เริ่มต้นด้วยอายุขัยอมตะ ระบบฝึกเซียนอัตโนมัติ

เริ่มต้นด้วยอายุขัยอมตะ ระบบฝึกเซียนอัตโนมัติ 【อายุขัยไร้สิ้นสุด】【สุขุมมั่นคง】【โรคกลัวพลังทำลายไม่พอ】【นางเอกคนเดียว】【ความสัมพันธ์พระนางพัฒนาไว】【ศิษย์คิดไม่ซื่อ】【สตรีที่อายุมากกว่าสามพันปีผู้บรรลุวิถีเซียน】 เสิ่นหยวนทะลุมิติมายังโลกแห่งการบ่มเพาะพลัง ทว่ากลับต้องเผชิญกับการสังหารหมู่ของพวกมารที่กวาดล้างหมู่บ้านของเขาจนราบเป็นหน้ากลอง ทำให้เขากลายเป็นเด็กกำพร้าในวัยเพียงหกหนาว ช่างเป็นการเริ่มต้นที่ราวกับตกนรกทั้งเป็น! โชคยังดีที่การตัดสินใจฝึกฝนวิทยายุทธของเขาได้ปลุก 【ระบบบ่มเพาะวิถีเซียนอัตโนมัติ】 ขึ้นมา มอบอายุขัยให้เขาอย่างไร้ขีดจำกัด และความสามารถในการบ่มเพาะทักษะรวมถึงวิชาทั้งหมดโดยอัตโนมัติในขณะที่ปล่อยทิ้งไว้เฉยๆ เสิ่นหยวนตัดสินใจเก็บตัวเงียบและทำตัวให้กลมกลืนไปก่อน ในขณะที่เขามุ่งเน้นไปที่การยกระดับพลังและแก้แค้นด้วยการสังหารพวกมาร ทว่า ก่อนที่เส้นทางสู่ความเป็นเซียนจะมั่นคง กลับเกิดความเปลี่ยนแปลงที่ไม่คาดคิดขึ้น เขาถูกกดลงเตียงโดย เซี่ยชิงเสียน ผู้เป็นอาจารย์ที่มีใบหน้างดงามหยาดเยิ้ม ซึ่งกำลังตกอยู่ภายใต้มนต์สะกดของ "คำสาปรักกัดกร่อนกระดูก"... หลังจากผ่านพ้นไปหนึ่งราตรี เสิ่นหยวนถึงกับตกตะลึง หากกลายเป็นเตาหลอมและถูกอาจารย์สูบกลืนอายุขัยไป นั่นจะช่วยให้อาจารย์พัฒนาการบ่มเพาะพลังได้งั้นหรือ? ผู้เป็นอาจารย์ค่อยๆ ติดใจและลุ่มหลงจนถอนตัวไม่ขึ้น หลังจากเซี่ยชิงเสียนได้สติ นางก็เปลี่ยนจากความรู้สึกผิดกลายเป็นตกหลุมรักอย่างลึกซึ้ง นางต้องการใกล้ชิดกับเสิ่นหยวน แต่นางก็หวาดกลัวว่าจะทำร้ายอายุขัยของเขาเช่นกัน กับเรื่องนี้ เสิ่นหยวนทำได้เพียงกล่าวออกไปว่า "ท่านอาจารย์ อายุขัยของข้าไร้ขีดจำกัด ท่านทำตามใจชอบเถอะ! แต่ว่าข้าขอเป็นฝ่ายรุกแทนได้หรือไม่? การถูกจับกินแบบบุฟเฟต์ทุกวันมันรับมือยากเกินไปแล้ว!" เซี่ยชิงเสียนเองก็ไม่เข้าใจเช่นกัน เหตุใดอายุขัยของศิษย์ผู้นี้ถึงดูเหมือนลึกล้ำสุดหยั่งและสูบกินเท่าไหร่ก็ไม่มีวันหมด? ... ศัตรู ความพัวพันฉันชู้สาว และความขัดแย้งระหว่างสำนักหลั่งไหลตามกันมาอย่างต่อเนื่อง เพื่อปกป้องตนเองและผู้เป็นอาจารย์ เสิ่นหยวนทำได้เพียงเลือกที่จะปล่อยเคล็ดวิชาลับต้องห้ามที่เผาผลาญอายุขัยเหล่านั้นทิ้งไว้ให้ระบบฝึกฝนเงียบๆ โดยไม่สนใจ เมื่อศัตรูที่แข็งแกร่งบุกเข้ามากดดัน เซี่ยชิงเสียนกลับไร้พลังที่จะหยุดยั้งพวกมันได้ เสิ่นหยวนหัวเราะเบาๆ ท่ามกลางเปลวเพลิงที่โหมกระหน่ำ พลางร่ายคาถาในใจอย่างเงียบงันว่า "อายุขัยหนึ่งหมื่นปี จงมอดไหม้!" ในชั่วพริบตา ทวยเทพและหมู่มารล้วนหวาดผวา และคนทั้งโลกต่างตื่นตะลึง ... หลายปีต่อมา เสิ่นหยวนทะยานขึ้นสู่จุดสูงสุดของหมู่มวลเซียน ที่ซึ่งเซียนนับไม่ถ้วนต่างสั่นเทาและหมอบกราบลงแทบเท้า บัดซบเอ๊ย ข้าไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องคุกเข่าแล้ว สัตว์ประหลาดผู้นี้ใช้เคล็ดวิชาต้องห้ามที่ผลาญอายุขัยราวกับเป็นเพียงการโจมตีพื้นฐาน! ผิดพลาดตรงไหนขออภัยด้วยครับ แจ้งให้แก้ไขได้เลยครับ ฝากผลงานแปลเรื่องอื่นด้วยครับ ชั้นหนังสือด้านล่างกดเข้าได้เลยครับ ♥ ♥ เข้าชั้นหนังสือของ Jeeras! ♥ ♥ ฝากติดตามเพจด้วยนะครับ Jeeras

