บทที่ 17 การสยบข่าวลือ

บทที่ 17 การสยบข่าวลือ

วันจันทร์ที่ 10 มีนาคม ปี 2008

เวลา 08.30 น. ครึ่งชั่วโมงก่อนตลาดหุ้นสหรัฐฯ เปิดทำการ

รายการการเงินยามเช้า "สควอว์กบ็อกซ์" ของช่องซีเอ็นบีซีกำลังรายงานข่าวช่วงก่อนเปิดตลาดอย่างเข้มข้น แถบตัวอักษรวิ่งด้านล่างของหน้าจอถูกครอบครองด้วยข่าวด่วนที่โดดเด่น:

【ข่าวด่วน แบร์สเติร์นส์ออกแถลงการณ์อย่างเป็นทางการ ปฏิเสธข่าวลือเรื่องวิกฤตสภาพคล่องอย่างแข็งขัน】

ในสตูดิโอ ผู้ประกาศข่าวสาวดาวเด่น เบ็คกี้ ควิก ถือเอกสารที่เพิ่งพิมพ์เสร็จใหม่ๆ ไว้ในมือ และพูดใส่กล้องอย่างรวดเร็ว:

"ท่านผู้ชมคะ เมื่อสิบนาทีที่แล้ว แบร์สเติร์นส์ วาณิชธนกิจขนาดใหญ่อันดับห้าในวอลล์สตรีท ได้ออกแถลงการณ์อย่างเป็นทางการด้วยถ้อยคำที่แข็งกร้าวอย่างยิ่ง เพื่อหักล้างข่าวลือที่แพร่สะพัดในช่วงสุดสัปดาห์ที่ผ่านมาเกี่ยวกับสภาพคล่องที่เหือดแห้งของพวกเขาอย่างสิ้นเชิงค่ะ"

"แถลงการณ์ระบุอย่างชัดเจนว่า งบดุลปัจจุบันของแบร์สเติร์นส์นั้นแข็งแรงสมบูรณ์ดี และบริษัทมีเงินสดรวมถึงรายการเทียบเท่าเงินสดที่มีสภาพคล่องสูงสำรองไว้มากกว่า 1.8 หมื่นล้านดอลลาร์ อัตราส่วนความเพียงพอของเงินกองทุนหลักชั้นที่ 1 ก็สูงเกินกว่าข้อกำหนดด้านกฎระเบียบของข้อตกลงบาเซิลไปมากทีเดียวค่ะ"

"ซีอีโอ อลัน ชวาร์ตซ์ ได้กล่าวในการประชุมทางโทรศัพท์สั้นๆ ในเวลาต่อมาว่า 'มีข่าวลือเกี่ยวกับการทำกำไรขาลงอย่างประสงค์ร้ายและไร้มูลความจริงบางอย่างในตลาด การดำเนินงานประจำวันและช่องทางการจัดหาเงินทุนของแบร์สเติร์นส์ยังคงเป็นปกติดีทั้งหมด เราไม่ได้กำลังเผชิญกับแรงกดดันด้านสภาพคล่องใดๆ ทั้งสิ้น'"

กล้องตัดภาพไปยังนักวิจารณ์รับเชิญ ซึ่งเป็นนักวิเคราะห์อาวุโสที่ประจำอยู่ในวอลล์สตรีท

"ไมค์ คุณคิดยังไงกับแถลงการณ์ฉบับนี้คะ?" เบ็คกี้ถาม

นักวิเคราะห์ขยับแว่นตา สีหน้าของเขาดูผ่อนคลาย "ผมคิดว่านี่เป็นเรื่องที่ทันท่วงทีและจำเป็นมากครับ

บัฟเฟอร์สภาพคล่อง 1.8 หมื่นล้านดอลลาร์ถือเป็นตัวเลขที่ปลอดภัยสุดๆ สำหรับวาณิชธนกิจที่มีสินทรัพย์รวมสี่แสนล้านดอลลาร์ นี่ก็เพียงพอที่จะครอบคลุมหนี้ระยะสั้นทั้งหมดของพวกเขาในช่วงไม่กี่เดือนข้างหน้าแล้ว

