คู่มือเอาตัวรอดของฮูหยินเอก

คู่มือเอาตัวรอดของฮูหยินเอก คำโปรย [ทะลุมิติย้อนเวลา] 《คู่มือเอาตัวรอดของฮูหยินเอก》 ผู้เขียน: โคล่าเจียงทัง【จบแล้ว】 เรื่องย่อ: ข่าวร้าย: จูหมิงหลีทะลุมิติมาเป็นฮูหยินเอกในราชวงศ์ศักดินา สามีเย็นชาไร้หัวใจ และคืนแต่งงานก็ได้รับคำสั่งให้ออกจากเมืองหลวงทันที ระบบ: 【โฮสต์โปรดเพิ่มค่าความชื่นชอบของพระเอก เมื่อสะสมค่าประสบการณ์ได้มากพอ สามารถแลกยาเสริมความงาม ยาปรับรูปร่าง เพื่อช่วยให้ท่านพิชิตใจพระเอก——】 จูหมิงหลี: เดี๋ยวก่อน! ลองเปลี่ยนมุมมองดูสิ! นี่มันข่าวดีชัด ๆ: ฮูหยินเอกมีอำนาจมาก แม่สามีไม่ยุ่งเรื่องในจวน สามีมีเงินและไม่คอยจู้จี้ ในเมื่อเงื่อนไขดีขนาดนี้ จะไปเพิ่มค่าความชื่นชอบพระเอกทำไมอีก? บ่าวไพร่ก่อเรื่อง บัญชียุ่งเหยิง — จัดระเบียบ ที่ดินไร้ผลผลิต ร้านค้าขาดทุน — บริหาร เพื่อนบ้าน ภรรยาขุนนางชั้นผู้น้อย — ผูกมิตร ลูกหลานผู้เสียสละเพื่อแผ่นดิน เอาแต่ใจไร้เหตุผล — อบรมสั่งสอน หลานชายที่เรียนอยู่สำนักศึกษาหลวง ว่าที่ผู้สืบทอดตระกูลเสิ่น สุขภาพไม่ดี แบบนี้เธอไม่ควรบำรุงร่างกายให้เขาหน่อย แล้วแวะไปเยี่ยมเพื่อเพิ่มความสัมพันธ์สักหน่อยหรือ? ใกล้สิ้นปีแล้ว สินค้าที่ต้องจัดซื้อ งานเลี้ยง ข้าวสารเก่าคุณภาพต่ำจากปีก่อน พวกนี้เธอไม่ต้องจัดการหรือ? สาวใช้ที่มีหัวด้านการค้า ถ้าปล่อยให้อยู่แต่ในเรือนหลังคงน่าเสียดายเกินไป เธอไม่ควรส่งนางไปฝึกงานที่ร้านของตัวเอง แล้วหาเงินก้อนโตหรือ? ยุ่งจะตายอยู่แล้ว ใครจะมีเวลาไปสนใจเรื่องรัก ๆ ใคร่ ๆ กัน! ต่อมา เสิ่นจี้ที่เหน็ดเหนื่อยจากการออกรบกลับถึงบ้าน แล้วพบว่าจวนเปลี่ยนไปจนแทบจำไม่ได้ หลานชายหลานสาวเชื่อฟังเกินไป บ่าวรับใช้เก่งเกินไป เพื่อนร่วมงานก็เป็นมิตรเกินไป แม้แต่อาหารยังอร่อย ผ้าห่มก็นุ่มและอุ่นสบาย จูหมิงหลี: “แม่ทัพน้อยเสิ่น ตอนที่ท่านไม่อยู่ ข้าเอาร้านค้าของจวนเสิ่นไปบริหาร เงินที่ได้ควรแบ่งกันอย่างไรดี? อีกอย่าง ที่ดินตระกูลเสิ่นมีเยอะเกินไป ตอนนี้ผลผลิตเพิ่มขึ้นเป็นเท่าตัว ทั้งตระกูลก็กินไม่หมดอยู่แล้ว ข้าจึงตัดสินใจว่า——” เสิ่นจี้: เดี๋ยวนะ อะไรนะ? “อ้อ แล้วก็ร้านขายยาที่ข้าเปิด ยารักษาบาดแผลภายนอกได้ผลดีมาก ข้ารู้สึกว่าอยู่แค่เมืองหลวงคงไม่เหมาะ อยากขยายตลาดออกไป ท่านช่วยเปิดทางที่ซั่วเป่ยให้ข้าได้ไหม?” เสิ่นจี้: …… เสิ่นจี้: !! นางเอกสายเติบโตช้า ๆ จากฮูหยินเอกผู้ดูแลจวน × พระเอกที่เดิมทีควรเดินเส้นเรื่องสายหล่อ เก่ง น่าสงสาร แล้วค่อยดำมืด คีย์เวิร์ด: ชีวิตประจำวัน / ทำไร่ทำสวน / อาหาร / บริหารกิจการ / ช่วงหลังอาจมีสร้างรากฐานเมือง หมวดหมู่: ทะลุมิติ / นิยายทำไร่ / อาหาร / บริหารกิจการ / เบาสมอง / ชีวิตประจำวัน ตัวเอก: จูหมิงหลี × เสิ่นจี้ คำโปรยสั้น: ใช้แนวคิดการบริหารสมัยใหม่มาเป็นฮูหยินเอก สาระสำคัญ: ใช้ชีวิตให้ดี ขยันพัฒนาตัวเอง และมุ่งมั่นก้าวหน้า