ยอดวิว

202

จำนวนตอน

200

สถานะ

ยังไม่จบ

อ่านตอนแรก

เรื่องย่อ

เริ่มต้นด้วยอายุขัยอมตะ ระบบฝึกเซียนอัตโนมัติ
【อายุขัยไร้สิ้นสุด】【สุขุมมั่นคง】【โรคกลัวพลังทำลายไม่พอ】【นางเอกคนเดียว】【ความสัมพันธ์พระนางพัฒนาไว】【ศิษย์คิดไม่ซื่อ】【สตรีที่อายุมากกว่าสามพันปีผู้บรรลุวิถีเซียน】
เสิ่นหยวนทะลุมิติมายังโลกแห่งการบ่มเพาะพลัง ทว่ากลับต้องเผชิญกับการสังหารหมู่ของพวกมารที่กวาดล้างหมู่บ้านของเขาจนราบเป็นหน้ากลอง ทำให้เขากลายเป็นเด็กกำพร้าในวัยเพียงหกหนาว
ช่างเป็นการเริ่มต้นที่ราวกับตกนรกทั้งเป็น!
โชคยังดีที่การตัดสินใจฝึกฝนวิทยายุทธของเขาได้ปลุก 【ระบบบ่มเพาะวิถีเซียนอัตโนมัติ】 ขึ้นมา มอบอายุขัยให้เขาอย่างไร้ขีดจำกัด และความสามารถในการบ่มเพาะทักษะรวมถึงวิชาทั้งหมดโดยอัตโนมัติในขณะที่ปล่อยทิ้งไว้เฉยๆ
เสิ่นหยวนตัดสินใจเก็บตัวเงียบและทำตัวให้กลมกลืนไปก่อน ในขณะที่เขามุ่งเน้นไปที่การยกระดับพลังและแก้แค้นด้วยการสังหารพวกมาร
ทว่า ก่อนที่เส้นทางสู่ความเป็นเซียนจะมั่นคง กลับเกิดความเปลี่ยนแปลงที่ไม่คาดคิดขึ้น
เขาถูกกดลงเตียงโดย เซี่ยชิงเสียน ผู้เป็นอาจารย์ที่มีใบหน้างดงามหยาดเยิ้ม ซึ่งกำลังตกอยู่ภายใต้มนต์สะกดของ "คำสาปรักกัดกร่อนกระดูก"...
หลังจากผ่านพ้นไปหนึ่งราตรี เสิ่นหยวนถึงกับตกตะลึง
หากกลายเป็นเตาหลอมและถูกอาจารย์สูบกลืนอายุขัยไป นั่นจะช่วยให้อาจารย์พัฒนาการบ่มเพาะพลังได้งั้นหรือ?
ผู้เป็นอาจารย์ค่อยๆ ติดใจและลุ่มหลงจนถอนตัวไม่ขึ้น
หลังจากเซี่ยชิงเสียนได้สติ นางก็เปลี่ยนจากความรู้สึกผิดกลายเป็นตกหลุมรักอย่างลึกซึ้ง
นางต้องการใกล้ชิดกับเสิ่นหยวน แต่นางก็หวาดกลัวว่าจะทำร้ายอายุขัยของเขาเช่นกัน
กับเรื่องนี้ เสิ่นหยวนทำได้เพียงกล่าวออกไปว่า "ท่านอาจารย์ อายุขัยของข้าไร้ขีดจำกัด ท่านทำตามใจชอบเถอะ! แต่ว่าข้าขอเป็นฝ่ายรุกแทนได้หรือไม่? การถูกจับกินแบบบุฟเฟต์ทุกวันมันรับมือยากเกินไปแล้ว!"
เซี่ยชิงเสียนเองก็ไม่เข้าใจเช่นกัน
เหตุใดอายุขัยของศิษย์ผู้นี้ถึงดูเหมือนลึกล้ำสุดหยั่งและสูบกินเท่าไหร่ก็ไม่มีวันหมด?
...
ศัตรู ความพัวพันฉันชู้สาว และความขัดแย้งระหว่างสำนักหลั่งไหลตามกันมาอย่างต่อเนื่อง
เพื่อปกป้องตนเองและผู้เป็นอาจารย์
เสิ่นหยวนทำได้เพียงเลือกที่จะปล่อยเคล็ดวิชาลับต้องห้ามที่เผาผลาญอายุขัยเหล่านั้นทิ้งไว้ให้ระบบฝึกฝนเงียบๆ โดยไม่สนใจ
เมื่อศัตรูที่แข็งแกร่งบุกเข้ามากดดัน เซี่ยชิงเสียนกลับไร้พลังที่จะหยุดยั้งพวกมันได้
เสิ่นหยวนหัวเราะเบาๆ ท่ามกลางเปลวเพลิงที่โหมกระหน่ำ พลางร่ายคาถาในใจอย่างเงียบงันว่า "อายุขัยหนึ่งหมื่นปี จงมอดไหม้!"
ในชั่วพริบตา
ทวยเทพและหมู่มารล้วนหวาดผวา และคนทั้งโลกต่างตื่นตะลึง
...
หลายปีต่อมา
เสิ่นหยวนทะยานขึ้นสู่จุดสูงสุดของหมู่มวลเซียน ที่ซึ่งเซียนนับไม่ถ้วนต่างสั่นเทาและหมอบกราบลงแทบเท้า
บัดซบเอ๊ย ข้าไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องคุกเข่าแล้ว
สัตว์ประหลาดผู้นี้ใช้เคล็ดวิชาต้องห้ามที่ผลาญอายุขัยราวกับเป็นเพียงการโจมตีพื้นฐาน!
ผิดพลาดตรงไหนขออภัยด้วยครับ แจ้งให้แก้ไขได้เลยครับ
ฝากผลงานแปลเรื่องอื่นด้วยครับ ชั้นหนังสือด้านล่างกดเข้าได้เลยครับ
♥ ♥ เข้าชั้นหนังสือของ Jeeras! ♥ ♥
ฝากติดตามเพจด้วยนะครับ
Jeeras

