ค้นหานิยาย

นิยาย

เมื่อข้าเกิดใหม่เป็นทาสโอสถ แต่ดันมีระบบเก็บเลเวลจากศพสุดโกง "เฉินเฟิง" ชายหนุ่มยุคปัจจุบันประสบอุบัติเหตุทะลุมิติมาอยู่ในร่างของเด็กหนุ่มวัย 15 ปี ที่ถูกขายให้มาเป็นทาสและหนูทดลองของ 'พรรคโอสถ' ในยุคข้าวยากหมากแพง ท่ามกลางโลกที่ผู้คนเข่นฆ่ากันเป็นผักปลา เขาได้ค้นพบว่าตัวเองมี "ระบบ" สุดโกงที่สามารถดูดซับวิญญาณคนตายมาเปลี่ยนเป็น "พลังฝึกปรือ" เพื่ออัปเกรดวิชาวรยุทธ์ให้ตัวเองได้สำเร็จในพริบตา! เมื่อความตายของผู้อื่นคือบันไดสู่ความแข็งแกร่ง เฉินเฟิงจึงต้องดิ้นรนเอาชีวิตรอด ซ่อนคมงำประกายแกล้งทำตัวเป็นคนธรรมดา และคอยกอบโกยพลังจากความวุ่นวายและการนองเลือดรอบตัว จากทาสชั้นต่ำสู่ยอดฝีมือที่สะท้านทั้งยุทธภพ และก้าวข้ามขีดจำกัดของมนุษย์สู่เส้นทางแห่งความเป็นอมตะ!  

นิยาย

เกิดใหม่ยุค 60 พร้อมระบบเกษตรกรรมพารวย เรื่องย่อ "ฟางเวย" อดีตผู้จัดการฝ่ายขายผู้จบจากมหาวิทยาลัยเกษตรอันดับหนึ่ง ทะลุมิติมาอยู่ในร่างของเด็กหนุ่มวัย 16 ปี ในยุค 1960 ที่ชนบทจีนอันห่างไกลและทุรกันดาร ท่ามกลางวิกฤตภัยแล้งครั้งใหญ่ที่ข้าวยากหมากแพงและผู้คนอดอยาก ฟางเวยแทบจะมองไม่เห็นทางรอด จนกระทั่ง "ระบบ" ได้ตื่นขึ้นมา ระบบนี้ช่วยให้เขาสามารถกำหนดพื้นที่เพื่อรับโบนัสพิเศษในการเพาะปลูกและล่าสัตว์ได้! ด้วยความรู้จากโลกอนาคตผนวกกับนิ้วทองคำที่เพิ่งได้รับ ฟางเวยจึงต้องงัดทุกกลยุทธ์มาใช้เพื่อแอบกักตุนเสบียง สร้างทางรอดให้ครอบครัว และพลิกชะตาชีวิตจากชาวนาผู้หิวโหย สู่การเป็นผู้กุมชะตาชีวิตของตนเองในยุคคอมมูนอันแสนแร้นแค้น!           〔 อ่านฟรี 50 ตอนแรกและฟรีทุกๆ 10 ตอน 〕