ยอดวิว

จำนวนตอน

205

สถานะ

ยังไม่จบ

อ่านตอนแรก

เรื่องย่อ

คู่มือเอาตัวรอดของฮูหยินเอก
คำโปรย
[ทะลุมิติย้อนเวลา] 《คู่มือเอาตัวรอดของฮูหยินเอก》 ผู้เขียน: โคล่าเจียงทัง【จบแล้ว】
เรื่องย่อ:
ข่าวร้าย: จูหมิงหลีทะลุมิติมาเป็นฮูหยินเอกในราชวงศ์ศักดินา สามีเย็นชาไร้หัวใจ และคืนแต่งงานก็ได้รับคำสั่งให้ออกจากเมืองหลวงทันที
ระบบ: 【โฮสต์โปรดเพิ่มค่าความชื่นชอบของพระเอก เมื่อสะสมค่าประสบการณ์ได้มากพอ สามารถแลกยาเสริมความงาม ยาปรับรูปร่าง เพื่อช่วยให้ท่านพิชิตใจพระเอก——】
จูหมิงหลี: เดี๋ยวก่อน! ลองเปลี่ยนมุมมองดูสิ!
นี่มันข่าวดีชัด ๆ:
ฮูหยินเอกมีอำนาจมาก แม่สามีไม่ยุ่งเรื่องในจวน สามีมีเงินและไม่คอยจู้จี้ ในเมื่อเงื่อนไขดีขนาดนี้ จะไปเพิ่มค่าความชื่นชอบพระเอกทำไมอีก?
บ่าวไพร่ก่อเรื่อง บัญชียุ่งเหยิง — จัดระเบียบ
ที่ดินไร้ผลผลิต ร้านค้าขาดทุน — บริหาร
เพื่อนบ้าน ภรรยาขุนนางชั้นผู้น้อย — ผูกมิตร
ลูกหลานผู้เสียสละเพื่อแผ่นดิน เอาแต่ใจไร้เหตุผล — อบรมสั่งสอน
หลานชายที่เรียนอยู่สำนักศึกษาหลวง ว่าที่ผู้สืบทอดตระกูลเสิ่น สุขภาพไม่ดี แบบนี้เธอไม่ควรบำรุงร่างกายให้เขาหน่อย แล้วแวะไปเยี่ยมเพื่อเพิ่มความสัมพันธ์สักหน่อยหรือ?
ใกล้สิ้นปีแล้ว สินค้าที่ต้องจัดซื้อ งานเลี้ยง ข้าวสารเก่าคุณภาพต่ำจากปีก่อน พวกนี้เธอไม่ต้องจัดการหรือ?
สาวใช้ที่มีหัวด้านการค้า ถ้าปล่อยให้อยู่แต่ในเรือนหลังคงน่าเสียดายเกินไป เธอไม่ควรส่งนางไปฝึกงานที่ร้านของตัวเอง แล้วหาเงินก้อนโตหรือ?
ยุ่งจะตายอยู่แล้ว ใครจะมีเวลาไปสนใจเรื่องรัก ๆ ใคร่ ๆ กัน!

