บทที่ 31 จอมเวทหลากหลายประเภท
บทที่ 31 จอมเวทหลากหลายประเภท
“เผ่าพันธุ์มนุษย์ สามารถเรียนรู้เวทมนตร์ได้อย่างรวดเร็วด้วยวิธีนี้อย่างนั้นรึ?”
ซอลตกใจเป็นอย่างมาก
อีเลียนพยักหน้า
“แม้เผ่าพันธุ์มนุษย์จะไม่มีเวทมนตร์โดยกำเนิด แต่สายเลือดของพวกเขากลับเข้ากันได้อย่างสมบูรณ์แบบกับพลังจากสิ่งมีชีวิตเหนือธรรมชาติและแหล่งพลังเวทภายนอกอื่น ๆ สามารถหลอมรวมจนเกิดความเป็นไปได้อันไร้ขีดจำกัด!”
“ในการวิจัยของข้า ข้าเรียกผู้ใช้เวทที่ได้รับพลังเวทลี้ลับผ่านการหวนคืนของสายเลือดบรรพบุรุษหรือโอกาสพิเศษจากภายนอกว่า ซอร์เซอเรอร์”
“พลังเวทในกายของพวกเขา โหยหาที่จะถูกปลดปล่อย”
“สำหรับพวกเขาแล้ว เวทมนตร์ไม่ใช่ความรู้ที่ต้องทำความเข้าใจ แต่เป็นสัญชาตญาณ เหมือนกับปลาที่ว่ายน้ำ และนกที่โบยบิน”
เมื่อเกร็ตได้ยินคำอธิบายที่ตรงกับความรู้สึกของตนเองอย่างสมบูรณ์แบบราวกับได้พบผู้ที่เข้าใจ ก็พยักหน้าราวกับลูกไก่จิกข้าว
“ใช่แล้วขอรับ ใช่เลย!”
“เหมือนที่องค์เหนือหัวตรัสเลย นี่คือความรู้สึกของข้า!”
ซอร์เซอเรอร์งั้นรึ?
ซอลครุ่นคิดถึงคำศัพท์ใหม่คำนี้
“เป็นพลังที่พิเศษจริง ๆ”
“ต้นกำเนิดของซอร์เซอเรอร์ คือสายเลือดจากบรรพบุรุษเหนือธรรมชาติและปรากฏการณ์หวนคืนสู่บรรพบุรุษเพียงอย่างนั้นหรือขอรับ?”
อีเลียนส่ายหน้า
“ไม่ใช่ ตามการวิจัยของข้า นี่เป็นเพียงหนึ่งในความเป็นไปได้เท่านั้นแม้ว่าน่าจะเป็นแบบที่พบได้บ่อยที่สุด”
“การอาบสายฟ้าอยู่ใจกลางพายุ การแช่ตัวในน้ำพุที่เปี่ยมด้วยพลังเวท พรจากเหล่าแฟรี่ชั้นสูง การถูกกัดกร่อนด้วยเวทมนตร์เงาจากภพเงา หรือแม้แต่การได้เห็นแก่นแท้แห่งความโกลาหลของจักรวาลเพียงชั่วพริบตา ปัจจัยเหนือธรรมชาติจากภายนอกเหล่านี้ ก็มีความเป็นไปได้ที่จะสร้างซอร์เซอเรอร์ขึ้นมาได้เช่นกัน”
“เราสามารถจำแนกและตั้งชื่อพวกเขาตามที่มาของพลังที่แตกต่างกันได้”
อีเลียนพูดพลางชี้ไปที่เกร็ต
“ตัวอย่างเช่น พลังของเด็กคนนี้มาจากสายเลือดมังกร เราจึงเรียกเขาได้ว่า จอมเวทสายเลือดมังกร”
“ในทำนองเดียวกัน หากพลังมาจากเวทมนตร์พายุ หรือมีบรรพบุรุษจากภพธาตุลม ก็จะเรียกว่า จอมเวทพายุ”
“ผู้ที่ถูกภพเงากัดกร่อน หรือมีบรรพบุรุษเป็นสิ่งมีชีวิตจากภพเงา ก็คือ จอมเวทเงา”
“ส่วนผู้ที่ได้สัมผัสกับเวทมนตร์ป่าเถื่อนแห่งความโกลาหลด้วยเหตุผลพิเศษ ก็คือ จอมเวทป่าเถื่อน”
ซอลและคนอื่น ๆ ตั้งใจฟังอย่างยิ่งยวด บางคนถึงกับหยิบสมุดบันทึกออกมาจดประเด็นสำคัญในคำพูดของอีเลียน
แม้ว่าพวกเขาจะยังไม่เคยพบเห็นซอร์เซอเรอร์ที่มีที่มาแตกต่างกันเหล่านี้ แต่ท่าทีที่มั่นใจและสงบนิ่งของอีเลียนขณะพูดนั้น ราวกับว่าเขาเคยพบเห็นซอร์เซอเรอร์หลากหลายประเภทมาแล้วนับไม่ถ้วนด้วยตาตนเอง!