เห็นได้ชัดว่า ความตื่นตระหนกของตลาดที่เกิดจากการปรับลดอันดับของมูดี้ส์เมื่อสัปดาห์ที่แล้วมันออกจะเกินเลยไปสักหน่อย ผมคาดว่าราคาหุ้นของแบร์สเติร์นส์จะมีการดีดตัวกลับขึ้นมาได้ดีเมื่อตลาดเปิดในวันนี้ครับ"

...

เวลา 09.30 น. ระฆังเปิดตลาดดังขึ้นที่ตลาดหลักทรัพย์นิวยอร์ก

สำนักงานใหญ่โกลด์แมนแซคส์กรุ๊ป ชั้น 43

ริชาร์ด เคลย์แมน นั่งอยู่บนเก้าอี้ผู้บริหารตัวใหญ่ จ้องมองหน้าจอเทอร์มินัลบลูมเบิร์กอย่างตั้งอกตั้งใจ

ฝ่ามือของเขายังคงมีเหงื่อซึมเล็กน้อย แม้ว่าเขาจะใช้เหตุผลเหล่านั้นในการทำให้เจสันสบายใจในช่วงสุดสัปดาห์ที่ผ่านมา แต่เงาทะมึนของการถอนตัวของราโบแบงก์ก็ยังคงปกคลุมอยู่เหนือหัวเขาราวกับเมฆดำมืด

ความเคลื่อนไหวของราคาแรกตอนเปิดตลาดปรากฏขึ้น

ราคาเปิดของแบร์สเติร์นส์: 61.50 ดอลลาร์

ลดลงมาเล็กน้อยมากกว่าสิบเซ็นต์จากราคาปิดเมื่อวันศุกร์

จากนั้น ในช่วงสิบนาทีต่อมา คำสั่งซื้อจำนวนมหาศาลก็หลั่งไหลเข้าสู่ตลาด ราคาหุ้นเริ่มแกว่งตัวสูงขึ้น ทะลุ 62 ดอลลาร์ไปได้ และทรงตัวอยู่ที่ประมาณ 62.40 ดอลลาร์

ไม่มีการพังทลาย

ไม่มีการตื่นตระหนกเทขาย

แม้แต่ปริมาณการซื้อขายก็กลับสู่ระดับปกติ

เมื่อเห็นดังนั้น บ่าของริชาร์ดที่เกร็งมาตลอดสองวันก็ผ่อนคลายลงอย่างสมบูรณ์ในที่สุด

"ฟู่"

เขาพ่นลมหายใจออกมายาวเหยียด ทรุดตัวเอนหลังพิงพนักเก้าอี้ รู้สึกราวกับว่าตัวเองได้เดินไปถึงประตูหน้าต่างนรกแล้วถูกกระชากตัวกลับมา

เขาชนะพนันแล้ว

ทุนสำรองเงินสด 1.8 หมื่นล้านดอลลาร์ ผนวกกับแถลงการณ์อันหนักแน่นในการสยบข่าวลือเหล่านั้น ประสบความสำเร็จในการระงับความตื่นตระหนกของตลาดได้

ตราบใดที่ตลาดเข้าสู่ช่วงรอดูท่าที เวลาคือพันธมิตรที่ทรงพลังที่สุดของเขา

ริชาร์ดดึงหน้าการชำระบัญชีภายในสำหรับโต๊ะซื้อขายออปชั่นขึ้นมา

เนื่องจากผ่านวันหยุดสุดสัปดาห์มาอีกหนึ่งสัปดาห์ ออปชั่นมูลค่า 5.12 ล้านดอลลาร์ของลู่เจ๋อที่กำลังจะหมดอายุจึงสูญเสียมูลค่าเวลาไปอีกครั้ง

"ไอ้เด็กจีนงี่เง่าเอ๊ย"

ริมฝีปากของริชาร์ดบิดโค้งเป็นรอยยิ้มเยาะเย้ย และเขากระดกกาแฟจากถ้วยบนโต๊ะอึกใหญ่

ในอีกหนึ่งสัปดาห์ เงินก้อนนี้จะกลายเป็นตัวเลขในบัญชีโบนัสปลายปีของเขาอย่างหมดจด

...

