ระบบตัวร้าย ขอแจกเควสต์ให้คุณแม่พระเอกหน่อยเถอะ

ระบบตัวร้าย ขอแจกเควสต์ให้คุณแม่พระเอกหน่อยเถอะ มู่หางคิดว่าตนเองได้มาเกิดใหม่ในชาติตระกูลที่ดี แต่ที่ไหนได้ เขากลับได้รับบทเป็นตัวร้ายเสียอย่างนั้น ตัวเอกมีมารดาที่ยังคงความงดงามสะพรั่ง และมีศิษย์พี่หญิงรูปโฉมงดงามถึงเจ็ดคน เวลานี้ตัวเอกกำลังฝึกวิชาอยู่บนยอดเขาและมีความแค้นฝังลึกกับมู่หาง จึงกำลังลับมีดรอวันชำระความแค้น คุณค่าของมู่หางมีเพียงการเป็นหินรองเท้าให้ตัวเอกได้เหยียบย่ำเพื่อแสดงความเทพและถูกตบหน้าฉาดใหญ่เท่านั้น ชักจะเริ่มหวั่นใจขึ้นมานิดหน่อยแล้วสิ แต่โชคดีที่มู่หางผูกมัดเข้ากับระบบ หน้าที่ของระบบคือการแจกจ่ายระบบและมอบหมายภารกิจให้กับตัวละครทุกตัว ยกเว้นตัวเอกและนางเอก ตัวละครต่างๆ สามารถรับรางวัลมากมายเมื่อทำภารกิจสำเร็จ ในขณะที่มู่หางจะได้รับผลตอบแทนที่เพิ่มขึ้นอย่างทวีคูณ มู่หางเข้าใจวิธีใช้งานระบบได้อย่างทะลุปรุโปร่ง: ทุกคนยกเว้นตัวเอกล้วนกลายมาเป็นคนของข้าได้ทั้งนั้น มอบหมายภารกิจให้นางเอกไม่ได้งั้นหรือ? ไม่มีปัญหา ข้าก็แค่ให้สหายและครอบครัวของนางคอยชักใยควบคุมนางก็สิ้นเรื่อง! ตัวเอกในนิยายแนว 'ยอดฝีมือลงจากเขา' เอ่ยตัดพ้อ: "ท่านแม่ ข้าเป็นลูกชายแท้ๆ ของท่านนะ เหตุใดท่านถึงเข้าข้างแต่มู่หางตลอดเลยล่ะ?" ตัวเอกในนิยายแนว 'เทพสงคราม' เอ่ย: "ท่านพ่อตา ท่านแม่ยาย ข้าพบว่าภรรยาของข้าดูเหมือนจะคบชู้" พ่อตาแม่ยายสวนกลับทันควัน: "ไม่มีทางเด็ดขาด! ลูกสาวของเราไม่ใช่คนแบบนั้น!" ตัวเอกในนิยายแนว 'หมอเทวดา' รำพึงรำพัน: "หรือว่าข้าจะเป็นหมอเถื่อนจริงๆ? ไม่อย่างนั้นทำไมข้าถึงรักษาใครไม่เคยสำเร็จเลยล่ะ?!" ......