ต่อมา เสิ่นจี้ที่เหน็ดเหนื่อยจากการออกรบกลับถึงบ้าน แล้วพบว่าจวนเปลี่ยนไปจนแทบจำไม่ได้
หลานชายหลานสาวเชื่อฟังเกินไป บ่าวรับใช้เก่งเกินไป เพื่อนร่วมงานก็เป็นมิตรเกินไป แม้แต่อาหารยังอร่อย ผ้าห่มก็นุ่มและอุ่นสบาย
จูหมิงหลี:
“แม่ทัพน้อยเสิ่น ตอนที่ท่านไม่อยู่ ข้าเอาร้านค้าของจวนเสิ่นไปบริหาร เงินที่ได้ควรแบ่งกันอย่างไรดี? อีกอย่าง ที่ดินตระกูลเสิ่นมีเยอะเกินไป ตอนนี้ผลผลิตเพิ่มขึ้นเป็นเท่าตัว ทั้งตระกูลก็กินไม่หมดอยู่แล้ว ข้าจึงตัดสินใจว่า——”
เสิ่นจี้: เดี๋ยวนะ อะไรนะ?
“อ้อ แล้วก็ร้านขายยาที่ข้าเปิด ยารักษาบาดแผลภายนอกได้ผลดีมาก ข้ารู้สึกว่าอยู่แค่เมืองหลวงคงไม่เหมาะ อยากขยายตลาดออกไป ท่านช่วยเปิดทางที่ซั่วเป่ยให้ข้าได้ไหม?”
เสิ่นจี้: ……
เสิ่นจี้: !!
นางเอกสายเติบโตช้า ๆ จากฮูหยินเอกผู้ดูแลจวน × พระเอกที่เดิมทีควรเดินเส้นเรื่องสายหล่อ เก่ง น่าสงสาร แล้วค่อยดำมืด
คีย์เวิร์ด: ชีวิตประจำวัน / ทำไร่ทำสวน / อาหาร / บริหารกิจการ / ช่วงหลังอาจมีสร้างรากฐานเมือง
หมวดหมู่: ทะลุมิติ / นิยายทำไร่ / อาหาร / บริหารกิจการ / เบาสมอง / ชีวิตประจำวัน
ตัวเอก: จูหมิงหลี × เสิ่นจี้
คำโปรยสั้น:
ใช้แนวคิดการบริหารสมัยใหม่มาเป็นฮูหยินเอก
สาระสำคัญ:
ใช้ชีวิตให้ดี ขยันพัฒนาตัวเอง และมุ่งมั่นก้าวหน้า

นิยายแปลไทย นิยายแฟนตาซี

สารบัญ

คู่มือเอาตัวรอดของฮูหยินเอก

เรื่องย่อ

สารบัญ

บทที่ 1 การเริ่มต้นของฮูหยินเอก

บทที่ 2 ฮูหยินเอกคนใหม่

บทที่ 3 การดูแลจวนเริ่มจากเรื่องกิน

บทที่ 4 เริ่มจัดการบัญชีในจวน

บทที่ 5 เรื่องภายในจวนเสิ่น

บทที่ 6 การส่งจดหมายถึงเสิ่นจี้

บทที่ 7 ออกจวนตรวจไร่นา

บทที่ 8 พี่สาวอ่อนโยนในจินตนาการวัยเยาว์

บทที่ 9 ขึ้นเป็นประธานบริหาร

บทที่ 10 กฎระเบียบใหม่แห่งจวนเสิ่น

บทที่ 11 โรงขนมอบแห่งฮูหยินสาม

บทที่ 12 หอมจนต้องปีนกำแพง

บทที่ 13 หญิงสาวแห่งตระกูลจู

บทที่ 14 เป็นเหนียงจื่อที่ประหลาดจริง ๆ

บทที่ 15 งานชุมนุมของเหล่าคุณหนู

บทที่ 16 ตาลายไปหมด

บทที่ 17 ชารสใหม่และขนมหวาน

บทที่ 18 การละเล่นต้าฟู่เวิง (เหมือนเกมเศรษฐี)

