หลงรักเข้าแล้ว สามีในสัญญาขอแปลงร่างเป็นตัวจริง

หลงรักเข้าแล้ว สามีในสัญญาขอแปลงร่างเป็นตัวจริง เจียงหลีและฉู่หานต่างก็มีรอยแผลเป็นสีชาดและแสงจันทร์กระจ่างที่ฝังลึกอยู่ในใจของตนเอง เมื่อถูกครอบครัวบีบบังคับให้เข้าพิธีวิวาห์ เขาจึงโยน 《สัญญาการแต่งงาน》 ให้กับเธอ "ผมต้องการเพียงภรรยาที่ว่านอนสอนง่ายและรู้กาลเทศะ ส่วนคุณก็ต้องการแค่สามีในนาม เราต่างได้ในสิ่งที่ตัวเองต้องการ หลังจากแต่งงานกันแล้ว เราจะใช้ชีวิตของใครของมันและไม่ก้าวก่ายซึ่งกันและกัน" ท่านประธานแห่ง 《ฉู่กรุ๊ป》 มีชื่อเสียงฉาวโฉ่เรื่องความเจ้าชู้และมีข่าวคราวพัวพันกับหญิงสาวมากมาย ทว่าเขากลับแสดงออกว่ารังเกียจภรรยาของตนเอง และมักจะตกเป็นพาดหัวข่าวอื้อฉาวอยู่เสมอ คนภายนอกต่างเฝ้ารอที่จะได้เห็นพวกเขาหย่าร้างกันในสักวัน ต่อมา เมื่อเธอต้องการจะหย่า... เขากลับรวบกอดเธอไว้แน่น อ้อนวอนด้วยท่าทีต่ำต้อยน่าเวทนา "ถึงแม้คุณจะไม่ได้รักผม แต่ได้โปรด... อย่าทิ้งผมไปเลยนะ ไม่อย่างนั้นผมคงต้องบ้าตายแน่ๆ ผมคงขาดใจตาย..." เวลาผ่านไป... เขารวบเอวคอดของเธอ ดันแผ่นหลังบางจนชิดขอบระเบียงเรือ มองมาด้วยความลุ่มหลงอย่างลึกซึ้ง "เรามาลองกระโจนเข้าสู่ความรักแสนหวาน ที่จะคงอยู่ตราบจนดวงตะวันขึ้นและตก ตราบจนกว่าความตายจะมาพรากเราจากกันเถอะ..." หลังจากนั้น... ขอบตาของเขาแดงก่ำ หน้าผากกว้างซบลงบนลาดไหล่บอบบางของเธอ ก่อนจะเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงแหบพร่า "เจียงหลี... ผมต้องทำยังไง คุณถึงจะยอมแบ่งปันความรักที่คุณมีต่อเขามาให้ผมบ้าง แค่สักนิดก็ยังดี" เจียงหลีมองเขาเหมือนกำลังมองคนโง่งม "ฉันก็มอบความรักทั้งหมดที่มีให้คุณไปแล้ว คุณยังจะให้ฉันแบ่งมันยังไงอีก?" ฉู่หาน "..." ถ้าพบเห็นข้อผิดพลาดหรือแปลผิดโปรดคอมเม้น/แจ้งให้ทราบจะรีบแก้ได้ทันทีเลยน่ะครับ (^_^) รวมผลงานแปลอื่นๆ หากชอบผลงานการแปลอย่าลืมให้คะแนนด้วยนะครับ ขอบพระคุณมากๆๆๆๆครับ *หากอ่านตอนถัดไปแล้วข้ามตอนให้ทำการเลือกตอนที่ต้องการที่หน้านิยายได้เลยครับ*