นิยาย

ระบบตัวร้าย ขอแจกเควสต์ให้คุณแม่พระเอกหน่อยเถอะ มู่หางคิดว่าตนเองได้มาเกิดใหม่ในชาติตระกูลที่ดี แต่ที่ไหนได้ เขากลับได้รับบทเป็นตัวร้ายเสียอย่างนั้น ตัวเอกมีมารดาที่ยังคงความงดงามสะพรั่ง และมีศิษย์พี่หญิงรูปโฉมงดงามถึงเจ็ดคน เวลานี้ตัวเอกกำลังฝึกวิชาอยู่บนยอดเขาและมีความแค้นฝังลึกกับมู่หาง จึงกำลังลับมีดรอวันชำระความแค้น คุณค่าของมู่หางมีเพียงการเป็นหินรองเท้าให้ตัวเอกได้เหยียบย่ำเพื่อแสดงความเทพและถูกตบหน้าฉาดใหญ่เท่านั้น ชักจะเริ่มหวั่นใจขึ้นมานิดหน่อยแล้วสิ แต่โชคดีที่มู่หางผูกมัดเข้ากับระบบ หน้าที่ของระบบคือการแจกจ่ายระบบและมอบหมายภารกิจให้กับตัวละครทุกตัว ยกเว้นตัวเอกและนางเอก ตัวละครต่างๆ สามารถรับรางวัลมากมายเมื่อทำภารกิจสำเร็จ ในขณะที่มู่หางจะได้รับผลตอบแทนที่เพิ่มขึ้นอย่างทวีคูณ มู่หางเข้าใจวิธีใช้งานระบบได้อย่างทะลุปรุโปร่ง: ทุกคนยกเว้นตัวเอกล้วนกลายมาเป็นคนของข้าได้ทั้งนั้น มอบหมายภารกิจให้นางเอกไม่ได้งั้นหรือ? ไม่มีปัญหา ข้าก็แค่ให้สหายและครอบครัวของนางคอยชักใยควบคุมนางก็สิ้นเรื่อง! ตัวเอกในนิยายแนว 'ยอดฝีมือลงจากเขา' เอ่ยตัดพ้อ: "ท่านแม่ ข้าเป็นลูกชายแท้ๆ ของท่านนะ เหตุใดท่านถึงเข้าข้างแต่มู่หางตลอดเลยล่ะ?" ตัวเอกในนิยายแนว 'เทพสงคราม' เอ่ย: "ท่านพ่อตา ท่านแม่ยาย ข้าพบว่าภรรยาของข้าดูเหมือนจะคบชู้" พ่อตาแม่ยายสวนกลับทันควัน: "ไม่มีทางเด็ดขาด! ลูกสาวของเราไม่ใช่คนแบบนั้น!" ตัวเอกในนิยายแนว 'หมอเทวดา' รำพึงรำพัน: "หรือว่าข้าจะเป็นหมอเถื่อนจริงๆ? ไม่อย่างนั้นทำไมข้าถึงรักษาใครไม่เคยสำเร็จเลยล่ะ?!" ......  

นิยาย

มนุษย์ผู้ทรงปัญญา สายเกลียวที่พันเกี่ยวตลอดวิวัฒนาการของสิ่งมีชีวิต คู่เบสที่กุมความลับแห่งวิวัฒนาการเอาไว้ จากการกลายพันธุ์อย่างฉับพลันเมื่อหลายล้านปีก่อน วานรยักษ์ในเผ่าพันธุ์ไพรเมตจึงได้รับสมญานามแห่งปัญญา ทว่าพลังอำนาจที่แท้จริงของวิวัฒนาการ ดูเหมือนจะซุกซ่อนอยู่ในคู่เบสเหล่านั้น  

นิยาย

มือปราบไร้พ่ายกับระบบอัปเลเวลสังหารมาร ลู่หยาง ชายหนุ่มจากยุคปัจจุบัน ทะลุมิติมาอยู่ในร่างของมือปราบปลายแถวแห่งอำเภอเฮยซาน ในโลกยุคโบราณที่เต็มไปด้วยอันตรายจากเผ่ามารและปีศาจ เขาเกือบต้องจบชีวิตลงจากการถูกปีศาจซุ่มโจมตี แต่ในวินาทีเป็นตาย เขาได้ปลุก "ระบบปราบมาร" ขึ้นมา ซึ่งทำให้เขาสามารถได้รับค่าประสบการณ์จากการสังหารปีศาจ และนำไปใช้อัปเกรดระดับพลังรวมถึงเคล็ดวิชาดาบได้ในพริบตา ลู่หยางใช้ระบบนี้ในการล่าปีศาจจนแข็งแกร่งขึ้นอย่างรวดเร็ว ทว่ายิ่งเขาเก่งกาจขึ้น เขาก็ยิ่งค้นพบความจริงอันน่าสะพรึงกลัว ว่าตระกูลใหญ่และขุนนางระดับสูงในอำเภอเฮยซาน กำลังแอบส่งมนุษย์ไปเป็นอาหารให้ปีศาจเพื่อแลกกับผลประโยชน์ ลู่หยางจึงต้องซ่อนเร้นพลังที่แท้จริงเอาไว้ ร่วมมือกับพันธมิตรที่ไว้ใจได้ และใช้คมดาบของเขากวาดล้างทั้งปีศาจร้ายและคนทรยศ เพื่อทวงคืนความยุติธรรมและเอาชีวิตรอดในยุคกลียุคนี้!  