บทที่ 19 มื้อกลางวันในงานเลี้ยง

บทที่ 20 รอบคอบ

บทที่ 21 งานเลี้ยงที่อยากมาอีกครั้ง

บทที่ 22 ความเปลี่ยนแปลงภายในจวนเสิ่น

บทที่ 23 ท่านอาสะใภ้สามผู้จัดการทุกสิ่งไว้พร้อมสรรพ

บทที่ 24 บ้านยังคงดีที่สุด

บทที่ 25 สำรวจร้านยาเดิมของท่านแม่

บทที่ 26 เหตุใดหัวข้อสนทนาถึงเบี่ยงไปเรื่องบำรุงร่างกายเสียแล้ว

บทที่ 27 ปิ่นโตอุ่นร้อนสำหรับกั๋วจื่อเจี้ยน

บทที่ 28 อาหารกลางวันในกั๋วจื่อเจี้ยน

บทที่ 29 ร้านขนมอบเปิดกิจการ

บทที่ 30 แผ่นแป้งเนื้อไข่สะเทือนเมืองฉางอัน

บทที่ 31 ชื่อเสียงของร้านขนมอบเริ่มแพร่สะพัด

บทที่ 32 ความลับของร้านเจินเหม่ยเว่ย

บทที่ 33 การเผชิญหน้ากับพี่ชายโดยไม่คาดฝัน

บทที่ 34 ความคิดถึงที่เอ่อล้นออกมา

บทที่ 35 ความเอ็นดูของมารดาเสิ่น

บทที่ 36 แผนขยายกิจการและระบบคัดเลือกคน

บทที่ 37 สงเคราะห์ทหารเก่าและวางรากฐานโรงงาน

บทที่ 38 จุดเริ่มต้นของโรงงานและการสงเคราะห์ทหารเก่า

บทที่ 39 ชักจูงชุยจิงจ้าว

บทที่ 40 เปิดทางอย่างเป็นทางการ

บทที่ 41 แผนการของฮูหยินเอก

บทที่ 42 แผนงานก่อนเทศกาลฉงหยาง

บทที่ 43 ขัดใจ

บทที่ 44 การตลาดเทศกาลฉงหยาง

บทที่ 45 เทศกาลฉงหยางบนเขาสูง

บทที่ 46 จิบน้ำชาและของกินเล่นบนเขาฉงหยาง

บทที่ 47 ขยายกิจการร้านขนม

บทที่ 48 ป้ายพรสวรรค์ด้านการจัดการ

บทที่ 49 เงินรางวัลและความคึกคักในจวนเสิ่น

บทที่ 50 ร้านอาหารมื้อดึกเปิดตัว

บทที่ 51 หอมกรุ่นทั่วฉางอัน

บทที่ 52 คัดคนเข้าจวน

บทที่ 53 แขกกลางสายฝน

บทที่ 54 ความลับและชื่อเสียง

บทที่ 55 แผนการและก้าวแรก

บทที่ 56 คนงานในไร่นา

บทที่ 57 โรงงานแห่งใหม่

บทที่ 58 อาการป่วยของเสิ่นหลิงซู

บทที่ 59 ความรู้ของแม่นางน้อย

บทที่ 60 โรงงานเริ่มเป็นรูปเป็นร่าง

บทที่ 61 เปิดระบบโรงงานน้อย

บทที่ 62 พรสวรรค์ด้านภาพวาด

บทที่ 63 เปิดขายของกินเล่น

บทที่ 64 โรงงานก่อนหิมะแรก

บทที่ 65 อาปากับเตียงดิน

บทที่ 66 ผู้คนล้นหลามก่อนเทศกาลลงหยวน

บทที่ 67 นายหญิงแห่งจวนเสิ่นปรากฏตัว

บทที่ 68 การขายอันร้อนแรงนอกสนามหม่าฉิว

บทที่ 69 ความวุ่นวายในสนามหม่าฉิว

บทที่ 70 พลิกสถานการณ์ในสนามหม่าฉิว

บทที่ 71 กลศึกในสนามหม่าฉิว

บทที่ 72 เก็บเกี่ยวหยางอวี่ (มันฝรั่ง)

บทที่ 73 ร้านหนังสือยามราตรี

บทที่ 74 ระบบไร่นา

บทที่ 75 ห้วงคิดก่อนเหมันต์

บทที่ 76 ฤดูหนาวแห่งเกี๊ยว

บทที่ 77 สำรับเหมายันกับการจัดการรถม้า