เลิกกับแฟนเฮงซวย ชีวิตฉันก็รวยจากของอร่อย

เลิกกับแฟนเฮงซวย ชีวิตฉันก็รวยจากของอร่อย ในวันเดียวกันนั้น ซูแมนหนิงต้องเผชิญกับเหตุการณ์ถูกเลิกจ้าง ถูกแฟนทิ้ง และเจ้าของห้องเช่ายังมาขอคืนห้องพักอีกด้วย เธอเปลี่ยนสถานะกลายเป็นคนว่างงานที่โดดเดี่ยวในพริบตา และเกือบจะกลายเป็นคนเร่ร่อนไร้ที่ซูบหัวนอน เธอแทบจะหลั่งน้ำตาออกมาด้วยความน้อยเนื้อต่ำใจ พลางตั้งคำถามว่าเหตุใดโชคชะตาจึงได้โหดร้ายกับเธอนัก ทว่าในชั่วขณะถัดมา เธอกลับถูกผูกมัดเข้ากับระบบอาหารเลิศรส เธอจะได้รับรางวัลอย่างมหาศาล เพียงแค่ทำภารกิจที่ระบบมอบหมายให้สำเร็จเท่านั้น 'ภารกิจระบบ: โปรดทำอาหารให้ตัวเองทานหนึ่งมื้อ' 'ภารกิจสำเร็จ: รางวัล เงินจำนวนหนึ่งล้านหยวน' ............

ยอดวิว

375

จำนวนตอน

130

สถานะ

ยังไม่จบ

อ่านตอนแรก

เรื่องย่อ

เลิกกับแฟนเฮงซวย ชีวิตฉันก็รวยจากของอร่อย
ในวันเดียวกันนั้น ซูแมนหนิงต้องเผชิญกับเหตุการณ์ถูกเลิกจ้าง ถูกแฟนทิ้ง และเจ้าของห้องเช่ายังมาขอคืนห้องพักอีกด้วย เธอเปลี่ยนสถานะกลายเป็นคนว่างงานที่โดดเดี่ยวในพริบตา และเกือบจะกลายเป็นคนเร่ร่อนไร้ที่ซูบหัวนอน
เธอแทบจะหลั่งน้ำตาออกมาด้วยความน้อยเนื้อต่ำใจ พลางตั้งคำถามว่าเหตุใดโชคชะตาจึงได้โหดร้ายกับเธอนัก
ทว่าในชั่วขณะถัดมา เธอกลับถูกผูกมัดเข้ากับระบบอาหารเลิศรส
เธอจะได้รับรางวัลอย่างมหาศาล เพียงแค่ทำภารกิจที่ระบบมอบหมายให้สำเร็จเท่านั้น
'ภารกิจระบบ: โปรดทำอาหารให้ตัวเองทานหนึ่งมื้อ'
'ภารกิจสำเร็จ: รางวัล เงินจำนวนหนึ่งล้านหยวน'
............