นิยาย

เห็นผานกู่สร้างโลกมาก็เหนื่อยแล้ว เทพศิลาอย่างผมขอแอบอู้หน่อยละกัน เมื่อจงหลีลืมตาตื่นขึ้น เขาก็พบว่าตนเองได้กลายเป็นมังกรตนแรกแห่งยุคบรรพกาลไปเสียแล้ว   เขาเฝ้ามองผานกู่เบิกฟ้าแยกดินอย่างสงบ เก็บ 'ของที่ระลึก' ที่เหล่าเทพมารสามพันตนทำตกไว้หน้าตาเฉย และจากนั้น... ก็อู้งานต่อไป   [ชีวิตประจำวันในยุคบรรพกาล] หนี่วาปั้นหุ่นดินเหนียว? เขาก็คอยส่งน้ำให้ ฝูซีดีดฉิน? เขาก็ปรบมือเชียร์ ทงเทียนรำกระบี่? เขากำลังนั่งชงชา มหันตภัยมรรคมารหรือ? เขาอุ้มลูกกิเลนขนฟูสองสามตัวยัดใส่กาน้ำชาแห่งเต๋าเพื่อเอาไว้ประดับตกแต่ง สงครามระหว่างเผ่าอูและเผ่าเยา? เขาขโมยอีกาทองคำมาทำเป็นโคมไฟให้แสงสว่าง แถมยังลักพาตัวจู่ซือมาช่วยทำไร่ทำนา หงอวิ๋นร่วงหล่น? เขาเก็บเศษเสี้ยววิญญาณมาปลูกเลี้ยงเป็นไม้กระถาง   [ภาคทวีปเทย์วัต] วันหนึ่ง จงหลีหอบเอาของฝากจากยุคบรรพกาลกลับมายังเทย์วัต และพบว่า... เวนติที่กำลังเมามายร้องเพลงอยู่ในนัทลันว่า "เซเลสเทียกำลังจะถล่มแล้ว!" นิววิลเล็ตต์เอ่ยถามด้วยสีหน้าจริงจัง "พลังของมังกรโบราณสามารถนำมาชงชาได้หรือไม่?" นาฮิดะชูมือขึ้น "เออร์มินซูลบอกว่าคุณคือสูตรโกงล่ะ!" จงหลี "...ซ่อมฟองสบู่โลกให้เสร็จก่อน แล้วค่อยว่ากันเถอะ"   [ภาครถไฟสตาร์เรล] ห้าผู้กล้าเหนือเมฆาเหล่านี้คือพนักงานชั้นเลิศ พวกเขาทำกำไรได้มหาศาลเลยทีเดียว! เจ้านกยูงน้อยบนดาวเรือนจำช่างน่าเอ็นดูเสียจริง สอนเขาสร้างดวงดาวเลยก็แล้วกัน! จงหลี ทงเทียน และคณะทัวร์รถไฟอวกาศ ร่วมกันใช้เวทมนตร์แห่งยุคบรรพกาลมาช่วยอุดรอยรั่วในกาน้ำชาแห่งเต๋า จงหลี: เกษียณหรือ? ไม่ล่ะ นี่มันการรับจ้างทำงานข้ามเซิร์ฟเวอร์ชัดๆ   คำเตือน: เพื่อให้ตี้จวินได้พักผ่อนอย่างเต็มที่ เนื้อหาในยุคบรรพกาลบางส่วนจึงถูกปรับเปลี่ยนและดัดแปลงไปค่อนข้างมาก โปรดทำความเข้าใจก่อนเริ่มอ่าน  

นิยาย

วิวาห์ผิดตัวดันได้พี่สะใภ้ พร้อมรับบัฟบำเพ็ญเพียรหมื่นเท่า พี่ชายของผมหนีงานแต่งไป ครอบครัวจึงไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากให้ผมเข้าพิธีวิวาห์กับพี่สะใภ้แทน พี่สะใภ้ โปรดอย่าถือโกรธกันเลย ผมไม่ใช่พี่ชายหรอกนะ และแล้ว ในวันเข้าพิธีวิวาห์นั่นเอง! [ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่แต่งงานกับพี่สะใภ้! ระบบเปิดใช้งานแล้ว ท่านได้รับรางวัลเป็นระบบบำเพ็ญเพียรที่มอบพลังเพิ่มขึ้นถึงหนึ่งหมื่นเท่า!]  

