บทที่ 5 ฝีมือการทำอาหารของคุณสุดยอดไปเลย

บทที่ 5 ฝีมือการทำอาหารของคุณสุดยอดไปเลย

เธอรีบลุกขึ้นจัดการธุระส่วนตัวให้เรียบร้อยแล้วมุ่งหน้าไปยังซูเปอร์มาร์เก็ต

หญิงสาวซื้อวัตถุดิบที่จำเป็นสำหรับทำทาร์ตไข่ เนื่องจากในห้องพักของเธอมีเตาอบ เธอจึงสามารถอบทาร์ตไข่ขนาดเล็กเตรียมไว้ แล้วเก็บใส่ในพื้นที่มิติเพื่อนำไปที่งานเลี้ยงได้โดยตรง

ในวันที่ย้ายที่พัก ซูม่านหนิงได้เก็บข้าวของทุกอย่างไว้ในพื้นที่มิติจนหมด รวมถึงแก้วน้ำร้อนและอาหารจากในตู้เย็นด้วย

หลังจากย้ายเข้ามาอยู่ในโรงแรม เธอก็พบว่าสิ่งของที่อยู่ในพื้นที่มีสภาพคงเดิมไม่เปลี่ยนแปลง ของที่ร้อนยังคงร้อน และของที่เย็นก็ยังคงเย็นจัด

สิ่งนี้ยืนยันว่าพื้นที่จัดเก็บที่ระบบมอบให้นั้นเป็นระบบปิดแบบคงที่ อาหารที่ใส่ไว้ข้างในจะไม่มีวันเน่าเสีย ดังนั้นทาร์ตไข่ที่เพิ่งอบเสร็จใหม่ๆ เมื่อนำออกมาก็ควรจะมีรสชาติเหมือนเพิ่งออกจากเตาไม่ผิดเพี้ยน

ซูม่านหนิงล้างบลูเบอร์รี่แล้ววางพักไว้ในจาน เธอเปิดรายการโทรทัศน์ที่ชอบดูไปพลาง ในขณะที่มือก็หยิบแป้งทาร์ตออกจากกล่อง เทส่วนผสมของเหลวลงไป และวางบลูเบอร์รี่ลงไปในแต่ละชิ้น

ทาร์ตไข่ธรรมดาอาจจะไม่พิเศษนัก แต่การเติมบลูเบอร์รี่ลงไปสักนิดจะช่วยให้รสชาติดีขึ้นมาก

ที่เธอเลือกทำทาร์ตไข่เพราะมันทำง่าย ทั้งแป้งทาร์ตและส่วนผสมของเหลวล้วนหาซื้อได้สำเร็จรูป เพียงแค่นำมาอบเท่านั้น

การอบทาร์ตไข่ใช้เวลาประมาณ 30 นาที ซูม่านหนิงนั่งขดตัวอยู่บนโซฟา กอดหมอนอิงพลางดูรายการโปรดอย่างสนุกสนาน

กลิ่นหอมกรุ่นค่อยๆ อวลออกมาจากเตาอบ เธอเริ่มมองเห็นทาร์ตไข่ที่กลายเป็นสีเหลืองทองอร่าม

เมื่อทาร์ตชุดแรกเสร็จสิ้น ซูม่านหนิงพอใจกับผลลัพธ์ที่ได้มาก เธออดใจไม่ไหวที่จะลองชิมไปสองชิ้น ซึ่งรสชาตินั้นยอดเยี่ยมมาก เธอจึงเก็บส่วนที่เหลือเข้าพื้นที่มิติแล้วเริ่มอบชุดต่อไปทันที

...

