บทที่ 413  ปลายเดือนห้า

บทที่ 413  ปลายเดือนห้า

ฮ่องเต้คังซีพร้อมด้วยฮองไทเฮาได้เสด็จไปยังสวนฉางชุนเพื่อแปรพระราชฐานหนีร้อนและพักผ่อนพระวรกาย

ในบรรดาพระสนมที่ตามเสด็จ นอกจากกุ้ยเฟยสกุลทงเจียผู้เป็นประธานของเหล่าพระสนมแล้ว ที่เหลือล้วนเป็นพระมารดาผู้ให้กำเนิดเหล่าองค์ชายและองค์หญิงทั้งสิ้น

ตลอดช่วงปีกว่าที่ผ่านมา ฮ่องเต้คังซีเสด็จเยือนตำหนักฝ่ายในน้อยลงมาก และไม่มีพระสนมอายุน้อยคนใดที่ทรงโปรดปรานเป็นพิเศษ

ข่าวมงคลล่าสุดจากฝ่ายในเกิดขึ้นเมื่อสองปีก่อน ตอนที่พระสนมสือประสูติองค์ชายยี่สิบสาม 'อิ้นฉี'

การเสด็จสวนฉางชุนในครั้งนี้ มีองค์ชายที่เจริญวัยแล้วตามเสด็จด้วยห้าพระองค์

ได้แก่ องค์รัชทายาทอิ้นเจินที่เพิ่งได้รับการแต่งตั้ง, เหิงชินหวังอิ้นฉี, ฉุนชินหวังอิ้นโย่ว, องค์ชายสิบสองอิ้นเถา และองค์ชายสิบสามอิ้นเสียง

นอกจากนี้ยังมีองค์ชายที่ยังไม่เจริญวัยอีกห้าพระองค์ และองค์หญิงที่ยังไม่ออกเรือนอีกหลายพระองค์

องค์ชายสิบแปดซึ่งมีพระชันษาสิบสี่ปี ทรงเป็นที่โปรดปรานมากยิ่งขึ้นหลังจากรอดพ้นจากอาการประชวรหนักเมื่อหลายปีก่อน ฮ่องเต้คังซีมักจะพาพระองค์ไปไหนมาไหนด้วยเสมอเมื่อเสด็จประพาส

ในบรรดาองค์ชายที่เจริญวัยแล้ว อดีตองค์รัชทายาท องค์ชายรองอิ้นเหริง ทรงถูกจองจำอยู่ในตำหนักเสียนอัน

องค์ชายใหญ่อิ้นถี องค์ชายแปดอิ้นเฟิง และองค์ชายเก้าอิ้นถัง ผู้ซึ่งถูกถอดบรรดาศักดิ์ไปแล้ว ทรงถูกคุมขังอยู่ที่หยั่งเฟิงเจียเต้า

องค์ชายสิบอิ้นอวี้ ทรงถูกกักบริเวณอยู่ในจวนของตนเอง

องค์ชายสิบสี่อิ้นถี ทรงถูกส่งไปมุกเดนเพื่อดูแลการบูรณะพระราชวังเก่า เห็นได้ชัดว่าทรงหมดความโปรดปรานและถูกขับออกจากราชสำนัก ให้ห่างไกลจากศูนย์กลางอำนาจทางการเมือง

องค์ชายสิบห้าอิ้นอวี่ องค์ชายสิบหกอิ้นลู่ และองค์ชายสิบแปด เป็นพี่น้องร่วมพระมารดาเดียวกัน แม้จะเจริญวัยแล้ว แต่ก็ยังเป็นเพียงองค์ชายที่ไม่มีบรรดาศักดิ์ จึงไม่มีคุณสมบัติพอที่จะเข้าร่วมว่าราชการในราชสำนัก

องค์ชายสิบเจ็ดอิ้นหลี่ ก็เป็นองค์ชายที่ไร้บรรดาศักดิ์เช่นกัน

สถานการณ์ในราชสำนักปัจจุบันชัดเจนยิ่งนัก องค์รัชทายาทอิ้นเจินกุมอำนาจแต่เพียงผู้เดียว และฮ่องเต้ก็ไม่ได้ทรงเลื่อนขั้นองค์ชายพระองค์อื่นขึ้นมาคานอำนาจกับเขาอีกต่อไป

เหิงชินหวังอิ้นฉีมีพระทัยเมตตา โอบอ้อมอารี และกตัญญู แม้พระองค์จะเป็นพี่น้องร่วมพระมารดากับองค์ชายเก้า แต่ก็ไม่ได้สนิทสนมกัน

ในวัยเยาว์ พระองค์ทรงถูกเลี้ยงดูมาพร้อมกับอิ้นเจินในตำหนักของฮองเฮาสกุลทงเจีย หลังจากฮองเฮาสกุลทงเจียสวรรคต พระองค์ก็ถูกส่งไปให้ฮองไทเฮาทรงเลี้ยงดู โดยไม่ได้เติบโตมาจากการเลี้ยงดูของพระมารดาผู้ให้กำเนิดอย่างพระสนมอี๋เฟย ดังนั้นความสัมพันธ์ของพระองค์กับพระมารดาและองค์ชายเก้าอิ้นถังผู้เป็นน้องชายจึงราบเรียบประดุจน้ำมิตร