ยอดวิว

168

จำนวนตอน

308

สถานะ

ยังไม่จบ

อ่านตอนแรก

เรื่องย่อ

ระบบตัวร้าย ขอแจกเควสต์ให้คุณแม่พระเอกหน่อยเถอะ
มู่หางคิดว่าตนเองได้มาเกิดใหม่ในชาติตระกูลที่ดี แต่ที่ไหนได้ เขากลับได้รับบทเป็นตัวร้ายเสียอย่างนั้น
ตัวเอกมีมารดาที่ยังคงความงดงามสะพรั่ง และมีศิษย์พี่หญิงรูปโฉมงดงามถึงเจ็ดคน เวลานี้ตัวเอกกำลังฝึกวิชาอยู่บนยอดเขาและมีความแค้นฝังลึกกับมู่หาง จึงกำลังลับมีดรอวันชำระความแค้น
คุณค่าของมู่หางมีเพียงการเป็นหินรองเท้าให้ตัวเอกได้เหยียบย่ำเพื่อแสดงความเทพและถูกตบหน้าฉาดใหญ่เท่านั้น
ชักจะเริ่มหวั่นใจขึ้นมานิดหน่อยแล้วสิ
แต่โชคดีที่มู่หางผูกมัดเข้ากับระบบ
หน้าที่ของระบบคือการแจกจ่ายระบบและมอบหมายภารกิจให้กับตัวละครทุกตัว ยกเว้นตัวเอกและนางเอก
ตัวละครต่างๆ สามารถรับรางวัลมากมายเมื่อทำภารกิจสำเร็จ ในขณะที่มู่หางจะได้รับผลตอบแทนที่เพิ่มขึ้นอย่างทวีคูณ
มู่หางเข้าใจวิธีใช้งานระบบได้อย่างทะลุปรุโปร่ง: ทุกคนยกเว้นตัวเอกล้วนกลายมาเป็นคนของข้าได้ทั้งนั้น มอบหมายภารกิจให้นางเอกไม่ได้งั้นหรือ? ไม่มีปัญหา ข้าก็แค่ให้สหายและครอบครัวของนางคอยชักใยควบคุมนางก็สิ้นเรื่อง!
ตัวเอกในนิยายแนว 'ยอดฝีมือลงจากเขา' เอ่ยตัดพ้อ: "ท่านแม่ ข้าเป็นลูกชายแท้ๆ ของท่านนะ เหตุใดท่านถึงเข้าข้างแต่มู่หางตลอดเลยล่ะ?"
ตัวเอกในนิยายแนว 'เทพสงคราม' เอ่ย: "ท่านพ่อตา ท่านแม่ยาย ข้าพบว่าภรรยาของข้าดูเหมือนจะคบชู้" พ่อตาแม่ยายสวนกลับทันควัน: "ไม่มีทางเด็ดขาด! ลูกสาวของเราไม่ใช่คนแบบนั้น!"
ตัวเอกในนิยายแนว 'หมอเทวดา' รำพึงรำพัน: "หรือว่าข้าจะเป็นหมอเถื่อนจริงๆ? ไม่อย่างนั้นทำไมข้าถึงรักษาใครไม่เคยสำเร็จเลยล่ะ?!"
......

นิยายแปลไทย นิยายแฟนตาซี

สารบัญ

บทที่ 30: ภาพลวงตาของการสลับบทบาท

2026-06-17 07:33:43

บทที่ 31: การแข่งจูบของคู่รัก

2026-06-20 02:28:57

ระบบตัวร้าย ขอแจกเควสต์ให้คุณแม่พระเอกหน่อยเถอะ

เรื่องย่อ

สารบัญ

บทที่ 1: ได้รับบทตัวร้าย

บทที่ 2: สวี่โหรวผู้งดงาม

บทที่ 3: กำหนดภารกิจ

บทที่ 4: ค่าเสน่ห์เพิ่มขึ้น

บทที่ 5: คุณแม่ของนางเอกรับบทแม่สื่อ

บทที่ 6: ภารกิจใหม่ กอดนานกว่าสามสิบวินาที

บทที่ 7: "น้าไม่ใช่เสือสักหน่อย คงไม่จับเธอกินหรอกมั้ง?"

บทที่ 8: คุณแม่นางเอกจอมปั่นป่วน

บทที่ 9: กลัวเสียงฟ้าร้อง, อยากให้กอด

บทที่ 10: เสน่ห์ล้นเหลือ

บทที่ 11: หญิงไล่ตามชายนั้นง่ายดายดั่งทะลุชั้นผ้าโปร่ง

บทที่ 12: เพื่อนสนิทแสนสวยของสวี่ปิงหนิง

บทที่ 13: นางเอกผู้ใสซื่อ หลอกง่ายเหลือเกิน

บทที่ 14: ระบบตัวร้าย แจกเควสต์ระลอกใหม่

บทที่ 15: แปรพักตร์คนของตัวเอก

บทที่ 16: เสี่ยวชี กล้าหาญและสารภาพรักเถอะ

บทที่ 17: ความมั่นใจของพระเอกระดับราชาทหาร ผู้ไม่เกรงกลัวว่าภรรยาจะนอกใจ

บทที่ 18: เทศกาลดอกไม้ไฟ

บทที่ 19: สวี่ปิงหนิงสารภาพรัก

บทที่ 20: ยืนยันความสัมพันธ์

บทที่ 21: ค่าเสน่ห์ยังคงเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง

บทที่ 22: ขัดขวางพระเอกระดับราชาทหาร ช่วยเหลือภรรยาของราชาทหาร

บทที่ 23: คุณเจียง โปรดตั้งสติหน่อย

บทที่ 24: เสี่ยวเป่ยผู้สวมหมวกเขียว

บทที่ 25: ความลำพองใจของเสี่ยวเป่ย

บทที่ 26: หมัดหนักสองตัน ใครจะทนไหว?