นิยายแปลไทย นิยายแฟนตาซี

สารบัญ

เริ่มต้นด้วยอายุขัยอมตะ ระบบฝึกเซียนอัตโนมัติ

เรื่องย่อ

สารบัญ

บทที่ 1 นี่คือความรักจากท่านแม่ดาวเคราะห์สีน้ำเงินงั้นหรือ?!

บทที่ 2 ชีวิตที่มีสูตรโกงไม่จำเป็นต้องมีคำอธิบาย!

บทที่ 3 เจ้าเด็กนี่ช่างตาถึงเสียจริง!

บทที่ 4 ลุงเสิ่น ข้าอายุแปดขวบแล้ว ข้าอยากฝึกวิทยายุทธ

บทที่ 5 ข้าหวังว่าเจ้าจะเป็นฝ่ายริเริ่มถอนหมั้นกับท่านพ่อของข้า

บทที่ 6 ถ้างั้นพวกเจ้าสองคนก็คบกันอยู่สินะ?

บทที่ 7 ประกายแสงเย็นยะเยียบพุ่งทะยานมา ก่อนที่คมหอกจะตวัดฟาดฟันดั่งมังกร!

บทที่ 8 หมู่บ้านตระกูลเสิ่นนั้นเล็กเกินไป

บทที่ 9 ช่างอึดทนเสียนี่กระไร น่าเสียดายที่เกมควรจะจบลงได้แล้ว

บทที่ 10 ผู้อาวุโส ท่านปล่อยให้ข้าจัดการโจรผู้นี้ด้วยตัวเองได้หรือไม่?

บทที่ 11 โอ้? เจ้าติดหนี้ชีวิตข้าผู้นี้งั้นหรือ?

