หงหวง ข้าคือสัตว์มงคลปี่เซียะ ลูกรักแห่งมหามรรคา

หงหวง ข้าคือสัตว์มงคลปี่เซียะ ลูกรักแห่งมหามรรคา เทียนลู่ทะลุมิติเข้าสู่โลกหงหวงในชั่วข้ามคืน กลายเป็น ปี่เซียะ สัตว์มงคลแห่งฟ้าดิน มีนามว่า เทียนลู่ ผู้กุมโชควาสนาและประทานบุญลาภ แต่ดูเหมือนว่าเรื่องจะไม่ได้มีเพียงเท่านั้น หากผู้ใดเกิดเจตนาร้ายต่อเทียนลู่ โชควาสนาของคนผู้นั้นจะลดฮวบ เคราะห์ร้ายจะถาโถมไม่หยุดหย่อน ยิ่งไปกว่านั้น เทียนลู่ยังสามารถกลืนและคายพลังบุญกุศลได้อีกด้วย นับแต่นั้นมา เทียนลู่จึงท่องไปทั่วโลกหงหวงอย่างอิสระเสรี ไม่มีผู้ใดกล้าเกิดเจตนาร้ายต่อเขา หนี่วา: “เทียนลู่เอ๋ย เทียนลู่ รีบคายบุญกุศลออกมาให้ข้าสักร้อยล้านนิดเถอะ!” โฮ่วถู่: “คายบุญกุศลออกมา สมบัติฟ้าดินเหล่านี้ล้วนเป็นของเจ้า!” ตี้จวิ้นกับไท่อี: “เผ่าปีศาจของเราสมควรรุ่งเรืองยิ่งใหญ่ สหายเทียนลู่ เจ้าช่วยคายโชควาสนาออกมาแล้วคืนให้พวกเราได้หรือไม่?!” หงจวิน: “หนึ่งที่หลุดพ้นไปหรือ? ไม่ใช่! บุตรแห่งมหามรรคา?! ลูกรักแห่งมหามรรคา?!” …… เทียนลู่กล่าวว่า “ข้าก็เป็นเพียงปี่เซียะ สัตว์มงคลแห่งฟ้าดินตัวหนึ่งเท่านั้น ไม่ได้มีความสามารถยิ่งใหญ่อะไรขนาดนั้น” “แต่พูดกันตามตรง ข้าเป็นลูกรักแห่งมหามรรคาจริง ๆ” “อยากได้บุญกุศล โชควาสนา หรือสมบัติวิญญาณ ก็เอาสมบัติฟ้าดินมาแลกก่อน!” เหล่าเทพศักดิ์สิทธิ์โดยกำเนิดมากมายมองปี่เซียะมงคลจอมหน้าด้านตัวนี้ด้วยสีหน้าดำคล้ำ จะตีก็ไม่ได้ จะด่าก็ไม่ได้ จะฆ่าก็ไม่ได้ จะผนึกก็ไม่ได้ มหามรรคาให้กำเนิดอันธพาลไร้ยางอายเช่นนี้ออกมาได้อย่างไรกัน อย่างน้อยมหาเทพผานกู่ก็ยังมีภารกิจเบิกฟ้าแยกดิน แต่ปี่เซียะมงคลตัวนี้… เกิดมาเพื่อเสพสุข ใช้ชีวิตสบาย ๆ อยู่ในโลกหงหวงอย่างนั้นหรือ?! ฟรีบทที่ 1-40 ฟรีบทที่ลงท้ายด้วย x01-x10 และ x51-x60 ชั้นหนังสือ นิยายอัปเดต