ในเวลาเดียวกัน

โรงแรมดับเบิ้ลยู ห้องสวีทธุรกิจ 2317

อิซาเบลล่ายืนอยู่หน้าเทอร์มินัลบลูมเบิร์ก มองดูเส้นกราฟระหว่างวันที่กำลังไต่ระดับสูงขึ้นอย่างมั่นคงของแบร์สเติร์นส์บนหน้าจอ คิ้วของเธอขมวดเข้าหากันแน่น

"บอสคะ"

เธอหันไปมองลู่เจ๋อที่กำลังนั่งหลับตาอยู่บนโซฟา น้ำเสียงของเธอเผยให้เห็นถึงความวิตกกังวลที่ไม่อาจปิดบังได้

"แบร์สเติร์นส์ออกประกาศชี้แจง และตลาดก็เชื่อพวกเขา พวกเขายังมีเงินสด 1.8 หมื่นล้านดอลลาร์ในบัญชีจริงๆ ด้วยค่ะ

แฮร์ริแมนก็ไม่มีความเคลื่อนไหวอะไรเพิ่มเติมเลยในช่วงสุดสัปดาห์ที่ผ่านมา ออปชั่นของเรา... มูลค่าเวลาระเหยหายไปอีกหลายแสนเลยนะคะวันนี้"

เธอกัดริมฝีปาก: "หรือว่าฉัน... รินน้ำอุ่นถ้วยนั้น... ผิดทิศทางไปจริงๆ คะ?"

ลู่เจ๋อค่อยๆ ลืมตาขึ้น

ในมือของเขาถือแก้วน้ำเปล่า เขาไม่ได้ดื่มแอลกอฮอล์

ในช่วงเวลาไม่กี่วันก่อนที่จะถึงศึกชี้ชะตา เขาจำเป็นต้องรักษาความคิดให้แจ่มใสและเฉียบคมอย่างถึงที่สุด

"อิซาเบลล่า ตอนที่คุณเรียนอยู่ที่คณะบริหารธุรกิจวอร์ตัน ศาสตราจารย์เคยสอนคุณเรื่อง 'ภาพลวงตาของสภาพคล่อง' ไหม?"

ลู่เจ๋อถามอย่างใจเย็น

อิซาเบลล่าอึ้งไปชั่วขณะ

ลู่เจ๋อลุกขึ้นยืนและเดินไปที่หน้าต่างกระจกใสบานยักษ์ที่สูงจรดเพดาน

แมนฮัตตันเบื้องนอกหน้าต่างอาบไล้ไปด้วยแสงแดดต้นฤดูใบไม้ผลิ ทั่วย่านการเงินดูมั่งคั่งและมั่นคง ราวกับว่าไม่มีพลังอำนาจใดสามารถทำลายล้างมันลงได้

"1.8 หมื่นล้านดอลลาร์ สำหรับบริษัทภาคการผลิตแบบดั้งเดิม ถ้ามันกำลังจะล้มละลาย เงินก้อนนี้สามารถประคับประคองให้อยู่รอดไปได้อีกหลายปีเลยนะ"

ลู่เจ๋อเอ่ยเสียงเบา สายตาทอดมองป่าคอนกรีตเบื้องล่าง

"แต่วาณิชธนกิจไม่ใช่การผลิต วาณิชธนกิจคือเครื่องจักรเลเวอเรจขั้นสูงที่หล่อเลี้ยงไว้ด้วย 'ความเชื่อใจ' ต่างหากล่ะ"

"เวลาที่ไม่มีใครมาขอเงินคุณ คุณก็ไม่จำเป็นต้องใช้เงินเลยสักแดงเดียว แต่เมื่อทุกคนคิดว่าคุณจบเห่แล้ว และแห่กันมาขอเงินคุณพร้อมๆ กัน..."