ยอดวิว

1,129

จำนวนตอน

216

สถานะ

ยังไม่จบ

อ่านตอนแรก

เรื่องย่อ

หลงรักเข้าแล้ว สามีในสัญญาขอแปลงร่างเป็นตัวจริง
เจียงหลีและฉู่หานต่างก็มีรอยแผลเป็นสีชาดและแสงจันทร์กระจ่างที่ฝังลึกอยู่ในใจของตนเอง
เมื่อถูกครอบครัวบีบบังคับให้เข้าพิธีวิวาห์ เขาจึงโยน 《สัญญาการแต่งงาน》 ให้กับเธอ "ผมต้องการเพียงภรรยาที่ว่านอนสอนง่ายและรู้กาลเทศะ ส่วนคุณก็ต้องการแค่สามีในนาม เราต่างได้ในสิ่งที่ตัวเองต้องการ หลังจากแต่งงานกันแล้ว เราจะใช้ชีวิตของใครของมันและไม่ก้าวก่ายซึ่งกันและกัน"
ท่านประธานแห่ง 《ฉู่กรุ๊ป》 มีชื่อเสียงฉาวโฉ่เรื่องความเจ้าชู้และมีข่าวคราวพัวพันกับหญิงสาวมากมาย ทว่าเขากลับแสดงออกว่ารังเกียจภรรยาของตนเอง และมักจะตกเป็นพาดหัวข่าวอื้อฉาวอยู่เสมอ คนภายนอกต่างเฝ้ารอที่จะได้เห็นพวกเขาหย่าร้างกันในสักวัน
ต่อมา เมื่อเธอต้องการจะหย่า...
เขากลับรวบกอดเธอไว้แน่น อ้อนวอนด้วยท่าทีต่ำต้อยน่าเวทนา "ถึงแม้คุณจะไม่ได้รักผม แต่ได้โปรด... อย่าทิ้งผมไปเลยนะ ไม่อย่างนั้นผมคงต้องบ้าตายแน่ๆ ผมคงขาดใจตาย..."
เวลาผ่านไป...
เขารวบเอวคอดของเธอ ดันแผ่นหลังบางจนชิดขอบระเบียงเรือ มองมาด้วยความลุ่มหลงอย่างลึกซึ้ง "เรามาลองกระโจนเข้าสู่ความรักแสนหวาน ที่จะคงอยู่ตราบจนดวงตะวันขึ้นและตก ตราบจนกว่าความตายจะมาพรากเราจากกันเถอะ..."
หลังจากนั้น...
ขอบตาของเขาแดงก่ำ หน้าผากกว้างซบลงบนลาดไหล่บอบบางของเธอ ก่อนจะเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงแหบพร่า "เจียงหลี... ผมต้องทำยังไง คุณถึงจะยอมแบ่งปันความรักที่คุณมีต่อเขามาให้ผมบ้าง แค่สักนิดก็ยังดี"
เจียงหลีมองเขาเหมือนกำลังมองคนโง่งม "ฉันก็มอบความรักทั้งหมดที่มีให้คุณไปแล้ว คุณยังจะให้ฉันแบ่งมันยังไงอีก?"
ฉู่หาน "..."
ถ้าพบเห็นข้อผิดพลาดหรือแปลผิดโปรดคอมเม้น/แจ้งให้ทราบจะรีบแก้ได้ทันทีเลยน่ะครับ (^_^)
รวมผลงานแปลอื่นๆ
หากชอบผลงานการแปลอย่าลืมให้คะแนนด้วยนะครับ ขอบพระคุณมากๆๆๆๆครับ
*หากอ่านตอนถัดไปแล้วข้ามตอนให้ทำการเลือกตอนที่ต้องการที่หน้านิยายได้เลยครับ*

นิยายความรัก นิยายแปลไทย

สารบัญ

บทที่ 30 : ทำลายจิตวิญญาณ

2026-06-17 09:40:36

บทที่ 31 : กงเกวียนกำเกวียน เวรกรรมตามทันตา

2026-06-20 04:33:19

หลงรักเข้าแล้ว สามีในสัญญาขอแปลงร่างเป็นตัวจริง

เรื่องย่อ

สารบัญ

บทที่ 1 : ฤดูผสมพันธุ์ของสัตว์ร้าย

บทที่ 2 : ความลับที่ไม่อาจเอื้อนเอ่ย

บทที่ 3 : ข้อตกลงหย่าร้าง

บทที่ 4 : รั้งอยู่เพื่อสานสัมพันธ์รัก

บทที่ 5 : ภรรยาครับ เปิดประตูหน่อย

บทที่ 6 : อีกสองปี ฉันจะคืนอิสระให้คุณ

บทที่ 7 : คุณหึงผมหรือเปล่า?

บทที่ 8 : เกิดอะไรขึ้นเมื่อห้าปีก่อน?

บทที่ 9 : คู่สามีภรรยาจอมปลอม

บทที่ 10 : ความต้องการหย่าร้าง

บทที่ 11 : ไม่มีคำว่าหย่าร้าง มีแต่คำว่าแม่ม่าย

บทที่ 12 : ภรรยาครับ... ถ้าอยากดูก็ดูได้แค่ของผมคนเดียวเท่านั้น

บทที่ 13 : หาเชือกมาแขวนคอ

บทที่ 14 : หย่าร้าง... เพื่อต้อนรับผืนป่าอันกว้างใหญ่

บทที่ 15 : รักแรก

บทที่ 16 : ฉันอนุญาตให้คุณดื่มมันงั้นเหรอ?

บทที่ 17 : ประกาศความเป็นเจ้าของ

บทที่ 18 : ครั้งแรกที่ไร้ประสบการณ์

บทที่ 19 : ชาวนากับงูเห่า

บทที่ 20 : ผมจะอวดความรักที่มีต่อภรรยาไม่ได้เชียวหรือ

บทที่ 21 : ไม่มีสิ่งใดแปรปรวนเท่าความสัมพันธ์ของมนุษย์ ไม่มีสิ่งใดเย็นชาเท่าหัวใจคน