งานเลี้ยงถูกกำหนดไว้ตอนสองทุ่มของวันรุ่งขึ้น และภายนอกก็มืดค่ำแล้ว

ซูม่านหนิงนั่งรถแท็กซี่ไปยังสถานที่ที่ระบุไว้ในกลุ่มแชท พร้อมถือถุงกระดาษที่บรรจุกล่องทาร์ตไข่มาด้วยหลายกล่อง

เพื่อนๆ ส่วนใหญ่มาถึงกันแล้ว และเฉียวอี้อี้ก็นั่งรออยู่ก่อนแล้ว

เมื่อซูม่านหนิงเดินหิ้วของเข้ามาในห้องส่วนตัว เพื่อนร่วมชั้นต่างก็ให้การต้อนรับดาวโรงเรียนอย่างกระตือรือร้น

'ม่านหลิงมาแล้ว! นั่งสิ นั่งลงก่อน!'

เฉียวอี้อี้รีบก้าวเข้าไปคล้องแขนเธอทันที 'ฉันนึกว่าเธอจะไม่มาซะแล้ว'

'ทุกคนมากันครบขนาดนี้ ฉันจะไม่มาได้ยังไงล่ะ' ซูม่านหนิงยังไม่รีบนั่ง แต่เธอกลับวางทาร์ตไข่ที่นำมาไว้กลางโต๊ะ 'ฉันอบทาร์ตไข่มาก่อนจะมา เลยเอามาฝากให้ทุกคนลองชิมกันดู'

ผู้คนบนโต๊ะต่างประหลาดใจกับกลิ่นหอมนั้น พวกเขามาเพื่อร่วมงานเลี้ยงมื้อค่ำ แต่ยกเว้นซูม่านหนิงแล้ว ก็ไม่มีใครนึกถึงเรื่องการซื้อของมาฝากคนอื่นเลย

เฉียวอี้อี้ไม่เกรงใจ เธอเอื้อมมือไปหยิบมาชิ้นหนึ่งแล้วส่งเข้าปาก ทาร์ตไข่ยังคงอุ่นอยู่ เพียงแค่กัดคำแรก ความกรอบของด้านนอกและความเนียนนุ่มของด้านในก็แผ่ซ่าน พร้อมกับรสหวานฉ่ำของบลูเบอร์รี่

'ไม่เลวเลย! อร่อยมาก!'

【 ความคืบหน้าของภารกิจ: 1/10 】

คนอื่นๆ ก็เริ่มหยิบตามกันไปทีละคน

ก่อนที่อาหารจานหลักจะถูกเสิร์ฟ ทุกคนบนโต๊ะต่างกำลังลิ้มรสทาร์ตไข่บลูเบอร์รี่อย่างเอร็ดอร่อย

ซูม่านหนิงนั่งลงที่ที่นั่งของตน มองดูทุกคนกินอย่างมีความสุข 'นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันลองทำทาร์ตไข่ กินเสร็จแล้วช่วยให้กำลังใจฉันหน่อยนะคะ!'

สิ้นคำพูดของเธอ ใครบางคนก็เอ่ยชมขึ้นมาทันที 'ทาร์ตไข่นี่รสชาติดีกว่าที่ขายในร้านขนมหวานซะอีก!'

【 ความคืบหน้าของภารกิจ: 2/10 】

'จริงด้วย อร่อยมากเลย!'

【 ความคืบหน้าของภารกิจ: 3/10 】

'ทำครั้งแรกได้ดีขนาดนี้ ม่านหลิง เธอไปเปิดร้านเถอะ!'

'ม่านหลิง ฝีมือการทำอาหารของคุณสุดยอดไปเลย!'

【 ความคืบหน้าของภารกิจ: 5/10 】

...

【 ความคืบหน้าของภารกิจ: 8/10 】

【 ความคืบหน้าของภารกิจ: 10/10 】

【 ติ๊ง! 】

【 ภารกิจสำเร็จ! ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่ได้รับวิลล่าทะเลสาบชุ่ยเวย 1 หลัง และขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่ได้รับแต้มเสริมพลัง 1 แต้ม! 】

วินาทีที่ได้ยินเสียงแจ้งเตือน ซูม่านหนิงตื่นเต้นจนใบหน้าแดงก่ำ และไม่สามารถซ่อนรอยยิ้มบนริมฝีปากได้เลย

เฉียวอี้อี้เห็นเธอยิ้มก็ยิ้มตามไปด้วย พลางกระซิบอยู่ข้างๆ 'มีคนชมเยอะขนาดนี้ เธอคงจะดีใจมากเลยสินะ'

'แน่นอนอยู่แล้ว'

จะไม่ให้เธอมีความสุขได้อย่างไร? ตั้งแต่นี้ไป เธอคือคนที่มีปัญญาอาศัยอยู่ในวิลล่าแล้วนะ!