ลู่เจ๋อหันกลับมาและมองไปที่อิซาเบลล่า:

"อย่าว่าแต่ 1.8 หมื่นล้านดอลลาร์เลย ต่อให้มี 1.8 แสนล้านดอลลาร์ มันก็จะถูกสูบจนแห้งเหือดภายในเวลาแค่ไม่กี่ชั่วโมง"

"แต่วันนี้ตลาดไม่ได้ตื่นตระหนกเลยนะคะ!"

อิซาเบลล่าชี้ไปที่หน้าจอ

"ก็เพราะความตื่นตระหนกมันมีหลายระดับยังไงล่ะ"

ลู่เจ๋อเดินไปที่โต๊ะ นิ้วของเขาเคาะลงบนพื้นผิวเบาๆ

"นักลงทุนรายย่อยทั่วไปและสถาบันระดับรองๆ ต่างก็ซื้อขายหุ้นตามข่าวและประกาศ ดังนั้นวันนี้พวกเขาจึงกวาดซื้อกัน เพื่อรักษาความรุ่งเรืองจอมปลอมนี้เอาไว้"

"แต่นักล่าตัวจริงไม่เคยมองที่ประกาศหรอก พวกเขามองแค่ว่าพวกเดียวกันกำลังทำอะไรอยู่เท่านั้นแหละ"

ประกายความเย็นชาวาบขึ้นในดวงตาของลู่เจ๋อ:

"การถอนตัวของราโบแบงก์ก็เหมือนกับหยดเลือดในน่านน้ำที่เต็มไปด้วยฝูงฉลาม บริษัทยักษ์ใหญ่ระดับท็อปในวอลล์สตรีทพวกนั้นโกลด์แมนแซคส์ มอร์แกนสแตนลีย์ เลห์แมนบราเธอร์สโต๊ะเทรดบัญชีบริษัทของพวกเขาและแผนกบริการนายหน้าซื้อขายหลักทรัพย์ชั้นนำ จะต้องแอบตัดความสัมพันธ์ทั้งหมดกับแบร์สเติร์นส์อย่างลับๆ ไปแล้วแน่นอน"

"พวกเขาจะไม่ออกประกาศหรอก พวกเขาจะแค่ตัดสายโทรศัพท์จากแบร์สเติร์นส์เงียบๆ และปฏิเสธหลักประกันของพวกเขา"

"การบีบคอเงียบๆ แบบนี้นี่แหละที่อันตรายถึงตายที่สุด"

ลู่เจ๋อหยุดไปชั่วครู่ เหลือบมองไปที่ปฏิทิน

วันนี้คือวันที่ 10 มีนาคม วันจันทร์

"อดทนหน่อย อิซาเบลล่า"

ลู่เจ๋อหยิบแก้วน้ำขึ้นมาและจิบ

"วอลล์สตรีทก็คือกะหรี่ที่ไม่มีความลับใดๆ การกระทำของพวกยักษ์ใหญ่ที่แอบเตะสกัดขากันใต้โต๊ะ ปกปิดไว้ได้มากที่สุดก็แค่ยี่สิบสี่ชั่วโมงเท่านั้นแหละ"

"พอถึงบ่ายพรุ่งนี้... แฮร์ริแมนก็จะได้รู้เองว่าใครกันแน่ที่ปั่นหัวเขาเป็นตัวตลก"

ลู่เจ๋อวางแก้วลง

"อีกอย่างหนึ่งนะ"

"ในตลาดการเงินน่ะ การออกมาสยบข่าวลือนับว่าเป็นการเคลื่อนไหวที่อันตรายมากๆ เลยล่ะ"

จบบท