บทที่ 22 : ความไร้เดียงสาเกินไปก็คือความโง่เขลา

บทที่ 23 : ความเจ็บปวดจากการสูญเสียบุคคลอันเป็นที่รัก

บทที่ 24 : เราเป็นเพียงสามีภรรยาจอมปลอมตามสัญญา

บทที่ 25 : สิ่งที่ติดค้าง ท้ายที่สุดก็ต้องชดใช้

บทที่ 26 : ประหนึ่งภรรยาตัวน้อยทวงเงิน

บทที่ 27 : การไถ่บาปให้กับตัวเอง

บทที่ 28 : ทำไมคนที่จะต้องบาดเจ็บถึงเป็นฉันอยู่เรื่อยเลย

บทที่ 29 : ไม้แก่กลัวดัด หญิงกัลยาณีกลัวตื๊อ

บทที่ 30 : ทำลายจิตวิญญาณ

บทที่ 31 : กงเกวียนกำเกวียน เวรกรรมตามทันตา

บทที่ 32 : ไม่กลัวที่จะมีแสงสีเขียวเจิดจ้าอยู่บนหัว

บทที่ 33 : ฉันจะไม่ตามใจคุณอีกต่อไปแล้ว

บทที่ 34 : ภรรยาครับ ตาคุณล้าหรือยัง

บทที่ 35 : เหนือฟ้ายังมีฟ้า ปลาไหลเผือกยังแพ้ทาง

บทที่ 36 : พี่ชายคะ ราชวงศ์ชิงล่มสลายไปตั้งหลายปีแล้วนะ

บทที่ 37 : บรรดาสาวงามผู้แสนอ่อนแอและไร้น้ำยา

บทที่ 38 : สามีในทะเบียนสมรส

บทที่ 39 : สิทธิของสามีที่อยากจะใช้

บทที่ 40 : ผมอยากเลื่อนสถานะเป็นตัวจริง

บทที่ 41 : ปีหน้าวันนี้ฉันจะเผากระดาษเงินกระดาษทองไปให้คุณมากกว่าเดิม

บทที่ 42 : ผู้หญิงมักจะปากไม่ตรงกับใจ

บทที่ 43 : ความงามลวงตา

บทที่ 44 : โลกใบนี้ติดค้างรางวัลออสการ์คุณแล้ว

บทที่ 45 : ภรรยาครับ คุณจะเลี้ยงดูผมไหม

บทที่ 46 : ยามบุรุษเริ่มริษยา อิสตรีคงต้องหลบไป

บทที่ 47 : คุณแทบจะบดขยี้กระดูกของผมจนแหลกละเอียด

บทที่ 48 : ฝังลึกดวงใจ ทว่าคุณไม่เคยรับรู้

บทที่ 49 : สถานการณ์สังคมชวนช็อก

บทที่ 50 : เขาคิดว่ามันคือความลำเอียง

บทที่ 51 : รักแรก

บทที่ 52 : ยุงเดือนมีนาคมช่างทนหนาวได้ดีเสียจริง

บทที่ 53 : การแต่งงานตามสัญญา ต่างคนต่างได้ในสิ่งที่ต้องการ

บทที่ 54 : ภรรยาครับ อย่าไปต่อล้อต่อเถียงกับหมูเลย

บทที่ 55 : ฉันจะไปตั้งป้ายขอพรให้อายุยืนยาวให้เธอที่วัด

บทที่ 56 : เช็ดเท้าต่อหน้าธารกำนัล

บทที่ 57 : คุณก็น่าจะจับฉันหักขาให้พิการซะให้รู้แล้วรู้รอดไปเลยสิคะ

บทที่ 58 : ความแตกต่างที่เห็นได้อย่างเด็ดขาด

บทที่ 59 : ฉันเกรงว่าคุณจะไม่มีเวลาเลือกสุสานให้ตัวเองน่ะสิ

บทที่ 60 : อย่ามาขวางทางต่ออายุขัยของฉันนะ

บทที่ 61 ธาตุแท้ที่แสนเย็นชาของมนุษย์

บทที่ 62: รอยร้าวที่มิอาจผสาน

บทที่ 63 ปกปักรักษาครอบครัวที่แหลกสลาย

บทที่ 64 ยามภยันตรายมาเยือน ทุกสิ่งล้วนไร้ความหมาย

บทที่ 65 จูบเอาคืน

บทที่ 66 สารภาพรักและขอแต่งงานสามารถเกิดขึ้นพร้อมกันได้

บทที่ 67: เกือบจะลืมไปแล้วว่าเธออ่อนโยนเพียงใด

บทที่ 68 เถาวัลย์พันเกี่ยวพฤกษา พฤกษาโอบรัดเถาวัลย์

บทที่ 69 การตอบกลับข้อความครั้งแรกในรอบห้าปี

บทที่ 70 ข้าวผัดซ้ำสามครา สุนัขยังเมิน

บทที่ 71 สีเขียวชอุ่ม โคตรจะเข้ากันเลยให้ตายสิ!

บทที่ 72: ทำไมเธอถึงไม่แม้แต่จะปรายตามองฉัน?

บทที่ 73 วีรบุรุษย่อมมีวิสัยทัศน์ต้องกัน

บทที่ 74 รูปลักษณ์ของบุรุษที่เย้ายวนยิ่งกว่าสตรี

บทที่ 75 ขอโอกาสให้ฉันได้ตามจีบเธอหน่อยได้ไหม?

บทที่ 76 วสันตฤดูเบ่งบานและการสวมถุงมือ

บทที่ 77: ความหวังดีที่ผิดจังหวะล้วนไร้ค่า