นิยายแปลไทย นิยายโรแมนติก

สารบัญ

เลิกกับแฟนเฮงซวย ชีวิตฉันก็รวยจากของอร่อย

เรื่องย่อ

สารบัญ

บทที่ 1 คนสารเลว

บทที่ 2 อีกหนึ่งล้านห้าแสน

บทที่ 3 โฮสต์ โปรดสำรวมด้วย

บทที่ 4 พูดไม่ออก

บทที่ 5 ฝีมือการทำอาหารของคุณสุดยอดไปเลย

บทที่ 6 รางวัลนั้นช่างยั่วยวนใจ

บทที่ 7 ห้างสรรพสินค้าระบบ

บทที่ 8 เศษอาหารติดฟันของคุณ

บทที่ 9 ไส้กรอกแป้ง

บทที่ 10 เธอไม่ได้มาเพื่อหาอะไรกิน

บทที่ 11 อร่อยกว่าที่คนอื่นขาย

บทที่ 12 คุณหนูตระกูลรวยของใครออกมาสัมผัสชีวิตกันแน่

บทที่ 13 แค่คนละประโยคก็มากพอจะเผาเธอให้เกรียมแล้ว

บทที่ 14 พวกเขาต้องชดใช้

บทที่ 15 เธอคงประสบปัญหาบางอย่างเข้าแล้ว

บทที่ 16 ฉันคิดว่านายแปลกๆ ไปหน่อยนะ

บทที่ 17 โกหกยอมเป็นลูกหมาเลย

บทที่ 18 แพนเค้กนี้หอมเหลือเกิน

บทที่ 19 ฉันเป็นมืออาชีพมาก

บทที่ 20 คนพวกนี้เก่งเรื่องการทำธุรกิจกันจริงๆ แล้ว

บทที่ 21 เกือบจะซาบซึ้งในความรักอันยิ่งใหญ่ของคนเป็นแม่เสียแล้ว

บทที่ 22 พวกเราแอดเพื่อนกันไว้ดีไหม

บทที่ 23 เขาคิดว่าตัวเองเป็นใครกัน

บทที่ 24 เค้กผลไม้

บทที่ 25 ความเชี่ยวชาญด้านการทำอาหาร

บทที่ 26 ต้องมีอะไรผิดพลาดแน่ๆ

บทที่ 27 มันฝรั่งเขี้ยวหมาป่า

บทที่ 28 คนรวยใจกว้างจริงๆ

บทที่ 29 ทำไมเขาถึงอยากอุปถัมภ์เธอ

บทที่ 30 ยัยหนูขี้แงจำฉันได้เสียที

บทที่ 31 พวกคุณสองคนมีวาสนาต่อกันจริงๆ

บทที่ 32 รสชาติที่น่าทานตั้งแต่แรกเห็น

บทที่ 33 การขายของเป็นแค่งานอดิเรก

บทที่ 34 ความสัมพันธ์ของพวกเขาไม่ธรรมดาจริงๆ

บทที่ 35 แค่เพิ่มเพื่อน ไม่ได้จะไปแย่งแฟนเขาสักหน่อย

บทที่ 36 เราแนะนำแฟนให้คุณดีไหม

บทที่ 37 ฉันก็ชอบข้าวผัดไข่เหมือนกัน

บทที่ 38 ดูท่าจะเซ่อซ่าไม่เบา

บทที่ 39 ต่อคิวแทบตายแต่ไม่ได้กิน

บทที่ 40 เพราะว่าฉันหน้าตาดีอยู่พอสมควรเลยล่ะ

บทที่ 41 คุณเต็มใจไหม

บทที่ 42 เธอเองก็มีความสุขมากเช่นกัน

บทที่ 43 ฉันทำสิ่งนี้เพื่อความสุขของคุณเองนะ

บทที่ 44 อย่าบอกนะว่าคุณคิดว่าทรัพย์สินทั้งหมดของครอบครัวฉันเป็นของคุณ?

บทที่ 45 พูดจาภาษาคนอยู่หรือเปล่า

บทที่ 46 น่ารังเกียจจนไม่อยากมอง

บทที่ 47 ให้ทุกคนรู้ว่าฉันเป็นของเธอ

บทที่ 48 ความอิ่มสำคัญที่สุด

บทที่ 49 ฉันไม่แย่งคุณซื้อหรอก

บทที่ 50 ก่อนหน้านี้ฉันตาบอดไปหรือเปล่า

บทที่ 51 ของเสียไม่ควรนำออกสู่ตลาด

บทที่ 52 การเรียกเขาว่าขยะถือเป็นการให้เกียรติเกินไป

บทที่ 53 ยังคงหน้าแดงง่ายเหลือเกิน

บทที่ 54 รูปลักษณ์และรูปร่างนั้นงดงามจนน่าทึ่ง

บทที่ 55 ประธานหนุ่มกำลังซบไหล่ภรรยาตัวน้อยของเขา

บทที่ 56 การมีความรักส่งผลต่อชีวิตจริงๆ

บทที่ 57 ประหลาดใจ? คาดไม่ถึง? ตื่นเต้น? ดีใจ?

บทที่ 58 ไม่ใช่เรื่องที่จะรังแกกันได้ง่ายๆ

บทที่ 59 เงินไม่ใช่เรื่องสำคัญ

บทที่ 60 ผมไม่ได้สนใจผู้หญิงเท่าไหร่หรอก

บทที่ 61 ผมไม่เข้าใจว่าทำไมเธอถึงได้หยิ่งนัก

บทที่ 62 เขาไม่ได้บอกเสียหน่อยว่าจะแย่งไปจากคุณ

บทที่ 63 แค่ได้กลิ่นก็ต้านทานความอร่อยไม่ไหว

บทที่ 64 คุณช่วยซื้อให้น้อยลงหน่อยไม่ได้หรือไง

บทที่ 65 เซิงเจียนที่เจ้าของบริษัทลงมือทำเอง

บทที่ 66 พวกเขาต้องมีความแค้นเคืองต่อเราแน่

บทที่ 67 จำเป็นต้องมีคนรับผิด

บทที่ 68 ฉันไม่ใช่คนไร้เหตุผล

บทที่ 69 เพื่อนสนิทของเธอจะแย่ได้อย่างไร

บทที่ 70 เลือกบริษัทนี้ไม่ผิดจริงๆ

บทที่ 71 ไอ้งั่งเอ๊ย

บทที่ 72 ยามสุขร่วมเสพ ยามทุกข์กลับห่าง

บทที่ 73 การเลื่อนตำแหน่งและขึ้นเงินเดือนเป็นเพียงเรื่องของเวลา

บทที่ 74 ถ้าไม่ดูที่ใบหน้า แล้วจะให้ดูที่อวัยวะภายในหรืออย่างไร

บทที่ 75 ตอนนี้เขาสนใจแค่เรื่องกิน

บทที่ 76 ช่างไม่ยุติธรรมเอาเสียเลย

บทที่ 77 อย่าบังคับให้ข้าต้องคุกเข่าอ้อนวอนเจ้า