั้น อารยธรรมมนุษย์เพิ่งเริ่มเรียนรู้เวทมนตร์ กำลังดิ้นรนเอาชีวิตรอดท่ามกลางเผ่าออร์ค มังกร และเอลฟ์ที่หยิ่งผยอง
ก่อนที่กองทัพเทพนอกมิติจะเหยียบย่างมายังดินแดนอันไกลโพ้น อีเลียนมีเวลาสองหมื่นปีในการสร้างจักรวรรดิเวทมนตร์ของเขา
กวาดล้างเผ่าออร์ค สังหารจอมมังกร ทำให้ราชสำนักเอลฟ์ผู้หยิ่งทระนงต้องเห็นการผงาดของมนุษย์
มอบความรู้เวทมนตร์ขั้นสูงให้ทุกคนโดยไม่แบ่งแยก ทอร่าง ใยเวท เพื่อกักขังพลังธาตุ สร้างอารยธรรมแห่งเวทมนตร์
พิชิตความลึกของอเวจี ให้เหล่าเทพปีศาจต้องยอมสยบ
ยกทัพไปยังนรก เพื่อสถาปนาตำแหน่งดยุคขึ้นใหม่
สรรพสิ่งในทุกมิติจะต้องเป็นข้าแผ่นดินของจักรวรรดิอันยิ่งใหญ่
ไม่ว่าพวกเขาจะเป็นเหล่าทวยเทพนับไม่ถ้วนก็ตาม