ผมก็แค่ฟาร์มสเตตัสชิลๆ ไหงโดนอวยว่าเป็นพรสวรรค์ระดับเทพไปได้

ผมก็แค่ฟาร์มสเตตัสชิลๆ ไหงโดนอวยว่าเป็นพรสวรรค์ระดับเทพไปได้ ในช่วงเวลาที่การสอบเข้ามหาวิทยาลัยใกล้เข้ามาทุกที เจียงเหยียนผู้ครอบครองคุณลักษณะ "สวรรค์ประทานพรแด่ผู้พากเพียร" ได้ตัดสินใจอย่างเด็ดขาดที่จะเดินทางเข้าสู่พื้นที่รกร้างเพื่อล่ามอนสเตอร์ อัปเลเวล และปั่นค่าสถานะ ภายในมิติเทพยุทธ์ที่เต็มไปด้วยการเสียชีวิตนับพันล้านครั้ง ได้ก่อกำเนิดเป็นคุณลักษณะระดับเทพเจ้าขึ้นมา "ด้วยความพากเพียรของคุณ คุณได้ปลดล็อกศักยภาพและปลุกพรสวรรค์อันเหนือชั้นขึ้นมาได้สำเร็จ" "ผ่านการบททดสอบและความยากลำบากมานับไม่ถ้วน ร่างกายอันแข็งแกร่งของคุณได้วิวัฒนาการไปสู่พรสวรรค์ระดับ SS: กายาเกราะรบ" "เกียรติยศนิรันดร์! กายาเกราะรบของคุณได้วิวัฒนาการไปสู่พรสวรรค์ระดับสูงสุด [ประทับโกลาหล·กายาหมื่นหายนะ]!" เมื่อการสอบเข้ามหาวิทยาลัยใกล้จะเริ่มขึ้น เจียงเหยียนก็หวนกลับมาอย่างสง่างาม สังหารในกระบวนท่าเดียวงั้นหรือ? เจียงเหยียน: "ขอโทษที พอดีมันเป็นจุดบอดน่ะ" คู่ต่อสู้: "ก็ไม่ได้เปิดช่องโหว่ขนาดนั้นไหม" เจียงเหยียน: "เบรกไม่ทันน่ะ นึกว่าเป็นลูกระนาด" คู่ต่อสู้: "ก็ไม่ได้ขรุขระขนาดนั้นเสียหน่อย" เจียงเหยียน: "เดี๋ยวสิ ฉันเผลอแป๊บเดียว ทำไมนายไปลงไปกองใต้คมดาบฉันได้ล่ะ?" คู่ต่อสู้: "ก็ไม่ได้ช้าขนาดนั้นปะ" "พวกเราต่างก็ดิ้นรนเอาชีวิตรอดกันอย่างเต็มที่แล้ว" "ฉันเพิ่งจะออกแรง นายก็ล้มไปแล้วเนี่ยนะ?" เจียงเหยียนในมาดกวนโอ๊ยสุดๆ ได้กวาดล้างคู่แข่งจนราบคาบไปทั่วทั้งสนามสอบ

ยอดวิว

จำนวนตอน

สถานะ

ยังไม่จบ

อ่านตอนแรก

เรื่องย่อ

ผมก็แค่ฟาร์มสเตตัสชิลๆ ไหงโดนอวยว่าเป็นพรสวรรค์ระดับเทพไปได้
ในช่วงเวลาที่การสอบเข้ามหาวิทยาลัยใกล้เข้ามาทุกที เจียงเหยียนผู้ครอบครองคุณลักษณะ "สวรรค์ประทานพรแด่ผู้พากเพียร" ได้ตัดสินใจอย่างเด็ดขาดที่จะเดินทางเข้าสู่พื้นที่รกร้างเพื่อล่ามอนสเตอร์ อัปเลเวล และปั่นค่าสถานะ
ภายในมิติเทพยุทธ์ที่เต็มไปด้วยการเสียชีวิตนับพันล้านครั้ง ได้ก่อกำเนิดเป็นคุณลักษณะระดับเทพเจ้าขึ้นมา
"ด้วยความพากเพียรของคุณ คุณได้ปลดล็อกศักยภาพและปลุกพรสวรรค์อันเหนือชั้นขึ้นมาได้สำเร็จ"
"ผ่านการบททดสอบและความยากลำบากมานับไม่ถ้วน ร่างกายอันแข็งแกร่งของคุณได้วิวัฒนาการไปสู่พรสวรรค์ระดับ SS: กายาเกราะรบ"
"เกียรติยศนิรันดร์! กายาเกราะรบของคุณได้วิวัฒนาการไปสู่พรสวรรค์ระดับสูงสุด [ประทับโกลาหล·กายาหมื่นหายนะ]!"
เมื่อการสอบเข้ามหาวิทยาลัยใกล้จะเริ่มขึ้น เจียงเหยียนก็หวนกลับมาอย่างสง่างาม
สังหารในกระบวนท่าเดียวงั้นหรือ?
เจียงเหยียน: "ขอโทษที พอดีมันเป็นจุดบอดน่ะ"
คู่ต่อสู้: "ก็ไม่ได้เปิดช่องโหว่ขนาดนั้นไหม"
เจียงเหยียน: "เบรกไม่ทันน่ะ นึกว่าเป็นลูกระนาด"
คู่ต่อสู้: "ก็ไม่ได้ขรุขระขนาดนั้นเสียหน่อย"
เจียงเหยียน: "เดี๋ยวสิ ฉันเผลอแป๊บเดียว ทำไมนายไปลงไปกองใต้คมดาบฉันได้ล่ะ?"
คู่ต่อสู้: "ก็ไม่ได้ช้าขนาดนั้นปะ"
"พวกเราต่างก็ดิ้นรนเอาชีวิตรอดกันอย่างเต็มที่แล้ว"
"ฉันเพิ่งจะออกแรง นายก็ล้มไปแล้วเนี่ยนะ?"
เจียงเหยียนในมาดกวนโอ๊ยสุดๆ ได้กวาดล้างคู่แข่งจนราบคาบไปทั่วทั้งสนามสอบ

นิยายแปลไทย นิยายแฟนตาซี