บทที่ 12 หากญาติพี่น้องของเสิ่นหู่ต้องการแก้แค้น เสิ่นหยวนก็พร้อมรับมือเสมอ

บทที่ 13 คนที่ไม่เคยคู่ควรเลยก็คือนาง เสิ่นรั่วซี...

บทที่ 14 เป็นไปไม่ได้หรอกที่ทุกคนในโลกแห่งการบ่มเพาะนี้จะเป็นพวกบ้าพลังฝึกฝนแบบไม่ลืมหูลืมตาไปเสียหมด?

บทที่ 15 แอคเคานต์ใหม่ อย่าทำอะไรแผลงๆ นะ!

บทที่ 16 อะไรกัน? ใจเต้นหวั่นไหวแล้วงั้นหรือ?

บทที่ 17 ในเมื่อเจ้าอ่อนแอ เจ้าก็สมควรตาย แล้วจะดิ้นรนไปทำไม?

บทที่ 18 อ๊ะ~ ท่านอาจารย์ ท่าน~

บทที่ 19 อายุขัยงั้นหรือ? ของพรรค์นั้น เขาดูเหมือนจะมีอยู่อย่างไร้ขีดจำกัดนะ?

บทที่ 20 "ท่านอาจารย์ ท่านบอกว่า... นี่คือศิษย์น้องของเรางั้นหรือเจ้าคะ?!"

บทที่ 21 หรือว่าศิษย์น้องของเราจะมีพรสวรรค์พิเศษที่ติดตัวมาแต่กำเนิดงั้นหรือ?

บทที่ 22 สี่ศิลปะหลักแห่งวิถีเซียน การสร้างยันต์

บทที่ 23 ข้ายังหนุ่ม ข้ามีอายุขัยเหลือเฟือ ข้าไม่กลัวหรอก...

บทที่ 24 มันช่างตระการตาจริงๆ!

บทที่ 25 เจ้าสามารถใช้ทุกสิ่งในถ้ำเซียนได้ตามใจชอบ

บทที่ 26 หรือว่า... ศิษย์น้องเสิ่นหยวนจะเป็นญาติสนิททางสายเลือดของครอบครัวท่านอาจารย์?

บทที่ 27 คอยสนับสนุนท่านจนกว่าจะทะลวงเข้าสู่ระดับวิญญาณก่อกำเนิด ข้ามั่นใจเต็มเปี่ยม!

บทที่ 28 มันให้ความรู้สึกพึงพอใจที่ไม่เหมือนใครจริงๆ ราวกับเกมจำลองสถานการณ์แบบปล่อยบอทเลย

บทที่ 29 ของดีมีอยู่ ก็มีแต่คนโง่เท่านั้นแหละที่ไม่ใช้!

บทที่ 30 "พวกท่านคิดว่าเสิ่นหยวนอาจจะเป็นลูกนอกสมรสของท่านอาจารย์ที่เร่ร่อนอยู่ข้างนอกหรือไม่?"

บทที่ 31 มีแต่วัวที่เหนื่อยล้า ไม่มีทุ่งนาที่ถูกไถจนเหือดแห้ง!

บทที่ 32 ศิษย์น้องหญิงถึงกับรับศิษย์ผู้ชายเลยเชียวหรือ?

บทที่ 33 ระดับแปดขั้นกลั่นปราณ

บทที่ 34 นางน่ะเต็มใจ แต่เสิ่นหยวนจะเต็มใจหรือ?

บทที่ 35 ความแข็งแกร่งและโชคชะตา ล้วนเป็นสิ่งที่ขาดไม่ได้

บทที่ 36 ดูเหมือนว่าพวกเขาจะใช้โชคไปจนหมดแล้วงั้นหรือ?

บทที่ 37 นี่... เร็วขนาดนี้ มันสมเหตุสมผลหรือเนี่ย?!

บทที่ 38 เมื่อคุณแข็งแกร่งขึ้น ผู้คนรอบข้างก็ใจดีขึ้น

บทที่ 39 ฝีปากของศิษย์น้องเรา... ร้ายกาจยิ่งกว่าความแข็งแกร่งของเขาเสียอีก!

บทที่ 40 เสิ่นหยวนผู้นี้คือใคร? เขามาจากไหนกันเนี่ย?

บทที่ 41 "หรือว่าต่อให้เป็นแบบนี้ น้องชายตัวน้อยก็ยังกลัวอยู่งั้นหรือ?"

บทที่ 42 เอาจริงๆ นะ มันไม่มีความรู้สึกปลอดภัยเอาเสียเลย

บทที่ 43 คนที่มีความแข็งแกร่งที่สุดและมีโอกาสชนะสูงที่สุดกลับแพ้เสียอย่างนั้น!