ยอดวิว

311

จำนวนตอน

142

สถานะ

ยังไม่จบ

อ่านตอนแรก

เรื่องย่อ

หงหวง ข้าคือสัตว์มงคลปี่เซียะ ลูกรักแห่งมหามรรคา
เทียนลู่ทะลุมิติเข้าสู่โลกหงหวงในชั่วข้ามคืน กลายเป็น ปี่เซียะ สัตว์มงคลแห่งฟ้าดิน มีนามว่า เทียนลู่ ผู้กุมโชควาสนาและประทานบุญลาภ
แต่ดูเหมือนว่าเรื่องจะไม่ได้มีเพียงเท่านั้น
หากผู้ใดเกิดเจตนาร้ายต่อเทียนลู่ โชควาสนาของคนผู้นั้นจะลดฮวบ เคราะห์ร้ายจะถาโถมไม่หยุดหย่อน
ยิ่งไปกว่านั้น เทียนลู่ยังสามารถกลืนและคายพลังบุญกุศลได้อีกด้วย
นับแต่นั้นมา เทียนลู่จึงท่องไปทั่วโลกหงหวงอย่างอิสระเสรี ไม่มีผู้ใดกล้าเกิดเจตนาร้ายต่อเขา
หนี่วา:
“เทียนลู่เอ๋ย เทียนลู่ รีบคายบุญกุศลออกมาให้ข้าสักร้อยล้านนิดเถอะ!”
โฮ่วถู่:
“คายบุญกุศลออกมา สมบัติฟ้าดินเหล่านี้ล้วนเป็นของเจ้า!”
ตี้จวิ้นกับไท่อี:
“เผ่าปีศาจของเราสมควรรุ่งเรืองยิ่งใหญ่ สหายเทียนลู่ เจ้าช่วยคายโชควาสนาออกมาแล้วคืนให้พวกเราได้หรือไม่?!”
หงจวิน:
“หนึ่งที่หลุดพ้นไปหรือ? ไม่ใช่! บุตรแห่งมหามรรคา?! ลูกรักแห่งมหามรรคา?!”
……
เทียนลู่กล่าวว่า
“ข้าก็เป็นเพียงปี่เซียะ สัตว์มงคลแห่งฟ้าดินตัวหนึ่งเท่านั้น ไม่ได้มีความสามารถยิ่งใหญ่อะไรขนาดนั้น”
“แต่พูดกันตามตรง ข้าเป็นลูกรักแห่งมหามรรคาจริง ๆ”
“อยากได้บุญกุศล โชควาสนา หรือสมบัติวิญญาณ ก็เอาสมบัติฟ้าดินมาแลกก่อน!”
เหล่าเทพศักดิ์สิทธิ์โดยกำเนิดมากมายมองปี่เซียะมงคลจอมหน้าด้านตัวนี้ด้วยสีหน้าดำคล้ำ
จะตีก็ไม่ได้ จะด่าก็ไม่ได้ จะฆ่าก็ไม่ได้ จะผนึกก็ไม่ได้
มหามรรคาให้กำเนิดอันธพาลไร้ยางอายเช่นนี้ออกมาได้อย่างไรกัน
อย่างน้อยมหาเทพผานกู่ก็ยังมีภารกิจเบิกฟ้าแยกดิน
แต่ปี่เซียะมงคลตัวนี้… เกิดมาเพื่อเสพสุข ใช้ชีวิตสบาย ๆ อยู่ในโลกหงหวงอย่างนั้นหรือ?!
ฟรีบทที่ 1-40
ฟรีบทที่ลงท้ายด้วย x01-x10 และ x51-x60
ชั้นหนังสือ
นิยายอัปเดต

นิยายชีวิตประจำวัน นิยายแปลไทย

สารบัญ

หงหวง ข้าคือสัตว์มงคลปี่เซียะ ลูกรักแห่งมหามรรคา

เรื่องย่อ

สารบัญ

บทที่ 1 ภูเขาเซียนคุนหลุน สัตว์มงคลปี่เซียะ

บทที่ 2 ฤทธานุภาพเช่นนี้ หรือว่าจะเป็นลูกรักแห่งมหามรรคา?

บทที่ 3 บงกชเขียวแห่งโชคชะตายี่สิบสี่กลีบ

บทที่ 4 เซียนต้าหลัวทองคำ กฎเกณฑ์ทั้งหก

บทที่ 5 วิถีสวรรค์พิโรธ ลูกรักแห่งมหามรรคาปรากฏเป็นรูปธรรม

บทที่ 6 เทียนลู่: วิถีสวรรค์ช่างขี้งกนัก!