จนกระทั่งงานเลี้ยงเลิกรา ซูม่านหนิงยังคงอยู่ในอารมณ์ที่ดีมาก

หลังจากกลับถึงโรงแรม เธอก็รีบใช้ความคิดเปิดหน้าต่างระบบขึ้นมาดู

ในแถบทรัพย์สิน นอกจากเงินออม 4.5 ล้านหยวนแล้ว ตอนนี้ยังมีวิลล่าเพิ่มขึ้นมาอีกหนึ่งหลัง

'ระบบ ช่วยเพิ่มแต้มเสริมพลังไปที่ส่วนสูงให้ฉันที'

【 รับทราบ โฮสต์! 】

ทันทีที่เสียงแจ้งเตือนสิ้นสุดลง หน้าต่างระบบก็รีเฟรชใหม่

【 โฮสต์: ซูม่านหนิง 】

【 อายุ: 23 ปี 】

【 ส่วนสูง: 164 เซนติเมตร 】

【 น้ำหนัก: 47 กิโลกรัม 】

【 รูปลักษณ์: 93 / 100 】

【 ร่างกาย: 88 / 100 】

【 เสน่ห์: 88 / 100 】

【 ทรัพย์สิน: 4.5 ล้านหยวน; วิลล่าทะเลสาบชุ่ยเวย 1 หลัง 】

ถ้าไม่ใช่เพราะว่ามันดึกมากแล้ว เธอก็อยากจะวิ่งไปดูบ้านใหม่ของเธอทันทีเลย

...

หลังเวลาแปดโมงเช้า แสงแดดส่องผ่านช่องว่างของผ้าม่านเข้ามา

คราวนี้ซูม่านหนิงไม่นอนขี้เกียจอยู่บนเตียง เธอรีบลุกขึ้น เก็บข้าวของเข้าสู่พื้นที่มิติ และไปที่เคาน์เตอร์ส่วนหน้าเพื่อเช็กเอาต์

สภาพแวดล้อมรอบๆ ทะเลสาบชุ่ยเวยนั้นยอดเยี่ยมมาก ราวกับเป็นพื้นที่ที่เงียบสงบซึ่งถูกแยกออกมาจากใจกลางเมืองที่วุ่นวาย

วิลล่าเรียงรายเป็นแถวถูกล้อมรอบด้วยพื้นที่สีเขียว ทันทีที่เธอเดินผ่านประตูหลักเข้าไป เธอก็สัมผัสได้ชัดเจนว่าอากาศข้างในนั้นแตกต่างจากข้างนอกอย่างสิ้นเชิง

ซูม่านหนิงหาวิลล่าหมายเลข 18 จนพบ และยืนอยู่หน้าประตูครู่หนึ่ง

สิ่งที่เธอไม่เคยกล้าแม้แต่จะฝันถึง บัดนี้มันกลายเป็นของเธอจริงๆ แล้ว

เธอยกมือขึ้นแตะที่เครื่องสแกนลายนิ้วมือ และประตูก็เปิดออกพร้อมเสียง 'คลิก'

ระบบนั้นทรงพลังจริงๆ ที่สามารถบันทึกลายนิ้วมือของเธอเอาไว้ได้แม้ว่าเธอจะไม่เคยมาที่นี่ก็ตาม

พื้นที่ภายในวิลล่ากว้างขวางมหาศาล การตกแต่งภายในและเฟอร์นิเจอร์ล้วนทำเสร็จสมบูรณ์ พร้อมด้วยน้ำ ไฟ และอินเทอร์เน็ตที่ติดตั้งไว้เรียบร้อยแล้ว ที่นั่นยังมีโรงภาพยนตร์ครอบครัวขนาดใหญ่พร้อมเพดานลายดาวที่สร้างบรรยากาศได้ยอดเยี่ยมมาก