ตลอดหลายปีที่องค์ชายเก้าทุ่มเทสนับสนุนองค์ชายแปดในการชิงบัลลังก์ พระองค์ก็ไม่เคยเข้าไปมีส่วนร่วมแต่อย่างใด

ด้วยเหตุนี้ พระองค์จึงไม่ได้รับผลกระทบจากน้องชาย และค่อยๆ ได้รับความไว้วางใจให้ปฏิบัติภารกิจสำคัญจากฮ่องเต้

ฉุนชินหวังอิ้นโย่วไม่สามารถเข้าร่วมแย่งชิงบัลลังก์ได้เนื่องจากปัญหาด้านสุขภาพ ส่วนองค์ชายสิบสองอิ้นเถาซึ่งได้รับการเลี้ยงดูจากซูหมาลากูก็ถูกกันออกจากเส้นทางการสืบราชบัลลังก์มาตั้งแต่ต้นแล้ว

องค์ชายสิบสามอิ้นเสียงคอยอยู่เคียงข้างอิ้นเจินมาตั้งแต่ทรงพระเยาว์ และเป็นที่ยอมรับของเหล่าขุนนางในราชสำนักว่าเป็นคนของฝ่ายอิ้นเจิน

บางทีอาจเป็นเพราะการต่อสู้แย่งชิงบัลลังก์ระหว่างองค์ชายทั้งเก้านั้นโหดร้ายเกินไป จนต้องสูญเสียพระโอรสชั้นยอดไปหลายพระองค์ ฮ่องเต้คังซีจึงทรงได้รับบทเรียนและทรงแต่งตั้งองค์ชายสี่อิ้นเจินเป็นรัชทายาทเพื่อรักษาเสถียรภาพของราชสำนัก โดยไม่เปิดโอกาสให้องค์ชายพระองค์อื่นมีความหวังอีก

พระองค์ทรงทุ่มเทฟูมฟักอิ้นเจินอย่างเต็มที่ สร้างฐานอำนาจและทรงสอนศิลปะการปกครองให้แก่เขา

พระองค์ทรงไว้วางพระทัยอย่างมากต่อขุนนางที่จงรักภักดีต่อฮ่องเต้อย่างอิ้นฉี ฝ่ายรัชทายาทอย่างอิ้นเสียง ตลอดจนอิ้นโย่วและอิ้นเถาซึ่งมีความสนิทสนมกับอิ้นเจินแต่ไม่มีโอกาสชิงบัลลังก์

เพื่อป้องกันความวุ่นวายในราชสำนัก องค์ชายสิบห้าอิ้นอวี่ องค์ชายสิบหกอิ้นลู่ และองค์ชายสิบเจ็ดอิ้นหลี่ ซึ่งไม่ได้แสดงความฝักใฝ่ฝ่ายใดอย่างชัดเจน จึงไม่ได้รับการแต่งตั้งบรรดาศักดิ์ เพื่อป้องกันไม่ให้พวกเขาเข้าสู่ราชสำนักและสั่งสมอำนาจ

ทว่าอย่างที่ซูเหยารู้ดี แม้กระทั่งก่อนที่อิ้นเจินจะได้รับการแต่งตั้งเป็นรัชทายาท องค์ชายทั้งสามพระองค์นี้ก็ได้แอบเข้าสวามิภักดิ์ต่ออิ้นเจินอย่างลับๆ แล้ว

พวกเขาไม่มีบรรดาศักดิ์ จึงไม่ต้องไปรายงานตัวที่ราชสำนัก และเมื่อเจริญวัยแล้วก็ไม่จำเป็นต้องไปศึกษาที่ตำหนักห้องทรงพระอักษร

การเดินทางออกนอกเมืองหลวงของพวกเขาไร้ซึ่งข้อจำกัด อีกทั้งยังไม่ดึงดูดความสนใจจากผู้ใด พวกเขาจึงคอยช่วยเหลืออิ้นเจินอย่างลับๆ ในหลายๆ เรื่อง

เป็นอิ้นเจินนั่นเองที่มอบเบาะแสจากตำราแพทย์เพื่อช่วยชีวิตองค์ชายสิบแปดในยามที่กำลังอยู่บนเส้นด้ายแห่งความตาย ในฐานะพี่น้องร่วมพระมารดาเดียวกัน องค์ชายสิบห้าและองค์ชายสิบหกจึงตัดสินใจยืนหยัดอยู่ข้างพี่สี่ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา

ซูเหยาไม่ได้เจาะลึกว่าองค์ชายสิบเจ็ดอิ้นหลี่มาอยู่ฝ่ายอิ้นเจินตั้งแต่เมื่อใด ในสายตาของผู้อื่น เขามักจะดูเป็นคนที่ไม่ใส่ใจในอำนาจราชศักดิ์และลุ่มหลงในธรรมชาติ

หลังจากที่เขาเจริญวัยและสร้างจวนของตนเองแล้ว เขาก็มักจะใช้เวลาส่วนใหญ่ของปีเดินทางท่องเที่ยวไปยังสถานที่สวยงามต่างๆ และแทบจะไม่ค่อยกลับมาที่เมืองหลวง

ด้วยเหตุนี้ ก่อนหน้านี้ซูเหยาจึงไม่ได้ให้ความสนใจเขาเลย