บทที่ 7 เมินเฉยต่อความเสี่ยง เดินหน้าค้นหาสมบัติต่อไป

บทที่ 8 ดินแดนศักดิ์สิทธิ์คุนหลุน วิหารเทพก่อกำเนิดเอง

บทที่ 9 ภาพล้ำค่าของปี่เซียะอัดสัตว์เทวะไคหมิงอย่างทารุณ

บทที่ 10 สัตว์พาหนะลู่หวู รากวิญญาณแต่กำเนิดระดับสูง

บทที่ 11 เทียนลู่: วิธีการใช้งานที่แท้จริงของกฎเกณฑ์กลืนกิน

บทที่ 12 ขั้นต้าหลัวระดับกลาง หวงจงหลี่

บทที่ 13 สัตว์มงคลผู้ละโมบ ซีหวังหมู่เวอร์ชันเด็กสาว

บทที่ 14 เสียงด่าทอของเด็กสาว ราวกับการออดอ้อน

บทที่ 15 กลืนหวงจงหลี่ หยางหุยผู้แข็งกร้าวขึ้นมาอีกครั้ง

บทที่ 16 กระจกคุนหลุน หยางหุยร้องขอความเมตตา

บทที่ 17 หยางหุยผู้แสนรันทด มุ่งหน้าสู่ภูเขาปู้โจว

บทที่ 18 หงจวิน: สหายตัวน้อย โปรดรั้งรอก่อน!

บทที่ 19 ปี่เซียะจอมอันธพาล หงจวินตกตะลึง

บทที่ 20 ตำแหน่งปราชญ์ ปี่เซียะก็ไม่แลก

บทที่ 21 วิถีสวรรค์ยอมลามือ ภูเขาปู้โจว

บทที่ 22 เทียนลู่: วิถีสวรรค์วางหมาก? ข้าจะล้มกระดาน!

บทที่ 23 จับพลัดจับผลูพบเจอโชควาสนา

บทที่ 24 ต้นปาเจียวแต่กำเนิด คำเชิญของหนี่วาและฝูซี

บทที่ 25 ความลับของการจำแลงกาย สหายร่วมสนทนามรรคา

บทที่ 26 ความลับแห่งมหามรรคา หนี่วาปรารถนาจะร่วมเดินทางไปด้วย

บทที่ 27 เทียนลู่: วิถีสวรรค์จ้องเล่นงานข้าอีกแล้ว!

บทที่ 28 วิถีสวรรค์: ปี่เซียะ เจ้าชนะแล้ว!

บทที่ 29 เหรียญทองร่วงหล่น หินห้าสี

บทที่ 30 สองพี่น้องจากไป มุ่งหน้าสู่ทะเลตะวันออกเพื่อค้นหาสำนักเต๋า

บทที่ 31 ทวยเทพศักดิ์สิทธิ์ถือกำเนิด เทียนลู่สะกดรอยตามตงหวังกง

บทที่ 32 เกาะเซียนเผิงไหล เศษจานหยกโชคชะตา

บทที่ 33 หงจวินจอมเจ้าเล่ห์ ปิดด่านฝึกตนบนเผิงไหล

บทที่ 34 หงจวินสำเร็จเป็นปราชญ์ ผานกู่ก็แค่มีแรงเยอะ

บทที่ 35 เทียนลู่: โดนวางหมากใส่อีกแล้ว!

บทที่ 36 ริบโชควาสนาเทพศักดิ์สิทธิ์ หงจวินถึงกับงุนงง!

บทที่ 37 หงจวินจนใจ ปี่เซียะเจ้าชนะแล้ว

บทที่ 38 ความตกตะลึงของหนี่วาและฝูซี โทสะของตงหวังกง

บทที่ 39 ผู้รู้รักษาตัวรอดเป็นยอดคน สายตาจากทุกฝ่าย

บทที่ 40 ทฤษฎีสมคบคิดไร้มูลความจริง เรื่องราวของตำแหน่งปราชญ์

บทที่ 41 เบาะรองนั่งตำแหน่งปราชญ์ ปี่เซียะขัดขวางเทพศักดิ์สิทธิ์

บทที่ 42 เทียนลู่: แสดงธรรมก็แสดงธรรมไปสิ จะมาตักตวงโชควาสนาหรือ? ไม่อนุญาต!