อย่างไรก็ตาม ในการจะย้ายเข้าอยู่ เธอยังต้องซื้อของใช้จำเป็นในชีวิตประจำวัน รวมถึงอาหารต่างๆ อีกด้วย

ซูม่านหนิงนอนแผ่ลงบนโซฟาตัวใหญ่และเริ่มช้อปปิ้งผ่านโทรศัพท์

ในอดีต เธอต้องคอยเปรียบเทียบราคาเวลาจะซื้อของ แต่ตอนนี้เธอมีเงินเก็บหลายล้านและมีวิลล่าหนึ่งหลัง เธอไม่จำเป็นต้องยุ่งยากแบบนั้นอีกต่อไป ถ้าเธอชอบ เธอก็แค่ซื้อ

สิ่งแรกที่ซูม่านหนิงซื้อคือเครื่องใช้บนโต๊ะอาหาร เช่น ชามและตะเกียบ ในอนาคตระบบจะต้องมอบภารกิจให้เธออีกแน่นอน อย่างอื่นเธออาจจะไม่มีก็ได้ แต่เครื่องครัวและอุปกรณ์บนโต๊ะอาหารถือเป็นสิ่งจำเป็น

เธอเลือกร้านที่จัดส่งภายในวันเดียวกัน ตอนนี้เธอมีวิลล่าหลังใหญ่แล้ว เธอไม่อยากกลับไปนอนที่โรงแรมอีกต่อไป

หลังจากซื้อวัตถุดิบสำหรับทำอาหารอร่อยๆ แล้ว ซูม่านหนิงก็ได้เพิ่มของใช้จำเป็นอื่นๆ เช่น ยาสีฟัน แปรงสีฟัน กระดาษชำระ... และของจำพวกนั้นลงไป

ยังมีอาหารอีกสารพัดอย่าง: น้ำมันพืช ข้าว สารพัดแป้ง ผัก ผลไม้ ไข่ นม และอื่นๆ เธอซื้อทุกอย่างที่นึกออก เพราะที่บ้านมีพื้นที่เหลือเฟือ

หลังจากสั่งของเสร็จ ซูม่านหนิงก็นำของทุกอย่างออกจากพื้นที่มิติมาวางไว้ในที่ที่เหมาะสม

ขณะที่เธอกำลังแขวนเสื้อผ้าในห้องแต่งตัว ซูม่านหนิงก็รู้สึกขึ้นมาทันทีว่าเสื้อผ้าธรรมดาๆ ไม่กี่ชุดของเธอนั้นดูไม่ค่อยเข้ากับวิลล่าหลังนี้สักเท่าไหร่

เมื่อก่อนเธอหาเงินได้แค่เดือนละสามพันกว่าหยวน จึงไม่มีปัญญาซื้อเสื้อผ้าราคาแพง ดูเหมือนว่าเธอจะต้องหาเวลาออกไปซื้อเสื้อผ้าและเครื่องประดับใหม่ๆ บ้างแล้ว เพราะตอนนี้เรื่องเงินไม่ใช่ปัญหาสำหรับเธออีกต่อไป

ของที่สั่งจากแพลตฟอร์มช้อปปิ้งต่างๆ ทยอยมาส่งทีละอย่าง และซูม่านหนิงก็ยุ่งอยู่กับการจัดการถุงใบใหญ่เหล่านั้น

เธอเริ่มจากการนำเครื่องใช้บนโต๊ะอาหารเข้าไปในห้องครัว นำของที่ต้องแช่เย็นหรือแช่แข็งใส่เข้าตู้เย็น และเก็บของอื่นๆ เข้าตู้

หลังจากลงแรงไปหลายชั่วโมง ในที่สุดบ้านใหม่ของเธอก็พร้อมสำหรับการอยู่อาศัยเสียที