อีเลียนยิ้มเล็กน้อยแล้วกล่าวต่อ
“นับจากนี้ไป บนดินแดนแห่งเอลโดเรน ย่อมต้องมีซอร์เซอเรอร์คนใหม่ถือกำเนิดขึ้นอย่างแน่นอนแม้ว่า พวกเขาส่วนใหญ่น่าจะไม่มีพรสวรรค์โดดเด่นเท่าเด็กคนนี้ในวันนี้ก็ตาม”
“จงมอบสถานะให้แก่ผู้ใช้เวทโดยสัญชาตญาณเหล่านี้ ให้ทัดเทียมกับจอมเวทในระดับเดียวกัน เพื่อให้พวกเขาสามารถกลายเป็นส่วนหนึ่งของเราได้!”
จริงด้วย หากพลังของซอร์เซอเรอร์ไม่สามารถนำมาใช้ประโยชน์เพื่อจักรวรรดิได้ ก็คงน่าเสียดายเกินไป
หลังจากได้เห็นศักยภาพอันน่าสะพรึงกลัวของเกร็ตด้วยตาตนเอง ซอลและเหล่าจอมเวทก็ยอมรับข้อสรุปนี้โดยธรรมชาติ
ขณะที่พูด อีเลียนก็มองไปยังเจ้าหนูเกร็ตที่ยืนอยู่มุมห้องด้วยท่าทีเขินอายเล็กน้อย
เด็กชายวัย 12 ปีผู้นี้ ช่วงเวลาที่พลังของเขาตื่นขึ้นนั้นเร็วกว่าในประวัติศาสตร์เดิมหลายปี แต่ระดับพลังเวทที่ตื่นขึ้น กลับแข็งแกร่งกว่าในประวัติศาสตร์เดิมเสียอีก!
เกร็ตในประวัติศาสตร์เดิม หลังจากตื่นขึ้นก็ไปถึงจุดสูงสุดของซอร์เซอเรอร์วงแหวนที่หกเท่านั้น
ในฐานะผู้นำกองกำลังต่อต้านของสามัญชน เขาเติบโตและแข็งแกร่งขึ้นสู่ระดับเจ็ดวงแหวนในระหว่างการต่อสู้กับเหล่าจอมเวทนักรบของเมืองลอยฟ้า
ท้ายที่สุด ในการปราบปรามกองกำลังต่อต้านของจักรวรรดิครั้งหนึ่ง เกร็ตได้ลอบโจมตีนายพลซอลแห่งเอลโดเรนจนบาดเจ็บสาหัส จากนั้นจึงใช้รูปแบบการต่อสู้แบบแลกชีวิต ลากนายพลซอลที่บาดเจ็บหนักไปด้วยกันจนสุดกำลัง
แต่ตัวเกร็ตเองที่หมดแรงและบาดเจ็บปางตาย ก็เสียชีวิตลงทันทีในการรุมโจมตีของจอมเวทคนอื่น ๆ ที่ตามมาสมทบ
ทว่าเกร็ตในตอนนี้ เพิ่งจะตื่นขึ้น ก็ไปถึงระดับของซอร์เซอเรอร์เจ็ดวงแหวนแล้ว!