นิยาย

จ้างมาทำสปอตโฆษณา แต่ผมดันกำกับไททานิกจนดังพลุแตก หลังจากเฉินเซียวทะลุมิติมา เขาก็พบว่าตัวเองกลายเป็นพนักงานน้องใหม่ในแผนกโฆษณาของบริษัท หัวหน้ามอบหมายงานให้เขาถ่ายโฆษณาเพชรชิ้นหนึ่ง ตอนแรกเฉินเซียวตั้งใจจะหาทางทำงานแบบผ่านๆ ไปที แต่ในตอนนั้นเอง ระบบก็เปิดใช้งาน! เขาได้รับทักษะการกำกับภาพยนตร์ระดับปรมาจารย์ พร้อมด้วยบทภาพยนตร์ที่สมบูรณ์แบบของเรื่อง "ไททานิก" ไปครองทันที! บริษัทเพชร: ฉันแค่สั่งให้นายถ่ายโฆษณา แต่นายกลับสร้างมันออกมาเป็นภาพยนตร์รักโรแมนติกเนี่ยนะ?! กระทรวงวัฒนธรรม: ช่วยถ่ายวิดีโอประชาสัมพันธ์ละครเวทีให้หน่อย แต่นายเล่นส่ง "หลายแผ่นดิน แม้สิ้นใจ ก็ไม่ลืม" จนคนทั้งโลกตะลึงเลยเหรอ?! กระทรวงวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี: ฉันขอให้นายแสดงถึงด้านความเป็นมนุษย์ของบุคลากรทางวิทยาศาสตร์ แต่นายกลับถ่ายเรื่อง "อินเตอร์สเตลลาร์" จนกวาดรายได้ทั่วโลกถล่มทลายเนี่ยนะ?! ทว่า เหล่าผู้ชมกลับโกรธแค้นจนตัวสั่น: "พระเอกก็ตาย นางเอกก็ตาย นอกจากตัวเอกแล้ว ตายเรียบยกเรื่อง!" "ใครมันเป็นคนซื้อฮอตเสิร์ชที่บอกว่า 'หลายแผ่นดิน แม้สิ้นใจ ก็ไม่ลืม เป็นซีรีส์ที่หวานที่สุดในโลก' ห๊ะ?! ฉันอุตส่าห์ดูคืนวันส่งท้ายปีเก่า ทำบาปทำกรรมกันชัดๆ!" "แม้แต่การ์ตูนนายก็ยังไม่เว้นงั้นเหรอ? ไม่ปรานีแม้กระทั่งเด็กๆ ผู้กำกับเฉิน นายยังมีความเป็นคนอยู่ไหม!" "นายไม่รู้สึกผิดบ้างเลยหรือไง? เงินของนาย รางวัลของนาย ทั้งบริษัทและสตูดิโอของนาย ทั้งหมดนั้นมันสร้างขึ้นมาจากหยาดน้ำตาของพวกเราทั้งนั้น!" "ภาพยนตร์เรื่องใหม่จะเข้าฉายช่วงตรุษจีนงั้นเหรอ?! พี่ชาย ฉันกราบละ ละเว้นพวกเราไปเถอะ!" ...  