บทที่ 27: สวี่โหรวกับการเสพติดความงามและการทุ่มสุดตัว

บทที่ 28: แม่แต่งตัวแบบนี้แล้วสวยจังเลย

บทที่ 29: ความบริสุทธิ์ของผู้ชายก็ถือเป็นความบริสุทธิ์เช่นกัน

บทที่ 30: ภาพลวงตาของการสลับบทบาท

บทที่ 31: การแข่งจูบของคู่รัก

บทที่ 32: จิตใจของพระเอกระดับราชาทหารพังทลาย

บทที่ 33: รนหาที่ใส่ตัว

บทที่ 34: บทสนทนายามดึกระหว่างเพื่อนรัก

บทที่ 35: มอบระบบที่สาม

บทที่ 36: ตัดสินใจเปิดไพ่

บทที่ 37: ความคิดที่เพ้อฝันของเสี่ยวเป่ย

บทที่ 38: มาหาถึงประตูบ้าน

บทที่ 39: การแสดงกำลังจะเริ่มขึ้น

บทที่ 40: เสี่ยวเป่ย: พ่อครับ ให้ผมอธิบายก่อน!

บทที่ 41: พ่อตาซัดลูกเขย

บทที่ 42: ความคิดอันยอดเยี่ยมของเสี่ยวเป่ย

บทที่ 43: พฤติกรรมผิดปกติของสวี่โหรว

บทที่ 44: หายใจเข้าลึกๆ ทั้งหมดนี้ก็เพื่อทำภารกิจให้สำเร็จ

บทที่ 45: ใครกันแน่ที่กำลังถูกทดสอบ?

บทที่ 46: เป็นหนุ่มสาวนี่มันดีจริงๆ

บทที่ 47: เสี่ยวเป่ย: ผู้หญิง เธอเล่นกับไฟ

บทที่ 48: เหอะ ไอ้ขยะ!

บทที่ 49: สวี่ปิงหนิง? ผมไม่ค่อยคุ้นกับเธอเท่าไหร่หรอก

บทที่ 50: การกลับมาของฉินเฟิง

บทที่ 51 ฉินเฟิง: พี่สาวคนที่เจ็ดยังโสดอยู่เหรอ? เยี่ยมไปเลย!

บทที่ 52: เรียกฉันว่า อาโหรว

บทที่ 53: พี่สาวคนที่เจ็ดไม่อยู่บ้าน จะกลัวอะไรไป?

บทที่ 54: ที่ว่า "ก็เรื่อยๆ" น่ะ มันหมายความว่ายังไง?

บทที่ 55: แอบฟังในยามวิกาล

บทที่ 56: ฉินเฟิง: หัวใจของฉันเจ็บเหลือเกิน

บทที่ 57: คุณน้าสวี่ พูดความจริงมา

บทที่ 58: ไม่รอจนฉันกลับบ้านดึกๆ แล้วเอาถุงคลุมหัวกระหน่ำตีด้วยไม้พลองเลยล่ะ?

บทที่ 59: แผนการเจ้าเล่ห์ของฉินเฟิง

บทที่ 60: มีดแทงไม่เข้า! อยากเรียนไหม?

บทที่ 61: จุดจบของราชาทหาร และพี่สาวคนที่หกผู้ดุดัน

บทที่ 62: บาปหนอ บาปหนอ รางวัลเริ่มหลั่งไหลเข้ามาแล้ว

บทที่ 63: ลูกไม้หล่นไม่ไกลต้น

บทที่ 64: ดวงวันนี้คือ "ดอกท้อเถื่อนนอกกำแพง"

บทที่ 65: การพบกันครั้งแรกกับอวี้อวิ๋น

บทที่ 66: ประกายดาราในดวงตา

บทที่ 67: คำพูดมันเบาหวิว เขียนเป็นลายลักษณ์อักษรมาดีกว่า

บทที่ 68: ก้าวครึ่งหนึ่งเข้าสู่ตระกูลเศรษฐี?

บทที่ 69: ครั้งนี้เรื่องราวบานปลายไปใหญ่แล้ว

บทที่ 70: ทายาทสาวผู้คลั่งรัก

บทที่ 71: การรักษาความเหมาะสมตลอดหลายทศวรรษ

บทที่ 72: ผู้หญิงที่สมบูรณ์แบบที่อ่อนโยนและงดงามต้องมีทักษะในการดูแลและปลอบโยน

บทที่ 73: ฉันเองก็ออกมาดื่มน้ำเพราะหิวน้ำเหมือนกัน

บทที่ 74: แม่ครับ แม่เสียสติไปแล้วหรือไง?

บทที่ 75: ที่รักอยากคุยด้วย

บทที่ 76 พี่เจ็ดเสียคนไปแล้ว!

บทที่ 77 ฉันนี่มันคนเลวชะมัด