บทที่ 43 ยื้อแย่งโชควาสนา ปี่เซียะต่อรองราคา

บทที่ 44 เรื่องดีมาเป็นคู่ อีกาทองคำขวางทาง

บทที่ 45 ชวนข้าแต่ข้าไม่ว่าง โต่วทองคำฮุ่นหยวน

บทที่ 46 ท้อเซียนเหรินสุ่ย ตงหวังกงผู้โชคร้าย

บทที่ 47 เทพศักดิ์สิทธิ์ตามหาโชควาสนา ปี่เซียะกลืนกินหวงจง

บทที่ 48 โควตาการันตีมุกโกลาหล เถาวัลย์น้ำเต้าถือกำเนิด

บทที่ 49 ปี่เซียะกลืนน้ำเต้า อสนีบาตเทพผ่าเทพศักดิ์สิทธิ์

บทที่ 50 วิถีสวรรค์ช่างไม่ยุติธรรม! สองพี่น้องล่วงรู้ถึงลูกรักแห่งมหามรรคา

บทที่ 51 กงล้อทองคำประทับร่าง เผ่าพันธุ์ทั้งหมื่นล้วนทนทุกข์เพราะเผ่าอูมาเนิ่นนาน

บทที่ 53 หยางหุยยินดีก่อนใจสลาย แสงสีทองแห่งบุญกุศลสาดส่องจนตาพร่ามัว

บทที่ 54 แสงแห่งบุญกุศลนับเป็นวาสนา! การแสดงธรรมวิถีสามร่างครั้งที่สอง

บทที่ 55 หงจวิน: ข้อบกพร่องของสามร่าง? ข้าเองก็ถูกวิถีสวรรค์วางหมากใส่เช่นกัน?!

บทที่ 56 เทียนลู่: หมดทางเยียวยา! คำพูดหวังดียากจะเกลี้ยกล่อมผีที่อยากตาย

บทที่ 57 เจ้าสมควรเป็นพี่สาว เซียนฮุ่นหยวนทองคำกับว่าที่ปราชญ์

บทที่ 58 มอบวาสนาบารมี อูเยาก่อตั้งเผ่าพันธุ์

บทที่ 59 เทียนลู่: ไม่รายงาน ลักลอบขนส่งโชควาสนา ไม่อนุญาต!

บทที่ 60 วิถีสวรรค์ไม่เป็นธรรม? อสนีบาตเทพจัดให้! อูบรรพชนผู้โอหัง

บทที่ 61 เทียนลู่: โชควาสนาในโลกหล้า ล้วนอยู่ในการดูแลของข้าผู้นี้!

บทที่ 62 ต้องการโชควาสนาต้องแจ้งให้ทราบล่วงหน้า ตงหวังกงผู้โชคร้าย

บทที่ 63 เกาะเซียนอิ๋งโจว การบอกกล่าวของหนี่วา

บทที่ 64 อีกาทองคำไม่เชื่อ ความแข็งแกร่งของอูบรรพชน เหยียบย่างเกาะเผิงไหล

บทที่ 65 เทียนลู่: นี่คือเกาะเซียนเผิงไหลงั้นหรือ? ส่งข้าผู้นี้มาอยู่ที่ใดกัน!?

บทที่ 66 หยางเหมย: บุตรแห่งมหามรรคารุ่นที่สอง?

บทที่ 67 ป้ายคำสั่งฉงเทียน อยากจะรีดไถอีกาทองคำ

บทที่ 68 ของวิเศษทั้งหก ทฤษฎีผลกรรมแห่งหงหวง

บทที่ 69 เกาะทั้งสามผสานเป็นหนึ่ง เทพศักดิ์สิทธิ์เยือนทะเลตะวันออก

บทที่ 70 เทียนลู่: นี่เป็นของข้า พวกเจ้าไม่มีอะไรก็ไสหัวไป!

บทที่ 71 หนี่วาโชคชะตา หยางหุยเวลา

บทที่ 72 ต่างฝ่ายต่างเก็บตัวบำเพ็ญเพียร การบรรยายธรรมครั้งที่สามมาเยือน

บทที่ 73 หงจวิน: คนไปไหนกันหมด? ปี่เซียะไม่มาก็แล้วไปเถิด ไฉนจึงยังพาหนี่วาเสียคนไปด้วย?

บทที่ 74 หงจวินตื่นตะลึง หนี่วาทะลวงสู่ขั้นกลาง

บทที่ 75 วิถีสามบุปผา ปรมาจารย์เต๋าไร้แผนการ

บทที่ 76 เทียนลู่: ใส่ความกันนี่! นี่มันใส่ความกันชัดๆ!

บทที่ 77 เทียนลู่: ปราณม่วงเลือกข้า ขอแกล้งโง่ตลบหลังพวกเจ้าสักครา!

บทที่ 78 หนี่วาไม่ต้องการ ตงหวังกงผู้สุดแสนอนาถ