‘แน่นอนว่า ช่วงเวลาที่ผ่านมา การให้เขาสัมผัสกับคำศัพท์ในภาษามังกรและความรู้เวทมนตร์บ่อยครั้ง ได้เห็นจอมเวทตัวจริงร่ายเวทในระยะใกล้ และได้สัมผัสกับสิ่งสร้างจากเวทมนตร์อย่างโครงกระดูกและซอมบี้ ได้ปลุกความทรงจำเกี่ยวกับเวทมนตร์มังกรในสายเลือดของเขาอย่างมหาศาล และเพิ่มคุณภาพของการปลุกสายเลือดให้สูงขึ้นอย่างมาก’ อีเลียนคิดในใจ
เมื่อเห็นว่าฝ่าบาทอีเลียนและจอมเวทคนอื่น ๆ กำลังพูดคุยเกี่ยวกับตนเอง เจ้าหนูเกร็ตก็รู้สึกประหม่าขึ้นมา
เขาสูดหายใจเข้าลึก ๆ และรวบรวมความกล้าถามคำถามที่ค้างคาใจ
“ขอเรียนถามท่านจอมเวททุกท่าน ข้ายังต้องเรียนหนังสือกับท่านอาจารย์โจเซฟต่อไปหรือไม่ขอรับ?”
เมื่อได้ยินคำพูดของเจ้าหนูเกร็ต เหล่าจอมเวทก็อดหัวเราะออกมาเบา ๆ ไม่ได้
จะให้ผู้ใช้เวทที่แข็งแกร่งพอที่จะคุกคามนายพลซอลได้ ไปเรียนหนังสือต่อกับจอมเวทตัวเล็ก ๆ ธรรมดาอย่างโจเซฟน่ะหรือ?
เมื่อได้ยินเสียงหัวเราะของทุกคน ใบหน้าของเกร็ตก็แดงซ่านขึ้นมาทันที และรีบเปลี่ยนคำพูดใหม่
“เอ่อ ข้าหมายถึง ซอร์เซอเรอร์ ยังสามารถพัฒนาตนเองต่อไปด้วยการเรียนรู้ได้หรือไม่ขอรับ?”
สำหรับคำถามนี้ ทุกคนต่างก็รู้สึกสับสนงุนงง
ทุกคนหันไปมองอีเลียนผู้เป็นศูนย์กลางโดยพร้อมเพรียงกัน
“ตามทฤษฎีของข้า เวทมนตร์ของซอร์เซอเรอร์ก็สามารถเติบโตได้ด้วยการฝึกฝนอย่างต่อเนื่อง”
“แน่นอนว่า การเรียนรู้ตามตำราแบบจอมเวททั่วไปอย่างเดียวนั้นใช้ไม่ได้ผล”
“เอาอย่างนี้แล้วกัน”
อีเลียนเอ่ยคำพูดที่เตรียมไว้นานแล้ว:
“เกร็ต มาเป็นศิษย์ของข้า เป็นอย่างไร?”
“ข้ารู้วิธีฝึกฝนซอร์เซอเรอร์ เพื่อให้ดึงศักยภาพของตนเองออกมาได้ดีที่สุด”
“แม้ในฐานะซอร์เซอเรอร์ เจ้าก็นับได้ว่ามีพรสวรรค์ที่โดดเด่นอย่างแท้จริง สักวันหนึ่ง การก้าวข้ามบรรพบุรุษมังกรแดงที่มอบสายเลือดให้เจ้า ก็ไม่ใช่เรื่องที่เป็นไปไม่ได้”
สิ่งที่อีเลียนพูดคือความจริง
ในยุคเอลโดเรนปัจจุบัน เขาเป็นเพียงคนเดียวที่รู้วิธีฝึกฝนซอร์เซอเรอร์
ในประวัติศาสตร์เดิม ตลอดหลายพันปีหลังจากนั้น ซอร์เซอเรอร์ถูกมองว่าเป็นพวกนอกรีต ถูกดูหมิ่นเหยียดหยามโดยระบอบการปกครองด้วยเวทมนตร์ที่นำโดยเหล่าจอมเวท ถึงขั้นเสี่ยงที่จะต้องถูกเผาทั้งเป็นบนกองฟอน
จนกระทั่งในอนาคตอันไกลโพ้น ซอร์เซอเรอร์ค่อย ๆ ได้รับการยอมรับจากอาณาจักรต่าง ๆ จึงมีคนรวบรวมประสบการณ์ในการดึงศักยภาพและฝึกฝนเวทมนตร์ของเหล่าซอร์เซอเรอร์ขึ้นมา
การได้เป็นศิษย์ของจักรพรรดิเวทมนตร์ผู้สูงส่งที่สุดแห่งเอลโดเรน?