นิยาย

หายนะซอมบี้ล้างโลก เกิดใหม่ในวันที่เจ็ดของวันสิ้นโลก ไวรัสปริศนาได้กวาดล้างไปทั่วประเทศ เปลี่ยนผู้ติดเชื้อให้กลายเป็นซอมบี้ — ซากศพที่ไร้ความคิดและกระหายเลือดเนื้อ ประชากรโลกกว่า 60 เปอร์เซ็นต์กลายเป็นซอมบี้ สภาพอากาศล่มสลาย ภัยธรรมชาติพุ่งสูงขึ้น และแม้แต่พืชพรรณกับสัตว์ที่รอดชีวิตก็ยังกลายพันธุ์กลายเป็นภัยคุกคามที่อันตรายและคาดเดาไม่ได้ ท่ามกลางซากปรักหักพังของโลก ผู้รอดชีวิตกลุ่มสุดท้ายของมนุษยชาติได้สร้างฐานหลบภัยที่แน่นหนา โดยตั้งกำแพงสูงตระหง่านเพื่อป้องกันซอมบี้และสัตว์ร้ายกลายพันธุ์เอาไว้ภายนอก ซูอวิ๋นดิ้นรนอยู่ในวันสิ้นโลกมานานถึงเจ็ดปี เธอเอาชีวิตรอดเพียงลำพังและต่อสู้อย่างสุดกำลังเพียงเพื่อที่จะมีชีวิตรอด ในที่สุด เธอก็ได้รับสิทธิ์ที่ได้มาอย่างยากลำบากในการเข้าไปในหนึ่งในฐานหลบภัยของมนุษย์ — เพียงเพื่อจะถูกหักหลังที่หน้าประตู การสแกนยีนเผยให้เห็นว่าเธอติดเชื้อไวรัสซอมบี้ แม่เลี้ยง: "ยังไงแกก็ติดเชื้อไปแล้ว จะเสียสิทธิ์ผ่านประตูไปทำไม? ให้น้องสาวแกไปแทนเถอะ" พ่อ: "ในเมื่อแกยังพอมีสติอยู่ ก็ยกสิทธิ์นี้ให้น้องสาวแกไปซะ" แต่ซูอวิ๋นไม่เคยถูกซอมบี้กัดหรือข่วนเลยแม้แต่ครั้งเดียว หากเธอติดเชื้อ... คำอธิบายเพียงอย่างเดียวก็คือการถูกหักหลัง — จากคนที่ใกล้ชิดกับเธอมากที่สุด ในขณะที่ไวรัสกำลังครอบงำร่างกายของเธอ ซูอวิ๋นใช้บัตรผ่านประตูเป็นเหยื่อล่อ เธอหลอกล่อพ่อสารเลว แม่เลี้ยง และน้องสาวต่างแม่มาที่อพาร์ตเมนต์ของเธอ — แล้วฉีกทึ้งพวกมันจนเป็นชิ้นๆ เมื่อเธอลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง... เธอก็ได้ย้อนกลับมาในวันที่ 7 ของวันสิ้นโลก ด้วยความทรงจำจากอนาคต พลังมิติช่องว่างอันลึกลับ และหัวใจที่เหี้ยมเกรียมไร้ความปรานีจากการถูกหักหลัง ซูอวิ๋นจึงเริ่มต้นเส้นทางสายใหม่ — ไม่มีความผูกพัน ไม่มีความปรานี ไม่มีความรัก มีเพียงการเอาชีวิตรอดเท่านั้น ในครั้งนี้ เธอจะแย่งชิงทุกสิ่งทุกอย่างมาเป็นของตัวเอง  

นิยาย

โต้วหลัว ทะลุมิติ หกพิภพในคราเดียว [ไทม์ไลน์ตำนานราชามังกร] หลังจากหวังชวนกลายเป็นเศษเสี้ยววีรบุรุษ เขาก็ได้ทะลุมิติไปยังพิภพต่างๆ ของทวีปโต้วหลัวในเวลาเดียวกัน [หวังชวนแห่งพิภพโต้วหลัว]: "นี่น่ะหรือที่พวกนายเรียกว่าการทะลุมิติพร้อมกัน" [หวังชวนแห่งพิภพอเวจี]: "สหาย ช่วยข้าที ข้าไม่อยากกลายเป็นขุมพลังหล่อเลี้ยงหลักล้านของถังซานหรอกนะ" [หวังชวนแห่งพิภพปีศาจ]: "บุกทวีปโต้วหลัวอย่างนั้นหรือ นับรวมข้าเข้าไปด้วย" [หวังชวนแห่งหอหมื่นอสูร]: "ข้าควรทำอย่างไรดีเมื่อเจ้านายของข้าเกิดคลั่งรักขึ้นมา" [หวังชวนแห่งหุบเขามังกร]: "ขอบใจสำหรับคำเชิญนะ ว่าแต่ที่นี่พอจะมีคนเป็นๆ อยู่บ้างหรือไม่" [หวังชวนแห่งกึ่งพิภพวิญญาณมรณะ]: "เหตุใดกึ่งพิภพแห่งนี้ถึงยังคงอยู่กันล่ะ"