บทที่ 44 อะไรวะเนี่ย? คนดีๆ ที่ไหนเขาดึงยันต์ออกมาทีละปึกแบบนี้บ้างล่ะ?

บทที่ 45 ไอ้สัตว์เดรัจฉานน้อย~ ข้าจะกระชากวิญญาณและชำระล้างจิตวิญญาณของเจ้า~~~!!!

บทที่ 46 เขายังมียันต์เหลืออีกเท่าไหร่กันเนี่ย?!

บทที่ 47 โลกแห่งวิถีเซียน มองกันที่ผลลัพธ์เท่านั้น

บทที่ 48 โรคนี้ ข้าเกรงว่าข้าจะรักษามันไม่หายเสียแล้ว

บทที่ 49 ไม่สิ นี่ท่านกำลังพูดตามมารยาทอยู่หรือเปล่าเนี่ย?

บทที่ 50 สิ่งที่... นางเพิ่งตกลงไปเมื่อครู่นี้คืออะไรกันแน่?!

บทที่ 51 นี่... จำเป็นด้วยหรือ?

บทที่ 52 ขอบคุณในความหวังดีของท่านศิษย์พี่ แต่ข้าขอเดินดูด้วยตัวเองจะดีกว่า

บทที่ 53 เสิ่นหยวนนะเสิ่นหยวน... ไอ้คนทึ่มเอ๊ย!

บทที่ 54 จะให้ข้าไปสู้รบแนวหน้างั้นหรือ? ไม่มีทาง!

บทที่ 55 สงครามได้เริ่มขึ้นแล้ว

บทที่ 56 ประโยชน์ใช้สอยใหม่ของวิชาเผาผลาญชีวิตจุดประกายแก่นแท้

บทที่ 57 ผลลัพธ์มันช่างท้าทายสวรรค์จริงๆ!

บทที่ 58 ไม่ใช่แค่กินยา แต่กำลังใช้ชีวิตเป็นเดิมพัน!

บทที่ 59 ผู้แข็งแกร่งคือความถูกต้อง

บทที่ 60 ดูเหมือนพรสวรรค์ด้านยันต์ของศิษย์ผู้นี้จะยอดเยี่ยมมากจริงๆ

บทที่ 61 ท่านอาจารย์ ท่านบาดเจ็บหรือขอรับ?

บทที่ 62 ทักษะการสร้างยันต์ที่เป็นเอกลักษณ์งั้นหรือ?

บทที่ 63 ศิษย์น้องเสิ่น ตั้งใจศึกษาให้ดีล่ะ

บทที่ 64 หากนี่คือเรื่องปกติ แล้วสิ่งที่ผู้สร้างยันต์คนอื่นๆ ของสำนักส่งมาคืออะไรกันล่ะ?

บทที่ 65 ผู้บ่มเพาะระดับแปดขั้นกลั่นปราณจะวาดยันต์ดีๆ ออกมาได้อย่างไร?

บทที่ 66 ดูเหมือนว่าศิษย์น้องหญิงจะได้พบเจอสมบัติล้ำค่าสำหรับสำนักเข้าให้แล้วจริงๆ

บทที่ 67 เจ้าคือ... ผู้อาวุโสเซี่ยชิงเสียนแห่งสำนักนภาลี้ลับงั้นหรือ?!

บทที่ 68 เซี่ยชิงเสียน! หยุดอยู่ตรงนั้นซะ!

บทที่ 69 ศิษย์เสิ่นหยวนของเจ้าได้สร้างคุณูปการอันยิ่งใหญ่แล้ว!

บทที่ 70 หากนางเหยียบฝั่งแล้วชักกระบี่บั่นคอผู้มีพระคุณเป็นสิ่งแรก...

บทที่ 71 บัดซบเอ๊ย! นี่มันเรื่องบ้าอะไรกันเนี่ย?

บทที่ 72 แท้จริงแล้ว พวกเขาคือคนประเภทเดียวกัน

บทที่ 73 อะไรนะ? ยั่วยวนไม่สำเร็จก็เลยแว้งกัดงั้นหรือ?

บทที่ 74 นี่... นี่คือการสารภาพรักด้วยตัวเองงั้นหรือ?

บทที่ 75 เขา... แค่นี้ก็สละโสดแถมยังมีภรรยาแล้วงั้นหรือ?

บทที่ 76 หากเป็นเช่นนี้ต่อไป รากฐานของเขาจะไม่ถูกทำลายหรอกหรือ?

บทที่ 77 สงครามครั้งนี้ยังยาวนานไม่พออีกหรือ?