ได้เป็นศิษย์ของจอมเวทผู้ทรงเกียรติที่สุดในจักรวรรดิ!
เกร็ตรู้สึกเหมือนตนเองกำลังฝันไป
หัวใจของเขาเต้นระรัวด้วยความตื่นเต้น แทบไม่เชื่อหูตัวเอง น้ำตาเกือบจะไหลออกมา
เขานึกถึงวันนั้นเมื่อครึ่งปีก่อน
จักรพรรดิแห่งจักรวรรดิในชุดคลุมกำมะหยี่สีดำเดินเข้ามาในบ้านของเขา สอบถามถึงสถานการณ์ในหมู่บ้านอย่างอดทน บอกกับเขาว่า “ประวัติศาสตร์อันมืดมนที่ขุนนางจอมเวทเข่นฆ่าสามัญชนบนพื้นดินจะสิ้นสุดลงนับจากนี้ไป” และให้คำมั่นสัญญากับเขาว่า “ในอนาคตเหล่าออร์คที่โหดเหี้ยมจะไม่กล้ารุกรานดินแดนของมนุษย์อีกต่อไป”
บัดนี้ จักรพรรดิแห่งเอลโดเรนได้ทำตามสัญญาของพระองค์แล้ว และยังเชื้อเชิญให้เขาร่วมเดินทางไปกับพระองค์อีกด้วย!
“ฝ่าบาทอีเลียนผู้ยิ่งใหญ่ จักรพรรดิเวทมนตร์ผู้สูงส่งแห่งเอลโดเรน จ้าวแห่งเนโครแมนเซอร์ กษัตริย์แห่งจอมเวททั้งปวงในนครลอยฟ้า จักรพรรดิหนึ่งเดียวแห่งมวลมนุษย์”
เจ้าหนูเกร็ตเลียนแบบคำเรียกขานที่เหล่าจอมเวทใช้เรียกกษัตริย์แห่งมนุษย์ผู้นี้ ก้มตัวลง คุกเข่าข้างหนึ่งกับพื้น และตอบกลับด้วยเสียงสั่นเครือ
“เป็นเกียรติอย่างยิ่ง ที่ได้เป็นศิษย์ของฝ่าบาท!”
ซอลนึกถึงคำถามหนึ่งขึ้นมาได้ทันที จึงถามอีเลียนว่า
“ว่าแต่ ฝ่าบาท ในเมื่อพลังของเด็กคนนี้มาจากสายเลือดของมังกรโบราณ เช่นนั้นแล้ว พ่อแม่และพี่สาวของเขา จะมีศักยภาพที่คล้ายคลึงกัน ที่จะตื่นขึ้นเป็นซอร์เซอเรอร์ด้วยหรือไม่พ่ะย่ะค่ะ?”
“บอกได้เพียงว่า โอกาสสูงกว่าคนทั่วไป แต่ก็ยังคงต่ำมากอยู่ดี” อีเลียนตอบ
“การตื่นขึ้นของเด็กคนนี้ เป็นปรากฏการณ์หวนคืนสู่บรรพบุรุษที่หาได้ยากยิ่ง สายเลือดมังกรที่สืบทอดมาหลายชั่วอายุคน บังเอิญมาบรรจบในอัตราส่วนที่สมบูรณ์แบบในตัวเขาพอดี และถูกกระตุ้นขึ้นมา”
*****
เปลี่ยนจาก หมู่บ้านหินกลิ้ง เป็น หมู่บ้านโรลลิ่งสโตน